สวัสดีครับ มาอีกแล้วครับ
ทริปนี้ไปเที่ยวญี่ปุ่น เน้นทางเหนือที่ฮอกไกโด เกือบทั่วเกาะเลยครับ
ตั้งแต่ Hakodate-Sapporo-Otaru-Furano-Biei-Asahikawa-Kamikawa-Sounkyo-Abashiri-Shiretoko-Kushiro-Lake Akan-Lake Toya
เป็นทริป 14 วันครับ เดินทางโดยใช้ JR Pass 14 วัน งานนี้ใช้คุ้มจริงๆ ก่อนไปถึงฮอคไกโด ก็แวะพักและเที่ยวที่ Sendai ก่อนครับ
แล้ว 2 วันก่อนกลับ ไปปีนภูเขาไฟฟูจิ ตามรอยรีวิวสูงเหยียบเมฆ อะไรจะสูงขนาดน้าน
ทริปนี้เกิดขึ้นระหว่าง 3-18 กรกฎาคม 2551 ครับ ..... ไปดูกันได้เลย

ครั้งนี้ไปกับ TG ครับ
ขอต้อนรับสู่ญี่ปุ่น Yokoso Japan

ลงที่นาริตะครับ
จัดการแลก JR Pass ให้เรียบร้อย แล้วให้เจ้าหน้าที่จองตั๋ว NEX ไปลงที่สถานี Tokyo และซินคันเซ็นขบวน Hayate ไปลงที่เซ็นได
ซึ่งทั้งสองขบวนไม่มีตู้ Non-Reserve
จริงๆ แล้วผมชอบขึ้นตู้ Non-Reserve มากกว่า เพราะสนุกเลือกที่นั่งได้ตามอัธยาศัย
บนรถ NEX มีที่วางกระเป๋าในทุกๆ ตู้ หรือจะเอามาวางด้านหน้าที่นั่งก็ได้ ไม่เกะกะ เพราะกว้างพอสมควร  

ถึงสถานี Tokyo แล้วต่อด้วยซินคันเซ็น Hayate เผื่อเวลาต่อรถไฟไว้สัก 10 นาทีนะครับ เพราะจากชานชาลา NEX มาซินคันเซ็นห่างกันพอสมควร
แล้วยังมีกระเป๋าเดินทางเป็นภาระด้วย

ขอข้าม Sendai ไปเลยนะครับ ตัดฉับไปที่อีก 2 วันถัดมา นั่งเซ็นคันเซ็นไปสายสายปลายทางที่ Hachinohe แล้วต่อเป็นรถ Limited Express ขบวน Hakucho
ผ่าน Aomori ลอดมอุโมงค์ใต้ทะเลไปยัง Hakodate
มาถึงขบวนนี้ ที่นั่งเริ่มจะคับแคบแล้วครับ แบบว่าเน้นปริมาณที่นั่งมากกว่าความสบาย แล้วก็เป็นแบบนี้แทบทุกขบวนของรถไฟ JR Hokkaido

จาก Hachinohe ถึง hakodate ใช้เวลาประมาณ 3 ชั่วโมง หน้าที่นั่งมีแผนผังบอกเวลาเข้าออกอุโมงค์เซคังของรถแต่ละขบวนด้วย
ช่วงที่อยู่ในอุโมงค์จริงๆ รถใช้เวลาวิ่ง 23 นาที

ถ้าหิวก็มีข้าวกล่องขาย ลองชิมดูซักหน่อย
มาเที่ยวทางนี้ ต้องลองอาหารจำพวกนี้แหละครับ
มื้อหลังๆ มาจะโหดกว่านี้ครับ

ถึง hakodate ประมาณเที่ยง
สองภาพนี้หน้าสถานี JR

เอากระเป๋าไปฝากที่โรงแรมก่อน ที่ Toyoko-inn เดินไม่ถึง 3 นาทีก็ถึง ผ่านตลาดเช้า Asa-Ichi

นี่โรงแรม Toyoko-inn น่าพัก สะอาด ห้องไม่แคบเกินไป
ตลอดทั้งทริปนี้ ส่วนใหญ่ผมใช้บริการโรงแรมในเครือนี้ ซึ่งมีอยู่ทั่วประเทศ ทำเลดี อยู่ใกล้สถานีรถไฟ
มี japanese Breakfast บางสาขามีข้าวเย็นเลี้ยงด้วยครับ

ที่แรกไปขึ้นหอคอย Goryokaku ชมป้อมปราการดาว 5 แฉกครับ
นั่งรถรางไปประมาณ 15 นาที ลงที่ป้าย Goryokaku-koen-mae แล้วเดินต่อ 5 นาทีก็ถึง
สาวสวยยิ้มหวานรอต้อนรับขึ้นลิฟท์สู่ชั้นชมวิว

ความยิ่งใหญ่กว้างขวางของป้อมปราการ ใช้เลนส์ธรรมดาถ่ายได้ไม่เต็ม

รูปปั้นน่ารัก บรยากาศสบายๆ ระหว่างทางเดินไปหอคอย

จากนั้นนั่งรถรางย้อนกลับมาลงที่สถานี Jujigai แล้วเริ่มต้นเดินเที่ยวกันได้เลย
ภูมิประเทศบริเวณนี้จะเป็นเนินริมเชิงเขาฮาโกดาเตะ มีที่ให้แวะดูหลายแห่ง

Roman Catholic Church
Russian Orthodox Church

Old Public Hall

แล้วก้ลงจากเนินเขาเดินเลียบท่าเรือเก่า มองกลับขึ้นไปจะเห็นยอดเขาฮาโกดาเตะ ที่จะขึ้นไปชมวิวตอนกลางคืนที่เขาว่าสวยที่สุด 1 ใน 3 ของญี่ปุ่น

แต่ตอนนี้มาชมกลุ่มอาคารอิฐแดงโกดังเก่า ที่ใครๆก้ไปเดินเที่ยวกัน

ภายในมีร้านขายของที่ระลึกเพียบ

นี่มุมบังคับที่นักท่องเที่ยวมาถ่ายรูปที่ระลึกกัน

ไม่ไกลกันมีอีกอาคารที่น่าไปชมคือ ที่ทำการไปรษณีย์เก่า หรือ Meijikan ที่ปล่อยให้เถาวัลย์เกาะผนังอาคาร

ใครอยากส่งจดหมายหรือโปสการ์ดกลับบ้านก็มีตู้ไว้ให้หย่อนพร้อม

ร้านอาหารตกแต่งกันสุดๆ

มองร้านนี้ไว้ กลับลงจากชมวิวบนเขาจะแวะทาน

ใกล้ค่ำแล้ว นั่งรถรางไปลงที่ป้าย Jujigai แล้วเดินขึ้นเนินไป 5-10 นาทีก็จะถึงสถานีกระเช้าไฟฟ้า

ขึ้นไปถึง นักท่องเที่ยวเยอะมาก แล้วต่างก็จับจองที่ด้านหน้าคอยเวลามืดค่ำชมวิวที่เขาว่าสวยอันดับต้นๆ ในโลก ไม่เปิดช่องว่างให้คนขึ้นไปหลังๆ แทรกตัวเลย

ต้องได้แยกออกมาหามุมด้านข้างแทน แต่ด้านขวามือนี้ มีสลิงบัง แต่ก็สวยอีกแบบนะ

เลยจำใจไปแทรกๆ ขอถ่ายรูปตรงที่มีคนเยอะๆ นั่นแหละ แชะ.... ได้รูปนี้มาครับ
สวยขนาดไหนนักเชียว

ขากลับก่อนเข้าที่พัก แวะหาข้าวเย็นทานก่อน ได้ร้านที่มองๆไว้นั่นแหละครับ
ดูหน้าตาแล้ว โหดมั๊ยครับ ดิบๆ ทั้งนั้น มีสุกอยู่อย่างเดียวคือข้าวสวย
จากนั้นก้กลับเข้านอนเอาแรง พรุ่งนี้ต้องตื่นแต่เช้าไปซัปโปโรกันต่อ

ก่อนไปซัปโปโร แวะตลาดเช้าก่อน ส่วนนี้ขายผัก ผลไม้

แตงเมล่อน กับราคาอันแสนแพง ที่พอจะเอื้อมถึงได้ก็เป็นซีกแบ่งขาย ชิ้นละ 200 เยน

ปูยักษ์ แบ่งมาขาย

อันนี้ไม่ทราบว่าชิ้นส่วนของอะไร แต่มักจะนำมาเสริฟให้เป็นกับแกล้มเวลาสั่งเบียร์มาทาน

บ่อตกหมึก ตกได้จะแหล่ให้ทานกันสดๆ อะจึ๋ย....

จาก Hakodate ไป Sapporo นั่งขบวน Super Hokuto ไปอีก 3 ชั่วโมงนิดๆ

ถึงสถานี Sapporo เริ่มปรากฏเค้าลางของเมืองใหญ่ คือมีผู้คนขวักไขว่
ช่วงที่ผมไปกำลังมีการประชุม G8 ที่ทะเลสาปโทย่า ซึ่งอยู่กลางทางระหว่างฮาโกดาเตะกับซัปโปโร
ภายในเมืองทุกๆ 100 เมตร จึงเห็นตำรวจยืนดูแลความเรียบร้อยอยู่ตลอด
Locker งดให้บริการ เพื่อความปลอดภัย จึงเห็นนักท่องเที่ยวลากกระเป๋าเที่ยวกัน

มาซัปโปโร ต้องทานารเม็ง หาทานได้ไม่ยาก ทั้งตามร้านข้างถนน หรือจะเป็นที่ชั้น 10 ตึก ESTA หน้าสถานี Sapporo หรือจะไปที่ตรอกราเม็ง ในย่าน Susukino ก็ได้

แล้วก็เริ่มต้นเดินเที่ยวกัน
ไม่ไกลจากสถานี JR มีอาคาร Hokkaido Government Office Building เปิดให้เข้าชมด้านในฟรี

แล้วก้ไป Clock Tower อีกสัญลักษณ์ของเมือง

เดินไปอีกหน่อยเดียว ก็ถึง Odori Park มีผู้คนไปเดินเล่นและพักผ่อนกันมากมาย ใต้ดินมี Underground Shopping Center

โดยมี TV Tower ให้ได้ขึ้นไปชมวิว

สวยครับสวย ซัปโปโร เป็นเมืองที่อยู่ในอ้อมกอดของขุนเขา
ผังเมืองจัดวางอย่างดีในแบบบล็อค 4 เหลี่ยม

ด้านนี้ Susukino

ชมวิวมุมสูงเสร็จแล้ว คราวนี้ไปเยี่มมชมโรงเบียร์ซัปโปโรครับ
นั่งรถเมล์สาย 88 ไป ไปขึ้นได้ที่ป้ายหมายเลข 3 หลังตึก Loft ตรงข้ามสถานี JR Sapporo

ประมาณ 15-20 นาทีก็ถึง พิพิธภัณฑ์โรงเบียร์ซัปโปโร ตั้งอยู่ติดกับห้อง Ario

ตัวอาคารพิพิธภัณฑ์ด้านหน้าครับ

พิพิธภัณฑ์นี้ให้เข้าชมฟรีครับ
แถมมีไกด์พาชม แต่บรรยากายเป็นภาษาญี่ปุ่นครับ ถ้าใครฟังออกก็เชิญตามสบาย
หรือไม่ก็เดินชมเองได้ตามอัธยาศัยครับ

ภายในก็มีประวัติความเป็นมาของเบียร์ซัปโปโร บรรจุภัณฑ์ ผลิตภัณฑ์ต่างๆ ที่ทำออกจำหน่าย โปสเตอร์โฆษณาเบียร์ตั้งแต่ยุคแรกจนถึงปัจจุบัน
ให้ได้ชม

รายได้ของพิพิธภัณฑ์อยู่ตรงนี้ครับ ตรงที่ถ้าอยากทดลองชิมเบียร์ชนิดต่างๆ ก็แก้วละ 200 เยน แก้วเล็ก 100 เยน
หรือไม่ก็เลือกแบบเป็นเซ็ต 3 แก้ว 400 เยน ให้ได้เห็นความแตกต่างของรสชาติเบียร์แต่ละชนิดครับ

บรรยากาศยามเย็นที่หน้าสถานี JR Sapporo วันนั้นแม้จะเป็นหน้าร้อน แต่อุณหภูมิ 22 องศาเซลเซียสครับ
แต่ก้ไม่ได้หนาวอะไร เย็นพอดี กำลังเดินสบายครับ ไม่ต้องใส่แจ็คเก็ต

ยามค่ำคืนในซัปโปโร ต้องไปเดินทางย่าน Susukino ครับ ไปดุป้ายไฟครับ แม้ย่านนี้จะได้ชื่อว่าเป็นย่านบันเทิงเริงรมณ์ แต่ก็มีร้านอาหารการกินเยอะเหมือนกัน

อีกมุมครับ

ตรอกราเม็ง มีร้านราเมนให้เลือกชิมเป็นสิบๆ ร้าน
ปัจจุบันมี 2 ตรอก เพิ้งเปิดใหม่ไม่นานมานี้ อยู่ใกล้ๆกัน
ถ้าไม่รู้จะเข้าร้านไหน ดูง่ายๆ ร้านไหนคนเยอะ ร้านนั้นอร่อย

ผมหาที่พักในซัปโปโรได้แค่คืนเดียว อย่างที่บอกไว้ครับ ผมไปตรงกับช่วงการประชุม G8 พอดี ที่พักเลยหาค่อนข้างยาก
วันต่อๆ มาจึงใช้เมือง Asahikawa ซึ่งอยู่ห่างจากซัปโปโรไปดดยรถไฟชั่วโมงครึ่ง เป็นฐานที่พักและการท่องเที่ยวในครั้งนี้แทน
แต่ก็สะดวกครับ เพราะไปได้ทั้ง Wakkanai-Abashiri-Biei-Furano แถมไม่ต้องนั่งรถไกล กลับมาตั้งต้นใหม่ถึง Sapporo
เช้าวันต่อมาจึงเก็บกระเป๋าย้ายที่อยู่ไปยัง Asahikawa ด้วยรถไฟ Limited Express Super Kamui ที่วิ่งระหว่าง Sapporo-Asahikawa มีรถออกทุก 30 นาที

พักโรงแรมในเครือ Toyoko-inn เช่นเคย

ฝากกระเป๋าเรียบร้อย ก้ได้เวลาเที่ยว Asahikawa ซึ่งมีที่เที่ยวขึ้นชื่ออยู่ไม่กี่แห่ง
แห่งแรกคือ Asahiyama Zoo สวนสัตว์ขั้วโลกเหนือ
แต่มาหน้าร้อน ก็เหมือนสวนสัตว์ทั่วๆไป วิธีไปก้ไม่ยาก นั่งรถเมล์จาหน้าสถานี Asahikawa ไปประมาณ 40-50 นาที
(ผมนั่ง Fun Fun Bus ซึ่งให้บริการในช่วงหน้าร้อน 1 ก.ค.-30 ก.ย. ซื้อตั๋ว 1 Day 800 เยน)

อุณหภูมิวันนั้นร้อนมาก สูงถึง 32 องศา
ก็มีสารพัดสัตว์ให้ชม ไฮไลต์อยู่ที่หมีขั้วโลกนี่แหละ
แล้วก็บรรดาเพนกวิน

บรรยากาศโดยทั่วไปภายในสวนสัตว์ นักท่องเที่ยวมาชมกันเยอะพอสมควร ซึ่งส่วนใหญ่มีกับ Tour Bus

คราวนี้นั่งรถยาวเลยครับ เป็นชั่วโมง ถึงสถานี Asahikawa ก็ไม่ต้องลง เพราะจะไปดู Snow Museum ซึ่งอยู่อีกฟากหนึ่งของเมือง
ตรงข้ามกับสวนสัตว์ที่เพิ่งไปมาเลยครับ
นี่ครับพิพิธภัณฑ์เกล็ดหิมะ

ตีตั๋วเรียบร้อย ก็เดินลงบนไดวนลงสู่ใต้ดิน ซึ่งเป็นที่เก็บก้อนน้ำแข็งและห้องจัดแสดงภาพถ่ายเกล็ดหิมะ

วันนั้นที่ Asahikawa อากาศร้อน เข้าไปที่นี่จึงรู้สึกเย็นสบายดี

ส่วนเกล็ดหิมะ เป็นเพียงภาพถ่ายจัดแสดงไว้
แล้วก็มีเรื่องราวของยอดเขาในยอุทยาน daisetsusan ซึ่งถือว่าเป็นหลังคาของฮอกไกโด

ภายในชั้นใต้ดินของที่นี่ เขาได้เนรมิตฮอลล์ขึ้นมา เพื่อไว้สำหรับจัดงานแต่งงานในบรรยากาศแสนโรแมนติกและหรูหรา

นี่ร้านขายของที่ระลึกครับ ได้ Snowman มาตัวนึง

ไปที่นี่ต้องทำใจนะครับ หานักท่องเที่ยวไม่ค่อยมี เงียบเหงา เพราะทำเลอยู่ไกลเกินไป
ขนาดรถเมล์ที่ผมนั่งไป มีผมเป็นผู้โดยสารเพียงคนเดียวตั้งแต่จากสวนสัตว์มานี่แล้ว ขากลับก็มีแต่ผมคนเดียว หว้าเหว่ครับหว้าเหว่
ร้านอาหารก็ไม่มี ต้องได้ซื้อไอติมทานรองท้อง
ถึงสถานี Asahikawa ยังพอมีเวลา จึงตัดสินใจนั่ง Local Train ไปที่ Biei

นี่ครับรถไฟหัวเดียว วิ่งระหว่าง Asahikawa-Biei-Furano

ประมาณ 30 นาทีก้ถึง Biei ถ้านั่งไปต่อก็จะถึง Nakafurano ใกล้ๆ Farm Tomita ปลายทางที่ Furano
แต่โปรแกรมของผมไม่ได้อยู่ในวันนี้
ผมจึงลงที่ Biei แล้วนั่งรถ Twinkle Bus ของรถไฟ JR เที่ยวชมทิวทัศน์รอบๆ เมือง Biei ซึ่งมีให้เลือก 2 เส้นทาง ๆ ละราว 1 ชั่วโมง ค่าโดยสารคนละ 600 เยน
บัตร JR Pass ใช้ไม่ได้ เพราะถือว่ารถบัสนี้เป็นรถนำเที่ยวพิเศษ จัดขึ้นเฉพาะในฤดูร้อนเท่านั้น

ผมเลือกเส้นทาง Hill Course ซึ่งจะพาไปชม Ken & Marry Tree, Seven Star Tree, และจุดชมวิวที่ Northwest Hill
ซึ่งสถานที่เหล่านี้โด่งดังขึ้นมาก็จากโฆษณาสินค้าทางโทรทัศน์ ที่ได้ใช้สถานที่เป็นฉากในการถ่ายทำ  ทั้งบุหรี่ สายการบินและสินค้าอีกหลายตัว คนญี่ปุ่นจึงพากันมาตามหา
ส่วนผม ไม่เคยเห็นภาพยนตร์โฆษณาเหล่านี้มาก่อน จึงไม่อินเท่าไหร่ แต่ทิวทัศน์โดยภาพรวมถือว่าสวยงาม สบายตา
ด้วยแนวทุ่งข้าวบาร์เล่ย์และพืชอื่นๆ ที่ปลูกตัดสลับกันเต็มเนินเขา

แบบนี้ครับ

อันนี้ต้นไม้ Seven Star ประกอบฉากโฆษณาบุหรี่ยี่ห้อ 7Star

ตัวเมือง Biei มองจากจุดชมวิว

ที่นี่ก็มีทุ่งลาเวนเดอร์ แต่ยังไม่จุใจเท่าที่ Furano

รอรถกลับ Asahikawa เดินชมเมือง Biei เงียบสงบ เหมือนต่างอำเภอนอกๆ ในบ้านเรา
ตัวอาคารบอกปี ค.ศ.ที่ก่อสร้างกำกับไว้ด้วย

และแล้วขบวนรถไฟที่รอคอยก็มา
ใช่แล้วครับ Norokko Train รถไฟขบวนพิเศษ ที่วิ่งเฉาพในฤดูชมลาเวนเดอร์ในฤดูร้อนเท่านั้นครับ
วิ่งระหว่าง Asahikawa-Biei-Lavender Field-Nakafurano และ Furano
โดยจะจอดที่สถานี Lavender Field ซึ่งเป็นสถานีเฉพาะกิจ ที่ใกล้ farm Tomita ที่สุด ขบวน Local ก็จะไม่จอดที่สถานีนี้
แต่จะจอดที่ nakafurano แล้วต้องเดินกลับมาที่ฟาร์มโตมิตะอีก 15-20 นาที
แต่ตอนนี้ผมจะกลับไป Asahikawa ครับ เป็นเที่ยวสุดท้ายของวันแล้ว

บัตร JR Pass ขึ้นได้ครับไม่เสียตังค์

เป็นรถไฟสายคลาสสิคอีกขบวนที่ทาง JR นำมาปัดฝุ่น เป็นรถไฟสายท่องเที่ยว ปีนี้เป็นปีที่ 10 แล้วครับ ซึ่งดังขึ้นมาพร้อมๆ กับทุ่งลาเวนเดอร์ที่ฟาร์มโทมิตะ

ที่นั่งแต่ละตู่ไม่เหมือนกัน

คืนนี้ไม่ได้พักที่ Asahikawa ครับ แต่จะไปไกลถึง Wakkanai ดินแดนสุดเหนือญี่ปุ่น ซึ่งไม่ได้จองที่พักไว้เลย
ผมรอรถไฟขบวน Super Soya ซึ่งจะมาจาก Sapporo ออกจาก Asahikawa 19.13 น.

ยังพอมีเวลา ไปหาข้าวเย็นทานให้เรียบร้อยก่อน ที่ตึก ESTA หน้าสถานีรถไฟนั่นแหละ
หาอะไรแบบโหดๆ ทานอีกแล้ว ชักติดใจ (ผมว่าซูชิโหดแล้ว เจอแบบนี้โหดกว่า ห่วย

หน้าสถานี Asahikawa จากร้านอาหารบนตึก ESTA

มาแล้วครับ Super SOYA ที่จะพาไป Wakkanai  จากนี่ไปราว 4 ชั่วโมง

รถขบวนนี้ผู้โดยสารน้อยครับ
ยิ่งใกล้จะถึง Wakkanai ยิ่งแทบไม่เหลือผู้คนในตู้โดยสาร นั่งนอน เอกเขนกได้ตามสบาย
ถึงปลายทาง 5 ทุ่มครับ มีคนลงแค่เนี่ย

ผมเดินออกจากสถานีเป็นคนสุดท้าย พร้อมๆ กับนายสถานีที่ล็อคกุญแจปิดสถานีในค่ำคืนนี้
มีแท็กซี่จอดอยู่ 1 คัน เมื่อดูว่าผมไม่ขึ้นแล้ว เขาก็ขับจากไป ทิ้งไว้แต่ความเงียบเหงาและเปล่าเปลี่ยว
...ไปทางไหนดีเนี่ยเรา....

ตัดสินใจเดินขึ้นเหนือต่อไป (กะว่าจะไปให้สุดขอบโลกไง)
เพราะเคยดูในแผนที่ว่าจะมี Youth Hostel อยู่ไม่ไกลจากสถานี
แล้วก็หาเจอด้วยความช่วยเหลือของแท็กซี่ ที่ชี้ทางให้ แต่ไปถึงก็มีแต่ความมืด เพราะประตูปิดล็อค เข้านอนหมดแล้ว
โชคดีที่มีโรงแรมอยู่ใกล้ๆ ชื่อ Miyuki Hotel เข้าไปก็มีแต่ Front
มีที่นอนแล้วเรา นึกว่าจะได้นอนข้างถนนซะแล้ว ได้ที่นอน Foton บนเสื่อ Tatami อย่างดีเลย คืนนี้จ่ายแพงที่สุด 7250 เยน

แต่ก็นอนไม่กี่ชั่วโมง ต้องรีบออกเพราะต้องไปให้ทันเรือเที่ยวแรก 6.30 น. ที่จะไปเกาะ Rishiri
นี่ครับ Miyuki Hotel โรงแรมเล็กๆ แต่อบอุ่น
อีกภาพ โรงแรมหรูที่สุดใน Wakkanai

แนวกันคลื่นและลมที่สร้างป้องกันบริเวณท่าเรือวัคคาไน
กับบรรยากาศเมืองช่วงเช้าๆ ในวันฟ้าครึ้ม

ตลาดสด

มัวแต่เอ้อระเหย เกือบขึ้นเรือไม่ทัน เป็นคนสุดท้ายอีกแล้ว ค่าโดยสารไป Rishiri เที่ยวละ 1980 เยน ใช้เวลา 2 ชั่วโมง
บนเรือเฟอร์รี่ลำใหญ่ มีทั้งที่นั่งและที่นอน เลือกตามสะดวก

ระหว่างทางไม่เห็นอะไรมาก เพราะมีแต่ทะเลและท้องฟ้าครึ้ม

ถึงท่าเรือ Oshidomari ในเมือง Rishirifuji บนเกาะ Rishiri นักท่องเที่ยวรอขึ้นเรือขากลับเพียบ

ส่วนผู้เพิ่งมาถึง ก็มีรถทัวร์มาจอดรับเพียบเช่นกัน
แล้วเราทำไง เอ๋อซิครับ
คนญี่ปุ่นเขาจะจองทัวร์มาล่วงหน้า ลงจากเรือก็ขึ้นรถบัสเที่ยวรอบเกาะต่อได้เลย
ที่จริงที่สถานีJR Wakkanai มี Travel Center รับจองทัวร์พวกนี้อยู่ แต่ผมไปถึงดึกแล้วนะซิ
แต่มีทางออกครับ ที่ท่าเรือ Oshidomari มี Sight seeing Bus บริการ วันละ 3-4 เที่ยว
ใช้เวลาทัวร์ประมาณ 3-4 ชั่วโมง แต่ผมเลือกเช่าจักรยานปั่นชมบริเวณเมือง Rishirifuji แทนครับ

ซึ่งใกล้ๆ ท่าเรือมีจุดชมวิวที่ Cape Peshi ที่จะมองเห็นยอดเขาริชิริ ได้อย่างชัดเจน
แต่วันนี้ดูท่าทางแล้วคงจะไม่เห็น มีเมฆปกคลุมตลอดเวลา

ยังไม่จบนะครับ เดี๋ยวกลับมาต่อ

เที่ยวขนาดนี้ต้องพูด-อ่าน ภาษาญี่ปุ่นได้ใช่มั้ยครับ?

รอครับผม ดันๆๆๆ ^o^

มาต่อแล้วครับ
ตอบคุณ love Traveller ก่อน
...ใช้เพียงภาษาอังกฤษนิดหน่อยครับ...
ภาษาญี่ปุ่นอ่านเขียน ไม่ได้เลยครับ พูดได้แต่คำทักทาย ขอบคุณ ขอโทษ ไม่กี่คำครับ

ตอบคุณ basketball
ค่าใช้จ่ายทริปนี้ 14 วัน ประมาณ 9 หมื่นบาทครับ

ยอดเขา Rhishirifuji วันนี้ไม่มาปรากฏกายให้เห็น ถ้าวันท้องฟ้าแจ่มใส จะเห็นเช่นในกรอบล่างขวาของภาพนั่นแหละครับ

ทิวทัศน์รอบๆ เมือง Rishirifuji และท่าเรือ แปลกตาและสวยครับ

สบายตา

จากยอดบนสุดจุดชมวิว เห็นเกาะ Rebun อยู่ลางๆ

ท่าเรือ กับ Heartland Ferry กำลังเทียบท่า

ดอกไม้สวยๆ ที่ผลิดอกเฉพาะในหน้าร้อน

ผมคืนจักรยานแล้วก็นั่งเรือกลับ Wakkanai ไม่ได้ข้ามไปอีกเกาะ เพราะดูเวลาแล้วจะไม่ทันรถไฟกลับ Asahikawa ทั้งเรือและรถไฟ มีวันละไม่กี่เที่ยว

ขากลับ ท้องฟ้าก็ยังไม่เปิด ไม่เห็นยอดเขาฟูจิน้อยเลย

สุดสายรถไฟสายเหนือที่สถานี JR Wakkanai

หนทางขากลับยังอีกไกลครับ คืนนี้ผมกลับไปพักที่ Asahikawa ซึ่งเป็น Hub ในครั้งนี้

มาถึงอีกวันแล้วนะครับ
ตื่นเช้าเช่นเดิม นั่ง Local Train ไป Kamikawa

รถเที่ยวนี้มีแต่นักเรียน เด็กญี่ปุ่น ไปเรียนหนังสือไกลบ้านมาก
นั่งรถไฟเป็นชั่วโมง กว่าจะถึงโรงเรียน ถึงสถานีรถไฟแล้วยังต้องเดินต่ออีก อึดจริงๆ

เป้าหมายของผมอยู่ที่ Sounkyo ครับ แต่ระหว่างรอรถบัส ไป Ice Pavillion ก่อน ซึ่งอยู่ไม่ไกลสถานี JR Kamikawa นัก ถ้าเดินก็ประมาณ 20 นาที
แต่เพื่อความรวดเร็ว นั่งแท็กซี่ไป ไม่ถึง 5 นาที ค่าโดยสาร 580 เยน

มาที่นี่เพื่อทดลองประสบการณ์ความหนาวระดับ -20 องศา และ -41 องศาเซลเซียส
เริ่มจากเดินผ่านก้อนน้ำแข็งที่เปิดไฟประกอบแสงสี ช่วงนี้จะ -20

แล้วก็ถึงจุด -41 ที่จะต้องเข้าไปในถ้ำเล็กๆ แล้วกดปุ่มให้ลมเป่า อุณหภูมิจะหนาวเหน็บถึง -41 ต้องรีบกระโดดออกมา อู๊ยยยยย....
มาเที่ยวที่นี่อยู่ชมได้ไม่นานหรอกครับ เพราะมันหนาว ต้องรีบออก

แล้วก็ออกมาดู คลิโอเน่ นางฟ้าตัวจิ๋ว ลำตัวใส

จากสถานี Kamikawa นั่งรถบัสไป Sounkyo ประมาณ 40 นาที
มาที่นี่ก็เพื่อนั่ง Ropeway และ Chairlift พิชิตยอดเขา Kurodake ที่ระดับความสูง 1520 เมตร

วันที่ผมไป ท้องฟ้าไม่เป็นใจ มีเมฆหมอกปกคลุมตลอด จึงขึ้นไปถึงแค่ชั้น 5 ที่ระดับ 1300 เมตร จากนี้ขึ้นไปมองไม่เห็นอะไรแล้ว นอกจากเดินชมดอกไม้ป่า

เมื่อไม่มีอะไรจะดุ ก็ลงมานั่งรถบัสกลับ kamikawa ต่อรถไฟถึง Asahikawa
แล้วนั่ง Local Train ไป Furano แล้วครับ
ลงที่สถานี Nakafurano ครับ อย่างที่บอกรถ Local จะไม่จอดที่สถานี Lavender Field ที่อยู่ใกล้ Farm Tomita มากกว่า
ต้องเดินย้อนกลับไปอีก 15-20 นาที แต่วันนั้น ผมทะลึ่งโชคดี พออกจากสถานีมา มีคนขับรถตู้เข้ามาถามว่า ไปฟาร์มโทมิตะไหม
ผมก็บอกว่าใช่สิ  ตอนแรกคิดว่ารถบริการที่เสียค่าโดยสาร แต่ความจริงเป็นรถที่ทางฟาร์มส่งมารับนักท่องเที่ยว VIP ที่ขอให้รถมารับ
ไปถึงไม่เก็บค่าโดยสาร ผมจึงได้แต่โค้งขอบคุณเป็นการใหญ่
ไปถึงก้เจอทุ่งดอกไม้เลย ดูกันเลยครับ

มีหลายส่วน หลายสวนให้เดินชมได้ฟรีๆ ครับ

เรื่อยๆ เลยครับ

สีม่วงของลาเวนเดอร์

นี่ก็ม่วง

บรรยากาศน่าเดิน

ผู้ชายกับดอกไม้

ภาพคุ้นตาที่เห็นในโปสเตอร์

เพลินครับเพลิน

อีกภาพละกัน

ในเมื่อเขาให้ชมฟรี อย่าลืมอุดหนุนของฝากที่มีให้เลือกหลากหลาย ทั้งสบู่ น้ำหอม ลูกอม ดอกไม้สดก็มี

ลาเวนเดอร์สดๆ

ไอติมรสลาเวนเดอร์ คนขายน่ารัก ทำให้ไอติมอร่อยขึ้นอีกเยอะ

ขากลับ ไม่มีราชรถมาเกยแล้ว ต้องเดินกลับไปที่สถานี nakafurano เอง ซึ่งเส้นทางกลับไม่ได้น่าเบื่อ มีแปลงดอกลาเวนเดอร์ให้ชมตลอดทาง
แล้วก็มีฟาร์มอื่นๆ ให้แวะชมด้วย

ที่พักของผมคืนนี้อยู่ที่ Kushiro จึงนั่งรถไฟ Local จาก Furano ลัดเลาะไปตามหุบเขา ทุ่งหญ้า ทะเลสาป ป่าไม้ ลำคลอง ผ่านสถานีเล็กๆ ไม่ค่อยมีผู้คนขึ้น
เพื่อไปรอรถขบวน Super Ozora ที่วิ่งมาจาก Sapporo รอดักขึ้นที่เมือง Shintoku
ระหว่างรอหาข้าวเย็นทานให้เรียบร้อย เพราะกว่าจะถึง Kushiro ก็ดึกดื่นค่อนคืนแล้ว

นี่ครับมาขบวนนี้

ถึงแล้ว Kushiro เมืองในหมอก
พักที่ Toyoko-inn เช่นเคย

ตื่นเช้าวันนี้จะไป Lake Akan ครับ
นั่งรถบัสจากหน้าสถานีรถไฟ JR Kushiro
ซื้อตั๋วไปกลับจากเครื่องขายตั๋วอัตโนมัติ พร้อมหยิบตารางเดินรถ

ค่ารถแพงมากครับ ไปกลับ 4590 เยน ใช้เวลา 2 ชั่วโมงก้ถึงทะเลสาปอะคัง
วันนี้เจอฝนครับ มาถึงนี่ก็ล่องเรือชมทะเลสาป เพื่อไปดูสาหร่าย marimo ครับ

เขาบอกว่า กว่าจะได้ก้อนกลมๆ แต่ละก้อนใช้เวลาเป็นร้อยปี พบได้ที่นี่ที่เดียว
แต่เห็นบรรจุในขวดขายเกลื่อนในร้านขายของที่ระลึก

ใช้เวลาล่องเรือชมความงามรอบๆทะเลสาปและดูสาหร่ายมาริโมะ ประมาณ 1 ชั่วโมงครับ

ขึ้นจากเรือก็มาเดินชมหมู่บ้านชนพื้นเมืองไอนุ Ainu Kotan ที่มีแต่ร้านขายของที่ระลึก

ร้านของของ ส่วนใหญ่เป็นพวกงานแกะสลักไม้

ขากลับระหว่างทางรถบัส จะจอดประมาณ 15 นาที ให้แวะชมศูนย์อนุรักษ์นกระเรียนญี่ปุ่น ที่ศูนย์อนุรักษ์ Tancho Japanese Crane Reserve
ต้องทำเวลาประเดี๋ยวตกรถ
รถจอดรอหน้าทางเข้านั่นเลย

ช่วงบ่ายผมกลับมาใช้เวลาเดินชมเมืองคุชิโรครับ
ซึ่งมีที่น่าไปเดินอยู่ไม่กี่ที่อย่างสะพาน Nusamai Bridge ซึ่งมีอนุสาวรีย์ 4 seasons รูปผู้หญิงเปลือย ตั้งอยู่ 4 มุมของสะพาน
ในภาพเป็น 1 ใน 4  รูปปั้น

ริมฝั่งแม่น้ำคูชิโรที่ไหลผ่านกลางเมือง ขนาดช่วงบ่ายหมอกก็ยังไม่จาง

Kushiro Fisherman,s Wharf MOO ภายในเป็นห้องสรพพสินค้า ตลาดและมีศูนย์บริการนักท่องเที่ยวอยุ่ด้วยครับ

เด็กอนุบาล ที่เจอระหว่างทางครับ น่ารัก

ตลาด Washo Ichiba ใกล้ๆ สถานีรถไฟ
คล้ายๆ กับ Morning Market ที่ Hakodate
ลองซื้อข้าวสวยใส่ถ้วย แล้วเลือกปลาดิบที่แม่ค้าแหล่เป็นชิ้นๆ ละ 100 เยน บางอย่างก็แพง โปะหน้าทานกันนะครับ

มีให้เลือกหลากหลายชนิดตามความชอบ

ของผมได้แบบนี้ครับ 1200 เยน ข้าวอีก 150 เยน

อิ่มท้องแล้วก็ได้เวลาเดินทางต่อ เป้าหมายวันนี้อยู่ที่เมือง Abashiri นั่ง Local Train 3 ชั่วโมง (เส้นทางนี้ไม่มีรถด่วนครับ)
ในภาพหน้าสถานี Kushiro ครับ

แม้จะเป็น Local Train ก็นั่งสบายครับ เพราะไม่ค่อยมีผู้โดยสาร ผมจึงนั่งๆนอนๆอยู่เก้าอี้ยาวท้ายๆ ขบวนนั่นแหละครับ

รถวิ่งผ่านท้องทุ่งอันกว้างใหญ่ บางช่วงเห้นทะเลสาป ภุเขาลิบๆ ฟังเพลงต่าย อรทัย ชุดใหม่มาจากดินไปด้วย ได้บรรยากาศท้องทุ่งแบบไทยๆ แต่อยู่ในญี่ปุ่นมากครับ ผ่อนคลาย สบายใจมากครับ

คืนนี้พักที่ Abashiri โรงแรม Green Hotel เดินจาหน้าสถานีรถไฟไม่กี่ก้าวก็ถึง ห้องกว้าง นอนสบายครับ

รถเมล์ รถไฟแถบนี้มีไม่ค่อยบ่อยนะครับ ไม่เหมือนเมืองท่องเที่ยวอย่างโตเกียว โอซาก้า ที่มีรถตลอด
แต่ที่นี่บางเส้นทางมีวิ่งวันละไม่กี่เที่ยว บางทีห่างกัน 2-3 ชั่วโมงกว่าจะมีรถออก
ขอตารางเดินรถไฟได้กับนายสถานีทุกแห่งครับ เขามักจัดทำเป็นตารางของแต่ละสายไว้เรียบร้อย
แม้จะเป็นภาษาญี่ปุ่นก้ดูไม่ยาก ก็ให้ถามนายสถานีนั่นแหละว่าสถานีนี้อยู่ตรงไหนในตาราง
แล้วอีกอย่างใช้เวลาเดินทางค่อนข้างนาน แต่ละวันจึงไปได้ไม่กี่ที่

มาถึงอันวันแล้วครับ
ที่ Abashiri ฟ้าสว่างตั้งแต่ตี 3 ในหน้าร้อน (ที่ Sapporo สว่างตี 4) เพราะอยู่เกือบตะวันออกสุดของญี่ปุ่นแล้ว
วันนี้ท้องฟ้าก็ยังไม่เป็นใจ ยังเป็นเมืองในหมอกเหมือนเดิม
ช่วงเช้าไป Okhotsk Ryu-hyo Museum ครับ อยู่บนเนินเขา Tento ห่างจากสถานี JR ไม่ไกล มีรถเมล์วิ่งจากหน้าสถานี JR ไปถึงทุก 1 ชั่วโมง 20 นาที
ตั้งแต่ 8.50 น. หรือไม่ก็นั่งแท็กซี่ก็ได้ครับ
ไปถึงก็มีแต่หมอกเช่นเคย ปกติจุดนี้จะเป็นจุดชมวิวที่ดีที่สุดของเมืองเลยครับ

มาที่นี่ก็เพื่อมาดูน้ำแข็งที่ลอยเป็นแพมาจากขั้วโลกเหนือ ที่เขาตัดมาเกือบไว้ให้ชม
แล้วก็คลิโอเน่ ครับ ที่นี่มีหใดเยอะกว่าที่ kamikawa Ice Pavilion

Abashiri Prison อยู่ถัดลงมาจากพิพิธภัณฑ์น้ำแข็ง แต่เดินไม่ไหว เพราะอยู่บนเขา ต้องนั่งรถหรือแท็กซี่ดีกว่า
เป็นคุกที่ใช้คุมขังนักโทษในอดีต แต่ปัจจุบัน จัดเป็นพิพิธภัณฑ์ให้เห็นความโหดร้ายของภูมิอากาศอันหนาวเหน็บและภูมิประเทศ ที่เหล่านักโทษได้เผชิญมา
นักโทษเหล่านี้เป็นผู้บุกเบิก ก่อร้างถางพงสร้างถนนและอาคารต่างๆในเมือง Abashiri และเมืองใกล้เคียง

โรงอาบน้ำที่ทำให้นักโทษผ่อนคลายที่สุด

ชมสถานที่ทั้ง 2 เสร็จแล้ว ผมนั่งรถไฟไปยังเมือง Shari ซึ่งเป็นประตูสู่อุทยานแห่งชาติแหลม Shiretoko ซึ่งองค์การยูเนสโก ขึ้นทะเบียนให้เป็นมรดกโลกทางธรรมชาติของญี่ปุ่นเขาล่ะ
ทั้งสถานีรถบัส สถานีรถไฟ จึงได้รับการปรับปรุงอย่างดี สวยงาม

จากสถานี Shari Bus Terminal มีรถบัสวิ่งไปยังหลายสถานที่ในอุทยาน Shiretoko ทั้งไปที่ Otoro เพื่อล่องเรือ Aurora
หรือจะไปทะเลสาปทั้ง 5 หรือเส้นทาง Rausu
แต่ที่เป็นที่นิยมของนักท่องเที่ยวก็คือการไปล่องเรือจากเมือง Otoro
ผมก้เช่นกัน ใช้เวลา 1 ชั่วโมงก็ถึงเมือง Otoro ครับ

ถนนหนทางเขาสร้างใหม่อย่างดี
ถึงสถานี Otoro Bus เดิน 5-10 นาทีก็ถึงท่าขึ้นเรือ Aurora
แวะซื้อตั๋วที่บูทขายตั๋วก่อน มี 2 เส้นทางให้เลือก
เส้นทางแรกใช้เวลา 3 ชั่วโมง 45 นาที มีวันละ 1 เที่ยว 10.00 น.
เส้นทางที่ 2 ใช้เวลา 1 ชั่วโมง 30 นาที ในฤดูร้อน มีวันละ 6 รอบ (ฤดูอื่นๆ มีน้อยกว่านี้)

นี่ครับเรือ Aurora ที่จะพาชมทิวทัศน์แหลมชิเรโตโกะ

เรือจะวิ่งเลียบแนวเชิงเขาริมฝั่งไปเรื่อยๆ นักท่องเที่ยวก็จะเฮโลกันออกมาชมวิว จนเรือเอียงกะเท่เร่ข้างเดียว
ผ่านภูมิทัศน์แปลก ทั้งภูเขา โขดหิน น้ำตกที่ซึมออกมาจากหิน

แต่เมฆหมอกในวันนั้นก็ปกคลุมไม่ให้เห็นทิวทัศน์เต็มๆ เหมือนเคย

อากาศค่อนข้างเย็นและลมแรงครับ

ขึ้นไปชมบนชั้นดาดฟ้าก้ได้

จากนั้นผมก็กลับมาตั้งหลักที่ Abashiri เพื่อรอรถไฟขบวน Okhotsk กลับไปที่ Hub ใช่แล้วครับ Asahikawa ซึ่งวนมาครบอีกรอบ
จาก Abashiri ถึง Asahikawa ใช้เวลาเกือบ 4 ชั่วโมง แต่ถ้าถึง Sapporo ต้องนั่ง 5 ชั่วโมงกว่า
กระเป๋าใบใหญ่ ผมฝากไว้ที่นี่แหละครับ

ตื่นเช้าเก็บกระเป๋ากลับเข้า Sapporo แล้วครับ ฝากกระเป๋าไว้ที่ Locker แล้วรีบจับรถไฟไปลงที่สถานี Toya ไปตามรอยประชุม G8 ครับ
จากสถานี JR Toya ไปทะเลสาปโทย่า มีรถเมล์วิ่งตลอดไม่ต้องห่วง แล้วก็ใช้เวลาไม่นานก็ถึง เพียง 10 กว่านาที ก็ได้เห็นทะเลสาปโทย่าแล้ว

มีเรือให้ล่องชมรอบๆ ทะเลสาปด้วยครับ

แม้จะไม่ใช่กลุ่มผู้นำ G8 ประเทศไทยก้ส่งตัวแทนเข้าร่วมประชุมด้วยนะ

แต่บรรดาผู้นำโลก เขาพากันไปประชุมอยู่บนโน่น ปล่อยให้ผู้ประท้วง เย้วๆ อยู่ข้างล่างนี่แหละ

ที่นี่มีพิพิธภัณฑ์ภูเขาไฟให้ได้ชม บอกเล่าเรื่องราวการประทะของภูเขาไฟเมื่อครั้งล่าสุดปี 2000 ที่ผ่านมา
ชมพิพิธภัณฑ์เสร็จแล้ว ก็ไปเดินดูของจริง เห็นสภาพถนนหนทาง อาคารบ้านเรือน ที่ถูกทำลายเมื่อครั้งภูเขาไฟระเบิด ที่เขายังอนุรักาไว้ให้ชม
บางหลุมยังเห้นควันขาวประทุขึ้นมาตลอดเวลา

นี่บ้านเรือนที่เสียหาย

สถานีรถไฟโทย่า ได้รับการประดับตกแต่งอย่างดี ต้อนรับการประชุม G8 ที่บรรดาสู่มวลชน ต้องใช้บริการผ่านสถานีนี้

จากนั้นผมกลับเข้าซัปโปโรครับ
ไปจุดชมวิว Hitsujigaoka Observation Hill โดยการนั่งรถไฟใต้ดิน Toho Line ไปลงที่สถานี Fukuzumi แล้วต่อรถบัสเบอร์ 84 ไปยังจุดชมวิว
รถบัสวิ่งส่งถึงข้างบนเลยครับ โดยเจ้าหน้าที่จะมาเก็บค่าเข้าชมบนรถบัสเลย คนละ 500 เยน เข้าไปแล้วชมได้ทุกอย่าง
ส่วนใหญ่ก้ไปถ่ายรูปคู่กับ  Dr.Clark นี่แหละครับ

มองเห็นวิวเมืองซัปโปโรได้ทั้งเมืองโดยมี Sapporo Dome สนามเบสบอลของทีม Hokkaido Nippon Ham Fighter อยู่เบื้องหน้า

พิพิธภัณฑ์เทศกาลหิมะซัปโปโร จัดแสดงแบบจำลองรูปปั้นจากหิมะ ที่เข้าร่วมงานเทศกาลหิมะซัปโปโร ซึ่งจัดในเดือนกุมภาพันธ์ของทุกปี
พร้อมโปศเตอร์งานในปีต่างๆ ให้ได้ชมกัน

ผลงานแกะสลักน้ำแข็งและโปสเตอร์งาน

อาคารนี้เอาไว้จัดงานแต่งงาน

ตอนที่ลงมาเพื่อรอรถไฟใต้ดินกลับเข้าซัปโปโร เจอกับคลื่นมหาชนครับ เพิ่งเลิกจากการไปเชียร์ทีมเบสบอลทีมโปรด
คนเยอะมากๆ เลยครับ ต้องเดินตามก้นกันไปเรื่อยๆ แต่ทางรถไฟ ก็บริการกันได้ดีจริงๆ นำรถมาวิ่งเสริมตลอดเวลา
แต่วันนั้น ดูท่าทีมจะแพ เพราะกองเชียร์ดูหงอยๆ ไปนิด

ถึงสถานีซัปโปโร ผมไปต่อที่ Otaru ครับ วันนี้วิ่งเที่ยวกันสุดๆ

มาโอตารุ ก็มาดูคลองที่เขาว่าโรแมนติกนี่แหละครับ

มาเมืองนี้ไม่เหงาครับ มีนักท่องเที่ยวเดินตลอดทุกถนน

มาเดินดูร้านขายเครื่องแก้วและร้านทำกล่องดนตรี
ตลอดเวลาที่เดินเที่ยว จะได้ยินเพลงจากเสียงตามสาย เปิดเพลงทำนองจากล่องดนตรีตลอดเวลา เสริมบรรยากาศให้โรแมนติกยิ่งขึ้น

เขาบอกว่าซูชิที่นี่อร่อย เลยลองหาทานดู ที่ Sushiya Street มีอยู่หลายร้าน แต่ราคาแพงเหลือเกิน
เอาชุดนี้แล้วกัน

อิ่มแล้วต้องรีบกลับเข้าซัปโปโร เพราะจะต้องไปให้ทัน Night Train ขบวน Hamanasu ซึ่งจะออกตอน 4 ทุ่ม

ถึงซัปโปโร ยังพอมีเวลา จึงขอไปชมวิวสั่งลาซัปโปโร ที่ JR Tower มีจุดชมวิวอยู่ชั้น 38 ครับ เรียกว่า T38

ขาตั้งกล้องเก็บใส่กระเป๋าใหญ่หมดแล้ว เลยถือกล้องถ่าย ได้แค่นี้แหละครับ
มุมนี้สวนโอโดริ และ Susukino ครับ

อย่างที่บอกครับ ผมไม่ค่อยชอบ Reserved ตั๋ว ไปถึงรถ Night Train คิดว่าจะไม่ค่อยมีคน แต่ที่ไหนได้ เกือบเต็มแล้วครับ
ลืมไปว่าวันนี้เป็นวันอาทิตย์ ที่ผู้คนจะเดินทางกันมาก คนมาหลังหลังๆ ได้ยืนเอาก็มีครับ
แล้วรถ Night Train ที่ว่านี้ JR Pass ใช้ขึ้นได้เฉพาะตู้นั่งนะครับ แล้วที่นั่งก็แคบกว่าทุกขบวนที่ผ่านๆ มาเลยครับ
จนถึง hakodate ราวๆ ตี 3 โน่นแหละ จึงมีที่ว่างพอจะเหยียดแขนขาได้ แต่ก็นั่งไปอีกไม่กี่ชั่วโมง ก็ถึงปลายทางที่ Aomori แล้ว (ราวตี 5 ครึ่ง)

นี่ไง Night Train ขบวน Hamanasu

ถึง Aomori แล้วผมก็ตัดสินใจกลับเข้าโตเกียวเลยครับ ตอนแรกกะว่าจะแวะเที่ยว Aomori ก่อน แต่เช้าวันนั้นฝนตกหนักมาก
กลับถึงโตเกียว นอนพักผ่อนเอาแรงดีกว่า เพราะ 2 วันท้ายทริปนี้ จะไปปีนภูเขาไฟฟูจิครับ
แต่ตอนนี้ขอจบรีวิวนี้ ไว้เท่านี้ก่อนครับ
พบกันใหม่ บนยอดภูเขาไฟฟูจิครับ

ขอโฆษณาหน่อยนะครับท่านเว็บมาสเตอร์
เรื่องราวทั้งหมดในรีวิวนี้ จะนำไปทำเป็นหนังสือ "ใครๆ ก็ไปเที่ยวญี่ปุ่น เล่ม 3" เร็วๆ นี้ครับ
แต่ตอนนี้ขอฝากเล่มนี้ก่อนนะครับ
"ใครๆ ก็ไปเที่ยวออสเตรเลีย"
ผมเขียนแนะนำเว็บ HFlight ให้ด้วยนะครับ อิอ

สวยมาก ๆ

กรี๊ด..ดด..ด...พี่อดิศักดิ์ใจร้าย เอาทริป Hokkaido มายั่วอีกแล้ว...อยากไปมั๊กๆเลยค่ะพี่ (แต่ยังไม่มีโอกาส) ฮือๆๆ (hhelpme)

โดยเฉพาะ Furano & Tomita Farm ในฝันที่มีทุ่งลาเวนเดอร์สวยๆ ไหนจะมีสวนทิวลิปที่งดงามสุดลูกหูลูกตา  (hlaalaa) และ ช่วงนี้ยังเป็นฤดูกาลของ Pink moss สีชมพูสีสัน colorful สุดๆอีกด้วย...(mk66)

เง้อ...ออ...อ...แล้วก็อยากชิมปูฮอกไกโดที่เค้ารำลือกันนักหนาว่าอร่อยขั้นเทพนั่นอีก (drool) พูดแล้วกิเลสท่องเที่ยววิ่งกันให้พล่านเลยนะคะเนี่ย...อิๆๆ (ว่าแล้วคงต้องเก็บตังค์หยอดกระปุกน้อยๆกันต่อไปก่อน...แล้วค่อยตามรอยพี่ขึ้นทางเหนือของญี่ปุ่นบ้าง....กิ๊ดๆๆ)  (mk70)

ปล. คาดว่าคงได้ชมหนังสือท่องเที่ยว Hokkaido ของพี่ออกมาในไม่ช้าใช่มิค่ะ (smile) ส่วนหนังสือ "ใครๆก็ไปเที่ยวญี่ปุ่น" เล่มโตเกียว นิกโก้ โยโกฮาม่า ฯลฯ ก็อุดหนุนไปแล้วหนึ่งเล่มค่ะ....เนื้อหาดี และ รูปสวยเชียว... (woot)

โอ้ว.......ขั้นเทพเชียว

รูปถ่ายสวยดีครับ เห็นแล้วอยากไปฮอกไกโดวันพรุ่งนี้เลย ขอบคุณมากครับที่นำมาแบ่งปัน

ไปช่วงเดียวกันเลยค่ะ   แต่อยู่ Hokkaido  แค่ 5 คืน  6  วัน
ดูจากรีวิวนี้แล้ว   โอ...เราพลาดไปอีกหลายแห่งที่ควรไป     :'(
รอหนังสือวางตลาดแล้วจะไปซ่อมที่ตกค้างอีกรอบ
ขอบคุณสำหรับรีวิวที่สวยงามและเพียบพร้อมเนื้อหาสาระ

ไปมาเหมือนกันเลยมีรูปมาให้ดูเล็กๆน้อย

tomita farm again

and lavender fieid

and more

ข้อมูลการเดินทางละเอียดดีจังค่ะ

ต้องหยอดกระปุกละ  แล้วเจอกัน นิโฮง