สวัสสสสสสดีครับ หลังจากพายุที่พัดผ่าน พม่า
หลังจากที่ นายกฯพม่า มาเยือยบ้านเรา
หลังจากที่ พี่หนุ่มเมืองกรุง มาเยือนเชียงใหม่ (เกี่ยวมั้ย  :P )

และหลังจากที่ ดองงงงงไว้ข้ามปี และมี PM มาเรียกร้องเยอะมาก

อ่ะๆๆๆ ต๋ามใจ๋ลูกหลาน ต๋านเต้า...เน้อเจ้าปี้นายน้อง

หลังจากที่ปล่อยรีวิวที่แล้ว ไปตอนเวปล่ม ไม่รู้คราวนี้จะล่มกะเค้าบ้างมั้ยน๊ะ  :o อูยยย...
ความเดิมตอนที่แล้ว....

http://www.hflight.net/forum/m-1200594328/

ตอนนี้เราไปเติมพลังชีวิตในยามเช้าที่ กาดหลวงเชียงตุง ใน เชียงตุงกับลุงหมี ตอนที่ ๒ ได้แล้วคร๊าบบบบบ   :B

ถ้าใครอ่านเรื่องตอนที่แล้ว คงจะรู้ว่าการเดินทางอันแสนยาวนาน
ปานเปรียบกับ การเดินทางไป แอฟริกา เลยกระมัง

เมื่อถึงเชียงตุง ยามค่ำ ย่อมไม่มีอะไรกิน ครั้นจะเดินไปหาอะไรกิน
ก็ยังไม่คุ้นที่คุ้นทาง แสงสว่างไม่ค่อยมี อะไรทำนองนี้

(แต่ที่จริงกลับมีเสน่ห์มาก)จริงๆ

เอานี่ละกัน มาถึงเชียงตุงทั้งที ก็กินอะไรรองท้องก่อนแล้วกัน
พอดีมีคุณป้าคนหนึ่งเอาอะไรบางสิ่งมาขาย ที่หน้าโรงแรม
เราก็ไปมุงดู ที่แท้คือ ข้าวกั้นจิ้น เชียงใหม่เรียก ข้าวเี้งี้ยว

มาถึงพม่าทั้งที แต่ลืมไปว่า นี่ พม่าตัวแม่ เลยนี่หน่า  :P
จานนึง 800 ครับ แพงม๊ะ ไม่เลย  ~20 บาทเอง แต่เราขาดทุนนะ ถ้าจ่ายเงินไทย
แต่อร่อยเชียว กระเทียมเจียวไม่อั้น กินแล้วอุ่นดี เหมาะกับอากาศ 10 องศา ที่สุด

เพื่อไม่เป็นการเสียเวลา เราจึงแลกตังค์ กับ ทองดี(โปรดอ่านตอนที่แล้ว)
นัง ทองดีแสบมาก แลกไป เราออกแนวขาดทุนเล็กน้อย ช่างมัน :-/

เอา ฮา ๆ เข้าว่า..... แลกไป สองร้อยบาท ได้มาเท่าไหร่ไม่รู้ จำไม่ได้
ลองคำนวนดู ขนาดกลับมาแล้วยัง งง  กับค่าเงินเค้าอยู่เลย
38 บาท ได้มา 1000 จ๊าด
1000 จ๊าด แลกแม่ค้าคืนมาได้ 36 บาท

แรงงงงง.... >:(

ป่ะ ได้เวลาออกล่า แล้ว

ออกไปหาอะไรกินดีกว่า ที่นี่ของกินเหมือนแถวจีนตอนใต้เลย
พวกปิ้งย่าง เอย.. เบียร์อุ่นๆ เอย...

ไม่ต้องสงสัย เพราะ เลยเชียงตุงก็เมืองลา เมืองจีนแล้ว

เราก็มาลงตัวที่ปิ้งย่าง ข้างหนองตุง(หนองกลางเวียงเชียงตุง)
(และเป็นที่เที่ยวของเด็กวัยรุ่น แซ้ป สะก๊อย ต๊อง หมี)

ไม้ยาวววว มากครับ เพราะ เวลาย่าง
๑) มันร้อน ไม้ยาว ช่วยได้
๒) มือจะได้ไม่ชนกัน เวลา รุมกันย่าง
๓) ไม้ไผ่มีเยอะ ไม่กลัว.. :o

ราคาไม้ละ ๑๐๐ จ๊่าด ประมาณ ๓ บาทกว่า

รสชาติ รึ เอกลักษณ์แห่ง อุษาคเนย์ คือ ชูรส บึม มากกกกกก   ::)

วัยรุ่นอย่างเรา ต้องตระเวณ ราตรี ครับ
เราก็ยัดทะนาน ไปเธค โดยรถสามล้อ ครับ
คนละ ๘๐๐ จ๊าด

เรารีบไปจองที่ก่อนครับ กลัวโต๊ะเต็ม ว่าไม่ได้นะครับ  ;)

สภาพข้างหน้าของ เธค ที่นี่ ครับ

เธค แสงทิพย์
ตั้งชื่อให้ล้อกับชื่อ โรงแรม สองดาวครึ่ง ที่อยู่ข้างๆ

นี่ก็ประมาณ ทองหล่อ บ้านเรา เป็นที่เดียว ที่มีไฟปั่นใช้ตลอด
ค่าเข้า ประมาณ ๑๐๐๐ จ๊าด จะได้ เบียร์จีน เย็นๆ ๑ กระป๋องครับ

โอว พระเจ้า คืนนี้ มีน้องร้องซุปเปอร์สตาร์ ของเชียงตุง มามินิคอนเสริ์ตเสียด้วย  8)

นี่คือ โต๊ะเก้าอี้ข้างใน ครับ  ::)

สนุกมาก ครับ
อย่าพึ่งสงสัย นะครับ ว่าเราจะฟังเพลงพม่ารู้เรื่องรึปล่าว

ขอบอกว่า เธคนี้ เพลง ไทย ล้วนนะครับ
มีทุกค่าย มีเพลงนั่นด้วย ไม่รู้จักฉันไม่รู้จักเธอ เพลงขึ้นนี่ร้องกันระงม เลย เจ๋งมาก  :)

ไม่ต้องสงสัย อีกอย่าง แค่พวกเราก็ปาไปครึ่งร้อยแล้ว เธอแทบแตก
มีการประกาศให้ด้วยว่า "ยินดีต้นรับพี่น้องชาวไทย ที่ข้ามมาจากแม่สายด้ยครับ"  ;D

ลืม บอกไปครับ ผู้หญิงเข้าฟรีครับ เพราะเป็นวันอาทิตย์
ที่นี่ คนเที่ยวเยอะ วันอาทิตย์ กับ วันพระ ครับ  :o

ค่ำคืนอันตลกโปกฮา ได้จบลง...

หน้าที่ต่อไป คือ การลากสังขารออกไป อาบน้ำเย็น (เย็นมาก เหมือนเอาน้ำแข็งมาตีหัวเลยนะ)
แล้วควักขี้ตาทิ้ง ในอุณหภูมิ ที่ไม่อยากจะลืมตาเลย

แต่มาถึงที่นี่แล้ว เราได้ได้รับวิตามินดี ด้วยแดดแรกที่เชียงตุงนี่แหละ  ;)

ระหว่างทางที่เราเดินทางไปยังตลาดเช้า (กาดหลวงเชียงตุง)
เราก็เจอโน่นนี่ก็ถ่ายรูปตามประสา คนไม่เคยมาครับ

เหมือนตู้ไปรษณีย์แคระเลย  :o  อุอุ

บานประตูนี่ สู้ที่อื่นได้มั้ยครับ

แดดเช้า ไอหมอก และบ้านเรือนน่ารักๆ
มีคนบอกว่าเหมือนเชียงใหม่เมื่อ ๓๐ ปีที่แล้วครับ  ;)

โอ้ว แม่เจ้า คนเยอะมากครับ เดินรอบแรกนี่จะหลงทางเอาได้นะครับ
ตลาดในฝันมากครับ นี่ถ้าที่พักถ้ามีครัวนะ จะทำกับข้าวกินซะหน่ิอยของถูกมาก

อะไรก็ไม่รู้ละลานตาไปหมด เจ๋งมากพี่น้อง  :K)

ตลาดที่นี่จะมีการแบ่งโซนชัดเจน หาของง่ายครับ
ของประเภทเดียวกันก็จะไปขายใกล้ๆกันครับ

ใครที่เคยเห็นตลาดวโรรส นี่คือตัว ยาย ของ วโรรสครับ ตัวเป้งเลย
เทียบไม่ติด เดินอย่างถี่ ต้องเดินสองวันโน่น...

เราเริ่มต้นด้วยการ ไปหาแลกตังค์ก่อนครับ แลกไปเลย พันบาท
เดินไปไหนนี่เป็นเศรษฐีเลยนะครับ พกเงินเป็นแสนเป็นหมื่นมาตลาด

แม่ค้าแลกตังค์เจ้านี้ ใจดีครับ เธอจะอยู่กลางตลาดครับ
ร้านเธอเองจะมีของเก่า ครับ ตอนนี้พวกพี่เค้ากะลังเล็ง ตัวเป้งครับ
ตัวเป้ง ก็คือ นกสัมฤทธิ์เอาไว้เป็นตัวชั่งน้ำหนักของ (ลองถาม ศาสตราจารย์กูเกิ้ล ดูครับ)

หิวแล้ว เดินหาอะไรกินดีกว่า  :o

อูยยยยย.....ควันจู้งๆ เลย (ควันขโมงเลย)

อ๋อ มันคือก๋วยเตี๋ยว ครับ ลองชิมดูมะ อาหารมื้อแรกของวัน  ::)

นั่งเลยละกัน

อ้าววว นั่น พี่โน้ส อุดม มาทำอะไรน่ะ

ดื่มชาร้อน คารวะก่อนเลย ๑ จอก  ;)

อย่าหวังจะได้กินนะครับ น้ำแข็งน่ะ หายากแล้วก็ หนาวมากด้วย
ลองมาดูเครื่องปรุงกันนะครับ
สะอาดใช้ได้ร้านป้าคนนี้ มีมะนาวให้ด้วยนะครับ

มาแล้วก๋วยเตี๋ยว

ที่เห็นเขียวๆนั่น คือ ยอดถั่วลันเตา นะครับ แถวภูมิภาคนี้เรียก ยอดถั่วน้อย
(บางคนเคยทานแล้วที่ ปาย ผัดไฟแดง ใส่ในขนนจีน อะไรทำนองนั้น ลองนึกดู)

ลูกชิ้น ทำมือ ทำเอง ทุกร้านนะครับ ปั้นสดกันตรงนั้น โชว์ดี ไม่มีชาร์ท  :B

มีน้ำจิ้มให้จิ้มลูกชิ้น ด้วย เจ๋งมากกกก โกเด้งน่ะยกมือไหว้เลย
อิ่มอร่อย ในราคามาตรฐาน ๗๐๐ จ๊าด ครับผม เจอไปสองชาม เล็กๆ อุอุ  :o

หลังจากอิ่มแล้ว (จิงเร๋อ)
ก็เดินหาของหวาน มาล้างปาก ปกติล้างด้วยข้าวมันไก่

ก็ไปเจอไอ่นี่เข้า ไม่รู้จะจัดให้ไปอยู่หมวดของคาวดีมั้ย

ข้าวโพดทอด
(ที่เห็นน่ะ ก่อนหน้านั้นรองกระดาษหนังสือพิมพ์นะครับ แต่ผมเอาออก
ก็ออกมาอย่างที่เห็นเลย ของร้อนทำถุงแซ่ว{ถุงก๊อบแก๊บ}ละลายเลย)

แต่่รีบกินก่อนที่มันจะละลายถุง อร่อยดีครับ ร้อนเชียว  ::)

ข้าวโพดอันเมื่อกี้ ประมาณ ๔๐๐ จ๊าดครับ
เดินๆมาดีก ทางนี้ก็มีขนมอะไรสักอย่างจำไม่ได้(นี่แหละข้อเสียของการขุดรีวิวดองออกมาเผยแพร่)

ยืนดูเค้านั่งทำ จนเบื่อ ก็เลยให้เค้ายืนทำให้เรานั่งดูมั่ง ....

มันเป็นขนมออกหวานนิดๆ คล้ายถังแตกแต่ละมุนลิ้น และชั้นสูงกว่าเยอะ   :K)
กินไปเหมือนมีเม็ด สากๆในปากด้วย กรุบๆ สนนราคา ก็ประมาณ ๔๐๐ จ๊าดเช่นกัน

อ้อ ลืมให้ดู เม็ดที่ว่า บางคนเรียก เมล็ดฝิ่น แต่บ้านผมเรียก POPPY SEED  :P

ร้านก๋วยเตี๋ยวนี้คนเยอะมากครับ
ท่าทางน่าอร่อย
เพื่อนๆหลายๆคน มานั่งกินกันยังไม่ลุกเลย
แล้วยังมากวักมือเรียก บอกว่านี่ร้านก๋วยเตี๋ยวที่อร่อยที่สุดใน เชียงตุง สหรัฐไทยเดิม

ก็อีเพื่อนอีกคนบอกว่า นี่ก็อร่อยที่สุดในพม่า ตกลงร้านไหนกันแน่

แต่ร้านนี้มีโชว์ ทุบเนื้อหมู ทำลูกชิ้น ให้ดูด้วย(เอามาฝาก ป้าเอ๊ะ คร๊าบ)  

ขายของกันแบบว่า เงินไม่ใช่เรื่องสำคัญ
ดูตระกร้าใส่เงิน สิ .....อืมมม  :(

มาดูของสวยๆงามๆ กันบ้าง
ดอกไม้ที่นี่ดอกโตมาก ดินคงดี อากาศคงดีมั้งครับ
ดูดอกแอสเตอร์ดิ ใหญ่จะเท่าหน้าแม่ค้าแล้วครับ

ดอกขาวๆ นี่ดอกอะไรไม่รู้ ดูไกล นึกว่าทิวลิป ดูเข้าใกล้อีกนิด เหมือนลิลลี่
ใกล้ไปอีกนิด เหมือนว่านสี่ทิศนะ ตกลงดอกอะไรกันแน่...ลืมไปละ  :P

เราจึงเริ่มหาดอกไม้ไปไหวพระกันครับ
เพราะเราจะไปไหว้พระกันในตอนสายๆครับ

คนละมัดสองมัดไม่แพง อย่าต่อเลย

ใบที่ถืออยู่ บางคนเรียกใบตะบี้ เชื่อว่าถ้าเอาไปอธิฐานหน้าพระ
คำขอจะสัมฤทธิ์ผล เลยซื้อซะ คนละมัด... ลองถามแม่ค้าได้มีขายทุกร้านครับ

แล้วก็ ร่มทอง ตุง ตำข่อน ตุงสิบสองราศี น่ารักครับ
เอาไปไหว้พระได้ เอาไแต่งห้องก็น่ารักดีครับ  ;)

ร้านขายของชำครับ เป็นพวกเครื่องปรุง ร้อยละ ๙๐ เป็นของบ้านเราครับ
ชูรส เป็นสิ่งที่ขายดีมากกกกกก

ผมชอบมากเลยร้านเล็กๆแบบนี้

เครื่องปั้นดินเผาน่ารักๆ สีสด แบบบ้านๆ
แต่ถ้าซื้อกลับไป แม่ต้องตบบ้องหูแน่นอน
เพราะบ้านเราก็มีครับ .....

ทุกร้านจะสู้กล้องมากครับ ไม่กลัวกล้อง
ก่อนถ่าย มีการถามก่อนว่า หน้าดำมั้ย ย้อยแสงมั้ย
โห ...ป้า มืออาชีพมากกก

ขอบคุณครับสำหรับรีวิว ที่น่าชมมากครับ

เดินมากก็หิวซะแล้ววว  ::) อุอุ

มีร้านกาแฟ ร้านนึงคนเยอะมาก มีโรตี อบโอ่งด้วย
นึกถึงธิเบต อินเดีย อะไรทำนองนี้มาก ร้านออกแนวๆ คนเยอะตลอดครับ

เลยไม่สามารถเบียดเข้าไป ถ่ายทำมาให้ดูได้
ไปคราวหน้าจะไม่พลาด มาด้วยกันมั้ยครับ.......  ;)

กว่าจะเจอของหวานล้างปาก ก็ปาเข้าไป ครึ่งวัน  :o
เลยมาลงตัวที่ เจ้านี่ เป็นข้าวใส่น้ำอ้อย

ดูรูปการณ์แล้ว อยาก  :D มาก แต่ชิมแล้ว  ::) อืม ก็อร่อยดีนะ

เอารูปนี้ มาฝาก พี่เอ AIRBUS340 ครับ

หนูน้อยในซ้าใส่ส้ม
แม่เธอขายส้มจีนครับ

ระหว่างทางจะเจอแม่ชี พม่า ครับ ครองผ้าสีสดใส

แล้วก็เจอพระมาซื้อของครับ โอ้ววว จีวรอลังการ โอว์กูตูว์ มากครับ
อีกเรื่องนึง ครับ เวลาใส่บาตรให้เณร เณรจะไม่เอากับข้าวนะครับ จะเอาตังค์
อารมณ์ ประมาณรุมขอตังค์ (เหมือนเด็กๆที่สะพานท่าขี้เหล็ก)

ให้รูปนึงก็จะมาอีก สามร้อยรูป หนีแทบไม่ทัน

สายมากแล้ว เราไปไหว้พระกันเถอะ
วันี้เอาซอล์ฟๆ ก่อนครับ เดินในเมืองละกัน

ที่เห็นบนเนินเขานั่นเรียกว่า ไม้หมายเมือง (ประมาณ Landmark)
แต่ตอนนี้มีเสามือถือมาต้านสถิติความสูงกันแล้วครับ

ไม่แน่ใจว่าของระบบอะไร
แต่เราโทรไม่ได้นะครับ คลื่นหมดตั้งแต่ท่าขี้เหล็กแล้ว


วัยรุ่นทุกคนที่นี่ มีมือถือกันทุกคนนะครับ
แต่ไม่ได้เอาไว้โทรออก เพราะค่าโทรแพงมาก
แต่เอามาถ่ายรูปกัน เล่นเกมส์กัน
ส่วนมากเป็นเครื่องแม่สายครับ  :o

ระหว่างที่เดินไปวัด เห็นรั้วบ้านหลังนึง
ใช้ตะปูทำแนวกันขโมย ผมว่าได้ผลกว่าเศษแก้วซะอีก


ระหว่างที่เราส่งเสียงดังกันอยู่ ก็มีคุณตาคนหนึ่ง ออกมาทักทายพวกเรา
คุณตาแกถามว่ามาจากไหนกัน
เราบอกมาจากเชียงใหม่ แกพูดไทยได้ครับ แกมีญาติอยู่เชียงใหม่ด้วยกัน

แล้วแกก็ไม่ลืม ที่จะโพส ให้ผมถ่าย แกใจดีมากครับ
ผมต้องรีบเดินเพราะเพื่อนจะทิ้งเอา เดี๋ยวหลงทางเอา ไปละ...

เจอนี่ด้วย ที่ขายตั๋วเครื่องบิน YANGON AIRWAYS
มีโลโก้เป็นช้างบินด้วยยยยย....น่ารักมากครับ

แต่ วันนี้ไม่เปิดทำการครับ ประตูสีแสบทรวงดีครับ  ::)

ฌองเอลิเซ่ เชียงตุงครับ ขาวๆโล้นๆเซ๊กซี่ดีครับ  :P

เดินมาเรื่อยเปื่อย โซซัดโซเซ ก็มาถึงวัดจนได้
เดินจนขาลาก รู้งี้นั่งสามล้อมาก็ดี

ไม่เป็นไรแรงศรัทธาต้องมาก่อน
ประชาชนมาทีหลัง เอ๊ะ....

เราก็เจอตัวหนังสือไม่ใหญ่นัก แต่พออ่านได้ว่า
"วัดราชฐานหลวง ป่าแดง จังหวัดเชียงตุง"  :)

เครื่องยอดและหลังคา หนีไม่พ้นศิลปะแบบพม่า เรามาถูกทางแล้ว...  :'(

ในวิหารหลวง เราจะเห็นภาพลายคำ
(ภาพพิมพ์ชนิดหนึ่ง เทคนิค stencil)
(สร้างด้วยแบบกระดาษฉลุ แล้วประคบด้วยยางรักแล้วปิดทองลงไป)

ลวดลายนี้ ดูไปแล้วนึกถึง วัดเชียงมั่น ที่เชียงใหม่เลย
ที่จริงแล้ว อาจารย์วิถี พานิชพันธ์ แกได้แรงบันดาลใจมาจากเชียงตุง
จึงเอาไปทำลวดลาย ที่วิหารหลวงวัดเชียงมั่น ครับ

ช่วงนี้อากาศเปลี่ยนแปลงบ่อย
พระทุกองค์จึงต้องห่มผ้าไปโดยดุษฎี

ที่จริงแล้วชาวบ้านก็ยังมีความรู้สึกว่า พระก็คือ คนที่มีความรู้สึก
รู้ร้อน รู้หนาว จึงนำจีวรมาห่มให้

ี่นี่แหละความน่ารักของชนในลุ่มน้ำโขง  ;)

รูปล่าง มุมขวา แอบมีพระแบบลาว มาด้วย

นางแบบของเรา ก็ไม่วายที่จะโพส กันในวิหาร
เสื้อผ้า หน้า ผม ไม่เข้ากันเลยกับ ผนังสกัด  :o

ทวารบาล หน้าตา เป็นชาวเชียงตุงมากๆ
น่ารักดีครับเลยถ่ายมาทั้งคู่เลย  :B

ธรรมาสน์ รูปทรงมาตรฐาน แต่ ดูใกล้วิจิตรมากครับ ปิดทองเปลวแท้นะครับ

แอบไปดู กุฏิ พระเณรหน่อย หลังเล็กๆ น่ารักดีครับ

นี่คือ หมาวัด ที่นั่น หน้าคล้าย ปั๊ค วิ่งกันเต็มวัดเลยครับ
เห่าเก่งด้วยครับ ตัวนี้มีลูกตัวเล็กๆดูดนมอยู่เลย

แปลกนะครับ หมาวัดที่นี่ มีแต่หมาแพงบ้านเราทั้งนั้น
บางวัดจะเจอ ชิสุห์ บางวัดเจอ ปักกิ่ง  :o

เราเดินทางมาอีกวัดนึงครับ ผมตัดสินใจนั่งสามล้อมาก่อนหน้าพี่ๆเค้า
สักแป้บนึงก็ได้ยินเสียงกรี๊ดดังมาก อ้อ รถคันนี้มาถึงนี่เอง

เลยถามพี่เค้าว่าร้องกันทำไม ก็พี่สามล้อแก แถม วนรอบวัดให้ด้วย เสียวจะไหลลงเนิน
อ้อออ....ถึงจุดสุดยอดนี่เอง      :B



จุดสุดยอดของเนินเขา ... ::) อย่าคิดลึก

ถึงแล้ว...วัดพระธาตุอะไรสักอย่าง อะไร คำๆ น๊า
(ติดไว้ก่อน เด้วจะมาบอก)

สันหลังคามีปราสาทเฟื้องและเทวดาขนาดย่อม
(สังเกตแอบมี การใส่ดอกปลอมไปด้วย น่ารักดี)  ;)

ด้านในครับ มะลังมะเลือง มากกก

พระพุทธรูปแน่นเชียว

ส่วนแท่นหิน ที่เหมือนโต๊ะบูชาแบบจีนนั้นเห็นได้ทุกวัดนะครับ

แท่นอาสนะ พระมีเพดานที่งดงามมากครับ
ลงรายละเอียดได้งามสุดๆ

แอบมีเณรน้อยมานั่งอยู่ด้วย
พี่น้องชาวไทยเลย ทำบุญกันคนคนละสิบบาทยี่สิบบาท
แต่เณรนั่งนิ่งมาก สู้กล้องมาก เหมือนหุ่นเลยครับ  ??)

เณร ครับ ลืมดึกแล้วเร่มเบลอ  :B

ประตูข้างวัด น่ารักดีครับ
ใครจะเอาไปเป็นไอเดีย
ทำประตูบ้านก็ดีไปอีกแบบนะครับ  ;)

อุโบสถครับ เล็กๆ

จากบนวัดมองเห็นวิวเมืองเชียงตุง มองเห็นหนองตุงด้วยนะครับ

ขอบคุณนะครับที่ติดตามชมรีวิวนี้
คราวหน้าติดตามชม รีวิวภาคสาม

พระธาตุเปียงใจ สุดยอดของงานวัดที่ใช้แสงจันทร์

ขอบคุณนะครับ ดึกแล้ว.....สังขารเริ่มไม่ไหว  :o

อ่านไปฮาไป  เจ้าปั๊ก น่าสนใจ เอามาเลี้ยงแล้วคงทำให้เราดูไฮโซขึ้นเยอะเลย 555  ที่แท้หมาวัด

ชอบครับ เดินตลาด ถ้าได้ไปกับเพื่อนคงสนุกดี  ขอบคุณครับ

น่าไปดีแฮะ

ไปยากเปล่าน้องหมี

ชอบเมืองแบบนี้

ขอบคุณครับ

ชอบเมืองแบบนี้เหมือนกันเลยครับ

ใน Re.37 ชอบ Slogan ของ Yangon Airways มากๆเลยครับ " You're safe with us" ขายกันชัดๆ ตรงๆ ฮา ฮา      

ขอบคุณนะค้าบบ  ท่านพี่

ว่าแต่  ภาค 1 กับ ภาค  2 รู้สึกว่าจะทิ้งระยะกันนานนะเนี่ย  อิอิ

ขอบคุณค่ะ   ชอบเมืองแบบนี้เหมือนกันค่ะ  อยากไปมากๆเลยค่ะ  พ่อหมีโชคดีมากๆ ไปก่อนนาร์กิสมาเยือน


เอ๊ะว่าแต่ rep 43 นี่พิมพ์ผิดจาก ง.งู ต้องเป็น ย.ยักษ์หรือป่าว หรือว่า ...ต้องการสื่อว่านางแบบจริงๆ คะ กึ๋ยยย

ที่บรรยายว่าโน๊ตอุดม เห็นแล้วฮา แอบเหมือน จริงๆ 5555555555555555555

หมาวัด นี่ต้องบอกว่า ไฮโซได้อีก  นะฮะ   5555555

รอติดตามภาคสามนะคะพ่อมี๋ขา

โหย....สุดยอด เจ๋งไปเลยค่ะ เปิดมาแรกๆเจอข้าวกันจิ้นก็น้ำลายจะไหลแล้ว(ได้กินข้าวฟืนถั่วด้วยเปล่าคะ?)
แล้วยังมีการไปเที่ยวเธคด้วยนะ ลุงหมีสุดตรีนไปเลยค่า  ;D ;D อ้อ...แล้วเพลงฮิปฮอปของเชียงตุงนี่เค้ามียังคะ ?
ส่วนมากที่เคยฟังก็จะเป็นแต่แบบเพลงพื้นบ้านทำนองพื้นบ้านอยู่เลย
แต่เคยฟังเพลงพม่านะ ฮิปฮอปเค้านี่เราเองก็ฟังไม่รู้เรื่องหรอก(อาศัยฟังด้วยใจ) แต่ฟังแค่ดนตรีของเค้าแล้วมันก็มันส์จริงๆ

อยากจะไปเที่ยวเหมือนกัน แต่ยังคงจะไม่ใช่เร็วๆนี้
ส่วนตัวแล้วชอบเชียงตุงมาก ภูมิอากาศดี๊ดี บ้านคนก็มีเสน่ห์ คิดถึงบ้านหลังเดิมสมัยเด็็้กที่ี่่เป็นหลังคาไม้ แบบนั้นบ้านไม่มีการร้อนเหมือนบ้านหลังคาสังกะสีหรือกระเบื้อง

ตอนนี้นั่งดูรีวิวไป บอกได้คำเดียวค่ะอิจฉาอย่างแรง

ขำโนส อุดม กับจุดสุดยอดของเนินเขา ก๊ากกก อย่างฮาค่า......ขอบอก ;D ;D

ขอบคุณที่รีวิวให้ดูนะคะ จะตามอ่านตอน3ค่ะ

เคยได้ยินแต่ชื่อ ไม่เคยเห็นซะที

ขอบคุณเฮียหมีนะครับ

Quoted from uniwing

ชอบมากมาย review เดิน...ตลาดๆ แล้วก็กินกันได้ตลอด ...

วัดวาอารามยังสวยในสะอาดอยู่เลยเนอะ

ขอบคุณลุงหมีำสำหรับรีวีว

:o :o

ตลาดนี่น่าเดินมากครับ เผลอแพล้บเดียว ตังค์เกือบหมดกระเป๋า
ได้ทั้งของกิน ของตกแต่งบ้าน
วันเดียวเดินไม่พอ วันรุ่งขึ้นยังกลับมาเดินอีกครับ คราวนี้ตื่นมา ตี๕ เลย  ;)

Quoted from peep_bmw

อ่านไปฮาไป  เจ้าปั๊ก น่าสนใจ เอามาเลี้ยงแล้วคงทำให้เราดูไฮโซขึ้นเยอะเลย 555  ที่แท้หมาวัด

ชอบครับ เดินตลาด ถ้าได้ไปกับเพื่อนคงสนุกดี  ขอบคุณครับ

ขอบคุณมากครับพี่ปี๊บๆ
ที่จริงไม่ได้ตังค์ใจให้ฮาหรอกแต่ เมากลิ่นสีที่ทำงาน เลยเขียนอะไรลงไปไม่รู้
หมาวัดที่นั่น ตอนแรกผมเห็นยังตกใจเลย ว่าหมาบ้านใคร ที่จริงของพระครับ
รู้สึกประมาณเกือบ ๑๐ ตัวได้มั้งครับ

เดินตลาดกับเพื่อนๆ เดินไปหลงไป เดินไปสักพักก็เริ่มจับทางได้ครับ สนุกมากครับ
สนุกตอนหาทางออกนี่แหละ เดินไปทำเวลาไปด้วย  :o

Quoted from Airbus340

น่าไปดีแฮะ

ไปยากเปล่าน้องหมี

ชอบเมืองแบบนี้

น่าไปมาครับ คุณพี่ บรรยากาศดีสุดๆ
เรื่องการติดต่อ พอดีว่าผมติดต่อผ่านทางอาจารย์น่ะครับ
เลยไม่ทราบว่าไปยากหรือปล่าว แต่ที่แน่ๆต้องซื้อทัวร์ไปจะสะดวก
และต้องมีคนท้องถิ่น ไปด้วย หรือรับประกันให้
ทำบัตรข้ามแดน ที่แม่สายครับ แล้วเก็บในั้นดีๆครับ ไม่งั้นเข้าไทยไม่ได้ หรือต้องจ่าย ๘๐๐ บาท

เมืองแบบนี้พี่เอไปต้องชอบแน่ๆครับ ผมรับรอง  ;)

Quoted from chaiyon

ขอบคุณครับ

ชอบเมืองแบบนี้เหมือนกันเลยครับ

ใน Re.37 ชอบ Slogan ของ Yangon Airways มากๆเลยครับ " You're safe with us" ขายกันชัดๆ ตรงๆ ฮา ฮา      

ผมเพิ่งเคยได้ยินเหมือนกันครับ
เหมือนจะมี คาร์โก้ ส่งใบพลูกินกับหมาก มาจากย่างกุ้งด้วย มาลงที่ท่าขี้เหล็กครับ  8)

Quoted from partompong

ขอบคุณนะค้าบบ  ท่านพี่

ว่าแต่  ภาค 1 กับ ภาค  2 รู้สึกว่าจะทิ้งระยะกันนานนะเนี่ย  อิอิ

นานสิ น้องปาถมพงษ์ ไม่มีเวลาทำเลย นี่อีกตั้ง ๔-๕ ตอนน่ะ ยังไม่ได้ทำเลย
ดองๆๆๆๆๆ อีกแล้ว  ;)

Quoted from Chaneenoy

ขอบคุณค่ะ   ชอบเมืองแบบนี้เหมือนกันค่ะ  อยากไปมากๆเลยค่ะ  พ่อหมีโชคดีมากๆ ไปก่อนนาร์กิสมาเยือน


เอ๊ะว่าแต่ rep 43 นี่พิมพ์ผิดจาก ง.งู ต้องเป็น ย.ยักษ์หรือป่าว หรือว่า ...ต้องการสื่อว่านางแบบจริงๆ คะ กึ๋ยยย

ที่บรรยายว่าโน๊ตอุดม เห็นแล้วฮา แอบเหมือน จริงๆ 5555555555555555555

หมาวัด นี่ต้องบอกว่า ไฮโซได้อีก  นะฮะ   5555555

รอติดตามภาคสามนะคะพ่อมี๋ขา

เหมือนว่าแถบนั้น นากิสจะไม่กระเทือน เพราะเธออยู่ในหุบเขา ไกลมาก จะถึงเมืองจีนอยู่แล้ว
ไม่ผิดหรอก นางแบบ ครับ ๕๕๕ รุ่นใหญ่
หน้าพี่เค้าเหมือน โน้ส ม๊ะ
นอกจากปั๊กยังมีอื่นๆอีก ไฮโซจริงๆ สงสัยใกล้จีนมั้ง เลยมีแต่หมาจีนๆ

นอกจากภาค สาม แล้ว ยังมีอีกสี่-ห้า ตอน ตามอ่านละกันนะ

Quoted from il3oo

โหย....สุดยอด เจ๋งไปเลยค่ะ เปิดมาแรกๆเจอข้าวกันจิ้นก็น้ำลายจะไหลแล้ว(ได้กินข้าวฟืนถั่วด้วยเปล่าคะ?)
แล้วยังมีการไปเที่ยวเธคด้วยนะ ลุงหมีสุดตรีนไปเลยค่า  ;D ;D อ้อ...แล้วเพลงฮิปฮอปของเชียงตุงนี่เค้ามียังคะ ?
ส่วนมากที่เคยฟังก็จะเป็นแต่แบบเพลงพื้นบ้านทำนองพื้นบ้านอยู่เลย
แต่เคยฟังเพลงพม่านะ ฮิปฮอปเค้านี่เราเองก็ฟังไม่รู้เรื่องหรอก(อาศัยฟังด้วยใจ) แต่ฟังแค่ดนตรีของเค้าแล้วมันก็มันส์จริงๆ

อยากจะไปเที่ยวเหมือนกัน แต่ยังคงจะไม่ใช่เร็วๆนี้
ส่วนตัวแล้วชอบเชียงตุงมาก ภูมิอากาศดี๊ดี บ้านคนก็มีเสน่ห์ คิดถึงบ้านหลังเดิมสมัยเด็็้กที่ี่่เป็นหลังคาไม้ แบบนั้นบ้านไม่มีการร้อนเหมือนบ้านหลังคาสังกะสีหรือกระเบื้อง

ตอนนี้นั่งดูรีวิวไป บอกได้คำเดียวค่ะอิจฉาอย่างแรง

ขำโนส อุดม กับจุดสุดยอดของเนินเขา ก๊ากกก อย่างฮาค่า......ขอบอก ;D ;D

ขอบคุณที่รีวิวให้ดูนะคะ จะตามอ่านตอน3ค่ะ

ในเธค แสงทิพย์ เป็นเพลงไทยล้วนครับ ใครร้องเพลงไทยได้ นายจะเจ๋งมากครับ
บ้ามเมืองเค้าสะอาดมากครับ ไม่มีความรุงรังเหมือนในเมืองเลย
ขอบคุณที่ติดตามชมนะครับ  ;)

Quoted from BoysanovA

เคยได้ยินแต่ชื่อ ไม่เคยเห็นซะที

ขอบคุณเฮียหมีนะครับ

ผมก็พึ่งจะได้ไปนี่แหละ ได้ยินชื่อมานานแล้วววว
มีโอกาสจะกลับไปอีกครับผม

ขอบคุณครับ

หวังว่า ภาคอื่นๆจะตามมาเร็วๆนะ^^  


ตอนแรกดูรูปนึกว่าโน้สอุดมจิงๆ!!

Sawasdee kub !!! LUNGMee

Your review is gorgeous. It's so much fun for me.

Thanks again for your nice review.

P.S.
I really fall in love with one of your friend, the disigner one.