หลังจากหาข้อมูลอยู่หลายเดือนรวมทั้งอ่าน review ในบอร์ดนี้ประกอบการตัดสินใจไปเที่ยวเกาหลี ตามกระแสนิยม ผมกับน้องชายจึงตัดสินใจร่วมเดินทางไปกับทัวร์ของบริษัท Korea Center 5 วัน 3 คืน ตามโปรแกรม " เชจู ดินแดนแห่งความฝัน " (ไม่มั่นใจ ตม.เกาหลี ได้ยินข่าวว่าโหด) และอยู่เที่ยวต่อเองอีก 3 วัน ออกเดินทางในคืนวันที่ 23 เมษายน 2551 เวลา 22.45 น. โดยสายการบินโคเรียนแอร์ เที่ยวบินที่ KE 652 เกือบตกไฟลท์แนะเพราะงานยุ่งบวกฝนตกรถติดมาก แต่ก็ผ่านมาได้เพราะทาง Korea Center ช่วย Check In ให้ก่อน

บนเครื่องเต็มทุกที่นั่ง อากาศค่อนข้างร้อนบวกกับความหิว ทำให้นอนไม่หลับ เครื่องลง 06.00 น. ตามเวลาเกาหลีใต้ซึ่งเร็วกว่าเรา 2 ชั่วโมง ตม.ไม่โหดอย่างที่คิด ผ่านง่ายไม่โหดอย่างที่คิด มองไปรอบๆ ก็ไม่เห็นใครมีปัญหาหรือโดนสอบสวนเลย

ออกจากสนามบินอินชอนต้องเดินทางไปต่อเครื่องไปเกาะเชจูที่สนามบินคิมโป แต่เครื่องออกตั้ง 12.35 น.ทำให้มีเวลาเหลือพอเข้าไปในโซลก่อน ก่อนทานอาหารมีโอกาสแวะไปชมวัดโชเกซา ศูนย์กลางจัดงานเทศกาลโคมเดือนห้าของทุกปีเพื่อต้อนรับวันวิสาขบูชา

อีกรูปของสีสันแห่งโคมไฟเดือนห้า

หลังจากฟาดบุลโกกีเกาหลีไปหลายเตาก็เดินทางไปขึ้นเครื่องเพื่อต่อไฟลท์ไปเกาะเชจูที่รอคอย ก่อนมาอารมณ์เสียเล็กน้อยเพราะดูจากเวลาไฟลท์ที่ทัวร์จัดแล้วกระชั้นเหลือเกินเหมือนจะได้อยู่ที่เชจูแค่วันเดียว ขาไป 14.35 น. ของวันที่ 24 ขากลับ 14.20 น. ของวันที่ 25 โวยวายแล้วแต่ก็ทำอะไรไม่ทันเพราะได้รับโปรแกรมก่อนการเดินทางแค่ 3 วันเท่านั้นเอง ที่สนามบินคิมโปมีปัญหาเล็กน้อยไปนั่งรอเครื่องแล้วแต่โดนโฟนเรียกไปเปิดกระเป๋าเพราะกระเป๋าที่โหลดลงใต้ท้องเครื่องไม่ผ่าน พอลงไปเปิดให้เขาดู ก็ถึงบางอ้อเป็นเพราะเจ้าขวดโฟมใส่ผมที่รูปร่างมันคงเหมือนกับระเบิดกระมัง หมดปัญหานั่งเครื่องไปอีก 1 ชั่วโมงก็ถึงเกาะเชจูซึ่งอยูตอนใต้ของเกาหลีใต้ ทราบมาว่าคนเกาหลีเองไม่ค่อยนิยมมาเที่ยวที่เชจูกันสักเท่าไรเพราะมีราคาแพงมาก เว้นแต่พวกที่มีตังค์ หรือหนุ่มสาวที่ต้องการมาฮันนีมูน คนเกาหลีบอกว่าไปเที่ยวเมืองไทยถูกกว่าตั้ง 2-3 เท่า ได้ฟังแบบนี้ยืดได้เลยเราประหนึ่งว่าเป็นคนมีตังค์กับเค้าด้วย (แต่ที่จริงได้ตั๋วกรุ๊ปเลยถูกลงตั้งเยอะ) พอเครื่องลงก็เดินทางไปยังหาดหัวมังกรหรือโขดหินยงดูอัมซึ่งอยู่ไม่ไกลจากสนามบินนานาชาติเชจูนัก

หลังจากถ่ายรูปกันพอสมควรแล้วเราก็เดินทางต่อไปยังปราสาท Chocolate ซึ่งอยู่ตรงตะวันออกเฉียงใต้ของเกาะเป็นพิพิธภัณฑ์แห่งแรกของเกาหลีที่สร้างมาจากหินภูเขาไฟ เพื่อชมวิธีการทำ Chocolate แบบพื้นเมือง และเรื่องราวความเป็นมาของ Chocolate จากทั่วโลก ที่สำคัญเพื่อชิม Chocolate ใส้ส้มพันธุ์ฮัลลาบง และ Chocolate ชาเขียว Chocolate ของเกาหลีจะไม่ค่อยหวานนักได้ทราบมาว่าเป็นเพราะเค้าไม่มีการปลูกพืชน้ำตาลเช่นอ้อย จึงทำให้ประเทศเขามีน้ำตาลน้อย

ชมและซื้อ Chocolate กันพอหอมปากหอมคอเราก็รีบทำเวลาเพื่อไปต่อกันที่ พิพิธภัณฑ์หมีเท็ดดี้แบร์ ที่เราจะได้เห็นและสัมผัสหมีเท็ดดี้แบร์จากทั่วโลกที่มีมามากกว่า 100 ปี โดยมี Highlight เป็นหมีที่แสดงฉากของเรื่องราวต่างๆ จากฉากภาพยนต์ โดยเฉพาะจากเรื่อง Princess Hour (Goong) หรือเจ้าหญิงวุ่นวายกับเจ้าชายเย็นชาที่โด่งดังไปทั่วเอเซีย หมีโมนาลิซ่า และหมีที่ดีไซเนอร์ชื่อดัง หลุยส์ วูตอง ตัดชุดให้ซึ่งมีราคาสูงที่สุดที่อยู่ในพิพิธภัณฑ์แห่งนี้ ตลอดจนฉากแต่งงานของเจ้าฟ้าชายชาร์ลส์ และเจ้าหญิงไดอาน่า

Princess Hour (Goong)

หมีโมนาลิซ่า

หมีที่ดีไซเนอร์ชื่อดัง หลุยส์ วูตอง ตัดชุดให้ ราคาประมาณ 230 ล้านวอน ลองคำนวณเป็นเงินไทยโดยหารด้วย 1,000 แล้ว คูณด้วย 35 ดูกันเองละกันนะครับ

Swarovski

ฉากแต่งงานของเจ้าฟ้าชายชาร์ลส์ และเจ้าหญิงไดอาน่า

สวนครอบครัวหมีเกาหลี และสระน้ำเมจิริมวิวทะเลจุนมุง

สวนครอบครัวหมีเกาหลี และสระน้ำเมจิริมวิวทะเลจุนมุง (ต่อ)

จบจาก Teddy Bear Museum เราแล้วต้องเร่งทำเวลาไปต่อที่ พิพิธภัณฑ์ชาโอซุลล็อค เป็นที่แสดงประวัติศาสตร์ในการผลิตชาและวิธีการต่างๆ ในการผลิตชาเขียว พอไปถึงก็ 6 โมงกว่าแล้ว พิพิธภัณฑ์ปิดแล้ว จึงถ่ายมาได้แต่ไรชาซึ่งก็เขียวเป็นแนวสุดลูกหูลูกตา โดยเฉพาะที่อยู่บริเวณเนินเขาจะสวยมากแต่ถ่ายภาพไม่สะดวกเพราะอยู่บนรถและแสงก็เริ่มน้อยแล้ว

จากไร่ชาเราก็เดินทางไปทานอาหารที่ภัตราคารแห่งหนึ่งโดยบริการอาหารเป็น แฮมุลทัง หรือ ซีฟู้ดหม้อไฟ เสริ์ฟพร้อมข้าวสวย และเส้นคล้ายม่าม่าบ้านเรา คุณหว่องไกด์สาว Korea Center ของเรา ได้จัดเตรียมน้ำจิ้มซีฟู้ดมาให้เพื่อเพิ่มรสชาด จากอาหารมือนี้ได้ความรู้ใหม่ว่าอาหารทะเลที่เกาหลีสู้บ้านเราไม่ได้เลยแม้แต่น้อย ที่นั่นอาหารทะเลจะตัวเล็ก เนื้อน้อย และเปลือกแข็ง เนื่องจากกระแสน้ำเย็นของทะเลแถบนั้น จบมื้ออาหารเราก็เดินทางไปเข้าพักผ่อนหลังจากวันอันยาวนานที่ Jeju Kal Hotel เพื่อเตรียมตัวเที่ยวต่อในวันรุ่งขึ้นโดยมี ชงซาน อิลชุลโบง ปากปล่องภูเขาไฟที่ดับแล้วเป็น Highlight

หลังอาหารเช้าแสนอร่อยที่ Jeju Kal เราก็รีบเดินทางไปทางตะวันตกของเกาะซึ่งจะใช้เวลาประมาณ 45 นาที ถึงจะถึง ยอดชงซาน อิลชุลบง ที่รอคอย ระหว่างทางเราจะพบกับทุ่งดอกยูเช หรือเรฟซีด ที่ออกดอกสีเหลืองอร่ามอยู่เป็นระยะ อย่างที่พอจะทราบกันปีนี้ที่เกาหลีร้อนเร็วกว่าปกติทำให้ดอกไม้ต้นฤดูใบไม้ผลิเช่น ซากุระ เชอรี่ หรือ ยูเช บานเร็วร่วงเร็วกว่าปกติ  พอถึงแล้วโอ้โฮ! สวยสมกับที่ดั้นด้นทนเมื่อยนั่งเครื่องมาจากเมืองไทยจริง ๆ

มารออ่านต่ออยู่นะคะ กำลังจะไปเกาหลีรอบ 3 พอดี อาทิตย์หน้านี่เองคะ  ^^

อยากไปเชจูเหมือนกัน แต่ไม่รู้จะงบบานรึเปล่า -_-'

รูปสวยมากคะ

ยอดชงซานอันสวยงามไม่ว่าจะมองจากมุมใด

ระหว่างทางเดินขึ้นเขาจะมีดอกคาโมมายสีม่วงอ่อนๆ ขึ้นแซมกับทุ่งหญ้าสีเขียวมองแล้วอยากนอนหลับอยู่ตรงนั้นมากครับ

หนุ่มสาวชาวเกาหลี เด็กนักเรียน และนักท่องเที่ยวต่างพากันมาเที่ยว

มุมนี้ขอพักถ่ายรูปนิดนึงนะครับ

มีเวลาอยู่ที่นี่แค่ 1 ชั่วโมง เกรงว่าจะขึ้นไม่ถึงยอดเขาเพราะมัวแต่ถ่ายรูประหว่างทาง บวกกับน้ำหนักตัวที่มากเอาการ คำนวณเวลาไปกลับแล้วกลัวไม่ทัน แต่โชคดีที่น้องเอมี่ น้องสาวร่วมทริปเดินจ้ำอ้าวขึ้นไปก่อนแล้ว เลยได้รูปถ่ายจากมุมสูงสุด และบนยอดเขามาฝาก  ก็ขอยกเครดิตให้น้องเอมี่ด้วยนะครับ

ภาพบนยอดปากปล่องภูเขาไฟครับ

มาแล้วครับมุมมองยอดฮิตที่เป็นสัญลักษณ์ของเกาะเชจู ถึงตอนที่ไปดอกยูเชจะมีไม่มากเท่าไร แต่ก็พยายามเดินหามุมที่จะถ่ายภาพออกมาให้ได้ พอดีไปเจอแปลงดอกยูเชตรงหน้าวัดที่ตั้งอยู่ตรงตีนเขา เลยได้ภาพออกมาสมใจ ถ้าไม่ได้ภาพนี้คงเหมือนเดินทางไปไม่ถึงเกาะเชจูแน่ๆ เลยครับ

ออกจากชงซาน อิลชุลโบง ด้วยความรู้สึกอิ่มตา แต่ก็ยังเหมือนอยากอยู่ต่ออีกสักนิด แต่ด้วยเวลาที่เราต้องรีบไปขึ้นเครื่องเพื่อกลับโซลให้ทัน เอาไว้ถ้ามีโอกาสจะกลับมาสูดอากาศที่นี่ให้เต็มอิ่มอีกสักครั้ง ระหว่างทางได้แวะไร่ส้มพันธุ์ฮัลลาบงอันเลื่องชื่อของเชจู ตามรอยละคร My Girl กันสักนิด ส้มพันธุ์นี้อร่อยมากลูกใหญ่ไม่มีเมล็ด รสชาดหวานน้อยออกเปรี้ยวๆ นิดๆ หลังจากนั้นเราก็ได้แวะทานอาหารที่ใกล้ๆ กับสนามบินเป็นอาหารชุดโต๊ะเดจิกึม ที่เรียกว่า ฮันจองชิก อิ่มแล้วก็เดินทางกลับโซล แล้วจะมาเล่าต่อ ขอพักแป๊บนึงนะครับ...................

ไปตอนเช้า ตม จะไม่โหดครับไม่รู้เหมือนกัน ไปถึงประมาณ 8 โมงครึ่งผ่านกันหมดทุกคนเลยครับแต่ทัวร์ที่ผมไปมีคนหายไป 3 คน(หนีมาทำงาน)

ผมก็คอยสังเกตเหมือนกันครับจะมีโดนถามบ้างนิดหน่อยก็คนที่ดูเหมือนมาแบบงงๆ เข้าแถวหรือยืนแบบไม่รู้เรื่อง

Quoted from Safin29

ผมก็คอยสังเกตเหมือนกันครับจะมีโดนถามบ้างนิดหน่อยก็คนที่ดูเหมือนมาแบบงงๆ เข้าแถวหรือยืนแบบไม่รู้เรื่อง

ผมโดนถามปัญญาอ่อนครับ อยู่มหาลัยหรือ high school จริงๆผมอยู่แค่ม.ต้นเอง
พ่อแม่หรือพี่สาวผมโดนถามหมด

กรุ๊ปผมคงโชคดีที่ตม.ยังไม่ตื่นหรือไม่ก็ง่วงอยู่เลยไม่โดนถาม โล่งอกไปที อิอิ (แต่ที่จริงแล้วผมก็เตรียมเอกสาร suppot ไปครบ ถ้าโดนละก็พร้อมโชว์ครับ แต่ก็คงเซ็งที่เขาทำเราเสียเวลา)

Quoted from Safin29

กรุ๊ปผมคงโชคดีที่ตม.ยังไม่ตื่นหรือไม่ก็ง่วงอยู่เลยไม่โดนถาม โล่งอกไปที อิอิ (แต่ที่จริงแล้วผมก็เตรียมเอกสาร suppot ไปครบ ถ้าโดนละก็พร้อมโชว์ครับ แต่ก็คงเซ็งที่เขาทำเราเสียเวลา)

ผมไม่เคยเตรียมเอกสารไปเลยนะครับ พ่อกับแม่ผมก็ไม่เอาไป เพราะพ่อกับแม่เคยไปเกาหลีเมื่อ 12 ปีก่อน
พ่อกับแม่ผมยังไม่รู้เรื่อง ตม โหดเลยครับ แต่พอมาอ่านในเน็ต เสียวๆครับ แต่ก็ไม่ได้เอาไปเพราะเราไปเที่ยวนิครับ ต้องเอาเอกสารการเงินไปด้วยเหรอ
ฮ่าๆ ครับพิสูจน?ให้เค้าเห็นว่าเรามาเที่ยวจริงๆเค้าก็ให้ครับ ยิ่งเช้าๆ ตม คงเปลี่ยนเวรกัน อารมณ์เลยดีมั้งครับ  :P

เกือบลืมแนะ ก่อนอาหารกลางวันเรามีโอกาสได้ไปแวะชมหมู่บ้านวัฒนธรรมซงอับ ซึ่งตั้งอยู่ตีนเขาฮัลลา หมู่บ้านนี้รัฐบาลได้อนุรักษ์บรรยากาศชีวิตแบบดั้งเดิมเอาไว้ หมู่บ้านนี้มีถนนหลักตัดผ่านเพียงเส้นเดียวดูบรรยากาศเงียบๆ ไม่ค่อยมีนักท่องเที่ยวมาชมกันนัก เพราะไม่ค่อยมีอะไรให้ดู บรรยากาศก็เป็นเหมือนแบบ fake ดูไม่ธรรมชาติ ของดีที่นี่ก็จะมีหมูดำย่างที่มีชื่อของเกาะเชจู ยากระดูกม้า และน้ำผึ้ง ที่น่าสนใจแต่นักท่องเที่ยวส่วนใหญ่ไม่อยากรู้เท่าไหร่ก็คือที่นี่เขาจะเลี้ยงหมูดำไว้หลังบ้านโดยติดกับห้องน้ำเลยเพื่อใช้..........เป็นอาหารของหมู อันที่จริงตามโปรแกรมเราต้องทานอาหารกลางวันเป็นบาร์บีคิวหมูเชจู หลังจากทราบความเป็นมาทุกคนก็ขอผ่านดีกว่า เปลี่ยนไปเป็น ฮันจองชิก อย่างที่เรียนให้ทราบไปแล้ว

แถมท้ายปิดรายการที่เกาะเชจูด้วย ชงซาน อิลชุลโบง อีกรูปนะครับ ของมันชอบ 555

พอกลับถึงสนามบินอินชอน พวกเราก็รีบเดินทางไปต่อกันที่ป้อมฮวาซอง และกำแพงเมืองที่สร้างรายล้อมตัวเมืองซูวอน ปัจจุบันป้อมนี้ได้รับการสถาปนาโดย UNESCO ให้เป็นมรดกโลก ไม่ใช่เพราะความใหญ่โต หรือความสวยงาม แต่เป็นในแง่ของความคิดในการนำหินแต่ละก้อนมาเรียงกันเป็นป้อมปราการแห่งนี้ ตอนไปถึงเวลาประมาณหกโมงเย็น อากาศดีมากเย็นสบายมีลมแต่ไม่แรงมาก โชคดีที่เราไปทันการหัดยิงธนูรอบสุดท้ายพอดี มัวแต่ยิงธนูเลยไม่ได้ถ่ายรูป ถ่ายมาได้บ้างเป็นภาพสนามยิงธนู แล้วก็ป้อมบางส่วน

จบจากป้อมฮวาซอง เราก็ไปทานอาหารค่ำเป็นเมนู ชาบู ชาบู โดยมีน้ำจิ้มสุกี้ที่จัดเตรียมมาโดยคุณหว่องเป็นตัวเพิ่มรสชาด จากนั้นก็เข้าพักที่โรงแรม Suwon Jewelry ซึ่งเป็นโรงแรมเล็กๆ แบบ Business แต่ในห้องก็มีอุปกรณ์อำนวยความสะดวกครบครัน

want to go jung loei krub

วันที่ 3 ของการท่องเที่ยวฝนตกแต่เช้ามืดตามคำทำนาย แต่อย่างไรเราก้ต้องออกเดินทางไปเที่ยว Everland ที่เมืองยงอินตามโปรแกรมที่วางไว้

ไปถึง Everland เวลาเกือบเก้าโมงเช้า ใกล้ได้เวลาเปิดของสวนสนกพอดี แม้ฝนจะตก ก็มีผู้คนกางร่มและใส่เสื้อกันฝนมารอกันที่หน้าประตูมากมาย คุณหว่องไกด์สาวของเราก็ไปทำตั๋วพร้อมเบิกเสื้อกันฝนมาให้ และเราจะมีเวลาอยู่ที่นี่กัน 4 ชั่วโมง

พอผ่านประตูเข้าไปแล้วเราก็ขึ้นกระเช้าลงไปยังบริเวณของสวนสนุกด้านล่างก่อน เพื่อไปยัง Adventure Land เพื่อไปท่องซาฟารี และชมไลเกอร์แฝดคู่แรกของโลก จากรูปเบื้องหน้าของเราคือ T-Express เครื่องเล่นใหม่ของ Everland ที่จะนำท่านดิ่งลง 70 องศา บนรางไม้ พวกเราก็ยังชั่งใจกันอยู่ว่าใครจะเล่นบ้าง

รอคิวอยู่ประมาณ 20 นาที ยังเช้าอยู่คนยังไม่เยอะเท่าไร เราก็ได้ขึ้นรถบัสท่องซาฟารีสมใจ แต่เสียดายที่ไม่ได้นั่งฝั่งที่ไลเกอร์อยู่เลยไม่ได้ถ่ายรูปมาให้ชมกัน แต่ผมก็ได้เห็นไกลๆ แป๊บนึงครับ

ชมหมีเท็ดดี้แบร์ที่เชจูกันมาแล้ว ตอนนี้มาดูหมีเป็นๆ ที่ Everland กันบ้างครับ

เรามาต่อกันที่ล่องแก่งเลยครับเล่นกันได้ตั้งแต่แรกเกิดจนหลังเกษียณอายุเลยครับ

ตามมาเลยครับ จะพาไป European Land เพื่อไปชมเทศกาลดอกทิวลิป โดยปกติจะจัดขึ้นปลายเดือนมีนาคมจนถึงปลายเมษายน อาจจะต่อไปถึงต้นพฤษภาคม แล้วแต่สภาวะอากาศ หลังจากนั้นก็จะเป็นเทศกาลดอกกุหลาบ

ชมกันเต็มๆ ไปเลยครับกับดอกทิวลิป 10,000 กว่าดอก

ต่อครับ

more

and more ด้วยมุมสวยๆ ครับ

หลังจากเสพความสดชื่นจากทุ่งทิวลิปแล้วเราก็จะไปปฏิบัติการความเสียวที่ T-Express กัน ผมมีหน้าที่ Cheer แขกจนได้เหล่าผู้กล้ามา 6 คน รวม คนที่ 2 จากขวามือ DANNY นักศึกษาอาสาสมัครชาวเกาหลีที่มาทำหน้าที่เป็นผู้ช่วยไกด์ดูแลทริปพวกเรา ที่ยังไม่เคยเล่นมาก่อน ส่วนผมขอทำหน้าที่ตากล้องพอ เพราะกลัวความเสียว เอ๊ย! ความสูง ส่วนพวกพ่อแม่ของเด็ก ๆ ก็จะแยกไปนั่งรถไฟชมสวน และชมโชว์รัสเซียอีกทางหนึ่ง เห็นบอกว่าเต้นกันสะบัดเชียว เสียดายเหมือนกันที่ไม่มีโอกาสได้ดู

ก่อนอื่นต้องขอออกตัวว่า Review นี้ทำขึ้นเพื่อจุดประสงค์ในการบันทึกเรื่องราว และภาพความประทับใจ เพื่อเก็บไว้ให้ตัวเอง เพื่อนฝูง ตลอดจนผู้สนใจได้ดูเพื่อเป็นข้อมูลในการตัดสินใจไปท่องเที่ยว จึงขออนุญาตไม่ปิดหน้า ปิดตา หรือทำเบลอภาพผู้ร่วมการเดินทาง เพื่อไม่ให้เสียอรรถรสในการชมนะครับ

นึกถึงเอเวอร์แลนด์เลยครับเพิ่งไปเมื่อปีใหม่ที่ผ่านมา แบบนี้เลยล่ะ แต่หนาวมากๆๆๆ
ทัวร์ที่ผมไปตอนเช้าจะเป็นสกีตอนบ่ายเป็นเอเวอร์แลนด์
ทัวร์ผมมีรถบัส 2 คันไงครับแล้วไกด์ก็มากับแฟน เค้าเลยถามว่ามีใครจะอยู่ count down บ้างเพราะวันนั้นวันที่ 31 ธันวา
ผมก็พี่เลยอยู่ต่อ ส่วนพ่อกับแม่ผมนั่งรถบัสกลับไปตอน 2 ทุ่มแล้ว -*- พวกที่อยู่ต่อเนี่ยส่วนใหญ่จะเด็กๆวัยรุ่นมากกว่าครับ
อากาศก็หนาวมากๆๆๆ -13 เพราะดึกจัด แต่หนุกครับ เล่นไอ้ rolling x train รถไฟรางสีแดง กับ double rock spin ไอ้ที่ไปนั่งแล้วหมุนๆอะครับ
มีรูปบางรูปแต่ยังไม่ได้สแกนเพราะเป็นกล้องฟิล์มแต่กล้องดิจิตอลแบ็ตตายนะครับ

ระหว่างทางเดินขึ้นเนินเขาเพื่อไปเล่นเครื่องเล่นต่อ เจอดอกไม้ชนิดหนึ่งสวยดีครับ ชื่ออะไรไม่ทราบ ใครทราบช่วยตอบทีนะครับ

อยากไปเกาหลีช่วงหน้าหนาวแบบคุณ nat463 บ้างจังครับ อยากรู้ว่าความรู้สึกหนาวมาก ๆ เป็นยังไง ไปแถบยุโรปมา 2-3 ประเทศส่วนใหญ่ไปช่วง Spring กับ Autumn ที่จริงเกาหลีทริปนี้ก็กะว่าจะไปช่วงปีใหม่แต่น้องผมกลัวทนหนาวไม่ไหวครับ เลยอดเล่นสกีเลย

แล้วน้องๆ เหล่าผู้กล้าท้าความเสียวตามภาพข้างต้นก็มาต่อกันที่เครื่องเล่นตามภาพเลยครับ

หมดเวลาที่ Everland แล้ว แต่ยังมีอีกหนึ่งเครื่องเล่นที่อยู่ข้าง ๆ ที่ผมหมายตาไว้ (ให้คนอื่นเล่น) ลักษณะคล้าย ๆ เฮอลิเคน หมุนเหวี่ยงไปมาดูน่ากลัวมาก ผมจึงยุให้น้อง ๆ เค้าไปเล่นกันเพื่อปิดท้ายรายการ เครื่องเล่นนี้ทุกคนต้องถอดแว่น รองเท้าและกระเป๋าออกหมดเพราะมันอาจจะเหวี่ยงหลุดออกมาได้

ด้วยอากาศที่เย็นสบาย รอคิวนานก็ไม่หงุดงิด เครื่องเล่นหลากหลาย สถานที่ดูใหม่และสวยงาม อาหารว่างตามทางในสวนสนุกก็อร่อย ต้องขอยกนิ้วให้ Everland เลยครับ ถึงแม้บัตรเข้าชมของเราเป็นแบบ  Special Plus ที่สามารถเล่นได้ทุกอย่างกี่รอบก็ได้ แต่ในความเป็นจริงคงเป็นไปไม่ได้ เพราะเรามีเวลาจำกัด จึงต้องตัดใจจาก Everland เพื่อกลับเข้าไปตะลุยกรุงโซลกันต่อ ปิดท้าย Everland ด้วยภาพบริเวณใกล้ๆ ประตูทางเข้า-ออกครับ

P.S. เกือบลืมบอกไปว่าตอนบ่ายขากลับเจอคนไทยที่ Everland เยอะมาก

ออกจาก Everland เราก็ไปนอาหารกลางวันที่ร้านหมูย่างเกาหลี "คาลบี" เตาถ่านแบบดั้งเดิม หมูเป็นชิ้นใหญ่เนื้อนุ่มมาก ต้องให้กรรไกรตัด ผักที่ใช้ห่อก็กรอบ สาหร่ายและเครื่องเคียงก็อร่อยครับ คราวนี้คุณหว่องเตรียมน้ำจิ้มแจ่วมาให้ สุดยอดเลยครับ  (ขาดก็แต่ข้าวเหนียว) สืบได้ความว่าเป็นน้ำจิ้มแจ่วของร้านไก่ย่างนิตยา ที่สำคัญเติมหมูและทุกอย่างได้ไม่อั้นตามเคยครับ พวกเราฟาดกันไปหลายเตาจนเจ้าของร้านต้องมาเปลี่ยนเตาให้ 2-3 รอบ ไม่รู้ประชดหรือเปล่า อิ่มหมีพีมันกันแล้วเราก็แวะซื้อของที่เต้นท์ข้างร้านเป็นพวกเครื่องครัวเครื่องใช้ และของที่ระลึก พวกเราได้ตะเกียบเงินกลับมากันหลายชุดเลย

ทริปนี้ไม่ได้ถ่ายภาพอาหารเลยนะครับ เพราะตั้งแต่เมื้อแรกๆ ทุกคนหิวมากเลยไม่อยากรอให้อาหารพร้อมแล้วถ่ายภาพ เกรงใจ เลยตัดสินใจว่าอะไรยกมาเมื่อไรละก้อ กินเลย

หลังอาหารกลางวันเราไปเข้ากรุงโซลไปศูนย์โสมรัฐบาล หลังจากนั้นก็ไปช้อปปิ้งที่ ตลาดทงแดมุน ซึ่งเป็นตลาดเสื้อผ้าที่ใหญ่ที่สุด คล้ายๆ ประตูน้ำบ้านเรา เสร็จจากทงแดมุนก็ดึกมากแล้วไป ตลาดอิแทวอน ไม่ทัน ตัดสินใจยกยอดไปพร่งนี้ มือ้ค่ำเราได้ทานไก่ตุ๋นโสม หรือ ซัมเกทัง คนละ 1 ตัว พร้อมเหล้าโสม อร่อยมากครับ จากนั้นก็เข้าพักที่โรงแรม Imperial Palce แถวย่านคังนัม โรงแรมหรูหรามากครับเป็นสไตล์แบบอังกฤษ ขึ้นไปโชคดีมีLCD ได้ดู Premier League นัดสำคัญระหว่าง MANU VS Chelsea พอดีเลยครับ

มาถึงวันสุดท้ายที่จะได้อยู่กับกรุ๊ปทัวร์แล้ว หลังอาหารเช้าแบบบุฟเฟ่ต์พื้นเมืองเกาหลีนอกโรงแรมแล้ว (ไม่อร่อยเลย) เน้นปริมาณ รสชาดชืด ๆ เย็นๆ เครื่องเคียงบางอย่างยังละลายน้ำแข็งไม่หมดเลย แต่ทางคุณหว่องก็หาไข่เค็มกับหมูหยองมาเสริมให้เพื่อทานกับข้าวต้ม หลังอาหารเราก็ไปเยี่ยมชมพิพิธภัณฑ์คติชนพื้นบ้าน และพระราชวังคยองบก ด้วยกันครับ ผ่านเข้าประตูมาเราก็เห็นพระราชวัง และ พิพิธภัณฑ์อยู่ในบริเวณเดียวกันเลย อ้าว! ที่นี่ก็มีหินคุณตา ที่เรียกว่า โทลฮารือบัง อยู่ด้วย ซึ่งชาวเชจูเชื่อว่าเป็นสิ่งปกป้องเกาะเชจู ยังมีความเชื่อต่อไปอีกว่า ถ้าใครอยากได้ลูกชายให้มาลูบที่ท้องโทลฮารือบัง

ถึงแล้วครับพิพิธภัณฑ์พื้นบ้าน หรือ National Folk Museum ซึ่งจำลองชีวิตความเป็นอยู่ตลอดจนศิลปวัฒนธรรมเกาหลีในอดีตให้เห็นตั้งแต่แรกเกิดจนสิ้นอายุขัย

พักถ่ายรูปเป็นที่ระลึกสักหน่อย

ประตูกวงฮวามุน ประตูเมืองด้านทิศเหนือ เป็นประตูหลักที่จะเข้าไปสู่พระราชวังคยองบก พระราชวังที่ใหญ่โตและมีบริเวณกว้างขวางที่สุดในเกาหลีใต้ครับ

แนวเสา และหลังคาอันสวยงามของหมู่ตำหนักภายในบริเวณพระราชวังคยองบกครับ

พระตำหนักคยองเฮรู ในอดีตใช้จัดงานเลี้ยงในโอกาสต่างๆ ตามมาด้วยพระตำหนักกลางน้ำฮางวอนจองเป็นศาลาทรงเหลี่ยมตั้งอยู่บนเกาะกลางน้ำโดยมีสะพานไม้เชื่อมกับขอบสระ มีฉากหลังเป็นยอดเขามังกรครับ

ตอนอยู่ที่พระราชวังคยองบกฝนตกทำให้เราต้องเร่งเดิน และถ่ายรูปลำบาก โดยเฉพาะกล้องเราเป็น compact ธรรมดา จึงทำให้ถ่ายรูปลำบาก กลัวกล้องเปียก แต่ก็พยายามเต็มที่ครับ (เดี๋ยวไม่คุ้มค่าเดินทาง) ไปต่อกันที่อมิซาน หรือตำหนักนางสนมกันเลยครับ ในประวัติกล่าวว่าพระมเหสีพระองค์หนึ่งปลอมตัวเป็นนางสนมมาหลบอยู่ที่นี่ แต่ก็ไม่รอดพ้นเงื้อมมือญี่ปุ่นที่เข้ามาปลงพระชนม์พระมเหสีทีนี่

พระที่นั่งคึนชองจอน ในสมัยก่อนใช้เป็นที่ว่าราชการของกษัตริย์

จะจากกันแล้วขอถ่ายภาพเป็นที่ระลึกแบบพร้อมหน้าพร้อมตากันหน่อย

หลบฝนขึ้นรถแล้วคุณหว่องก็พาพวกเราไปที่ Shilla Duty Free เพื้อซื้อสินค้าปลอดภาษี จากนั้นเราก็ไปทานอาหารกลางวันเป็นเมนู บิบิมบับ เสริฟพร้อม ชาบู ชาบู ต่อด้วยพาไปซื้อยีนส์ยีห้อ EVISU ที่ อิแทวอน (ถูกกว่าแถวสยาสแควร์บ้านเราอยู่มากโข) แล้วผมก็ไปแยกจากกรุ๊ปที่ มยองดง ครับ

ยังไม่จบนะครับ เดี๋ยวมาเล่าให้ฟังต่อ ที่ ซอรักซาน (Sorak San) ครับ.................

ถ่ายมาเองน้อยมากๆครับ เพราะว่ากล้องที่ใช้มันเน่าแบ็ตตาย
ก็เลยใช้บริการคนถ่ายรูปเอา  :o หน้าหนาวจะมีชีวิตชีวามากๆๆ
ไปศูนย์โสม ได้กินเงินไหมครับ  ;D

ชัวร์ ซื้อกันทุกบ้านเลยครับ ผมว่าจะไม่ซื้อแล้ว แต่น้องผมจะซื้อไปฝากคุณย่า

ร่ำลากรุ๊ปเป็นที่เรียบร้อยผมก็ไปฝากกระเป๋าใบใหญ่ไว้ที่โรงแรมแถวมยองดง แล้วสะพายใบแค่เป้ใบเล็กๆ ใบเดียว นั่งแท็กซี่ไปสถานีรถประจำทางโซลตะวันออกหรือ Dong Seoul Bus Terminal เรานั่งรถ Express Bus จากที่นั่นเพื่อเดินทางไปเมืองซกโช Sokcho รถใช้เวลาวิ่ง 3 ชั่วโมงครึ่ง ระหว่างทางมีแวะพักให้เข้าห้องน้ำ 1 ครั้ง 15 นาที ไปถึงก็ตอนสามทุ่มแล้ว แวะทานไก่ทอดแกล้มกับเบียร์แก้หนาวที่ร้านอาหารแถวๆ สถานีรถประจำทาง แล้วเราก็ข้ามถนนมาฝั่งตรงข้ามเพื่อรอรถสาย 7 หรือ 7-1 เพื่อเดินทางไปยังโรงแรม Kensington Star Hotel ที่ได้จองทาง Internet ไว้ ประมาณ 15 นาที รถก็มาถึงหน้าโรงแรมเลยครับ นอกจากนี้โรงแรมนี้อยู่ติดกับอุทยานแห่งชาติซอรักซานเลย ระหว่างทางสังเกตว่ามีร่องรอยของซากุระที่ร่วงโรยหมดแล้วมาตลอดทางได้แต่จินตนาการเอาว่าถ้ามาเร็วกว่านี้คงจะสวยมาก ๆ

วันที่ห้าของการเดินทางเราไม่ต้องตื่นแต่เช้ามากแล้วพระเราเป็นอิสระจากทางกรุ๊ปทัวร์แล้ว ตื่นขึ้นมาต้มมาม่าทานแล้วเดินไปประมาณ 3 นาทีก็ถึงแล้วครับ ซอรักซาน

ตอนสายๆ ผู้คนยังไม่มากเท่าไร เพราะเป็นวันจันทร์ อากาศไม่เย็นมากเท่าไรมีแดดรำไร แสงกำลังสวยเหมาะแก่การถ่ายรูปเป็นอย่างยิ่ง

มีร้านขายน้ำ อาหาร ของที่ระลึกของท้องถิ่นอยู่ตลอดทางครับ

เจอแล้วครับเจ้าดอกเชอรี Cherry Blossom ที่อยากเห็นหนักหนา ต้นนี้ดอกกำลังสวยสมบูรณ์ทีเดียว

ถ่ายรูปมาเป็นที่ระลึกด้วย

ภาพนี้ถ่ายตอนอยู่บนกระเช้าไฟฟ้า (Cable Car) ครับ

ภาพนี้ภูมิใจเสนอเลยครับ มองเห็นบรรยากาศด้านล่างโดยรอบครับ

กระเช้าวิ่งเร็วมาก ข้างบนเป็น Coffee Shop ที่เราสามารถนั่งจิบกาแฟชมวิวได้ แต่เราต้องเดินต่อไปอีกประมาณ 20 นาทีถึงจะถึงยอดเขาจริง ๆ

ถึงแล้วครับ ข้างบนนี้สวยมากๆ

อยู่ข่างบนนี้รู้สึกโล่งเป็นอิสระจริงๆ ครับ

ตามมาเลยครับการเดินทางยังไม่สิ้นสุด

ผ่านซุ้มประตูเข้ามาเราก็จะพบพระพุทธรูปใหญ่ของซอรักซาน

สะพานชำระจิตใจ ปีนี้น้ำแห้งมากๆ

หลังจากเดินข้ามสะพานชาระจิตใจเราก็จะพบวัดชินอึนซา วัดเก่าแก่กว่าพันปีสร้างในสมัยอาณาจักรชิลล่า

ภายในวัดสวยมากครับ

ต้นดอกเชอรี่ในวัดนี้ออกดอกใหญ่มากเลยครับ

เส้นทางเดินต่อจากวัดนี้ก้จะเป็นเส้นทางขึ้นเขาอุลซานบาวี ซึ่งเป็นเส้นทางที่หนักสุดของซอรักซานต้องใช้เวลาเดินทางไปกลับประมาณ 4 ชั่วโมง เราคงไปไม่ถึงหรอกเพราะบ่ายนี้ต้องกลับไปเก็บตกกรุงโซลกันต่อ

ลาก่อนซอรักซาน...........

ไปนอนก่อนนะ แล้วพรุ่งนี้จะมาเล่าต่อ...........

หลังจากกลับจาก Sokcho เราก็เข้าพักที่ Sejong Hotel โรงแรมไม่ใหญ่เท่าไร ห้องธรรมดา แต่ ทำเลดีมาก ๆ เพราะอยู่ติดมยองดงเลย แถมมีสถานีรถไฟฟ้ามยองดง กับ ป้าย Airport Bus อยู่หน้าโรงแรมเลยหลังโรงแรมก็มีร้านอาหารอร่อยๆ เต็มเลย(smile)

ดอกไม้รูปร่างเหมือนผีเสื้อที่ย่านตลาด Insadong

หลังเดินหาของฝากแบบแอนทีคที่ตลาดอินซาดง เราก็เดินลัดเลาะตามทางไปเรื่อยๆ คนเจอพระราชวังชางด๊อก ภาพนี้เป็นประตูทางเข้าหลักของพระราชวังนี้มีชื่อว่า ดอนฮวามุน

พระราชวังชางด๊อกเป้นพระราชวังที่สวยงามที่สุดในประวัติศาสตร์เกาหลีที่เคยมีการปกครองด้วยระบบกษัตริย์ จนได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกด้านวัฒนธรรมขององค์การ UNESSCO ส่วนอาคารหลักเป็นที่ประทับของกษัตริย์มีชื่อว่า พระตำหนักอินชองจอนใช้เป็นท้องพระโรงสำหรับเสด็จออกว่าราชการ

ภาพในท้องพระโรง และด้านหน้าสำหรับเข้าเฝ้าทีมีป้ายบอกตำแหน่งของขุนนางแต่ละระดับ

หมู่พระตำหนักซอนเจ

ดอกไม้ และดอกโบตั๋นภายในพระราชวัง

บรรยากาศภายในอุทยานพีวอน หรือ ฮูวอน หรือสวนลับ สวนต้องห้าม ที่ได้ชื่อว่าสวยและร่มรื่นที่สุด

พอมาถึงตรงนี้กล้องแบตหมด เครื่องดับไปเลย Oh my god! ยังมีอะไรให้ถ่ายอีกเยอะเลย สงสัยต้องหาโอกาสกลับมาเที่ยวเกาหลีใหม่เสียแล้ว จากนั้นผมก็เดินชมพระราชวังต่อโดยไม่ได้ถ่ายรูป แต่ก็เหลืออีกไม่กี 2-3 จุดเอง จากนั้นผมก็เดินทางไปที่หมู่บ้านชนชั้นสูง นัมซานกลฮันอก ซึ่งอยู่ใกล้ๆ กับโรงแรมที่พัก คิดว่าไปดูเฉยๆ ก็ยังดี ที่นั่นคงไม่มีอะไรให้ถ่ายมากนัก

พอไปถึงหมู่บ้านนัมซานกลฮันอก ลองเปิดกล้องดู ยังมีก๊อกสองพอถ่ายได้อีก 5-6 รูป แล้วเครื่องก็ดับสนิท

ภายในหมู่บ้านมีการจำลองความเป็นอยู่ของชนชั้นสูงในสมัยก่อน รวมถึงเครื่องมือเครื่องใช้ และไหกิมจิ

บ้านชนชั้นสูง อีกนิดครับ รูปแรกน่าจะเป็นส่วนของเรือนคนใช้ ส่วนรูปที่ 2 เป็นด้านข้างของหมู่บ้านซึ่งเราสามารถใช้เป็นทางเข้าออกได้ครับ

นั่งรถใต้ดินสาย 4 กลับไปสถานีเดียวก็ถึงหน้าโรงแรม Sejong เลยครับ ขึ้นไปพักชาร์ตแบต เอาแค่พอใช้คืนนี้ แล้วออกมาทาเนื่องย่างเกาหลีเป็นอาหารกลางวัน (บ่ายแก่ๆ) ไม่แพงเท่าไร ขายเป็น Set ทานได้ 2 คนพออิ่ม 200 กรัม 25,000 วอนครับ แล้วเราก็สั่งหมูเพิ่มอีก 200 กรัม อีก 9,000 วอนครับ เนื้อนุ่ม อร่อยสุดยอด บริการเป็นเลิศ แทบจะป้อนเลยครับ ประทับใจมาก จากนั้นเราก็เดินเล่นในสยามแสควร์แห่งเกาหลี ย่านมยองดงหลังโรงแรมเราต่อ ได้ทั้งกางเกงยีนส์ รองเท้า และกระเป๋า มาเลยครับ เป็นไงครับบรรยากาศในมยองดง อาจจะดูคนไม่มากเท่าไรเพราะยังไม่เลิกเรียน

มีของขายมากมายโดยเฉพาะของกระจุ๊กกระจิ๊กของผู้หญิง เช่น ผ้าพันคอ ที่คาดผม กิ๊บติดผม รองเท้า กระเป๋า

รูปที่สองจากมยองดงจะมองเห็นเขานัมซานและโซลทาวเวอร์อยู่ไกลๆ ด้วยครับ

อาหารว่างก็มีครับ ที่ยอดฮิตก็มีของเสียบไม้ เป็นไก่ ไส้กรอก ออมุก-กุก หรือปลาเส้น ทานกับ ซ้อสพริกแดงหวาน ซึ่งคนเกาหลีเค้านิยมยืนทานกันหน้าร้านเลยครับ ไม้ละ 1,000 - 2,000 วอน เท่านั้นเอง นอกนั้นก็มีปลาหมึกย่าง ปลาหมึกอบแห้งซึ่งเป็นที่นิยมไม่แพ้กัน

ของแฟชั่นเยอะมากๆครับ เสียดายไม่ได้ซื้ออะไรมาเลย
ซื้อถุงเท้ายาวๆๆมาถึงเอวแค่คู่เดียวเอง

Spring Roll เกาหลี กับ ร้านขายที่ห้อยโทรศัพท์ ที่ห้อยกระเป๋าแบบกิ๊บเก๋ครับ

เจอแล้วร้าน Etude House เครื่องสำอางค์ที่มาฮิตในหมู่นักศึกษาบ้านเรา หลานสาวผมสั่งออเดอร์มาเพียบ

ร้านขาย Soft Cream ยาว 32 นิ้ว ยอดฮิตที่มีคนมาต่อคิวตลอดเวลา มีให้เลือกหลายรส โคนละ 1,000 วอนครับ

กลับไปเยี่ยมตลาดเสื้อผ้า ทงแดมุน อีกครั้ง แต่ก็ไม่ได้อะไรมา สภาพก็เหมือนกับ ประตูน้ำบ้านเราเลยครับ

กลับมาทานอาหารเย็นที่ข้างโรงแรมที่พัก ลองของแปลก เพราะเห็นตอนกลางวันมีคนเข้าเต็มร้านเลย อาหารมีลักษณะคล้ายไส้กรอกบ้านเราทำจากไส้หมูสอดไส้ด้วยวุ้นเส้น เสือด โสม และเครื่องเทศ เอาไปนึ่ง แล้วก็มีกระเพราะหมูต้มหั่นเป็นชิ้นๆ รวมมาในจาน เสริฟพร้อมซุปหัวใจหมูชิ้นบาง ๆ ใส่ต้นหอม โรยด้วยเกลือกับพริกไทยดำป่น ทานกับข้าวสวยร้อนๆ และกิมจิ รสชาดใช้ได้ ไม่แน่ใจว่าอาหารชนิดนี้ใช่เรียกว่า ซุนแด หรือเปล่า จากนั้นเราก็ขึ้นไปล้างหน้าล้างตาเพื่อตะลุยราตรีสุดท้ายในเกาหลีกันครับ

เรานั่งแท็กซี่ข้ามไปเกาะยออีโดใช้เวลาเพียง 10 นาที ก็มาถึงตึก KLI 63 ตึกที่สูงที่สุดในเกาหลีที่หนุ่มสาวชาวเกาหลีนิยมนัดกันขึ้นมาชมวิวของกรุงโซลกัน อีกทั้งยังเป็นฉากประทับใจในซีรี่ส์เรื่อง My Girl ที่เราตัดสินใจมาที่นี่ก็เพราะเห็นน้องผู้หญิงร่วมกรุ๊ปพูดถึงและอยากมากัน เราจึงมาเผื่อได้รูปสวยๆ กลับไปฝากน้องๆ

พอแท็กซี่จอดผมก็เจอเลยครับ พังเคียวปัง ขนมปังรูปปลาใส้ถั่วแดง ที่ทำผมน้ำตาร่วงมาแล้วในฉากตอนเด็กของซีรี่ส์เรื่อง Spring Waltz อดใจไม่ไหวซื้อทานแล้วชอบมากครับ ไม่รู้เพราะรสชาด หรือเพราะความประทับใจ

นั่งรอขึ้นชั้น 60 ของตึก 63 ครับ สนนราคาหัวละ 7,000 วอน

ขึ้มมาแล้วครับ ส่องกล้องดูก็ได้เห็นเข้าไปถึงในห้องนอนบ้านคนแน่ะ ราคา 500 วอน มีเครื่องแลกเหรียญไว้พร้อมให้บริการ

นี่เลยมุมมองในซีรี่ส์เรื่อง My Girl เห็นโดมเขียวๆ ของอาคารรัฐสภาอยู่ไกลๆ แล้วก็ ตึกคู่ World Trade Center ในภาพเดียวกัน ส่วนอีกภาพก็เป็นแสงสีของไฟจากรถที่ข้ามแม่น้ำฮันครับ

เอาไว้เก็บเงินซื้อกล้องใหม่ แล้วรูปคงจะสวยกว่านี้นะครับ แล้วจะกลับไปแก้ตัวใหม่

ลงจากตึก 63 เราก็ไปอำลาราตรีในกรุงโซลกันที่ Hard Rock Cafe ที่ถนน อิแทวอน ซื้อเสื้อที่ Hard Rock Shop ตามธรรมเนียมที่เราปฏิบัติในทุกประเทศที่เราเดินทางไป ลงไปดื่มเบียร์และฟังเพลงในชั้นใต้ดิน ร้านสวยมากครับ แต่น่าเสียดายที่ยังไม่มี Band มาเล่นสด สอบถามได้ความว่า กำลังติดต่อคัดเลือกวงอยู่ เราเลยนั่งไม่นาน ก่อนกลับเข้าโรงแรมก็แวะดื่ม Hot Chocolate ที่ Starbuck แก้หนาวคนละแก้ว

วันสุดท้ายในโซลเราตื่นนอนสายๆ ทานอาหารเช้าเป็นข้าวต้มทะเลสไตล์เกาหลีแถวมยองดง เดินเก็บตกซื้อของแถวนั้นกันอีกรอบ และก็ไม่ลืมซื้อชินราเมียน บะหมี่กึ่งสำเร็จรูปที่มีเส้นเหนียวนุ่มกลับไปทานที่เมืองไทยด้วยครับ

บ่ายโมงเราก็ขึ้น Airport Bus หน้าโรงแรมไปสนามบินอินชอน ค่าตั๋วหัวละ 9,000 วอนเอง คนขับลงมาบริการช่วยยกกระเป๋าทุกป้าย ใช้เวลาประมาณ 1 ชั่วโมงก็ถึงสนามบิน แวะชิมเบอเกอร์กุ้งกับไก่ทอดของ Lotte ที่ชื่อ Lotteria คล้ายๆ กับ KFC บ้านเราเป็นอาหารกลางวัน เครื่องออก 17.35 น. Flight No. KE 651 บนเครื่องขากลับดีกว่าขามาครับ เย็นกว่า และก็เสริฟตลอดครับ แถมมีไอศกรีมด้วย แต่อากาศแปรปรวนตลอดเครื่องสั่นมาก อย่างไรก็ตามเราก็กลับมาถึงกรุงเทพฯ โดยสวัสดิภาพเวลา 21.20 น. ของคืนวันที่ 30 เมษายน 2551 ตามเวลาประเทศไทย พร้อมกับความประทับใจและจะต้องกลับไปเยือนอีกแน่ๆ นะ เกาหลี

จบเสียที ขอขอบคุณทุกๆ ท่าน ที่เข้ามาติดตามอ่านนะครับ หวังว่า Review ของผมจะเป็นประโยชน์แก่ท่านทั้งหลายที่กำลังจะไปเที่ยว เกาหลี บ้างนะครับ

P.S. ไปเที่ยวครั้งนี้ผมได้ข้อสรุปว่าไม่ว่าจะไปกับทัวร์หรือไปเองก็มีข้อดีดี และสนุกแตกต่างกันไปครับ ไปกับทัวร์ก็จะกินดีอยู่ดี ไม่ต้องอ่านหรือศึกษาข้อมูลอะไรมาก มีคนคอยช่วยเหลือและดูแลตลอด ได้แลกเปลี่ยนประสบการณ์และพูดคุยรู้จักกับคนที่เราอาจไม่มีวันได้เจอะเจอ ส่วนไปเที่ยวเองก็จะมีประสบการณ์ได้ผจญภัย ลองผิดลองถูก เป็นอิสระ ทำอะไรตามใจ จะตื่น หรือจะกินจะนอนเมื่อไรก็ได้ครับ

ว้า! เล่าตกไป นิดนึงครับ เดี่ยวจะไม่ครบเครื่อง ในวันแรกที่ไปถึงหลังจากไปวัดโชเกซา แล้วเราได้นั่งรถผ่านบ้านประธานาธิบดีแล้ว มีบอดี้การ์ดใส่สูตรดูเท่มากยืนเต็มไปหมดเลย แล้วเราก้ได้แวะถ่ายรูปอนุสาวรีย์นกฟีนิกซ์ที่หน้าบ้านท่านด้วยครับ ในรูปจะเห็นบ้านประธานาธิบดีอยู่ทางขวามือและมีด้านหลังเป้นภูเขามังกรถือเป็นทำเลที่ดีที่สุดในโซลครับ แล้วเดี๋ยวทาง Korea Center คุณหว่อง Korea Center จะน้อยใจเอาว่าเราว่าเธอพาไปไม่ครบ ถ้าได้เข้ามาอ่านขอบอกว่าขอบคุณที่เธอดูแลเราเป็นอย่างดีครับ

เพื่อนๆ บางท่านบอกว่ารูปน้อยไป ผมจะแถมให้อีก 6 รูป เป็นที่เกาะเชจูล้วน ๆ เพื่อยืนยันว่าเกาะเชจูน่าไปเยือนจริง ๆ ครับ

แถมภาค 2

The End

เห็นแล้วอยากไปจังเลย

ว้าว รอตอนจบมาหลายวัน วันนี้ได้ฤกษ์สักที  รีวิว สวย รายละเอียดเยอะดีคะ   ขอบคุณคะ

ขอบคุณครับอยากไปบ้างแต่ไม่รู้เมื่อไหร่จะได้ไป

ขอบคุณครับ ที่เข้ามาเยี่ยมชมผลงาน Review แรกของผมมือใหม่หัดโพส เอาไว้มีโอกาสไปเที่ยวที่ไหนอีกจะรีบกลับมาทำผลงานชิ้นต่อๆ ไปเลยครับ

เพิ่งหัดทำกรอบรูป เลยขออนุญาตลองโพสดูนะครับ ก็เป็นรูปที่ชงซาน อิลชุลโบง เช่นเคยครับ

'

'

ขอบคุณค่ะน่าไปมากๆๆ

อยากไปมั่กกกกกกกกกกกกกกกกกมากๆๆๆๆ
ได้แนวทางการเที่ยวไว้บ้างแล้ว
กำลังเตรียมวางแผนอยู่ว่าจะไปที่บ้าง
เดี๊ยวต้องศึกษาอีกที ขอบคุณนะคะที่ให้ข้อมูลดีๆๆๆค้า

ถึงจะจบไปแล้ว แต่ก็ขอกลับมาปิดท้ายด้วยหน้าตาของอาหารที่ได้ทานในระหว่างที่ยังอยู่กับกรุ๊ปนะครับ พอดีเพิ่งได้วัตถุดิบมาจากน้องพลอย น้องสาวน่ารักร่วมกรุ๊ปอีกคนหนึ่ง เริ่มด้วย บุลโกกิ เป็นหมูสไลด์หมักผัดขุกขลิกในกะทะพร้อมกระหล่ำปี และเส้นบุก ทานพร้อมข้าวสวยร้อนๆ และเครื่องเคียงเป็นกิมจิ

ชาบู ชาบู สไตล์เกาหลี

แฮมุลทัง หรือ ซีฟู้ดหม้อไฟ

อาหารชุดโต๊ะเดจิกึม "ฮันจองชิก"

ไก่ตุ๋นโสม "ซัมเกทัง" ทานกับเส้นคล้ายขนมจีน และเหล้าโสม

"คาลบี" หมูย่างเกาหลีแบบเตาถ่าน

"บิบิมบับ" ข้าวยำเกาหลี ทานกับชาบู ชาบู หมูสไลด์

รูปสวยมากครับ ผมไปเกาหลีเมื่อเดือน ต.ค ปีที่แล้วครับกับ ทัวร์ MD เกาหลีน่าเที่ยวมากๆครับ แล้วช่วงเดือน ต.ค ที่ผมไปใบไม้สีสวยมาก คุ้มจริง ส่วนเรื่อง ต.ม เกาหลีผมไม่ได้โดนสอบถามอาไร สงสัยว่าจะไปกับบริษัททัวร์มีชื่อเพราะราคาที่จ่ายไปค่อนข้างแพง แทบจะแพงกว่าทุกทัวร์ที่ผมหามาเลยครับ แต่ก็เอาหนะ นานๆทีครับ เพราะว่าอาหารดีมากครับ และโรงแรมดีมาก (หลังจากที่ผมได้ศึกษาจากหลายๆที่รวมถึงดูในเวปบอรด์ต่างๆครับ) จำได้ว่าไม่ได้จ่ายค่าอาไรเลย นอกจากให้ทิปวันสุดท้าย ถ้าชอบช้อบปิ้งหรือไม่อยากเป็นห่วงในเรื่องของเวลาก็ไปกันเองครับกางแผนที่ดูผมว่าไม่อยากนะครับ คนเกาหลีอาจจะไม่ได้ใจดีมากเหมือนญี่ปุ่นแต่เขาก็ไม่โกงและไม่เอาเปรียบนักท่องเที่ยวครับ แต่ถ้าอยากไปสบายๆ มีคนจัดการให้ทุกอย่างผมแนะนำให้ไปกับทัวร์ครับ MD หรือ บริษัทไหนก็ได้ที่มีชื่อเสียงหน่อย ไม่ต้องผิดหวังทีหลัง และจะได้ไปเที่ยวพักผ่อนให้เต็มที่ครับ

อยากไปช่วงใบไม้เปลี่ยนสีเหมือนกันเห็นหลายๆคนบอกว่าบรรยากาศดีมากๆ แต่ก็ยังลังเลกับช่วงใบไม้ผลิช่วงปลายมีนาคมต้นเมษายนเหมือนกันดอกไม้คงสวยน่าดูแต่อากาศก็คงแปรปรวนเพราะช่วงเปลี่ยนฤดูมักจะมีฝนตกอยู่บ่อยๆ ทราบมาว่าที่เกาหลีไม่มีฤดูฝน แต่ฝนจะตกเพื่อแสดงถึงการเปลี่ยนฤดูกาล

ดอกไม้สวย วิวสวย อาหารน่ากินคับ แถมอยากกินส้มด้วยคับ :-/