เป็น review ดองเค็มนะคับ  เนื่องจากไปมาปีที่แล้ว เพิ่งจะมีเวลามาทำ review ให้ดูกัน

ที่ตั้งชื่อเป็นมหาราชาทริปเพราะเป็นทริปที่ค่อนข้างเน้นความสะดวก ดูแลแบบราชา และเลือกที่เที่ยว ที่นอน ที่กิน แบบ 5 ดาวทั้งสิ้น   (แต่ 5 ดาวแบบอินเดียนะ เอามาเทียบกับบ้านเราไม่ได้เลย)  

ช่วงแรกขอรีวิวแบบไม่มีข้อมูลก่อนแล้วกันนะคับ เพราะยังหาเอกสารไม่เจอ ขอเน้นโชว์รูปก่อนแล้วกัน

สิ่งที่ผมรู้สึกได้หลังจากที่กลับจาก trip นี้ก็คือ อินเดียเป็นประเทศที่มั่งคั่งไปด้วยสิ่งก่อสร้างและอารยธรรมโบราณจริงๆ  ทุกวัง ทุกปราสาทที่ไปล้วนใหญ่โต โอ่อ่า และเต็มไปด้วยงานศิลปะที่ต้องยกนิ้วให้คับ

เครื่องลง นิวเดลี ตอนค่ำครับ อากาศหนาวมาก ราวๆเดือน พ.ย. คงสัก 12 - 13 องศา คือไม่คิดว่าจะหนาวขนาดนี้  คืนแรกไปถึงก็พักกันที่นี่ก่อนครับ

เช้ารุ่งขึ้นเริ่มเดินทางไปชัยปุระเลย  แต่ก่อนนั้นแวะไปดูประตูชัยก่อน  เผอิญหารูปประตูชัยไม่เจอ เห็นมีโดมแบบอินเดียอยู่ข้างๆ เลยขอโชว์รูปนี้ก่อน

ระหว่างทางก็แวะไปเยี่ยมชมพระราชวังชาโมด ที่เมืองชาโมดก่อน  วังนี้ตั้งอยู่บนเขาครับแต่รถบัสขึ้นไปได้แม้ทางจะแคบไปนิด เป็นวังแบบราชสถานที่สวยมากๆเลย

เดินข้างมีบันไดสร้างขึ้นไปบนเขา สงสัยเป็นทางขึ้นไปชมวิว

พอดีมีสาวอินเดียเดินลงมาพอดี ท่าทางแช่มช้อยเชียว เลยเก็บภาพไว้หน่อย

กำแพงวังชั้นนอกคับ ประตูนี้เป็นด่านแรกอีกนับสิบประตูที่ต้องผ่านเข้าไป

เข้าไปจะเห็นตึกใหญ่ซึ่งก็เป็นเพียงกำแพงอีกชั้นนึง ต้องเดินผ่านตึกนี้เข้าไปอีก

ขึ้นบันได แล้วผ่านประตูเข้าไปเลยคับ

เข้าไปจะเป็นลานโล่งที่มีห้องโดยรอบแบบนี้

ว่าแล้วก็ผ่านซุ้มประตูดอกไม้เข้าไปอีก สวยแต่เริ่มเหนื่อย

ถ้าเมื่อยก็มีมุมให้นั่งพัก สวยสุดๆ

ถ้าหิว ก็มีคนมาคอยรับออเดอร์พร้อมสับ

พอเดินลดเลี้ยวเคี้ยวคด  ปีนป่ายกันหลายชั้นพอสมควรก็จะพบว่าตัวเองมาอยู่จุดบนสุดของตึกแล้ว แต่ยังไม่ถึงจุดหมายคับ ต้องเดินลงไปอีกเพื่อไปห้องอาหารคับ

อาหารมื้อเที่ยงคับ

ก่อนกลับถ่ายมุมสวยๆไว้อีกสักรูป

ระหว่างทางลงขากลับก็จะผ่านบ้านของชาวบ้านตาดำๆ  จะเห็นว่าต่างจากสิ่งที่เห็นเมื่อกี้ฟ้ากับเหว

โรงเรียนคับ  

ว่าแล้วก็หลับยาว มาถึงชัยปุระเอาตอนบ่ายแก่ๆ  

เมืองนี้ได้รับการขนานนามว่าเมืองสีชมพูคับ เพราะเมื่อตอนที่อินเดียเป็นเมืองขึ้น มหาราชารามสิงห์ ได้มีมกุฎราชกุมารของอังกฤษซึ่งต่อมาคือพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 7 เสด็จมาตรวจราชการ มหาราชาต้องการเอาใจและทำให้เมืองสวยงาม จึงสั่งทาสีทั้งเมืองเป็นสีชมพู (แต่ดูยังไงก็สีแดง)

อีกรูปคับ

พระราชวังสายลมอันเลืองชื่อ

ในสมัยโบราณบริเวณด้านหน้าจะเป็นตลาด  เหล่านางสนมที่ทั้งชีวิตไม่เคยออกไปด้านนอกก็จะใช้หน้าต่างพวกนี้ดูชีวิตของผู้คนในตลาด

ภาพยืนยันว่าไปอินเดียจริง

เสร็จธุระจากตัวเมืองก็ออกนอกเมืองไปชมพระราชวังต่อไป ที่พระราชวังแอมเบอร์  สร้างขึ้นโดยมหาราชาแมนสิงห์ในปี 1592 และเสร็จสิ้นในสมัยมหาราชาใจสิงห์   ต้องขึ้นช้างขึ้นไปนะคับ เพราะอยู่บนเขา

เห็นจุดหมายอยู่บนยอดเขาไกลๆ

ขึ้นช้างตรงนี้

หวาดเสียวแต่ได้บรรยากาศ

ถึงประตูวังแล้ว

เข้าไปด้านในก็...เฮ้อ ต้องปีนขึ้นไปอีกแล้วตู  ทำไมชอบสร้างวังบนภูเขานัก(วะ)

หันลงมามองวิวด้านล่างหน่อย

ขึ้นมาถึงก็เจอท้องพระโรงด้านนอกก่อนเลย สวยและยิ่งใหญ่เหมือนเคย เป็นสถาปัตยกรรมแบบราชปุต

ทุกซุ้มประตูและหน้าต่างเขียนสีกันวิจิตร วิศมาหรามาก

หน้าต่างก็แกะสลักซะ แบบว่า...พูดไม่ถูกเลย

เขตพระราชทานชั้นใน

จริงๆผู้หญิงที่มีสิทธิยืนมุมนี้ต้องเป็นนางสนมชั้นสูงเท่านั้น แต่ในภาพเธอคือคนงานที่มาซ่อมแซมพระราชวัง  จะสังเกตุว่ามีผู้หญิงใส่สาหรี่มาทำงานแบกหามเยอะมาก

บ่อนี้สำหรับให้นางสนมลงอาบ  สิ่งที่ต้องชื่นชมสำหรับวังนี้คือระบบการส่งน้ำ  เพราะวังอยู่บนเขา และสร้างสูงขึ้นไปเรื่อยๆ แต่มีระบบท่อส่งน้ำที่ไปถึงทุกจุด   ยอดอัจฉริยะจริงๆ

หนึ่งในหอคอยที่มีให้เห็นเยอะมาก  และสร้างในรุปแบบต่างๆกัน

ยอดโดมด้านบนสุดของวังที่สามารถให้บรรดานางสนมมองลงมาชมวิวด้านล่าง

รู้สึกบริเวณนี้จะเรียกว่าห้องกระจก  จริงๆแล้วมันไม่ได้ทำด้วยกระจก แต่ทั้งผนัง เพดาน และทุกจุดจะประดับด้วยเพรชนิลจินดา เพราะเมืองชัยปุระขึ้นชื่อเรื่องทับทิม ก็เลยมั่งคั่งไปด้วยอัญมณี  ว่ากันว่าในสมัยที่ผนัง เพดานทุกด้านยังมีเพชรนิลจินดาอยู่ เวลาจุดเทียนขึ้นมามันจะสะท้องเป็นแสงสีต่างๆ สวยงามมาก  แต่ก่อนที่อังกฤษจะคืนเอกราชให้อินเดีย ก็ส่งทหารมาเงะออกไปจนไม่มีอะไรเหลือ  น่าเศร้าจัง

ลองจินตนาการดูว่าถ้ายังมีเพชร+ทับทิมประดับอยู่ คงอลังการมาก

ขนาดไม่มีเพชรอะไรเลยก็ยังสวย

เดินลงมาด้านล่าง เจอหญิงแกร่งอีกแล้ว  งงเหมือนกันว่ามีแต่ผู้หญิงมาแบกของ

อืม เนสกาแฟ + คนขาย แฝงตัวได้เนียนกับพื้นที่มาก

ปิดท้ายพระราชวังนี้ด้วยภาพนี้ครับ  

แล้วค่อยมาต่ออีกทีนะครับเพราะยังไปอีกหลายวัง กว่าจะถึงทัชมาฮาล  

เอาประตูทางเข้าพระราชวังต่อไปมาให้ยลโฉมกันพลางๆก่อน  ว่างแล้วจะมาต่อนะคับ

เป็นทริปที่น่าไปจังครับ ศิลปะสวยงามเยอะเลยทีเดียว ถ้ามีโอกาสจะลองไปดูสักครั้ง ขอบคุณนะคร้าบที่เอารูปสวยๆมาฝากกันแล้วจะรอติดตามคร้าบ

อินเดียนี่น่าไปจริงๆครับ..มีเสน่ห์เฉพาะตัว เสียดายภาพเล็กจัง

จะรอชมต่อนะคับ เสียดายภาพเล็กไปหน่อยนะคับ  :)

ช่วงนี้ค่อนข้างยุ่งคับ รูปก็เยอะ เลยขอมาอัพเดทกันทีละพระราชวังแล้วกันนะคับ

ต่อจากครั้งที่แล้ว  มาเริ่มเดินทางเข้าไปดูความยิ่งใหญ่ของพระราชวังนี้กันเลยคับ

พยายามปรับรูปให้ใหญ่ขึ้นแล้วนะคับ ไม่รู้ใหญ่เกินไปหรือเปล่า

ภาพเขียนสีกระเบื้องที่เห็นตลอดทั้งวัง

แขกเป่าปี่ มีให้เห็นทุกวังเลยคับ

ผ่านประตูแรก มาแล้วก็เดินมาถึงประตูเข้าเขตพระราชฐานคับ

เจอส่วนท้องพระโรงกลางแจ้งครับ

การตกแต่งโดยรอบ

อาวุธที่นำมาประดับกำแพง

ข้าราชบริพารในวัง

โอ่งเงินคับ ใหญ่มาก ที่มาของโอ่งใบนี้คือมีมหาราชามาโนชสิงห์ของอินเดียต้องเดินทางไปอังกฤษในฐานะอาณานิคม แต่เจ้าชายองค์ต้องการอาบและดื่มนำจากแม่น้ำคงคาเท่านั้น จึงสั่งทำโอ่งเงิน 2 ใบบรรจุน้ำจากแม่น้ำคงคาลงเรือไปกินไปอาบด้วย  โอ่งเงินนี้ได้ลงกินเนสบุ๊คด้วย

การตกแต่งกำแพงโดยรอบ

ท้องพระโรงเต็มๆ อีกรูป

ชมกันอิ่มแล้วก็ต้องเดินผ่านซุ้มประตูสุดอลังการนี้เข้าไปข้างในอีกชั้นนึง

เดินเข้ามาจะเจอลานโล่งคับ จุดน่าสนใจคือจะเห็นซุ้มประตูทั้ง 4 ด้านที่ตกแต่งไม่เหมือนกันเลย ด้วยรูปแบบศิลปะต่างๆ กัน  อันนี้ด้านที่ 1 คับ

ด้านที่ 2

ด้านที่ 3

เสียดายด้านที่ 4 ไม่ได้ถ่ายมา งั้นขอโชว์รุปตัวประตูทองคำ หรือ ทองเหลือง (ไม่แน่ใจ) ให้ดูแทนคับ

หน้าต่างก็อยากโชว์คับ

โชว์ซุ้มหน้าต่างอีกรูป

ร้านหนังสือในกำแพงวังคับ

ว่าแล้วก็จบไปอีก 1 พระราชวังคับ

ครั้งหน้าจะขอโชว์สวนวิทยาศาสตร์ส่วนตัวของมหาราชาอินเดีย

รวมทั้งพระราชวังที่ถูกแปรสภาพเป็นโรงแรม ซึ่งเป็นที่สถานที่จัดเลี้ยงอาหารเย็นในวันนั้นด้วย

เอาประตูทางเข้ามาโชว์เรียกน้ำย่อยคับ

มาต่อกันที่สวนวิทยาศาสตร์ของมหาราชานะคับ ต้องเดินออกจากวังข้ามไปอีกฝั่ง จะเห็นอะไรใหญ่โตอยู่ไกลๆ แต่ไม่รู้ว่ามันคืออะไร

เจอกำแพงทำเป็นโดมใหญ่โตเหมือนเคย

ผ่านทางเข้าครับ

เนื่องจากเวลาน้อยคับ เลยถ่ายได้ไม่เยอะ  ไฮไลท์ของที่นี่ก็คือนาฬิกาแดดตัวนี้ครับ ซึ่งคาดเคลื่อนจากเวลาจริงน้อยมาก ที่นี่สร้างโดยมหาราชาไวยสิงห์ที่ 2 ผู้สร้างเมืองไชยปุระเมื่อ 400 ปีที่แล้ว

และเจ้านาฬิกาแดดตามรูปข้างบน ก็คือคำตอบของสิ่งก่อสร้างใหญ่โตมหึมาที่กำลังทาสีใหม่คับว่าคืออะไร  มันก็คือนาฬิกาแดที่ขยายสัดส่วนให้ใหญ่โตขึ้นเพื่อให้มีความแม่นยำมากขึ้น  ใหญ่ขนากที่ผมพยายามยังไงก็เก็บภาพมันทั้งอันไว้ไม่หมด  (ไม่มีเวลาเดินออกไปหามุมด้านนอกด้วยคับ ไม่งั้นจะถ่ายมาให้ดูว่าเป็นนาฬิกาแดดที่ใหญ่โตจริงๆ )

นอกจากนาฬิกาแดดแล้วยังมีปฏิทินและเรื่องราวของจักรราศีอีกเยอะมากคับ ในสวนนี้ อย่างในรูปเป็นปฏิทินที่ไกด์บอกว่าทุกวันนี้ยังมีคนดูเป็นน้อยมาก แต่แม่นยำสุดๆ

ออกจากสวนวิทยาศาสตร์ ก็แวะไปช๊อปปิ้งนิดหน่อย แล้วตรงไปทานอาหารค่ำกันที่ราชพาเลส

โดยส่วนตัวผมประทับใจที่นี่มากคับ  และโชคดีมากเพราะวันที่เราไปเขาปิดที่นี่เพื่อเตรียมงานใหญ่ ทำให้ไม่มีแขกอื่นเลย เพราะที่นี่โดยปกติจะมีสถานะเป็นโรงแรมด้วย

ผ่านประตูเข้าไปก็อึ้งกับตัวอาคารกับการจัดแสงอยู่พักนึงเลย ชอบคับ

ก่อนทานอาหารยังมีเวลาเลยแวะเดินเล่น ไปเจอสระหงส์แสนสวนเข้า

ซุ้มประตูและทางเดินตกแต่งไม่เหมือนกันเลย แต่สวยทุกจุด

โถงทางเดิน

มุมนั่งพักผ่อน

แล้วก็เดินต่อไป

เจอทางออก

เจอมุมน้ำพุสวยๆอีกแล้ว

ชมได้แป๊บเดียวต้องรีบไปต่อ เดี๋ยวไม่ทันมื้อเย็น

ไปเจอจุดน่าสนใจอีกจุด แต่มองไกลๆ ยังไม่รู้ว่าเป็นอะไร

มันคือสระว่ายน้ำคับ ผมถ่ายรูปไม่เก่งเลยเก็บความสวยมาได้แค่นี้ แต่จิงๆแล้ว มันสวยมาก บรรยากาศแบบสุดบรรยาย

ขึ้นลิฟท์ไปดูห้องหับบ้างดีกว่า

เตียงนอนสไตล์อินเดีย

ห้องน้ำสไตล์อินเดีย

โคลสอัพก๊อกน้ำรูปหงส์นิดนึง อะไรจะขนาดนี้

ได้เวลาลงมาทานข้าวแล้วคับ

ทานอาหารเดสร็จก็ออกมานั่งดูการแสดงแบบชิวๆ  (จริงๆไม่ชิวเลย อากาศหนาวมาก)

เธอกำลังพยายามก้มลง เอาปากมารับเงิน แล้วก็ทำได้ด้วย

จริงๆแล้วการแสดงมีเอยะนะคับ แต่เอามาบางรูปที่ถ่ายไว้ เพราะวันนั้นหน่วจิงๆเลยถ่ายบ้าง ไม่ถ่ายบ้าง

เดี๋ยวครั้งหน้าจะเอาป้อมอัคราฟอร์ทมาโชว์ต่อนะคับ

ตื่นเช้ามาก็รีบออกเดินทางไปอัคราฟอร์ท  ระหว่างทางแวะเข้าห้องน้ำที่จุดพักนักท่องเที่ยว

แล้วก็ผ่านหมู่บ้านแปลกๆที่มีผู้หญิงมายืนหน้าบ้านทั้ง รุ่นเล็กรุ่นใหญ่ ตลอดทางเลย

สอบถามเลยได้คำตอบว่าเป็น...หมู่บ้านโสเภณี  ที่ผู้หญิงทั้งหมู่บ้านจะทำอาชีพนี้กันหมด ที่น่าเศร้าคือแม้แต่เด็กเล็กๆ ก็ต้องช่วยครอบครัวด้วยอาชีพนี้ด้วย

จากนั้นก็แวะไปดูนกอินเดียการที่อุทยานแห่งชาติแห่งหนึ่งของอินเดีย

ไม่ต้องเดินครับ นั่ง 3 ล้อแบบสบายๆ

มุมทางเข้า

เส้นทางก็สะดวกดี  แต่ถ้ามองกันจริงๆแล้วผมว่ามันเหมือนแค่แถบชนบทบ้านเรามากกว่าที่จะเป็นอุทยานแห่งชาตินะ  เพราะต้นไม้เบาบางมาก

แถมนกก็ไม่ค่อยมี นานๆจะเห็นสักตัวอย่างในรูป

อารมณ์เหมือนไปแถบชนบทบ้านเราจริงๆ  ทุกคนเลยลงความเห็นว่าควรรีบถอนตัวเอาเวลาไปเที่ยวที่อื่นดีกว่า

ได้เวลาทานข้าวเที่ยงคับ  ที่กินใหญ่โตมโหฬารเหมือนพระราชวังเหมือนเคย  

ถ้าจะให้ขลังจิง ต้องมียามเฝ้าแบบนี้

รูปเคารพด้านหน้า

การตกแต่ง

มุมด้านนอกสวยๆ

ทานข้าวเสร็จก็รีบไปอัคราฟอร์ทกันต่อเลย

อัคราฟอร์ทเป็นป้อมปราการหินทรายริมฝั่งแม่น้ำยมนา สูง 20 ม. ยาว 2.5 กิโลเมตร สร้างโดยพระเจ้าอัคบาร์ในปี 1565

และมีการสร้างต่อกันมาจนถึงรุ่นหลานคือพระเจ้าเจฮาน ซึ่งเป็นคนสร้างทัชมาฮาลนั่นเอง

และเป็นที่ๆพระองค์สวรรคตด้วย  ต้องเดินผ่านประตูนี้เข้าไป

เข้าไปด้านในจะเจอสิ่งก่อสร้างหะรูหะรามาก เพราะจากที่เคยจะให้ที่นี่เป็นแค่ป้อมปราการ ในสมัยต่อๆมาได้มีการเปลี่ยนที่นี่เป็นพระราชวัง

รูปบนเป็นแค่ส่วนริมกำแพงชั้นนอก ต้องผ่านกำแพงชั้นในไปอีก เดินไปเดินมานึกว่าอยู่ในกำแพงแดง ที่ปักกิ่งเสียอีก

ถ่ายรูปเงาเล่นๆ

เดินผ่านซุ้มประตูเข้าไปเลย

เห็นตึกอะไรไกลๆ จริงเป็นตึกที่เป็นทางเข้าไปชั้นในอีก

ห้องน้ำ

ชอบโดมของอินเดียคับ เป็นเอกลักษณ์ดี

เดินผ่านเข้าไปอีกประตูคับ

เข้าไปเจอลานโล่งด้านในคับ

อีกรูป

ต้องผ่านเข้าไปอีกคับ

เมื่อเข้าไปจะมีบันไดขึ้นไปด้านบน จากมุมนี้จะสามารถเห็นทัชมาฮาลอยู่ไกลๆ

วิวสิ่งก่อสร้างด้านบน

ระบบลำเลียงน้ำ  ประณีตทุกรายละเอียด

ขึ้นมาถึงชั้นบนสุด จากหินทรายแดงจะกลายเป็นหินอ่อนขาว ทั้งหมด  เพราะที่นี่คือที่ประทับของพระเจ้าเจฮาลผู้สร้างทัชมาฮาลครับ

จากจุดนี้จะเห็นทัชมาฮาลตลอดเวลา

ที่นี่จะเรียกว่าที่ประทับก็ไม่ถูก จริงๆแล้วต้องเรียกว่าที่คุมขัง  เพราะลูกชายของพระเจ้าเจฮาลได้ยึดอำนาจพ่อ เนื่องจากให้เหตุผลว่าประเทศกำลังจะล่มสลายเพราะความรักของพ่อ  เนื่องจากการสร้างทัชมาฮาลนั้นได้ใช้งบไปมหาศาล เรียกว่าแทบหมดตัว  แต่พอทัชมาฮาลเสร็จ  พระเจ้าเจฮาลยังจะสร้างทัชมาฮาลหลังที่ 2 ขึ้นมาอีก แต่คราวนี้จะใช้หินสีดำทั้งหมด  และจะฝังร่างตัวเองที่นั้น จะได้อยู่คู่กันกับทัชมาฮาลสีขาว  ลูกเห็นท่าไม่ดี เลยยึดอำนาจพ่อเสียเลย

ตรงนี้คือที่ๆพระเจ้าเจฮาลสวรรคต

สถาปัตยกรรมของที่นี่

หินอ่อนแกะสลักมือล้วนๆ

เดินลงไปด้านล่างจะเจอสวนเล็กๆสำหรับพักผ่อน

เดินออกมาจากสวนจะเจอ ท้องพระโรงขนาดใหญ่ ตรงนี้เคยมีราชบัลลังก์ยูงรำแพนที่มีชื่อเสียง แต่ตอนนี้ไปอยู่อิหร่านแล้ว

มุมแบบมีมิติ

ที่ตั้งบัลลังก์ยูงรำแพนในอดีต  ตอนนี้ไม่มีแล้ว

ภาพสุดท้ายก่อนอำลาไปทัชมาฮาล

ระหว่างทางไปทัชมาฮาล เจอภาพตำรวจอินเดีย เลยเก็บภาพไว้หน่อย

ประตูด่านหน้าของทัชมาฮาล

เข้าไปจะเจอระเบียงสวยๆแบบนี้

ตอนไปถึงค่อนข้างค่ำแล้ว ต้องรีบเดินครับ เดี๋ยวแสงหมด

เดินเข้าไปจะเจอทางเข้าสร้างเป็นตึกอีก ถ้าสังเกตุจะเห็นได้ว่าพระราชวังในอินเดีย ชอบสร้างประตูทางเข้าให้เป็นตึกใหญ่โต  ไม่ค่อยเห็นวังไหนที่เป็นกำแพงแล้วมีประตูเฉยๆ

ประตูทางเข้าสู่ทัชมาฮาลแบบเต็มๆ

ผ่านประตูนี้เข้าไปก็จะเจอสิ่งมหัศจรรย์ของโลกแล้ว ตื่นเต้นจัง

แต่ยังไม่ทันเดินผ่านพ้นประตูดี   ก็จะเจอภาพนี้ก่อน ไม่รู้เป็นความตั้งใจของคนออกแบบมั้ย แต่สารภาพว่าทำให้อึ้งไปเลย

ทัชมาฮาลแบบเต็มๆตา

ซูมเข้าไปอีกนิด

เข้าสาระนิดนึง...ทัชมาฮาลเกิดขึ้นโดยพระเจ้าเจฮานที่สั่งให้สร้างขึ้นเพื่อบรรจุพระศพของพระนางมุมตัสมาฮาลพระมเหสี  ซึ่งสิ้นพระชนม์จากการให้กำเนิดพระโอรสในปี 1631  ใช้แรงงานกว่า 20000 คน ออกแบบตกแต่งโดยช่างเอกของโลกในยุคนั้น ใช้เวลาสร้าง 22 ปี  ตกแต่งด้วยอัญมณีและเพชรนืลจินดาบนหินอ่อนสีขาวบริสุทธิ์   ปัจจุบันเป็นที่เก็บพระศพของทั้งพระเจ้าเจฮาลและมเหสี    มีเรื่องเล่าว่าเหตุที่ได้ก่อสร้างเป็นปราสาทหินอ่อนสีขาวเพราะครั้งหนึ่งทั้งคู่เคยไปเที่ยวบนภูเขาที่มีหิมะขาวโพลน   พระเจ้าเจฮาลได้ถามพระมเหสีว่าต้องการสิ่งใดที่ยังไม่ได้  พระนางตอบว่าอยากได้สุสานที่สวยงามขาวบริสุทธิ์เหมือนภูเขาหิมะที่กำลังเห็นอยู่นี้  ทัชมาฮาลก็เลยได้เกิดขึ้นบนโลก

มีเรื่องเล่าอีกว่าอังกฤษเคยคิดจะยกทัชมาฮาลกลับประเทศตอนที่คืนเอกราชให้อินเดีย  แต่ไม่สามารถแยกชิ้นหรือกระเทาะหินอ่อนขึ้นเรือได้ จึงยอมทิ้งไว้

ก่อนขึ้นไปชมทัชมาฮาลต้องถอดรองเท้าทิ้งไว้ (แบบไม่มั่นใจว่ากลับมาแล้วจะยังอยู่หรือเปล่า)  ถ้าไม่อยากถอดก็ต้องซื้อถุงพลาสติกแบบนี้มาใส่

แนวกำแพงด้านบน ด้านหลังจะเป็นแม่น้ำยมนา

ฟ้าเริ่มมืดลงทุกทีแล้ว เลยต้องรีบเข้าไปแสดงความเคารพพระศพด้านใน ไม่ได้เก็บภาพมานะคับเพราะมืดมาก และห้ามถ่ายรูป

สิ่งก่อสร้างใหญ่โตด้านข้าง ที่ขนาบทัชมาฮาลทั้ง 2 ข้างแบบฝาแฝด

รูปคับ

อีกรูป

คงต้องอำลาทัชมาฮาลเพียงแค่นี้

จบจากทัชมาฮาล เช้าวันรุ่งขึ้นพวกเราก็เดินทางกลับนิวเดลีเพื่อไปชมสิ่งก่อสร้างยิ่งใหญ่ใหม่ล่าสุดของอินเดียกัน  ผมเชื่อว่าคนไทยส่วนใหญ่น่าจะยังไม่รู้จักที่นี่ เนื่องจากเพิ่มสร้างเสร็จแค่ปี 2 ปีมานี่ และไม่ได้เป็นสถานที่ท่องเที่ยวเปิด  สถานที่ๆผมกำลังพูดถึงคือวัดอาชาธรรม ซึ่งเป็นวัดฮินดูที่ใช้งบก่อสร้าง 600 ล้านรูปี  

สำหรับผมที่นี่เป็นสถานที่ๆยิ่งใหญ่ สวยงามแสดงถึงศรัทธาของคนอินเดียได้ดีจริงๆ เพราะทั้งสิ่งก่อสร้างและสถาปัตยกรรมต่างๆ ทำกันแบบว่า....ไม่รู้ว่าจะใช้คำพูดอะไรดี ต้องดูรูปเอาเอง

เนื่องจากที่นี่เป็นสถานที่ทางศาสนาจึงเข้มงวดมาก เช่น ห้ามพกกล้องถ่ายรูป หรือสิ่งที่เป็นโลหะเข้าไปเด็ดขาด จะมีการ์ดตรวจอย่างละเอียดตั้งแต่ด้านหน้า ไม่ว่าจะเป็นหัวเข็มขัด นาฬิกา มือถือ ห้ามหมด ต้องทิ้งไว้ข้างนอกทั้งหมด  ยอมรับว่าเข้มงวดมากจนบางคนหมดอารมณ์จะเข้าไปเลย แต่ใครที่พลาดไม่ได้เข้าไปผมว่าน่าเสียดายมาก

เนื่องจากที่นี่ไม่อนุญาติให้เอากล้องถ่ายรูปเข้าไป  ผมจึงขอยืมภาพมาจาก http://www.akshardham.com ใครอยากได้รายละเอียดเพิ่มเติมเข้าไปที่เวบนี้ได้คับ

มุมกว้างๆ

ด้านในคับ

การแกะสลักรอบๆ

น้ำศักดิ์สิทธิ์

ไม่มีจุดไหนธรรมดาสำหรับที่นี่

จากอาคารหลัก รอบๆจะความบันเทิงไว้รองรับผู้เข้าชมด้วย  อาทิ การล่องเรือเพื่อชมเรื่องราวอารยธรรมของอินเดียซึ่งจะได้ความรู้ว่าอินเดียเป็นแหลงอารยธรรมของโลก  เป็นแหล่งกำเนิดศาสนา ความรู้อย่างตักศิลา หรือความรู้อื่นๆของโลก

ข้างในจะเป็นหุ่งขี้ผึ้งที่จำลองช่วงต่างๆ ทำให้ประณีตมาก

แล้วก็มีน้ำพุดนตรีด้วย แต่เล่นตอนกลางคืนเลยอดดู

แถมมีสวนให้เดินเล่น แต่ได้ความรู้ด้วย

ตัวอย่างประติมากรรม

คงจบ review มหาราชาทริป ที่วัดอาชาธรรมนะคับ  ขอบคุณที่มาชมกัน แม้จะได้เวลาหลายเดือนกว่าจะโพสจบ

ขอบคุณค่ะ
สวยมากๆ
อินเดียเป็นประเทศที่มีสถาปัตยกรรมงดงามมากๆค่ะ

อัคราฟอร์ตสวยมากๆ ขึ้นไปแล้วอึ้ง กับความสามารถในการสร้าง และได้อารมณ์ขลังๆด้วยค่ะ

ประตูทัชมาฮาลในรีพลายที่145 จะมียอดโดม ข้างละ 11 อัน เพื่อบ่งบอกถึงจำนวนปีในการสร้างทัชมาฮาลคือ 22 ปี ตอนที่นู๋ตูนไปเค้ากำลังปรับปรุงอยู่ค่ะ

นู๋ตูนก็ได้ไปประตูชัยอินเดียมา ได้ของเล่นที่เค้าขายแถวนั้นมาเยอะแยะ อิอิ ต่อกันหนุกหนานเลยค่ะ..

ขอบคุณอีกครั้งค่ะ

ขอบคุณสำหรับรีวิวค่า น่าไปเที่ยวจิงๆๆ มีอารายน่าสนใจอีกเยอะ ^^

นอกจากทัชมาฮาลแล้ว  อินเดียยังมีที่อื่นที่น่าสนใจ และสวยงามอีกหลายที่  

ขอบคุณสำหรับรูป และสาระค่ะ (smile)