สวัสดีครับ วันนี้จะมารีวิว Part III ซึ่งเป็น Part สุดท้ายของการเที่ยวเวียดนามของผมนะครับ  จะเห็นได้ว่า ทั้ง 3 part นี้ จะเน้นทานมากกว่าเที่ยว มีเที่ยวบ้าง เดี๋ยวจะน่าเกลียด ฮ๋าๆๆ  ก็ตามประสาทัวร์ผู้สูงอายุหนะครับ

วันนี้จะพาไปไหนบ้าง เราไปติดตามชมกันเลยครับ

สำหรับรีวิวในอดีต

กินๆๆๆ + เที่ยว ในเวียดนาม Part I
http://www.hflight.net/forum/m-1209139745/s-0/

กินๆๆๆ  เที่ยว เวียดนาม Part II  
http://www.hflight.net/forum/m-1209366742/

เริ่มต้นวันใหม่ด้วยอาหารเช้าของทางโรงแรม ทานกันไม่หวาดไม่ไหวแล้วครับ

จุดหมายแรกของวันนี้ เป็นสถานที่ที่เคยมีบัณฑิตในอดีต เป็นเหมือนมหาวิทยาลัยของที่นี่(ถ้าข้อมูลผิดพลาดผมขออภัยด้วยนะครับ พอดีความจำผมเป็นแบบปลาทอง เลยลืมเร็วมากๆ  :'( )

เมื่อเข้ามาด้านใน ก็จะพบกับความร่มรื่นของสถานที่  มีทัวร์ไปลงที่นี่เยอะเหมือนกันครับ

ด้านหน้าเราเป็นเหมือนประตู อีกชั้นหนึ่ง

เมื่อเดินเข้ามา แล้วมองกลับไปประตูเมื่อซักครู่นี้

วันที่ผมไป หมอกลงเยอะมากครับ ถ่ายรูปมาเหมือนมีควันอะไรเลย

เมื่อเราเดินกันต่อ

หลังจากผ่านกำแพงเข้ามาอีกชั้น จะเจอแบบนี้  ดูเผินๆ ไม่บอกก็อาจจะหลงนึกว่าเป็นเมืองจีนได้ครับ  :P

ด้านใน

เมื่อเข้ามาด้านใน จะพบแบบจำลองของสถานที่นี้อยู่ครับ  ใหญ่โตมาก

อีกรูป

ภายใต้หลังคา  อากาศวันนี้เย็นสบายครับ ค่อนข้างหนาว ไม่มีแดดเลย

โดยเฉพาะภายในอาคารนี้ ยิ่งเย็น ที่จริงไม่อยากเรียกว่าอาคารเลย แต่นึกไม่ออกจะใช้คำว่าอะไรดี

เข้ามาด้านในอีกนิดครับ

สวยดี  ทำไมรู้สึกว่ารีวิวนี้ ไม่มีข้อมูลอะไรให้เลย  :P แย่ๆๆ

ถือว่าดูเล่นๆละกันนะครับ

แล้วเราก็กำลังจะเดินขึ้นชั้นสองกัน

บันไดอีกฝั่งนึง

อันนี้ขึ้นมาข้างบนแล้วครับ

มองลงไปด้านล่างเจอกลองขนาดใหญ่ยักษ์

ใครมีนางแบบ แนะนำให้ไปยืนถ่ายรูปตรงระเบียงนะครับ สวยมากๆ  แต่ผมไม่ได้เอารูปมาลงให้ดูนะ  บรรยากาศเหมือนปราสาทโชกุนเลย  ว่าไปนั่น

หลังจากนั้น ก็เดินลงมาข้างล่าง ก็จะเจอกับกลองยักษ์เมื่อรูปที่แล้ว

มาทางไหน กลับทางนั้น กลัวหลง

หันไปมองก่อนจาก

ตอนนี้หมอกลงหนามากๆแล้วครับ ระหว่างทางออกไปด้านหน้า ที่เราเดินเข้ามาตอนแรก

สวนด้านหน้า ก่อนถึงทางออก

จากนั้น ก็เริ่มหิวอีกแล้ว ฮ๋าๆๆ  ;D  จุดมุ่งหมายอยู่ที่ร้านนี้ครับ ไกด์เค้าแนะนำมาว่ามีให้เลือกหลายอย่าง อร่อยหลายเมนู ไปดูกันดีกว่า

ชื่อร้าน เดี๋ยวจะบอกอีกครั้งนะคัรบ

บรรยากาศหน้าร้าน

มาดูภายในร้านดีกว่าครับ เป็นร้านขนาดใหญ่ มีหลายโต๊ะ หลายที่นั่งมาก แต่ผมคิดว่าก่อนไป ควรจะจองโต๊ะก่อนนะครับ ตอนผมไปก็เกือบๆ walk in เข้าไป เกือบไม่ได้ที่นั่ง โชคดีที่เค้าโทรไปจองก่อนประมาณ 15 นาที พอจัดให้ได้  ;D

ระหว่างทางก็จะมีเหมือนซุ้มอาหารต่างๆให้เราน้ำลายไหลเล่น น่าทานทุกอย่างเลยครับ

พนักงานเสิร์ฟ เยอะมากกกกก

มองไปทางไหนก็มีแต่คน เต็มไปหมด

มองไปทางซ้าย

มองไปทางขวา โต๊ะเราอยู่หนายยยยยยยยย  หิวแล้ว จะฆ่าคนแล้ว  :X

เดินตามเค้าไป  อาคารที่นี่จะเป็นอาคารเก่านะครับ พื้น และพวกหน้าต่าง ก็จะเป็นแบบสไตล์เก่าๆ ชอบครับ ขลังดี

ถึงแล้ว โต๊ะของเรา  บรรยากาศดีนะผมว่า

ชอบจังครับ ร้านนี้ บรรยากาศแบบนี้ผมชอบมาก แต่รสชาติอาหารจะเป็นอย่างไร ต้องติดตามต่อไป

สวยครับ  ร้านนะครับ แฮ่  :P

เมนู เยอะมากกกกกกกกกกกกกกกกกกก  ราคาก็....ไม่แพงนะ ถ้าเทียบกับบ้านเรา ลองพิจารณากันเอาเองครับ

อัตราแลกเปลี่ยนอยู่ที่ประมาณ 1 บาท ต่อ 500 VND ครับ

เมื่อกี๊เป็นหน้าของหวานซะงั้น ตอนถ่ายมาก็ไม่ได้ดู  :P

หลังจากนั่งมองหน้ากัน ไม่รู้จะสั่งอะไรดี เพราะหลายๆอย่างก็ไม่รู้จัก คืออ่านเอาจากคำอธิบายที่เป็นภาษาอังกฤษแล้วมันก็ยังไม่เห้นภาพ และไม่แน่ใจว่าอันไหนอร่อยเด็ด

เลยได้รับความช่วยเหลือจากน้องคนนี้ครับ ชื่อว่า หนิง ที่จริง ผมก็ไม่แน่ใจว่าภาษาไทยจะเขียนอย่างไร เพราะภาษาอังกฤษ จะเขียนประมาณว่า nhing อะไรประมาณนี้

เธอเป็นไกด์ที่มาคอยดูแลพวกผมครับ พูดภาษาไทยได้เยอะมากกกกกกกกกกกกก  เพราะเคยมาเป็นนักศึกษาแลกเปลี่ยนอยู่ที่มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ครับ ที่ที่ชอบไป สวนจตุจักร มาบุญครอง สยาม ฯลฯ  โอ้โห...งั้นมาเมืองไทยก็ไม่หลงแล้วเนี่ย

ไม่หลงหรอก เพราะเพื่อนคนไทยเยอะ มาเมื่องไทยบ่อยครับ พูดภาษาไทยได้สบายบรื๋อส์ เขียนได้นิดโหนย...อิ อิ เก่งครับ คล่องแคล่วมากๆ ขอบคุณเธอไว้ ณ ที่นี้ด้วยครับ

ชื่อร้านครับ  ร้านนี้ ผมว่าใครๆก็น่าจะรู้จักนะครับ หมายถึงคนเวียดนามนะครับ

อ่านว่า ควัน อัน งอน  แปลว่า ร้าน อาหาร อร่อย  อันนี้ไม่ต้องงงนะครับว่าทำไมผมแปลได้  โธ่...ก็มาอยู่เวียดนามตั้ง 3 วันแล้วนี่ครับ  เชื่อไหมหละ  ;D

หลังจากที่ดูคุณไกด์สั่งไปแล้ว เรามาเดินสำรวจร้านกันหน่อยดีกว่า ว่ามีอะไรน่าสนใจบ้าง

เริ่มด้วยนี่

ตามด้วยนี่  บรรยายไม่ถูกเหมือนกันครับ แต่มันมีเยอะมาก

ไปเรื่อยๆนะครับ

ไก่ หมู ฯลฯ

กุ้งพันอ้อย  อันนี้รู้จักดี  ;)

ของทอด

บรรยายไม่ถูกแล้วครับ

อะไรหว่า ขนมเบื้องญวนหรือเปล่า มั่วแล้วจ้า... :B

อากาศไม่ร้อน เพราะมีมาสเตอร์ คูล  ขอค่าโฆษณาด้วยนะ  ;)

เดินกลับโต๊ะดีกว่า หิวๆๆ ของที่สั่ง น่าจะมาแล้ว

มาแว้ว...ว

จานแรก เป็นเนื้อย่าง คล้ายๆ จิ้มแจ่ม  อร่อยโคตร  หรือเพราะหิว !@#$%%^  :B

ได้ข่าวว่าประเทศนี้นิยมบริโภคน้องหมา  ขออย่าให้เป็นจานนี้เลย เพราะมันนิ่มจริงๆ  >:(

ต่อมา ของคุ้นเคยกันดีครับ สั่งมาปุ๊บทางร้านจัดมาให้ตามจำนวนคนเลย ยังกะซูชิแหนะ สั่งเป็นคำได้  งั่มๆๆๆ  เต็มปากเลย  ;D

ของคุ้นปากคนไทยอีกอย่างนึง กุ้งพัน(หมอ)อ้อย  ;D ขาวๆรอบจาน เป็นเส้นหมี่นะครับ

กุ้งพันอ้อย เค้าทานกับผักพวกนี้ แล้วก็มีเหมือนแผ่นแป้ง ห่อด้วยกันแล้วเอาใส่ปาก  

แปลกดีครับ แผ่นแป้งไม่แช่น้ำแฮะ ใส่แบบแข็งๆเลย แต่มันก็ไม่ได้แข็งมากนะครับ แค่ไม่นิ่มแค่นั่นเอง ตอนแรกคิดว่าแปลก แต่พอได้ทาน มันอร่อยแฮะ ตอนนี้ยังคิดถึงแบบนั้นอยู่เลยครับ แป้งเค้าจะบางกว่าแบบแข็งๆบ้านเรานะผมว่า  :B

ยกที่หนึ่ง  :X

เธอตั้งใจทาน  เอ๊ย ตั้งใจทำงานมากครับ  :P อายุเป็นน้องผมประมาณ 5 ปี กำลังจะเรียนจบเทอมนี้

คุณแม่ผมชอบเธอมาก คุยกันถูกคอ คุณแม่ผมวัยรุ่นนะคร๊าบ เลยคุยภาษาเดียวกันไง  ;)

รูปนี้ติดบุคคลผู้ถูกอ้างอิง คือคุณแม่ผมมา  เอ่อ...คนซ้ายสุดนะครับ เพราะคนที่นั่งติดกันนั่น แม่คุณ  ;D

ต่อมา เป็นของคุณพ่อบ้าง ข้าวเนื้ออบ หรือหมูอบ นี่แหละ  จำไม่ได้แล้ว  :P  อร่อยโคตรๆอีกแล้วครับ ตั้งแต่สั่งมา ยังไม่มีอันไหนไม่อร่อยเลยนะเนี่ย  ไม่รู้คุณน้องหนิง สั่งเก่ง หรือร้านนี้อร่อยทุกอย่างกันแน่

ยัง ยังไม่หมด....จานต่อมา เป็นคล้ายๆข้าวเกรียบปากหม้อบ้านเราครับ แป้งที่ห่ามา นุ่มมากๆ กลืนปรื๊ด ลื่นลงคอไปเลย อร่อยๆๆๆ  >:(

แต่ที่แปลกคือ น้ำจิ้ม  มันไม่น่าจะเรียกน้ำจิ้มเท่าไหร่ครับ มันน่าจะเรียกน้ำซุปมากกว่า

เห้นใสๆ ใสชนิดที่เรียกว่าน้ำแกงจืดได้เลยหละ  เอ๊ะ แล้วมันจะอร่อยเหรอเนี่ย แปลกๆ  แต่พอลองจิ้มแล้วเอาเข้าปากดู เท่านั้นแหละ เป็นเรื่องครับ  อร่อย sad sad เลย  โอ้ว...ผมไม่รู้จะสรรหาคำอะไรมาบรรยาย เลยต้องใช้คำนี้ครับ
sad = เศร้า  อร่อย sad sad คือ อร่อยแบบเศร้ามากๆ เศร้าที่ไม่ได้ทานอีกครับ    ไปแบบน้ำขุ่นๆนะ  :P

ตามติดมาด้วย ปลานึ่ง อะไรซักอย่าง พอมาถึง ก็นั่งมองหน้ากัน ไม่รู้จะเริ่มยังไงดี

น้องปลา มากับสิ่งนี้ครับ  

วิธีรับประทาน Step by Step

1.วางแผ่นแป้งลงบนฝ่ามือโดยไม่ต้องแช่น้ำ จากนั้นเลือกผักที่ตนเองชื่นชอบวางลงบนแผ่นแป้งอีกที

2.ตัดชิ้นปลา พอดีคำ แล้วเอามาวางในแผ่นแป้งเมื่อสักครู่นี้

ค่อยๆวาง อย่าให้หกเลอะเทอะ เสียดายของ

3.เพื่อให้ถึงรส มากขึ้น ควรใส่ผักชนิดต่างๆที่นึ่งและปรุงรสมาพร้อมกับปลาลงไปด้วย

4.จากนั้น ค่อยๆห่อแผ่นแป้ง ระวังอย่าให้แผ่นแป้งแตก เพราะปลาและผักอาจตกหล่นเสียของได้

อ้าว ข้ามไปรูปนึง ก่อนห่อครับ

ห่อเสร็จแล้ว พร้อมรับประทานได้ทันที มีคุณพ่อเป็นคนถือ คุณแม่เป็น background และแม่คุณ เป็นกำลังใจ  :B

สงครามยังไม่จบ อย่าเพิ่งนับศพทหาร  ขนมเบื้องญวนถูกเสิร์ฟ  ณ บัดนาว  :o

ตัดแบ่งด้วยกรรไกรเลย เร็วดี  ;D

ไม่แปลกใจที่คนประเทศนี้ ไม่มีคนอ้วน!!!

ก็ดูสิครับ ขนาดขนมเบื้อง ยังมีผักมาให้แบบนี้เลย  บ้านเรา เวลาสั่งขนมเบื้อง นอกจากต้นหอม ถั่วงอก พวกนี้แล้ว ไม่เคยเห็นเค้าเสิร์ฟพร้อมผักพวกนี้เลยครับ

ดูสิครับคุณแม่ และแม่คุณ enjoy eating กันแค่ไหน  :-/  :o

จากนั้นจึงเริ่มนับศพทหาร  ;D ไม่ไหวแล้วววววววววว

คุณน้องหนิงบอกไม่ได้ อย่าเพิ่งนับ ต้องปิดด้วยของหวานก่อน จ๊ากกกกกกกกกกก

สรุปค่าเสียหายไม่แพงเลยครับ ซัดไปขนาดนี้ ก็แค่หลักพันกว่าบาทเอง  อาหารอร่อยมากกกกกกกกกกกก  ทุกเมนูที่สั่งเลยครับ

ขอบคุณน้องหนิงอีกครั้งครับ ไม่งั้นคงไม่รู้จะสั่งอะไรกันดี  ออกมาหน้าร้านดีกว่า

อีกด้านครับ

Taxi ที่ผ่านหน้าร้านไป  คันเล็กดี

แถวนั้นก็มีแม่ค้ามาขายของครับ ง่ายๆดี  เห็นมีคนขาย แต่ไม่ค่อยเห็นคนซื้อเลย  :o

รถเรามารับแล้ว

ส่วนผม ฮ๋าๆๆๆ อิ่มจัง ตังค์อยู่ครับ(มีเท่าที่เห็นแหละ)

จากนั้นเราก็มุ่งหน้าสู่....สุสานลุงโฮฯ ซึ่งไม่ได้จะเข้าไปด้านในหรอกครับ แค่อยากมาถ่ายรูปกับ Landmark ของที่นี่เค้า  ;D

ระหว่างทาง แถวนี้น่าจะเป็นเขตที่เจริญที่สุดแล้ว เท่าที่ผมเห้นมา 3 วัน

มาถึงแล้วครับ  ไม่ค่อยเน้น บอกแล้ว เน้นรับประทาน ฮ่าๆๆ

ธงเวียดนามซะหน่อย  อากาศครึ้มๆ เหมือนฝนจะตก  แต่เย็นนะครับ

จากนั้นก็ไปชมหุ่นกระบอกน้ำกันครับ เดี๋ยวจะว่ามาไม่ถึงเวียดนาม

เอากล้องถ่ายรูปเข้าได้ แต่เก็บเพิ่มคนละ 1$ มั๊ง  แต่ผมเอาเข้าไม่เห็นเค้าเก็บเพิ่ม หรือว่าชาร์ตไปแล้วก็ไม่ทราบครับ

แต่ประมาณ 80-90% ก็เอากล้องเข้ากันทั้งนั้นครับ  ผมชอบนะ คือไม่ต้องมาห้ามถ่ายอะไรหรอก ถ้าของเค้าดีจริง ใครเลียนแบบก็คงไม่เหมือน ไม่สวยงามเท่า

ออกมาแล้ว เย่ๆๆ

ฟังไม่รู้เรื่องเลย ไม่มี subtitle ซะด้วย

แต่เนื้อหาก็ประมาณว่า สะท้อนความเป็นอยู่ของคนที่นี่ คือเน้นภาคเกษตรกรรม มีชีวิตโดยอาศัยการเกษตร เพาะปลูก เลี้ยงสัตว์ จับปลา เป็นหลักครับ

นักดนตรี

เมื่อการแสดงจบลง นักแสดงก็ออกมาขอบคุณผู้ชม

ผมว่าเค้าเชิดเก่งมากๆครับ ของอย่างนี้มันอยู่ที่เทคนิค และความชนาญครับ  ;)

ด้านหน้าโรงละครหุ่นน้ำ คนเยอะแยะตาแป๊ะไก่

สัญลักษณ์อีกอย่างของเวียดนาม ผมไม่ได้นั่งครับ แค่เดินข้ามถนนก็เสียวจะแย่อยู่แล้ว ขืนนั่งไอ้เจ้านี่อีก ตายแหงๆ  ;D

แต่ผมสังเกตุว่าฝรั่งเค้าชอบอะไรแบบนี้นะ คงเหมือนเวลามาบ้านเราแล้วนั่งรถตุ๊กๆ มั๊งครับ  ส่วนเราบอก ร้อนจะตาย ไม่เอาอ่ะ

หลังจากนั้นก็กลับมาที่โรงแรม เพื่อเก็บกระเป๋าครับ จากนั้นเพื่อนรุ่นน้องคุณพ่อ ก็พาพวกเราขึ้นไปชั้น 18 ของโรงแรม บริเวณนี้จะเป็น Lounge สำหรับแขกที่มาพักโรงแรมตั้งแต่ชั้น 15 ขึ้นไป(ถ้าจำชั้นผิด ขออภัยด้วยครับ) เพราะถือเป็นประเภทกระเป๋าหนัก ส่วนพวกผม กระเป๋าแฟบ  เลยต้องอาศัยเกาะเค้าขึ้นมานี่แหละครับ

วิวจากบนนั้น ออกไปนั่ง open air ตากลมหนาวเล่น  ส่วนฝรั่งนั่งด้านในครับ

อันนี้ผิดกับเวลาคนไทยไปเมืองนอกแล้วเจอแดด เราจะเข้าห้องแอร์ ส่วนฝรั่งนั่งข้างนอกตากแดด  8)

หมอกลงเยอะ และตลอดทั้งวันเลยครับ

อากาศช่วงที่ผมไป 18-22 องศา ครับ กำลังสบายๆเลย  แต่หมอกเยอะจัง

ข้างบนนี้ลมแรง เลยยิ่งหนาวเข้าไปอีก  ชอบๆๆ   ถ้าจำไม่ผิด ที่เห้นจะเป้นโรงแรม Hilton นะครับ

ไหนๆก็ขึ้นมาแล้ว เราก็อย่าให้เค้าเสียน้ำใจเลย  รับมาทานแก้กลุ้มดีกว่า  ;D

Everything Free of Charge ครับ  บอกแล้วสำหรับคนกระเป๋าหนัก  ลืมไปว่าของผมก็หนัก  เพราะมันมีแต่เหรียญ  :P

เริ่มด้วย ชีส ขนมปัง ตับบด ถั่วนานาชนิด

ของหวานต่างๆ

ส่วนอันนี้ ต้องขอเลย  อร่อยมากๆ จ๋าหย่อ กับปูนิ่มทอด  ปูนิ่มสุดๆแล้วครับ อร่อยมาก ตักไป 4 รอบแบบเกรงใจ  ;D

ปิดด้วยกาแฟไม่ผ่อน(สด)

ลืมบอกไปว่า สำหรับแขกที่มาพักที่โรงแรมนี้ ทุกคนจะได้รับ Coupon มูลค่า 50$ ครับ แต่อาจจะต้องเดินหาเอาหน่อย มักจะวางอยู่หน้าลิฟท์ ใช้สำหรับเล่นใน Casino ครับ ซึ่งเราไม่สามารถ Cash out เงิน 50$ นี้ออกมาได้นะครับ เราต้องเล่นให้ได้เงินมากกว่า 50 ถึงจะขึ้นเงินออกมาได้ โดยหักไป 50$

เช่น ผมไปเล่น โดยมีทุน 50$ แล้วผมก็เล่นจนได้เงินมา 150$ ผมจึงบอกเค้าว่า ขอ Cash out ผมก็จะได้รับเงิน 100$ (150 - 50 = 100$) ครับ  สรุป ผมไปเวียดนามครั้งนี้ ได้ค่าตั๋วกลับมาด้วยแฮะ  เพราะเล่นได้มา 100$  ค่าตั๋วเครื่องบินก็โปร 3 บาท รวมทุกอย่างแล้วก็แถวๆ 3200 บาทได้  เออ  ดีแฮะ  ;D


เสียดายวันแรกไม่ได้มาเล่น ส่วนวันที่ 3 โดนเกลี้ยง 50$ เลยครับ แต่ก็เท่ากับไม่ได้เสียอะไร  ดีเน๊อะ ชอบๆ  แฟนผมไม่เล่นไพ่ ไม่เล่นการพนัน แม่ผมด้วย  ยังติดใจ ชวนกันไปเล่นอีกเลย  >:(


จากนั้นก้ถึงเวลากลับบ้านเราครับ  ที่สนามบิน  เจ้าหน้าที่นกที่นี่ เป็นคนเวียดนามครับ

จากนั้นก็เดินทางถึงกรุงเทพฯ โดยสวัสดิภาพ

ครั้งนี้ผมต้องขอขอบคุณเพื่อนรุ่นน้องคุณพ่อที่คอยอำนวยความสะดวกในการเดินทางเกือบทุกอย่าง ทุกรายการให้พวกเราด้วย รวมทั้งยังจัดไกด์ดีๆ มาคอยบริการพวกเราอีก
ขอบคุณนกแอร์ ที่ออกโปรฯดีๆมาให้ผมมีโอกาสบินในราคาประหยัด
ขอบคุณเว๊บ Hflight ที่เอื้อเฟื้อสถานที่สำหรับทำรีวิว

เวียดนาม สำหรับผม ถ้ามีโอกาส ก็อยากจะลองไปเวียดนามใต้ดูบ้าง ครับ  เป้นประเทศทีมีสเนห์ อาหารอร่อย ค่าครองชีพถูก(ถ้าไม่ช๊อปเยอะ)

ขอบคุณทุกท่านที่ติดตามครับ  และอย่าลืมติดตามชมรีวิวโรงแรม Melia ที่ผมไปพักได้ เร็วๆนี้ จบบริบูรณ์...

โหหหหหหหหหหหหหหหหหหหห  น่ากินมากกกกกกกกกกกกกกกกก

ไกด์...เอ้ยอาหารน่าตาดูดีครับบรรยากาศร้านอาหารสวยมากครับแต่ทำไมพวกโต๊ะนั่งพวกครัวทำไมมันดูเตี้ยฯก็ไม่รู้ ถ้าใครชอบกินผักละก็อาหาร เวียดนาม เป็นทางเลือกที่ดีเลยครับ
ขอบคุณสำหรับรีวิวสวยฯที่ทำให้หิวครับ

อาหารทริปนี้น่าทานๆทั้งนั้นเลยนะคะ...คุณ peep (drool)  (กล้องตัวใหม่หรือเปล่าค่ะเนี่ย...ชัดดีจัง)

อ้อ...มี่พี่ที่รู้จักเคยไปนั่งเจ้าสามล้อนั่นที่เวียดนามมาเหมือนกัน มาเล่าความรู้สึกให้ฟังว่า "เพ่หัวใจจะวาย" ความดันพุ่งกระฉูด แขนขาเกร็ง.....ก็ทั้งลุ้น ทั้งตื่นเต้นกะการซิ่งของคนถีบหนะสิคะ...(คิดในใจตรูจะรอดรึเปล่าน้อ) 555 ฟังไปขำไป...สงสารไป (hhahaha) ปลอบใจ...เอาน่าพี่...ประสบการณ์นึงในชีวิตเลยนา...อิๆๆ

ปล. คุณน้องหนิงนี่ก็น่ารักเหมือนกันน๊า...(hlaalaa)  

อยากจะลองไปกินอาหาร เวียดนามของแท้ๆๆถึงที่สักที  จะมีโอกาสมั้ยนะ

ดูรีวิวนี้...ต้องกลืนน้ำลายไปหลายรอบ...น่ากินไปหมด...ไก๊ด์ก็น่ารัก

ติดตามมาตั้งแต่ภาคแรกครับ นึกในใจว่า น่าจะมีอะไรเด็ดๆในภาคจบ อิอิ จริงๆด้วย
แล้วข้างๆน้องหนิงไม่แนะนำบ้างเหรอครับ
แหมเสียดายคราวที่แล้ว ผมพลาดร้าน "อร่อย"นี้ไปได้อย่างไรไม่รู้ เหอะๆๆ ต้องแก้มือซะแล้ว น่าทานไปซะทุกอย่าง
ขอบคุณนะครับ อ่านสนุกเพลิดเพลินมากครับ

ป.ล. หรือจะเพิ่มข้อมูลเรื่องการติดต่อไกด์ด้วยก็ได้นะครับ เผื่อมีท่านใดอยากทราบ ;)

ร้านอาหารนี้อาหารน่ากินหลายอย่าง แต่ต้องสั่งให้ดีนิดนึงไม่งั้นจะได้เนื้อแปลกๆ ผมเคยไปมาแล้วต้องไปชี้เอง เพราะไม่มีไกด์ไปด้วยครับ ฮ่าๆๆ

อาหารเวียตนามอร่อยที่ซู้ด กินแล้วไม่อ้วน สาวๆเวียตนามถึงหุ่นดีๆทั้งนั้น

ตอบคุณแบมบี้  กล้องเก่าครับ เกือบ 4 ปีน่าจะได้  แต่มันเป้น SLR ภาพเลยค่อนข้างดี แต่ถ้าคนอื่นถ่าย น่าจะดีกว่านี้อีก

เห็นด้วยกับคุณ airbus319 ครับ  สาวๆเวียดนามหุ่นดีๆทั้งนั้น  ไม่มีไขมันเลย สุดยอดครับ แถมขี่มอเตอร์ไซค์กันเก่งๆทั้งนั้นด้วย

ขอบคุณครับ

อาหารน่าหม่ำทั้งนั้นเลยค่ะ ขอบคุณมากค่ะสำหรับ Final Part !  8)