ไปหงิมๆ ติ๋มๆ ที่โตนเลสาปกันม๊ะ By น้องนีนี่ - Print Topic

สวัสดีค่ะ

เพื่อนๆ HF ที่น่ารักทุกๆ คนนะคะ

วันนี้ฤกษ์งามยามดี น้องนีนี่จะพาไปเที่ยวโตนเลสาบ

ที่ประเทศกัมพูชากันแบบติ๋มๆ บ้างดีกว่าค่ะ

พร้อมแล้ว ไม่ต้องรัดเข็มขัดนิรภัย ไม่ต้องศึกษาคู่มือความปลอดภัย

เพราะไปกับคนสวยค่ะ

ตอนนี้เราอยู่กันที่ตลาดโรงเกลือค่ะ

โดยที่ทัวร์ ลีดเดอร์ (ไม่ใช่ไกด์นะค้า) แจ้งให้เราทราบว่า

จะให้เราใช้ Express way ในการตรวจคนเข้าเมือง

ก็เลยเข้าใจว่าอะไรเป็นอะไร แล้วทำไม บอสัด(บริษัท)นี้

ทำไมถึงเก็บแพงกว่า "800 บาท" แบบว่าถึงบางอ้อเลย

หลังจากรออยู่ประมาณชั่วโมงครึ่ง (จริงๆ)

ต้องบอกจริงๆ เพราะว่าเวลารีวิวส่วนใหญ่จะแหลๆ

พาสปอร์ตของน้องนีนี่ก็เรียบร้อยทุกประการ

จากนั้นเราก็มาเล่นวิ่งทะลุด่านกันนะคะ

เริ่มจากด่านแรก

จากนั้นก็เดินอ้อล้อไปเรื่อยๆ

จะเห็นทางรถไฟ แต่ไม่ยักกะมีรถไฟแฮะ

พี่ซาวี (ไกด์ชาวกัมพูชา) เล่าให้ฟังว่า

สมัยเกิดสงครามกลางเมืองนั้น

แม้แต่ทางรถไฟก็ยังโดนเลาะเอาไปขาย

เห็นมั้ยคะ! ว่าสงครามไม่เคยให้คุณกับใคร

ว้ายกี๊ด! ข้ามไปสองช็อตอ่ะ

ต้องเอารูปนี้ขึ้นก่อนมั้ง

ตอนนี้ก็ยังเดินไปเรื่อยๆ เป็นประเทศที่ร้อนมาก

อีกประเทศนึง น้องๆ สิงคโปร์เลยนะนี่

ช่วงที่ไปมันจะสิ้นปีแล้วอ่ะ

คนเยอะมากเหมือนจะสิ้นใจ

ดีนะคะ ที่ผู้หญิงสวยๆ เลือกบริการของ

บริษัทที่มีความเชี่ยวชาญ

ถะหลึงถึงแร้นนนนนนนน!!!!!

ประเทศกัมพูชาเร็วมาก

ใช้เวลาในการข้ามด่านต่างๆ 1 นาทีครึ่ง

จริงๆ เช่นกันค่ะ

ปอลอ. น้องนีนี่จะเลี่ยงคำว่าเขมรนะคะ

เพราะในคู่มือนั้นเค้าว่าเป็นคำที่ไม่ค่อยน่ารักเท่าไหร่

ถ้าจะใช้คำว่า ขะแมร์ก็จะแลไม่รักชาติเท่าใดนัก

ใช้คำกลางๆ อย่างคำว่า กัมพูชาดีกว่าค่ะ

มาเที่ยวเมืองประวัติศาสตร์ชาติก้ำกึ่งแบบนี้ต้องระวังนะคะ

บางทีคำที่เราไม่ได้ตั้งใจพูดออกไป หรือเป็นคำที่พี่ไทยใช้จิกหัวคนอื่น

จนชินเป็นกิจวัตรนั้นอาจจะทำให้เจ้าบ้านเสียความรู้สึกได้

เช่นคำว่า นิโกร ที่คนไทยเรียกจนติดปาก แน่จริงไปเรียกให้พี่ท่านได้ยินซิคะ

หน้าแหก แม้แต่ยันฮียังช่วยมิได้เลยนะ

หรือคำว่า "บ้านพี่เมืองน้อง"

จริงๆ แล้วเราเอาไว้เรียก สปป.ลาวเพราะว่าเห็นเป็นเมืองที่เราใกล้ชิดกัน

เพียงเพราะว่ารักและหวังดีใกล้ชิดนั้น บางทีมันก็ทำร้ายจิตใจคนฟังนะ

ใครจะรู้ว่า สปป.ลาวอยากให้เราเรียกว่า เพื่อนบ้านมากกว่า "บ้านพี่เมืองน้อง" ด้วยซ้ำไป

เหมือนกับที่เราโดน สิงคโปร์ ลูบหัวด้วยความสงสารในเรื่องต่างๆ

ถึงจะเป็นความหวังดีแต่เราคิดยังงัย

กี๊ดดดดดดดดดดดด!!! บ่นเป็นป้าแก่ๆ เลย

ถึงไหนแล้วเนี่ยะ

อ่อ! ผ่านคาสิโน รอยัล แล้วแหละ

ต่อไปก็เป็นวงเวียนพระนารายณ์

ไม่ใช่ลพบุรีนะเตง! (ตัวเอง!)

แต่อยู่ที่จังหวัด บันเตียมีชัย (บันเตียเมียนเจย) แล้วแหละ

เวลคัม ทู โลกพระจันทร์!!

จากนี้ไปอีก 150 กิโลเมตร

ถนนจะเป็นแบบนี้เท่านั้นนะคะ

เห็นแล้วก็อยากจะร้องไห้

เอายาแก้เมารถขึ้นมากินแล้วหลับๆ ซะเลยดีกว่าเนอะ

อ๊ายยยยยยยย!!

คนบ้า อย่ามาจี้ก้นเค้านะคะ

จะฟ้องพี่วิลลี่

ฝุ่นถนนบ้านท่าน

สีถูกใจน้องนีนี่ยิ่งนัก

แดง!!!! ได้อีกอ่ะ+++

อ่อ! พี่ซาวี เล่าให้ฟังว่า เส้นทางนี้เคยจะถูกพัฒนาหลายครั้งแล้ว

แต่จนแล้วจนรอด ก็ยังไม่ได้ทำกันเป็นเรื่องเป็นราวซักที

เค้าว่าเป็นถนนที่มาสู่พรมแดนสายเดียวเลยนะ ที่เป็นแบบนี้

ที่เหลือ ไม่ว่าจะเป็นเส้น พนมเปญ หรือว่า ไปเวียดนามนั้น ดีไปหมด

เป็นงัยๆ ตั้งใจฟังเลยได้มาเยอะ

พูดถึงน้องนีนี่ว่าไปเที่ยวกับทัวร์ก็ดีอย่างนึงนะคะ

ไม่ต้องทำการบ้าน ไปต้องเตรียมอะไร

นอกจากสตางค์ แล้วก็กระเป๋าเดินทาง

ถึงไหนแล้วหง่า......

จะได้ไม่เป็นโรค กะเทยหลงทางด้วยอ่ะ กลัว!!

ระหว่างทางผ่านอนุสาวรีย์แบบนี้ด้วยนะ

จำได้สนิทใจว่าเป็นทางแยกจะไปกรุงพนมเปญ

รถจอดแวะให้ครั้งแรกที่ร้าน ประกายปรึก

เป็นไฟล์ทบังคับที่แน่ยิ่งกว่าแช่แป้ง

เหมือนแอร์โฮสเตส ต้องบินเชียงใหม่

ยังงัยยังงั้นเลย

ชมวิวข้างทางพร้อมกับคำบรรยาย

ลักษณะภูมิประเทศของกัมพูชา

โดยพี่ซาวีเจ้าเดิมกันนะคะ

มีแต่แบบเนี้ยะอ่ะ

ตลอด 2 ข้างทางเลย ถ่ายๆ แล้วก็

เอามาให้ดูจะนอนก็นอนไม่หลับค่ะ

ฝันร้าย!! เพราะรถเขย่ามากกกกกกกกก

ฝันถึงไฟล์ทที่บินกับ FD ตอนที่กลับจากสุราษฎร์ธานี

แล้วเจอสภาพอากาศแปรปรวนแบบสุดๆ ของแท้

เครื่องกระเด้งกระโดดในอากาศ

ไม่ใช่สั่นนะคะ เครื่อง Bump เลย กระแทกอย่างแรง

ท้องเครื่องนี่แบบว่า สะเทียนขึ้นมาถึงที่นั่งจนรู้สึกได้

อู้ยยยย! เสียว

สั้นๆ ข้ามสะพาน

ได้ใจความที่เหมาะสมดีเนอะ

เล่นมุกนี้อีกดีกว่า

"ต้นตาล"

จบ

มาถึงจุดพักรถที่ 2 แล้วค่ะ

ซึ่งทางคุณพี่ไกด์ซาวี มีความยินดีจะแจ้งให้

ผู้โดยสารทราบว่า อีกประมาณ 50 กิโลเมตเราจะเข้าสู่

เมืองเสียมราฐแล้ว เอร๊ยยยยย!! ดีใจสุดๆ

แต่ในขณะเดียวกันคุณพี่ซาวี ก็ดันดับฝันก่อนวันวิวาห์

ว่า "ใช้เวลาอีก 1 ชั่วโมง"

เอร๊ยยยยย!! กะเทยน้องนีนี่จึงทำสัญญาลับๆ กับตัวเองไว้ว่า

"Note::

คราวหน้าเสียมราฐ

หล่อนจงบินเท่านั้น"

แล้วก็พับกระดาษโน้ตสอดไว้ใต้ตลับแป้งพับ

แล้วหลับต่อ

ส่วนใหญ่จะมีบึงแบบนี้

ให้เห็นอยู่ประปรายนะคะ

เอาไว้เลี้ยงเป็ดกับจับสัตว์น้ำค่ะ

ให้ดูว่าแห้งสุดๆ

พี่ซาวีเล่าให้ฟังอีกว่า (เฮียซาวีนี่ขี้จ้อเหลือเกินนะ)

ระยะเวลาที่ใช้ในการเดินทางจาก ปอยเปต ไป เสียมราฐนั้น

ไม่เท่ากันค่ะ โดยเฉลี่ยจะอยู่ที่ 3 ชั่วโมงครึ่ง

แต่ก็มีบางครั้งที่ต้องใช้เวลาถึง 12 ชั่วโมง

เพราะว่าฝนตกแล้วถนนกลายเป็นบ่อโคลน

ผู้โดยสารลงไปแช่ตม แช่โคลนกันสนุกสนานทีเดียว (อันนี้สตอร์วเบอรี่นะ)

พี่ท่านหันไปเห็นรถคันนี้

แล้วเล่าว่า

เป็นบริการของ ปอยเปต เวย์เวย์ (คล้ายๆ แอร์เวย์ส์อ่ะ แต่อันนี้เป็นรถ ปล. มุกนะมุก) อินเตอร์เนชั่นเนล

วิ่งตรงสู่เสียมราฐในราคาประหยัด

เพียง 50 บาทต่อท่านเท่านั้นเอง

น้องนีนี่ขอบายนะคะ เด๋วคลอดก่อนกำหนด

พี่ซาวีบอกอีกว่า ส่วนใหญ่จะเป็นพ่อค้าปลาที่มาจากโตนเลสาบ

ที่เรากำลังจะไปกันนี่แหละ

แต่กลิ่นโรงเกลือตรึงตา ตรึงใจน้องนีนี่มาก

เอาหล่ะค่ะ

เราจะเริ่มเข้าสู่เขตเจริญแล้วนะคะ

พร้อมแล้วนับ 1 2 3 4

พร้อมกันนะคะ

1

ยินดีต้อนรับสู่เสียมราฐค่ะ

แล้วน้องทัวร์ ลีดเดอร์

ก็ทำร้ายจิตใจน้องนีนี่อีกครั้ง

ด้วยการประกาศว่า

"ท่านผู้โดยคะ ขณะนี้เรากำลังจะมุ่งหน้าไปยังโตนเลสาบเลย

โดยไม่แวะเข้าโรงแรม"

กี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด!!!!

หล่อนฆ่าชั้นดีกว่ามั้ยคะ

แล้วลูกชั้นหล่ะคะ

เด๋วหล่อนทำคลอดชั้นบนรถเอาม๊ะ?? (พูดในใจ)

แล้วตอบไปว่า "ดี ๆ ๆ ค่ะ" ด้วยน้ำเสียง สตรอวเบอรี่ปนระกำสุดริด

มุ่งหน้าไปตามคลอง

ที่ขุดตั้งแต่สมัยเริ่มการก่อสร้าง

ปราสาทนครวัด

ไปตามโค้งน้ำ ที่สร้างถนนในระนาบโค้ง

ถามพี่ซาวีว่า "พี่ขา? ไกลมั้ยคะ"

พี่ท่านว่า ประมาณ 18 โค้ง

น้องนีนี่ก็เริ่มนับโค้งทันที

พอเลขเริ่มเลยไปหลัก 30 กว่า จึงทราบว่าพี่แกอำ จึงคิดในใจว่า

"จะอำเดี๊ยนชิมิ๊ บอกมาว่า 80 โค้งก็ได้นะ ชั้นรับได้ย่ะ"

แต่ตอบไปว่า

"อุ๊ยต๊ายยย!! คุณพี่ขานี่เกินแล้วแหละค่ะ โฮ่ ๆ ๆ ๆ "

แหลสุดๆ

ถนนเล็กๆ นะ

สวนกันได้แค่ 2 คัน

แคบมากๆ

พี่ซาวีบอกว่า

เวลาหน้าฝน

แม้แต่ตรงนี้ก็จะเป็นโตนเลสาบ

เอร๊ยยยย! น่ามาช่วงหน้าฝนนะนี่

อีกรูปนึงน้า

ถึงแล้วแหละ

รถเข้าไม่ได้อ่ะ

พี่ซาวีถามทัวร์ ลีดเดอร์ว่า

จะเอางัย จะให้รอในรถหรือจะเดิน

ด้วยความที่น้องทัวร์ ลีดเดอร์น่ารัก

และเป็นกันเอง จึงถามท่านผู้โดยสารว่า

"คุณคะ (ช่วงนี้กำลังฮิต เล่นซะหน่อย)

จะเดินไปมั้ยคะ อีกแค่นิดเดียวเอง

รถมันไม่สามารถเข้าออกได้เพราะคนเยอะมาก"

น้องนีนี่จึงคิดในใจว่า

"เดินก็ได้ย่ะ"

แล้วตอบว่า

"ดีมากๆ เลยค่ะน้อง ประหยัดเพื่อชาติ"

พูดถึงเรื่องประหยัดปุ๊บ

ยัยรถน้ำมันก็มาปั๊บเลยนะ

โลโก้นี้น่าร๊ากก นารัก

เพิ่งรู้ว่าพยานาคก็พ่นไฟได้ด้วยแหละ

เดินไปเรื่อยๆ ก่อน

อันนี้เป็นหมู่บ้านชาวประมง

พี่ซาวีเล่าให้ฟังอีกว่า

พวกนี้จะมาอยู่ในช่วงที่สามารถจับปลาได้

แต่พอถึงเวลาหน้าฝน (หน้าน้ำอ่ะ)

เค้าจะต้องไปอยู่ที่บ้านของตัวเอง

เพราะว่าน้ำมันจะท่วมหมดเลยหง่ะ

ไกลเหมือนกันนะเนี่ยะ

ทำไมไม่บอกให้มันดีๆ น้า......

ไกลก็บอกว่าไกล

ใกล้ก็บอกว่าใกล้

ชั้นจะไปควักไส้หล่อนออกมากินรึงัย!!

แง่ง ๆ ๆ

จะเรอเจอแร้นนนนนนนนนน!!!

เรือแบบเดียวกับที่จะนั่งไปเที่ยวโตนเลสาบกัน

ให้สนุกสนานเลย

วิถีชีวิตชาวโตนเลสาบแบบเรียบๆ ง่ายๆ

พี่ซาวีว่า น้องๆ พวกนี้จะเรียนโรงเรียนใกล้ๆ นี้แหละ

แล้วตอนเย็นๆ ก็จะมาช่วยพ่อแม่ทำงาน

เค้าจะทำงานทุกรูปแบบ ตั้งแต่ขายของไปจนถึง

ทำอะไรเล็กๆ น้อยๆ เพื่อแลกกับน้ำใจของเรา

อย่าใช้คำว่าขอเลยค่ะ

น้องคนนี้ขมักเขม้นสุดๆ

ดูซิคะ!!

น่าชมเชย

ถ้าเป็นบ้านเรา ยังล้างก้นไม่เป็นเลย

นี่ก็เรือแบบฮันนีมูนซีทค่ะ

ไปกันหวานแหวว ลันล้า.. มากๆ

แลมีความสุขดีกันดีนะคะเนี่ยะ

คนแรกสุด เป็นคุณซิมี(สามี)เพื่อนน้องนีนี่เอง

คนที่นั่งอยู่ เป็นคุณซิมีเพื่อนน้องนีนี่อีกคนเช่นกัน

ฝากปลาย่างไว้กับแมวจริงจริ๊งงงงงงง!!!!! (hhahaha)

ขอบคุณสำหรับภาพสวยๆ

ที่มาแบ่งปันให้เพื่อนสมาชิกด้วยนะคะ

แล้วเราก็นั่งชิวๆ ไปเรื่อยๆ นะคะ

พี่ซาวีว่า โตนเลสาปนี้เป็นทะเลสาบน้ำจืด

ที่ใหญ่ที่สุดใน S E A เลยนะคะ

ความกว้างโดยประมาณ 35 กิโลเมตร

ใหญ่มากกกกกกกกกกกก!! :P

โรงเรียนลอยน้ำค่ะ

เริ่ดมากๆ สร้างโดยเงินสนับสนุนจากรัฐบาลเกาหลี

พี่ซาวีว่า

ประเทศนี้รับเงินอุดหนุนจากประเทศญี่ปุ่นและเกาหลี

ซึ่งได้ช่วยเหลือกัมพูชาไว้เยอะ

โดยเฉพาะเรื่องการศึกษา และการก่อสร้าง

ต่อไปก็ต้นไม้

กลางน้ำค่ะ

ที่นี่จะมีล่องน้ำด้วยนะคะ

พวกพี่ๆ ขับเรือเค้าจะทราบว่า

ตรงไหนเป็นล่องน้ำลึก

พี่ซาวีเล่าว่า

ส่วนใหญ่นั้นชาวประมงที่นี่

จะประสบปัญหาทางด้านสาธารณสุข

เนื่องจากต้องใช้น้ำในโตนเลสาบ

ในการอุปโภคและบริโภคค่ะ

ถึงไหนแล้วเนี่ยะ

ฟังเค้าฝอยเพลินเลยย

พี่ซาวีแกเป็นคนที่เก่งมากเลยนะคะ

คือ เรื่องเก่งประวัติศาสตร์หน่ะ ใครๆ ก็เก่งได้ถ้าท่องจำ

แต่สิ่งสำคัญคือ จะถ่ายทอดอย่างไรให้ผู้ฟังได้รับประโยชน์สูงสุดมากกว่า

ชื่นชมจากใจค่ะ

อันนี้ก็โบสถ์ค่ะ

น้องนีนี่ดูข้างในแล้ว

ไม่ใช่โปรแตสเตนท์นะคะ

แต่เป็นโรมันคาทอลิก

บ้านนี้น่ารักดีค่ะ

เราจะเห็นบ้านแบบนี้ได้เป็นระยะๆ นะคะ

หนูจ๋า!!

แววมาแต่เด็กเลยเหรอค๊ะ

ชายฉะกันสุดริด

เอร๊ยยยยยยย! อ่ะเจ๊ล้อเล่งงงง++

เค้าถึงได้บอกงัยคะ ว่าเด็กคือผ้าขาว

ให้ระบายสีเค้าดีๆ ผ้าก็จะออกมาสวย

ถ้าทาออกมาไม่สวยผ้าก็เสียไปเท่านั้น

น้องนีนี่ชื่นชมทุกคนที่เป็นคุณครูค่ะ

โดยเฉพาะครูที่สอนน้องนีนี่มาตั้งแต่อนุบาล

ประถมและมัธยมฯ ที่ทำให้น้องนีนี่มีวันนี้ค่ะ

ส่วนเรื่องแรดนั้น เป็นความสามารถส่วนบุคคลจริงๆ ค่ะครูขา!!

วันนี้ออกแนวเทศน์ ๆ ยังงัยไม่รู้

ง่วงแล้วรั่วอ่ะ

ถึงไหนและ

ออกปากอ่าวไปเหอะนะ!!

อีกตั้งหลายรูป

เริ่มจะเอาหัวช่วยโขกคีย์บอร์ดแล้วเนี่ยะ แง่ง ๆ ๆ ๆ ๆ

เดี๊ยววววว!!!!!!!!!

กลับมาก่อน

รูปนี้ไม่โชว์ไม่ได้เลยอ่ะ

ขอบอก ชอบที่สุดเป็นส่วนตัว

อ่ะ!!

กลับไปปากอ่าวเหมือนเดิมได้จ้า

เรือเยอะเหมือนกันนะเนี่ยะ

นึกถึงวันนั้นแล้วก็สนุกดีเหมือนกันนะคะ

เข้าใจและว่าทำไมคนชอบทำรีวิวกัน

เพราะมันจะเหมือนเราได้กลับไปอยู่ที่นั่นอีกครั้งนึง

แหมมม!! เสียดายเนอะ เรื่องบางเรื่องเอามาทำรีวิวไม่ได้

อะฮิ้วววว!!!

นังนูนู่ : หล่อนเมาหรือหล่อนง่วงคะ

น้องนีนี่ : ธุระหล่อนว่างั้น!!

นังนูนู่ : มึงตายยยยยยยยยยยยยยยย!!! (hdamm)

ตาคนนี้ก็ขยันถ่ายเหลือเกิ๊นนน!!

ภาพย้อนแสงเนี่ยะ

แต่น้องนีนี่ก็ชอบนะคะ

มันจะดูเหงาดีค่ะ

พอเห็นพี่อันโตฯ (Antonov225) ถ่ายปุ๊บ

น้องนีนี่ก็เลยถ่ายบ้าง

แต่ได้มาแบบเนี้ยะ

เศร้า!

เรามาแวะตรงที่

เค้าจอดเรือให้ลงกันแล้วแหละ

ถ่ายรูปกันให้ฉ่ำปอดไปเลยค่ะ

สังเกตง่ายๆ ต้องมีจระเข้เลี้ยงไว้ด้วยค่ะ

มีของขายเต็มเลยแหละ

เริ่มจากบุหรี่ดอกไม้แดง

จากประเทศจีนซะก่อนเรยย

ซึ่งเป็นของที่เราไม่ใช้ แต่เอาไว้สูบ ;D

ต่อไปก็คือ ผ้าค่ะ

เวลามันอยู่รวมกันจะสวยนะคะ

แต่เวลาซื้อไปจะไม่สวย

น้องนีนี่มีทางแก้ให้นะคะ

1. ซื้อกลับมาทุกผืน

2. ไม่ต้องซื้อซักผืน

แรงงงงงงงงงงงงง!!

น้องนี่แหละค่ะ

ที่บรรดาซิมีคุณเพื่อนๆ ตั้งชื่อให้ว่า

"เจ้าเด็กกะละมัง"

อย่างที่น้องนีนี่บอกงัยคะ

ว่าเค้าไม่ได้มารับน้ำใจจากเราเฉยๆ

เค้าก็ทำอะไรแลกเปลี่ยนสำหรับเราเหมือนกันค่ะ

เอาหล่ะค่ะ ไฮไลท์ของวันนี้แล้วนะคะ

คือการชมพระอาทิตย์ตกน้ำค่ะ

ณ ผืนน้ำกัมพูชา

ดูท้องฟ้าซิคะ

มันจับตาจริงๆ นะ

จับเฉยๆ นะคะ ไม่ได้ล้วงไม่ได้ควัก

ประทับใจมาก คุ้มค่ากับการนั่งรถมา 1/4 ของวัน

ติดตามชมคอเลคชันพระอาทิตย์ตกกันเลยนะคะ

เริ่มจากพี่ Antonov225 ก่อนเลยค่ะ

จากนั้นก็เป็นของพี่ Dukie ค่ะ

ซึ่งเราจะบอกว่า

เฉพาะรูปพระอาทิตย์ตก

รวมกันก็แค่ เกือบ 200 รูปเอง

ดิจิเมท 77 GB แทบระเบิด (นี่ก็เวอร์ซะ)

และสุดท้ายของน้องนีนี่ค่ะ

แล้วน้องนีนี่ก็ขอจบรีวิว ไปหงิมๆ ติ๋มๆ ที่โตนเลสาบกันม๊ะ

ด้วยนะคะ

ฝากผลงานไว้ในอ้อมใจด้วยนะค้า

รักน้องนีนี่น้อยๆ แต่รักนานๆ นะคะ

คืนนี้ไปนอนแล้วค่ะ หน้าผากจะกลายเป็นส่วนหนึ่งของ คีย์บอร์ดแล้วค่ะ

ง่วง!!!

จุ๊บๆ นะค้า (hlaalaa)

ขอบคุณครับ เล่าเรื่องได้สนุกมากครับ (อยากไปมั่ง)

ขอบคุณค่ะ รีวิวน่ารักเหมือนเดิม

ถนนไปเสียมเรียบ แบบว่า เอ่อม...เละได้อีก :o

แต่ไปถึงแล้วก็คุ้มค่านะคะ ทะเลสาปโตนสวยดีค่ะ ;D

เล่าเรื่องสนุกมากๆครับ

ว่าแต่ว่า...
จรเข้
เค้าเลี้ยงไว้ทำไมเนี่ย !!!
:o

สนุกมากครับ รูปก็สวย เสียดายเหมือนกัน ไปเมื่อปีที่แล้ว แต่ไม่มีรูปกลับมา

-:- ดูแล้วอยากไป... คงเจอกันเร็วๆนี่แน่นอน เสียมราฐ -:-

ขอบคุณสำหรับรีวิวคับ ขำดี

ขอบคุณน่ะครับ

thx a lot krub for good review and nice story

ขอบคุณที่นำชมครับ... ผืนน้ำกว้างใหญ่มาก เห็นเด็กกะละมังลอยออกไปอย่างนั้นก็น่าอันตรายนะครับ :B

์ำNeed ครับ อยากไปแต่ไม่ไปทาง รถ เด็ดขาด
ขอบคุณครับ

จรเข้ น่ากิน เชียว !

ขอบคุณนะครับ บรรยายได้สนุกเหมือนเคย :)

มาขอตอบเรื่องจระเข้ละกันนะครับ..

เค้าเลี้ยงไว้โชว์ก่ะเอาไว้ขายเนื้อครับ

แต่................

ไม่มีบริการแล่เนื้อให้นะครับ

ลูกค้าต้องเอากลับไปเป็นตัว(เป็นๆนั่นแหล่ะ)

แล้วไปแล่เนื้อกันเอาเองครับ... (- -')

ปล... รูปหมดสต๊อกรึยังเนี่ย ?

Print Topic - Archive