ทริปนี้เป็นทริปที่เกิดจากความบ้าบอลทั้งของผมกับแฟน เพราะทีมที่เราเชียร์ดันอยู่คนละขั้วกันพอดี

ตัวผมเชียร์ แมนยู ซึ่งมี กิ๊กส์ เป็นขวัญใจ ส่วนแฟนผมเชียร์ ลิเวอร์พูล ซึ่งมี แมคมานานมาน เป็นไอดอล

พอดีกับที่ต้องไปงานรับปริญญาของน้องสาวที่ ลีดส์ พอดี

เรา 2 คนเลยถือโอกาสนี้ ทำความฝันให้เป็นจริงซะที ด้วยการไปเที่ยวทั้ง 2 สนามมันซะเลยครับ

1 เริ่มแรกก็จัดกระเป๋ากันซะก่อน
2 มุ่งหน้าสู่สุวรรณภูมิทันที เช็คอินแถว Q สายการบิน Etihad  

3 เคาน์เตอร์เช็กอินครับ
4 สัมภาระที่ขนไปด้วยครั้งนี้ ของ 3 คน

ขึ้นเครื่องแล้วครับ มุ่งหน้าสู่ อาบูดาบี เพื่อเปลี่ยนเครื่องไปลงลอนดอน

1 ที่นั่งโบอิ้ง 777-300ER
2 เมนูอาหารมื้อแรกบนเครื่อง

1 เตรียมพร้อมสำหรับการกิน
2 อาหารที่เลือกครับ หน้าตาเป็นอย่างนี้ ส่วนรสชาดพอไหวครับ

หลังจากทนเมื่อยนั่งมาประมาณ 6 ชั่วโมงครึ่งก็มาถึงอาบูดาบีครับ
เพื่อรอเปลี่ยนเครื่องไปลอนดอน

1 สภาพสนามบินอาบูดาบี
2 ไม่ใหญ่ไม่โต มี 2 ชั้น ทั้ง 3 คนลงความเห็นว่า โรงหนังเมืองไทยยังใหญ่กว่าเลย

ช่วงไปถึงเป็นช่วงที่เครื่องลง + เปลี่ยนเครื่องพร้อมกันหลายลำพอดี
ทำให้คนแน่นเกทไปหมด ทำให้ต้องไปหาที่นั่งเสริมแทน

1 คนแน่นหมดทุกเกทครับ
2 ที่นั่งเสริมของพวกผม (ทางเข้าเกทมันนี่แหละ)

ได้เวลา 02.45  ก็ขึ้นเครื่องอีกครั้ง มุ่งหน้าสู่ลอนดอนกันเลยครับ
คราวนี้เปลี่ยนไปนั่ง Air bus A340 - 600 กันบ้าง

1 ภายในของเจ้า A340-600
2 ไปแล้วนะ อาบูดาบี เดี๋ยวขากลับกรุงเทพเจอกันอีกรอบ

7 โมงครึ่ง ก็มาถึงลอนดอนแล้วครับ แต่ด้วยเสลาที่เร่งรีบ
เพราะดันจองรถโค้ชไปแมนเชสเตอร์ไว้ตอน 10 โมง
แถมเจอกับคิวตรวจคนเข้าเมืองอันยาวเหยียด ทำให้รีบจนไม่มีเวลาเก็บรายละเอียดมากนัก

1 บนรถใต้ดินมุงหน้าสถานีรถโค้ช (บางครังก็โผล่บนดิน)
2 สถานีรถโค้ชครับ
3 ภายในรถมุ่งหน้าแมนเชสเตอร์

นั่งหลับๆ ตื่นๆ บนรถโค้ชประมาณ 4 ชั่วโมงครึ่ง ก็มาถึงแมนเชสเตอร์ครับ

รถมาจอดที่สถานี ตรง Market Street ต้องจ่อรถเข้าไปโรงแรมที่จองไว้อีกทีครับ

ซึ่งพวกผมได้จองโรงแรม Trafford Hall Hotel เอาไว้ เพราะว่าใกล้สนามดี

โดยการเดินทางไปสนามที่ง่ายที่สุดก็คือ รถรางที่จะมีวิ่งในเมืองแมนเชสเตอร์ครับ

1 สถานีที่รถโค้ชจอดส่งครับ
2 มีรถรางวิ่งผ่านด้วย
3 มารอที่สถานีเพื่อเตรียมขึ้นรถกัน

1 รถรางมาแล้ว ขึ้นสายที่มุงหน้าไปสถานี แทรฟฟอร์ด เลย
2-3  ถึงสถานีแทรฟฟอร์ดแล้ว

โรงแรม แทรฟฟอร์ด ฮอลล์ ที่ใช้เป็นที่พักครับ

ห่างจากสนามโอล แทรฟฟอร์ด ด้วยรถรางเพียงแค่ 1 สถานีเท่านั้น

หลังจากนอนพักเอาแรง 1 คืน เช้าก็ออกไปลุยสนามกัน

ต้องออกเช้าหน่อยเพราะเป็นวันอาทิตย์เดี๋ยวคนเยอะครับ

1 เดินไปขึ้นรถรางอีกครั้ง มุงหน้าสถานี โอลด์ แทรฟฟอร์ด
2 ถึงสถานีแล้วจ้า
3 ไปสนามตามป้ายเลยยยย

1 มุ่งหน้าสู่สนาม จากรถรางก็เดินตรงอย่างเดียวเลยจ้า
2 เจอสนามคริกเกต ของโอลด์ แทรฟฟอร์ด แล้ววววว ไม่ผิดทางแน่
3 ตรงไปเลยยย

1  เห็นสนามไกลๆ  
2  มาถึงแล้ว โรงละครแห่งความฝัน
3 เข้าไปซื้อตั๋วกัน ทัวร์สนาม + musuem ราคาประมาณ 10 ปอนด์นิดๆ

เข้าไปดู RED CAFE กัน ตอนกลางวันมีเป็นบุฟเฟต์ให้ทานด้วย แต่ต้องเสียเงินเพิ่มนะครับ ไม่รู้กี่ปอนด์เหมือนกัน

1-2  Musuem and RED CAFE
3 ถ้วยแชมเปี้ยนลีกส์ ใบล่าสุด จ้า

ดู musuem เสร็จ ก็ไปต่อสนามกันครับ

แดงทั้งสนาม

Theater Of Dream

ชั้นใต้ดินของสนามมีแซว จอนห์น เทอร์รี่ ของเชลซีที่ยิงลูกดทษพลาดแบบเจ็บๆ ด้วย

1 ป้ายนี่แหละที่มีคนเขียนแซว

ใช้เวลาทัวร์ + ฟังผู้บรรยายประมาณ 1 ชั่วโมงก็เป็นอันเรียบร้อย

เสียดายที่วันที่ไป ทางสนามปิดไม่ให้เข้าห้องแต่งตัวของเจ้าบ้าน เพราะกำลังปรับปรุงเพื่อรอรับฤดูกาลใหม่อยู่

ออกจากสนามมา ก็เจอ Mega Store กันเลย

1 หน้าร้าน ละลายทรัพย์
2 เสื้อฤดูกาลใหม่ ยืนดูตั้งนาน ไหงไม่มีเบอร์ 7 ของ โรนัลโด้ง่ะ (จะย้ายเหรอเนี่ย)

บรรยากาศข้างใน คนเยอะมาก โดยเฉพาะชาวเอเชีย ทั้งฮ่องกง และญี่ป่น ที่ซื้อกันทีเป็นตะกร้า

เหมือนว่าจะถูกเลย เสื้อ พร้อมปักเบอร์ 57 ปอนด์

คนไทยอย่างผมเลยได้แต่มอง + จำ รอกลับมาซื้อหลังสนามศุภดีกว่า อิอิ

สนามจำลองก็มีขายนะครับ ใครสนใจขนกลับมาต่อเก็บไว้ที่บ้านก็ได้

150 ปอนด์ เท่านั้น หุหุ

จบจาก โอลด์ แทรฟฟอร์ด ก็กลับไปพักที่ ลีดส์ 1 คืนครับ

วันต่อมา ผมกับแฟนก็จับรถไฟ national express จากลีดส์ ไป ลิเวอร์พูลต่อ

โดยจองผ่านเนตล่วงหน้าไว้เป็นแบบตัวรีเทิร์น ค่าตั๋วคนละ 16 ปอนด์ ครับ

ซึ่งการจองล่วงหน้านี่ก็จะมีข้อดีที่ได้ตั๋วถูกกว่าการไปซื้อที่หน้าสถานี ซึ่งของผมได้ตั๋วถูกกว่าถึง 7 ปอนด์เลย

ส่วนข้อดีอีกข้อของการจองผ่านเนต เค้าจะจองที่นั่งไว้ให้เราด้วย

ซึ่งถ้าใครมาซื้อหน้าสถานี ก็ต้องวัดดวงกันเอาเองครับว่าจะได้ที่นั่งรึเปล่า เพราะถ้ารถเต็มก็ต้องยืนกันเอาเอง

เหมือนทริปของผมจาก แมนเชสเตอร์ มา ลีดส์ ที่ไม่ได้จองตั๋วล่วงหน้า มาซื้อเอาที่สถานี

ปรากฎเที่ยวนั้นรถแน่น่ เลยต้องยืนตลอดทางกว่า 40 นาทีทีเดียว

ส่วนจาก ลีดส์ ไป ลิเวอร์พูล นั้นใช้เวลาประมาณ 2 ชั่วโมงนิดๆ ครับ

ซึ่งรถผมออก เวลา 7.10 แนะ เช้าๆ อย่างนี้นั่งๆ นอนๆ สบายๆ ดีกว่า

1. ที่สถานี รถมาตรงเวลาพอดีครับ
2. ทีนั่งภายในรถ เช้าๆ คนยังไม่เยอะมาก นั่งสบาย

9 โมง 15 นาที ก็มาถึงสถานี ลิเวอร์พูล พอดี

เราเลือกปลายทางไว้ที่สถานี Liverpool Lime Street ซึ่งน่าจะสะดวกที่สุดแล้วสำหรับการไป แอนด์ฟิลด์

1. ถึงสถานี Liverpool Lime St. แล้วครับ
2. ยินดีต้อนรับสู่ ลิเวอร์พูล

มาถึงก็มองหาทางออกเพื่อจะไปขึ้นรถเมล์ หรือ แทกซี่ เลยครับ

หรือใครมีเวลาก็เค้าไปขอข้อมูลได้ที่ Tourist Information

ถ้าจะไปรถเมล์ก็ให้เลือกนั่งสาย 17 ซึ่งจะพาเราผ่านหน้าสนามพอดีครับ

ตัวผมเองแล้วจริงๆ ก็อยากนั่งรถเมล์ชมวิวเพลินๆ ด้วย

แต่ว่าแฟนผมซึ่งเชียร์ลิเวอร์พูล ใจร้อนอยากรีบเข้าไปทัวร์สนามให้ทันรอบแรก

จึงเป็นที่มาของการนั่งแทกซี่แทน เพราะเพื่อนๆ เคยบอกว่าถ้านั่งแทกซี่จากสถานี ไปสนามไม่น่าจะเกิน 6 ปอนด์

1. ขึ้นแทกซี่ปุ๊บบอก "Anfield Football Groung Please"
2 - 3. ทิวทัศน์บางส่วนในเมืองลิเวอร์พูลจากภายในรถ

นั่งแทกซี่ไม่ถึง 10 นาทีก็มาถึง แอนฟิลด์ แล้วครับ

ค่ารถทั้งหมดก็ 5.8 ปอนด์ ซึ่งก็ตรงกับที่เพื่อนผมบอกไว้พอดีว่ายังก็ไม่น่าจะเกิน 6 ปอนด์หรอก

1. ประตูหน้าสนาม แสดงว่ามาถึงแล้ว
2. The Kop

มาถึงแล้วก็รีบเข้าไปซื้อตั๋วเพื่อเข้าไปทัวร์สนามกันเลย

ค่าตั๋วก็ราคาใกล้เคียงกับ โอลด์ แทรฟฟอร์ด ครับ ประมาณ 10 ปอนด์เหมือนกัน ผมก็ดันจำไม่ได้ซะด้วยว่าของสนามไหนเท่าไรกันแน่

1. ทางเข้าสนามไปทัวร์สนามครับ
2. เฉพาะนักเตะเท่านั้นนะ
3. ส่วนของมุมสัมภาษณ์หลังเกม

เข้ามาดูห้องแต่งตัวของทีมเจ้าบ้านครับ มีเสื้อแขวนตามตำแหน่งของแต่ละคน

ต่อกันที่ทางเดินสำหรับตั้งแถวก่อนเข้าสนามของบรรดานักฟุตบอล

1. ป้ายนี่แหละ ความภูมิใจของเหล่า The Kop
2. น้า รอย อีแวนส์ ตอนผอมมมม
3. หงส์แดงงงงงงงงงงง

1. เข้ามาในสนามแล้ว
2. Liverpool Football Club
3. ที่นั่งของ ราฟาเอล เบนิเตซ และ สตาฟฟ์

1. Welcome to anfield
2. เบื้องหลังความเขียวสดใสของสนาม

หลังจากทัวร์สนามประมาณ ชั่วโมงนึง ก็เข้ามาใน Museum กันบ้าง

ตรงนี้ถ่ายรูปน้อยหน่อย เพราะต้องรีบทำเวลา เนื่องจากจองตั๋วรถไฟกลับ ลีดส์ ไว้ตอน บ่ายโมงครึ่ง

1. กระดานไว้อาลัยแด่แฟนๆ ที่เสียชีวิตในสนาม ฮิลโบโร่ เมื่อประมาณปี 90
2. ถ้วยแชมเปี้ยน ลีก ที่ได้มาเมื่อปี 2005

ออกจาก museum ก็เข้ามาดูของที่ระลึกกันต่อที่ store ของทางสโมสร

1. ทางเข้าไปชอปปิ้งกันบ้าง
2. สินค้าหลากหลาย ให้เลือกซื้อ
3. เสื้อฤดูกาลใหม่บังไม่ปักเบอร์ 40 ปอนด์ ถ้าต้องการสกรีนชื่อพร้อมเบอร์ต้องจ่ายเพิ่มอีก 12 ปอนด์  

ซื้อของเสร็จเรียบร้อยก็ถึงเวลากลับกันแล้วครับ

โดยขากลับผมเลือกที่จะนั่งรถเมล์สาย 17 กลับบ้าง

ซึ่งจะต้องข้ามถนนไปขึ้นอีกฝั่งนึงครับ

สนนราคาไปลงป้าย City center ซึ่งอยู่ใกล้กับสถานี Liverpool Lime St. อยู่ที่คนละ 1.5 ปอนด์

1. ลาก่อน แอนฟิลด์ ข้ามถนนไปขึ้นรถที่ป้ายอีกฝั่งได้เลย
2. ภายในรถสาย 17

ขากลับก็เลือกลงรถที่ป้าย City Center เลยครับ

ลงมาเดินอีกแค่นิดเดียวก็ถึงสถานีแล้วว

1. มองไปฝั่งตรงข้ามกับป้ายรถที่ลง
2. ระหว่างนั่งรถไฟกลับ ลีดส์ ผ่าน ฮัดเดอร์ฟิลด์ มองไปเห็นสนามฟุตบอลเลยถ่ายมาดูครับ ไม่รู้ใช่สนาม ฮัเดอร์ฟิลด์ ทาวน์ที่ ซิโก้ ของเราเคยไปอยู่รึเปล่า

สุดท้ายขอจบ รีวิว สนามฟุตบอลตรงนี้ก่อนนะครับ

รูปบางที่อาจจะไม่ละเอียดมากนัก เพราะรีบทำเวลา ก็ต้องขออภัยมาตรงนี้ด้วยครับ

โดยรวมแล้วผมกับแฟนแฮปปี้กับทริปนี้มากๆ ครับ

ถึงแม้ว่าเวลาไปเล่าให้หลายคนฟังว่าไปดูสนามบอลที่อังกฤามาเค้าจะทำหน้า งงๆ กันว่าไปทำไมก็ตาม หุหุ

แต่มันก็เป็นความสุขของคนบ้าบอลอย่างนึงแหละคราบบบบบบบ

โหวววววว  หวังไว้เหมือนกันว่าวันหนึ่งคงมีโอกาสได้ไปสักการะเซอร์ แมต บัสบี้ กับเค้าบ้างครับ


น่ารักจริงๆ เชียร์คนละขั้วยังมาเป็นแฟนกันได้ ความรักช่างยิ่งใหญ่จริงๆครับ แล้วเวลาผีแข่งกับหงส์ ทะเลาะกันบ้างหรือเปล่าเนี่ย

ขอบคุณมากครับ ซักวันจะตามรอยบ้างครับ

ตามมากรี๊ดดดดดดดดดดด
ทริปในฝันค๊า ;)
ตอนนี้ก็ระดมข้อมูลเหมือนกัน เผื่อปีหน้าจะได้แว๊บไปมั้ง ขอบคุณรีวิวคะ

สั้นๆนะครับ

อยากกลับไปอังกฤษอีก

ดีจังเลย อยากไปแบบนี้บ้าง แต่ไม่ปัญญา ขอบคุณครับ

ไม่อยากนึงถึงวันแดงเดือดของ จขกท. เลย

สงสัยจะมีสงครามย่อยๆในบ้าน........ล้อเล่นนะครับ

โหแค่นี้ก็คุ้มแล้วคร้าบ ได้ไปตั้งหลายที่ที่เป็นที่สุดของฟุตบอลเนี่ย อยากตามไปบ้างจัง รูปสดดีจัง อากาศน่าจะแจ่มใสนะตอนที่ไปอ่ะ ว่าแต่ เหนื่อยมั้ยครับเนี่ย เห็นแล้วท่าทางโปรแกรมจะแน่นตลอดทริปเลย

มาต่ออีกหน่อยครับ

ก่อนกลับวันสุดท้าย มีโอกาสแวะไป สแตมฟอร์ดบริดจ์ ของเชลซี มาอีกหนึ่งสนามครับ

สนามนี้ผมว่าเดินทางง่ายที่สุดแล้วครับ สำหรับใครที่อยู่ลอนดอน

แค่นั่งรถใต้ดินมาลงที่สถานี Fulham Broadway แล้วเดินไปอีกแค่ไม่ถึง 100 เมตรก็ถึงสนามแล้วครับ

แต่เสียดายที่ตอนที่ผมไปเค้าปิดทัวร์สนามแล้ว + เหนื่อยมากด้วย

เลยทำได้แค่ถ่ายบรรยากาศข้างนอกมานิดเดียวเท่านั้นเองครับ

ส่วนในเมะ สโตร์ เค้าก็ไม่ให้ถ่ายรูปอีก แหมเคี่ยวจัง

มองเข้าไปจากดานนอกสนามครับ

นี่แหละครับ "สแตรมฟอร์ด บริดจ์"

ส่วนตัวแล้วผมว่า สนามเชลซี และรูปแบบ เมกะสโตร์ นี่หรูหรา ใกล้เคียงกับ แมนยู เลยครับ

นั่นอาจจะเป็นเพราะ CEO คนปัจจุบันที่เคยอยู่ แมนยู มาก่อนก็ได้

สุดท้ายแหละครับ รูปหน้าเมกะ สโตร์ ของ เชลซี

เป็นรูปนักเตะคนนึงในทีมคู่แข่งที่ผมยอมรับในฝีเท้ามากที่สุดคนนึงเลยก็ได้ครับ

"จอห์น เทอร์รี่" หวังว่าฤดูกาลใหม่นายจะไม่ลื่นล้มอีกนา

แจ่มมากเลยนะคับ กำลังรวบรวมข้อมูลอยู่เหมือนกันนะคับไว้จะขอรบกวนสอบถามหน่อยนะคับ

เยี่ยมมากเลยครับ เด็กผีเหมือนกัน (hhahaha)
เดี๋ยวปลายมกราคมจะไปบ้าง  เข้ามาเก็บข้อมูลก่อน