เห็นเวลาขึ้นเครื่องคือ 11.05 น. เช็คอินเสร็จก็ยังไม่ได้เข้าไปด้านใน เดินกินขนมด้านนอกถ่ายรูปไปเรื่อย
อีนางขี้เกียจไปนั่งรอบนเครื่อง ขี้เกียจต่อแถวรอเข้าเครื่อง ก็เดินดูนู่นดูนี่ แอบถ่ายรูปรูปลูกเรือไปตามประสา
แต่หารู้ชะตากรรมตัวเองไม่...
พอ 11.10 น. ก็เดินตามทางที่เขียนว่าหนังสือเดินทางไทยทางนี้ เลี้ยวซ้ายไป เจอแต่ทางเข้าลูกเรือ
กับ Fast Track พอถามเจ้าหน้าที่ เค้าบอกว่าให้เดินกลับไปทางเดิมเข้าทางเดียวกับคนต่างชาติ
พอเข้ามาถึง ตม. โอ้วมายพระพุทธเจ้า เต็มทุกช่อง ยืนตั้งแต่เคาน์เตอร์ยาวมาชนกำแพง
ซวยแล้วตู แง๊ ทำไงดี โทรหาเพื่อนที่เดินทางบ่อย มันบอกว่าเดินไปหาพี่ตม.เลย เค้าทำให้ได้
ด้วยความไม่กล้า กลัวกลับมาแถวแล้วต้องต่อใหม่ ก็ยืนสติแตกอยู่ตรงนั้น โอ้ว 11.20 แล้ว ...
เจ้าชายขี่ม้าขาวมาแล้ว
พี่ตม.นายหนึ่ง ลุกจากเคาน์เตอร์เดินตรงมากำลังออกไปด้านนอก
ก็เรียกด้วยเสียงอันดัง แค่ว่า "พี่คะ หนูขึ้นเครื่องครั้งแรก" หน้าเศร้ามาก
เหมือนแกจะรู้ หรือเจอบ่อยไม่ทราบ แกบอกว่าตามมา
พร้อมกับไปเคาน์เตอร์ที่ยังไม่ได้เปิด ตอนนั้นแทบจะร้องไห้แล้ว เฮ้อ
พี่ก็บอกว่าทำไมไม่เดินมาหาเลย ครั้งแรกไม่เป็นไร ช่วยๆกันได้
แล้วก็หันไปบอกเจ้าหน้าที่ข้างๆว่า น้องขึ้นเครื่องครั้งแรกขออนุญาตนะครับ
แกบอกว่าจะทันไหมเนี่ย X-ray อีก แถวยาวมากเลยนะ ผมช่วยได้แค่ตรงนี้
น้ำตาเอ่อออกมาแล้ว
พอได้หนังสือเดินทางคืน ก็วิ่งเลี้ยวซ้ายออกไป
อ้าวแกอำ ไม่มีคนเลย เหอๆๆๆๆ ผ่านมาได้ด้วยดี
ใส่ทีนหมาวิ่งสุดฤทธิ์ อดถ่ายมุมบังคับด้านในเลย
11.30 แล้ว เห็นเขียนว่า เกทปิดก่อนออก 10 นาที กำเหลือเวลา 5 นาที
วิ่งไปเจอป้ายที่เขียนว่า D แล้วจะลงไปยังไงเนี่ย
เห็นลูกเรือฝรั่งกำลังลงลิฟท์ ไปด้วยเลย ออกจากลิฟท์มา กำ ตรงนี้คือ D9
วิ่งย้อนกลับไป D5 อีก แง๊ๆ จะทันไหมเนี่ย
อดถ่ายรูปทุกอย่าง กลัวตกเครื่อง สุดท้ายทัน
วิ่งเข้างวงยังมีคนกำลังเดินอยู่ เฮ้อ
แล้วพี่ที่หน้าประตูคุยกันบอกว่าครบพอดี เหอๆๆๆ เราเป็นคนสุดท้ายเหรอเนี่ย ...
แต่ก็ได้ถ่ายมุมบังคับได้ทัน ซึ่งไม่รู้ว่ามุมบังคับนี่มีที่มาได้อย่างไร อิอิ