ไปดูหนังมาเรื่อง "สบายดี หลวงพระบาง" ในหนังก็เห็นภาพต่าง ๆ ที่เคยไปเยี่ยมเยือนมา กลับมาก็เลยเอารูปเก่าขึ้นมาดู ดูกี่ทีก็ชอบเมืองลาว ยังไงก็ต้องหาทางไปอีกจนได้ เมืองเค้าสงบเงียบราวกับใครไปหยุดเวลาเค้าไว้ อยู่กรุงเทพฯ เหมือนขับรถ 120 กม/ชม ไปเมืองปากเซมาเหมือนกับขับรถที่ 20 กม/ชม ชีวิตมีความสุขขึ้นอีกเยอะเลยครับ

ทริปนี้ก็ไปมาเมื่อเดือนกุมภาพันธ์ เป็นทริปที่ค่อนข้างยาวและเหนื่อย แต่ก็เป็นทริปที่สนุกที่สุดในรอบหลายปีนี้เลยครับ มีสมาชิกกันแค่สี่คน ต่างคนต่างทำงานหนักกันมาก็เอาละลางานสักอาทิตย์นึงเลย ยาวไปเลย ขับรถไปจากกรุงเทพฯเลยหละ มีสี่คนแปดมือแปดเท้าผลัดกันขับไม่เป็นไรน่ะ แต่สุดท้ายจนจบแล้วมีคนขับแค่สองคนคือผมกับเพื่อนผู้ชายอีกคน ก็เมื่อยกันเลย

วันแรก : กรุงเทพฯ -สระบุรี
เริ่มออกจากกรุงเทพฯ ค่ำ ๆ หลังเลิกงาน เติมน้ำมันเต็มถังแล้วก็ มุึ่่งหน้าไปนอนที่สระบุรี (ศุภาลัย ป่าสักรีสอร์ท) ก่อน 1 คืน ทำไมต้องนอนที่นี่เหรอ ก็เพราะว่าได้ที่พักฟรีมาน่ะสิครับ แล้วก็ไม่เหนื่อยจนเกินไปถ้าวันรุ่งขึ้นจะขับยาว ๆ

วันสอง : สระบุรี-อุบลราชธานี-ปากเซ
วันนี้เป็นวันทรหดขับกันยาวเลยตั้งแต่เช้ายันเย็น ออกจากสระบุรีก็ไปที่เขื่อนลำตะคองไปชมวิวแล้วก็กินกาแฟกันก่อน

หลังจากได้กาแฟแล้วก็ขับกันยาวเลย ไปถึงอุบลฯ ก็ขับต่อไปช่องเม็กชายแดนไทยลาวแล้วก็เอารถไปเก็บไว้ที่นั่น แล้วก็เดินข้ามแดนไปยังฝั่งลาว ระหว่างเดินข้ามแดนไปก็เริ่มเห็นภาพอดีตกาลละ ดูสิบล้อสิครับ คันนี้อายุไม่ต่ำกว่า 20 ปีเลยนะ มันยังวิ่งได้อยู่

หรือจะขึ้นรถทัวร์ข้ามชาติก็ได้ครับ วิ่งระหว่าง อุบลฯ-ปากเซ แต่คันนี้เป็นรถลาววิ่ง ปากเซ-อุบลฯ

ข้ามฝั่งมาแล้วก็จะเจอป้ายต้อนรับ

สาธารณรัฐ ประชาธิปไตย ประชาชนลาว
ลาวแขวงจำปาสัก ยินดีต้อนรับ
อุปถ้มป์โดยกระทรวงการค้าต่างประเทศลาว

ก็อ่านได้แค่นี้แหละครับ อยู่สองสามวันก็พอคุ้นๆ ตาอ่านภาษาลาวแบบเดาๆ ได้

แ้ล้วก็มุ่งหน้าเข้าโรงแรมก่อนครับ หาที่นอนก่อน ก็ไปพักที่โรงแรมแสงอรุณ โรงแรมดีราคาไม่แพง

ห้องพักเค้าก็สะอาดมาก ดูดีเหมือนฝั่งไทยเลย คืนนึง 600 หรือ 800 บาทนี่แหละ

แล้วก็ได้เวลาหิว หิว หิว ไปกิน สิ้นดาด กัน มันคืออะไรเหรอ มันคือหมูกะทะไง

นี่ไง หมูกะทะลาว

ลืมบอกไปนิดนึง ว่าเราจอดรถไว้ที่ช่องเม็ก (บ้านญาติเพื่อน) แล้วก็เดินข้ามไปฝั่งลาว แล้วก็มีญาติเพื่อนเอากระบะมารับไปเที่ยวในลาว ปากเซ กันต่อน่ะครับ รถที่ปากเซขับพวงมาลัยซ้ายกัน ไม่เหมือนบ้านเรา วิ่งก็คนละฝั่งกับเรา ถ้าเราขับรถเราข้ามไปเอง ไม่สะดวกครับ ที่สำคัญถนนจะทำให้รถเราเสียหายง่ายครับ เพราะลาดยางไม่ตลอด มีลูกรังด้วย

หลังจากอิ่มหนำสำราญกันแล้วก็ ไปงานวัดกันครับ

มีชิงช้า ม้าหมุน รถบั๊มเหมือนเรา

มีแผงขาย CD MP3 ด้วย

ลืมไป ค่าอาหารมื้อตะกี้ สองแสน ครับ สองแสนกีบน่ะ จำไม่ได้ละว่าเท่าไรบาท

มาดูงานวัดกันต่อ

รถบั๊มครับพี่น้อง

เที่ยวงานวัดนี้ปลอดภัยแน่นอนครับ มีทหารมาคอยดูแลด้วย

เที่ยวงานวัดเสร็จแล้วก็ไปดูสถานเต้นรำกันหน่อยนะ

หลังจากสถานเต้นรำก็ไปดู เธค เค้ากันหน่อย

ผมว่าแอร์เค้าคงเย็นไม่พอ เลยต้องเปิดพัดลมช่วย (สังเกตด้านซ้ายบน)

ก็จบวันที่สองของทริปเท่านี้ก่อนนะครับ (จะต้องไปทำงานละ) แล้วจะมาโพสต์วันต่อๆ ไปให้ดูอีกครับ ยังอีกหลายวัน ไป มหานที สี่พันดอน, น้ำตก หลี่ผี, ไปดูหมี ในเมือง, ตลาดเช้าเมืองปากเซ, วิถีชีวิตคนลาว

รอดูต่อครับ

มาดูกันต่อครับ
วันสาม : ปากเซ-คอนพะเพ็ง-หลี่ผี
วันนี้แต่เช้าก็ออกไปเที่ยว "คอนพะเพ็ง หรือ มหานทีสี่พันดอน" ก็เป็นแก่งเยอะมาก น้ำเยอะไหลแรง ลองดูรูปครับ

คอนพะเพ็ง

ออกจากคอนพะเพ็งแล้วก็นั่งรถไปอีกเพื่อไปลงเรือไปดูน้ำตกหลี่ผี

เรือน้อยที่จะพาเราไปชมธรรมชาติ ชีวิตผู้คนที่สดใสยิ้มแย้ม บริสุทธิ์ใจ

เจอเด็กน้อยที่ท่าเรือ รอยยิ้มสุดจะซึงใจใสซื่อ เลยเก็บใส่กล้องกลับมา

สักพักเด็กน้อยก็วิ่งไปพายเรือ

แล้วเด็กน้อยคนหนึ่งก็ลงไปอยู่ในน้ำ (ได้อย่างไร ใครผลัก หรือ โดดเอง)

ชีวิตคนลาวกับสายน้ำ

น้ำกับคน

น้ำกับสัตว์

แล้วเรือก็มาถึงท่าเรือ เจอโรงเรียนเล็ก ๆ

แล้วก็ความเจริญเริ่มมาแล้ว รีสอร์ทไง แต่ยังดีที่ไม่ใช่โรงแรม

แล้วก็มาถึงน้ำตกหลี่ผี

พอดีเดือนที่ไปน้ำตกมีน้ำน้อย เพราะว่าเข้าหน้าแล้งแล้ว

น้ำตกหลี่ผีที่ไปชมมา ไม่ค่อยประทับใจเท่าไร เพราะว่าเป็นช่วงที่น้ำน้อย แล้วก็อากาศร้อน ถ้ามาตรงเวลาหน้าน้ำคงจะสวยกว่านี้อีกเยอะ แต่ทว่าได้บรรยากาศการล่องเรือก็ประทับใจ คุ้มค่าแล้วล่ะ

ออกจากน้ำตกก็นั่งเรือกลับมาที่ฝั่งก็เจอภาพที่ชอบมากอีกภาพนึง

ผมว่าภาพนี้คงเป็นภาพที่เดินเร็วที่สุดในชีวิตคนลาวแล้วล่ะ (ก็ชีวิตติดกับเครื่องยนต์ แล้วพระท่านก็ต้องขับเรือเอง แถมแจวด้วย)

แล้วเราก็กลับเข้าเมืองชม เมืองปากเซยามเย็น

แล้วพระอาทิตย์ก็จากไปที่ปากเซ

แล้วก็เดินชมโรงแรมจำปาสัก พาเลซ ในยามเย็น โรงแรมนี้เป็นวังเก่ามาก่อน (ทำให้เราไม่กล้านอน เพราะกลัวเจอบรรพบุรุษของชาวลาว อืมมม จริง ๆ มันเกินงบประมาณครับ)

วันสี่ : ปากเซ-ช่องเม็ก-นครพนม-มุกดาหาร
เ้ช้าวันนี้ก็ไปดูโรงแรมจำปาสักพาเลซยามเช้ากัน

เดินเข้าไปก็จะเจอป้ายนี้ ผมชอบตัวอักษรลาวเค้านะ ดูน่ารักน่าสนใจมาก เห็นแล้วต้องพยายามอ่านให้ออกให้ได้

ในล็อบบี้ก็เป็นเฟอร์นิเจอร์ไม้ ไม้หนักมาก ๆ แต่ละชิ้นใหญ่โต

แล้วก็ไปเดินตลาดเช้ากัน

ซื้อผักไม๊

ผักสดเขียวขจี แม่ค้าก็ยิ้มใสซื่อ

หรือจะซื้อปลา

ปลาจ้ะปลา

ไม้กวาดมั๊ยคะ

พอออกจากตลาดสดเราก็เดินชมเมืองไปเรื่อย เดินมุ่งหน้ากลับโรงแรม แล้วก็เจอตึกแถวแห่งหนึ่งข้างในมีกรงอยู่หลายกรง เกิดสงสัยว่ากรงอะไร ก็เลยชะโงกหัวเข้าไปดู คนในตึกก็เดินออกมาเราก็ตกใจนึกว่ามาไล่ เค้าเชิญเราเข้าไปข้างใน และภาพที่เราพบก็คือ

ใช่แล้วครับ มันคือหมี หมีจริง ๆ นะ เค้าบอกว่าเค้า ขาย ดีหมี กับ อุ้งตีนหมี เรางี้ตกใจเลย โฆษณาใหญ่เลยว่าของเค้าดียังไง เห็นหมีไม๊ยังเป็น ๆ อยู่เลย ฉะนั้นของเค้าสดแน่นอน กินแล้วสุขภาพดีสุด ๆ เรานี้กลัวเลยแต่ก็รีบถ่ายรูปเก็บไว้มาฝากเพื่อน ๆ ที่เมืองไทยให้ดู

แล้วเราก็ไปดีกว่าไปหวัดพระ

อันนี้ก็เป็นวิทยาลัยสงฆ์

วิทยาลัยสงฆ์ จำปาสัก

แล้วเราก็จากปากเซด้วยเด็กน้อยคนนี้ มุ่งหน้ากลับสู่ฝั่งไทยที่ด่านช่องเม็ก

แล้วเราก็กลับมาฝั่งไทยที่ด่านช่องเม็ก แล้วก็แวะกินมื้อกลางวันในตอนบ่ายที่ร้านริมน้ำโขงแถวโขงเจียม ด้วยความหิวจัดเลยเหลือแค่นี้มาให้ดู รูปอื่นไม่มีเพราะอยู่ในท้อง

แล้วก็เข้านครพนม ไหว้ธาตุพนม

แล้วก็มาถึงมุกดาหาร ขึ้นเขาไปชมเมืองมุกดาหารกันหน่อย แล้วก็เก็บดอกไม้ริมทางมาให้ดู
พระอาทิตย์ก็กำลังตกที่แม่โขง มุกดาหาร

แล้วก็รีบบึ่งรถไปชมหอแก้วมุกดาหาร สัญลักษณ์ประจำจังหวัดอย่างนึง ไปถึงประตูกำลังจะปิด (หกโมงเย็น) เจ้าหน้าที่บอกให้มาใหม่วันพรุ่งนี้ เราก็ร้องกันใหญ่เลย บอกว่าเรามาจากต่างประเทศนะ มาเพื่อชมหอแก้วโดยเฉพาะ เค้าก็ทำหน้างง ๆ (ก็เรามาจากลาวอะ ต่างประเทศอะป่าว) บอกเค้าอีกทีว่ามาจากกรุงเทพฯ พรุ่งนี้จะไปอุดรธานี ขอชมเหอะ แปร๊บเดียว เจ้าหน้าที่ก็ยอมให้เข้า แล้วบอกว่ารีบลงมานะ ขอบคุณครับ

คืนนี้เราก็นอนที่มุกดาหาร แล้วตื่นมาแต่เช้าไปต่างประเทศอีกแล้วครับ
วันห้า : มุกดาหาร-สะหวันนะเขต-มุกดาหาร-อุดรธานี
เราก็ขับรถมุ่งหน้าสะพานมิตรภาพไทย-ลาว แห่งที่2 ที่มุกดาหาร แล้วก็จอดรถไว้ที่ด่าน ซื้อตั๋วรถทัวร์ข้ามประเทศไปลาว จริง ๆ นั่งรถข้ามไปแค่ 10 นาทีเอง

รถคันนี้ข้ามไปลาว

ประชาชนหลากหลายอย่างไปต่างประเทศกันครับ

ปรากฏว่าขึ้นไปเป็นปลากระป๋องครับ คนแน่นเหมือน ขสมก บ้านเราเลย จริงๆ นะ แต่นั่งแค่ 10 นาทีเอง จิง ๆ ยืนต่างหาก

พอไปถึงก็เรียกลีมูซีนเรามารับ ฮ่า ฮ่า จิงๆ  มันคือจัมโบ้

ไปเบิ่งเมืองสะหวันนะเขตกัน (ลาวกลาง)

ขี่จักรยานบ่

ไหว้พระอีกแล้วครับ

ศิลปะเค้างามมาก

ดูบานหน้าต่างสิ

แม่ค้าขายของก็น่ารัก แต่สู้นางเอก คำลี่ ในหนังเรื่องสบายดีฯ ไม่ได้

เด็กน้อยนี้ก็รอซื้อขนมร้านเดียวกับเรา แต่งง ๆ เจอเราถ่ายรูปไปซะ

ส่วนหนุ่มน้อยนี้ก็เด็กปั๊ม นับเงินกันมือเมื่อยเลย

ผู้คนเมืองสะหวันนะเขต เศรษฐกิจดีกว่าลาวใต้เมืองปากเซอีก ดูรถเค้าสิ

แล้วเราก็มุ่งหน้าท่ารถเพื่อข้ามกลับไปฝั่งมุกดาหาร ไปต่างประเทศแค่ครึ่งวันเอง

ท่ารถฝั่งลาวยังดูเป็นยุคคลาสสิกอยู่

แล้วก็ผ่านด่านข้ามสะพานกลับฝั่งไทย

โพสต์รูปข้ามไปนิด จิง ๆ รูปธาตุพนมต้องมาอยู่ช่วงนี้ เพราะนี่เป็นภาพบริเวณรอบ ๆ ธาตุพนม

ยาสมุนไพรโบราณ

ธาตุพนมอีกรูป

คืนนี้ก็มุ่งหน้าต่อไปที่อุดรธานี ค้างที่อุดร 1 คืน
วันหก : อุดรธานี-ขอนแก่น-บุรีรัมย์-โคราช-ปราจีบุรี
วันที่หกนี้ไม่ค่อยมีไร นั่งรถกันยาว ไม่ค่อยได้เที่ยว เพราะต้องออกนอกเส้นทางหน่อยนึง คือไปเยี่ยมญาติที่บุรีรัมย์ แล้วก็ไปหาเพื่อนที่ปราจีนบุรี
วันเจ็ด : ปราจีนบุรี-ฉะเชิงเทรา-กรุงเทพฯ
วันนี้ก็ไม่มีไร เมื่อคืนนอนบ้านเพื่อนตื่นมาสาย ๆ ก็กินข้าวเที่ยงฟรีที่บ้านมัน แล้วก็มุ่งหน้ากรุงเทพฯ ก็แวะไหว้พระโสธรที่ฉะเชิงเทราก่อนแล้วก็กลับบ้าน

ทริปเจ็ดวันก็จบด้วยประการละฉะนี้

อ๋ออ ลืมไปมีอีกรูป ร้านทองที่ลาวในเืมืองสะหวันนะเขต แล้วก็จบแล้วครับ

ขอบคุณที่ตามดูกันมายาวเลย เป็นอะไรที่ยาวมากเลย ทริปนี้ถ่ายรูปมาเยอะมาก 7 วันถ่ายไปประมาณ 1,200 รูป แต่คัดมาให้ดูเท่านี้ จริง ๆมีอีกเยอะเลยแต่กลัวเบื่อมากกว่านี้ครับ ขอบคุณที่อดทนตามดูกันจนจบ (หรือบางคนดูไม่จบ)

คอนพะเพ็ง สวยมากครับ น้ำตกหลี่ผีก็ดูฉ่ำใจ ธรรมชาติลาวใต้ยังสวยใส

พี่ขับรถกันไม่ปวดหลังปวดเอวกันบ้างหรือครับ ..นับถือๆ...ขอบคุณมากครับสำหรับรีิวิว เห็นแล้วอยากไปเลย..

ว่าแต่หมดเงินไปกี่ล้านครับเนี่ย อุอุ (hhehehe)

ได้ข่าวว่าทองคำที่ลาวถูกจริงรึเปล่าครับ

นี้เป็นอีกทริปที่น่าสนใจในการท่องเที่ยวต่างประเทศในยุคน้ำมันแพง

สะบายดีหลวงพระบาง ( สนุกดีไปดมาแล้วอ่ะ )

น้ำในแม่โขงหรือน้ำตกมีสีแดงก็น่าจะเป็นเพราะว่าไปช่วงฤดูฝน ฝนก็ชะหน้าดินเอามา ดินมีสีแดงน้ำก็แดงตาม แม่น้ำเจ้าพระยาในกรุงเทพฯ บางทีก็สีแดงครับ เพราะน้ำเหนือที่มีฝนไหลมา ผมไปช่วงกุมภาไม่มีฝน น้ำก็เลยไม่แดง ตกตะกอนหมดแล้วก็คงใสน่ะครับ

การขับรถถ้าเราไปกับเพื่อนที่รู้ใจก็สนุกสนานตลอดทาง ไม่รู้สึกเหนื่อยหรือเมื่อยตอนขับ เพื่อนกลุ่มนี้ที่ไปกันก็เรียนหนังสือด้วยกันมาแต่เด็ก คบกันมา 20 ปีแล้วครับ ก็สนุกสนานคุยกันแต่เรื่องอดีต ในรถก็เปิดเพลงแต่ยุคโบ (ราณ) พวก นูโว ไมโคร พี่เบิร์ดชุดแรก ๆ เฉลียง เพชร (ชุดแรก) อะไรประมาณนี้แหละครับ เพลงก็โบ คนก็โบ

ค่าใช้จ่ายทริปนี้ก็จำไม่ได้แน่ ๆ ว่าเท่าไร ไปกัน 4 คน ก็หาร 4 ทุกอย่าง ค่าใช้จ่ายไม่เกิน 8 พันบาทต่อคนครับ ที่แพงก็เพราะว่าเรากินกันดีเกินไปครับ คือพอข้ามแดนไปที่ฝั่งลาวแล้วเค้าจะมีร้าน Duty Free Shop สินค้าปลอดภาษีครับ ที่กรุงเทพฯ ไวน์ที่เราเคยกินขวดละพันกว่าบาท ไปฝั่งโน้นเหลือห้าร้อยบาท ก็ถูกใจพี่น้องสิครับ ซื้อไปหลายขวดกินกันใหญ่เลย ที่นอนฝั่งลาวกินไวน์ทุกคืนเลย เพราะว่าถูก พอมาฝั่งไทยก็กินน้ำเปล่าแทนครับ คือซื้อความสุขในช่วงเวลาหนึ่ง ถ้าไม่นับค่าใช้จ่ายพวกฟุ่มเฟือยก็น่าจะคนละ 5,000 บาทนะครับ เพราะว่าส่วนใหญ่เป็นค่าน้ำมัน ค่าที่พักคืนนึงทั้งฝั่งไทยฝั่งลาวก็ไม่เกิน 800 บาทต่อคืน เติมน้ำมันทุกวัน วันนึงพันกว่าบาท กินอาหารมื้อธรรมดาก็มื้อละไม่เกิน 500 บาท (ต่อ 4 คน) เจอกุ้งก็แพงหน่อย แต่แพงสุดมื้อนึงก็ไม่เกิน 2,000 บาท (ต่อ 4 คน) คือ เราทำงานหนักก็ซื้อความสุขซักหน่อย แต่ไม่ฟุ้งเฟ้อ ถ้าไปช่วงนี้อาจแพงกว่านี้เยอะเพราะน้ำมันแพงมาก ๆ

อันนี้เป็นแผนที่เดินทางครับ

ขอบคุณครับ  ;)

ชอบครับ  :K)  ตอนแรกนึกว่าจะเอา Camry เข้าปากเซแล้ว

เพิ่งไปดู สบายดี ลาว  มาเหมือนวานครับ  ทั้งโรงมีอยู่ 5 คน แต่ผมชอบนะเนื้อเรื่องไม่สำคัญขายประเทศลาวอย่างเดียวเลยแต่ผมกะจะไปดูแบบนี้อยู่แล้ว  ชอบมากๆ ครับเมืองสวยมาก  เห็นท่าผมจะต้องหาเวลาไปเที่ยวบ้างซะแล้ว  อาจจะต้องรบกวนสอบถามเส้นทางหน่อยนะครับ

..ภาพสวยดีครับ บ้านผมอยู่ใกล้แค่เอื้อมยังไม่ได้ไปปากเซเลยครับ แต่ดั้นด้นไปหลวงพระบางก่อน...
...วันหลังคงต้องไปบ้างแล้ว...



...รถมุกดาหาร-สะหวันนะเขต หนึ่งปีผ่านไปยังคงความเป็นปลากระป๋องเหมือนเดิมครับ...

...สะหวันนะเขตมีพระธาตุอิงฮัง เป็นพระธาตุคู่กับพระธาตุพนม ออกไปไม่กี่กิโล ไม่แน่ใจว่าได้ไปหรือเปล่า น่าไปชมเหมือนกันนะครับ...


...ขอบคุณสำหรับการแบ่งปันรูปภาพนะครับ...

ขอบคุณมากเลยครับ

แก่งอันนั้น ดูไกลๆก็เป็นไนแองกรร่าเอเชียได้เหมือนกันนะนี่
ขอบคุณนะครับสำหรับรีวิว

Quoted from changchaiyo

เด็กน้อยนี้ก็รอซื้อขนมร้านเดียวกับเรา แต่งง ๆ เจอเราถ่ายรูปไปซะ

ดีนะที่น้องเค้าไม่ถามว่า..เบิ่งเฮ็ดหยัง..บ่เคยเห็นเด็กน่อยบ่?....เหมือนในหนังน่ะ..อิอิ
ถ่ายภาพได้สวยดีครับ...แต่สงสารหมีจังเลย  :( :( :(

เห็นแล้วน่าไปเที่ยวดีเหมือนกันคร้าบ แบบว่าโรงแรมก็โอเค อาหารก็ใช้ได้เลย แต่ว่าพี่อ่านผิดเยอะเหมือนกันนะเนี่ยจริงๆเค้าเขียนว่า "สาธารณรัฐ ประชาธิปไตย ประชาชนลาว ชาวแขวงจำปาสักยินดีต้องรับ อุปถัมภ์โดยธนาคารการค้าต่างประเทศลาว" แต่มะเป็นไรครับไปอยู่อีกสักพักก็จะเริ่มชินเองแหละ ขอบคุณนะคร้าบสำหรับรีวิวที่เอามาให้ดูภาพสวยๆ