~*~ แร่ดลงตับ ปุบปับก็ไป ... "หลวงพระบาง" ~*~ - Print Topic

โอ้ละหนออออ ดวงเดือนเอยยย ตุ๊ด มาเว่ารักผู้บ่าว หลวงพระบาง

สะบายดีค่ะ พี่น้องชาว HFlight อันเป็นที่รักยิ่งของป้า หลังจากที่ป้า
พานั่ง ยน ของ บางกอกแอร์เวยส์ บินตั้บ ๆ ๆ ๆ ไปถึง เดิ่นบิน ที่เมือง
หลวงพระบาง กันไปเรียบร้อยในรีวิวที่แล้ว

>>> http://www.hflight.net/forum/b-PG/m-1174113433 <<<

มาคราวนี้ ป้าจะพาเที่ยวรอบ ๆ เมือง หลวงพระบาง กันให้หนุกหนาน
ตามประสารีวิว "แร่ดลงตับ" ฉบับป้าเอ๊ะ กันค่ะ พร้อมแล้วหรือยังเอ่ย ?
ถ้าพร้อมแล้วก็ .....

*** ยน ภาษาลาวแปลว่า เครื่องบิน
*** เดิ่นบิน ภาษลาวแปลว่า สนามบิน

ความเดิมจากตอนที่แล้ว หลังจากที่อีป้า และพี่เอ ออกมาจากสนามบิน
เพื่อนั่งรถ ลีมูซีน อันเก๋ไก๋ไฮโซ โอต์ กูตูร์ เพื่อไปโรงแรมนั้น ....

เราก็พากันมาเช็คอินที่ เกสเฮาส์ ที่เราทำการจองเอาไว้ "บ้านวันวิสา"

ซึ่งเป็นห้องพักที่เรียบ เก๋ ดีงาม อากาศถ่ายเทสะดวก เย็นสบาย ไม่อบอ้าว
เฟอร์นิเจอร์ที่จำเป็นเพียงไม่กี่ชิ้น ซึ่งล้วนแล้วแต่ทำด้วยไม้หนา ๆ หนัก ๆ
สวยงามเข้ากับบรรยากาศของห้องค่ะ

มีห้องน้ำในตัว พร้อม น้ำอุ่น ด้วยค่ะ ในราคาเพียงคืนละ 400 บาท เท่านั้น

ตกแต่งแบบเรียบง่าย เป็นกันเอง เหมือนไปนอนที่ บ้านญาติ มากกว่าโรงแรม
และในตอนเย็น ๆ จะเหมือนเป็น โรงเรียนอินเตอร์ เลย เพราะแขกที่เข้าพัก
ทั้งฝรั่ง ไทย ญี่ปุ่น ฯลฯ จะมานั่ง ๆ นอน ๆ พูดคุยกันว่าวันนี้ไปเที่ยวที่ไหน
และไปเจออะไรกันมาบ้าง สนุกไปอีกแบบเหมือนกันค่ะ

เก็บของเรียบร้อยแล้ว

พี่เอ  :  พร้อมลุยเลยไหมป้า ?
ป้าเอ๊ะ  :  หนูพร้อมตั้งกะเมื่อวานแล้วล่ะค่ะคุณพี่
พี่เอ  :  ดีงาม งั้นไปกันเลย วันนี้เดินเอาละกันนะป้า พรุ่งนี้ค่อยปั่นจักรยาน
ป้าเอ๊ะ  :  ว่าไง ว่าตามกันโลดค่ะ

แล้ว สองทหารเสือ แห่ง HFlight ก็ออกเดินสำรวจ หลวงพระบาง กันกรุบกริบ

สังเกตุใบหน้าคุณพี่ เอนไซโคพีเดีย ของอีชั้นสิคะคู๊ณ ร่าเริ๊ง ร่าเริง !

วิถีชีวิตของชาว หลวงพระบาง ริมลำน้ำโขง

ต้นไม้ (ต้นก้ามปูหรือเปล่าก็ไม่รู้) ใหญ่ยักษ์มากกกกกกกกกกกกกก กิ่งก้านของมัน
เต็มไปด้วยเฟิร์น และไม้เถาต่าง ๆ เกาะอยู่โดยรอบ แสดงถึง ความชุ่มชื่น ของที่นี่

เดินลัดเลาะกันไปเรื่อย ๆ

จำสะพานนี้ได้ไหมคะ ? เป็นสะพานข้าม แม่น้ำคาน ซึ่งจะมีด่านเก็บเงินนักท่องเที่ยว
ที่ข้ามสะพานเพื่อใช้ในการซ่อมบำรุงสะพานในอนาคต (ชาวบ้าน และพระเณร ฟรี)
ซึ่งอยู่ในรีวิว "ปั่นจักรยานเที่ยวหลวงพระบาง" ของพี่เอ เมื่อทริปก่อน

http://www.hflight.net/forum/b-travel_laos/m-1171865424/

บ้านเมืองเค้าน่ารักดีนะคะ

แวะชมโรงเรียน ในเมือง หลวงพระบาง กันค่ะ

เด็กที่มีผ้าพันคอ สีแดง แสดงว่าเธอเป็นผู้ที่เรียนดี และมีความประพฤติดีงาม
ถ้าป้ามาเรียนที่นี่ จะขอคุณครูผูกผ้าพันคอ สีรุ้ง แทน !! จะมาให้อีป้าผูกผ้าแดง
ฟลอร์ ๆ นอม่อน ๆ แบบนี้มิได้นะ !!! ;D

คุณพี่เอ ก็แอบส่องเด็ก ๆ อย่างสนุกสนาน

อีป้าเอ๊ะหรือจะน้อยหน้า ส่องบ้างกรุบกริบ

ร้านเสริมสวยเคลื่อนที่ .... อีกวิถีชีวิตที่น่ารัก

แวะชมความงดงามของวัดกันบ้างดีกว่าค่ะ

อย่าถาม !!! ว่าวัดอะไร เพราะว่าอีป้าเข้าวัดโน้น ออกวัดนี้ซะจนเวียนหัว
ขอบอกว่าที่ หลวงพระบาง วัดเยอะมากกกกกกกกกกกกกก ค่ะ

หลวงเณรน้อย ๆ กำลัง ร่วมแรง ร่วมใจ ร่วมด้วย ช่วยกัน บูรณะกำแพงวัด

และ วัดเชียงทอง ถือว่าเป็น แลนด์มาร์ค ของเมือง หลวงพระบาง กันได้เลยทีเดียวค่ะ

Must see !!!

และอีกหนึ่ง แลนด์มาร์ค ของที่นี่ค่ะ พระราชวังเก่า ซึ่งตอนนี้กลายเป็น พิพิธภัณฑ์ ไปแล้ว

ตัวอย่างบ้านโบราณของชาว หลวงพระบาง

เดินลัดเลาะริมโขงกันไปเรื่อย ๆ

เห็นมั๊ย ???? อีป้าแวะเข้ามาเลื่อนตั๋วในสำนักงาน บางกอกแอร์ จริง ๆ นะ !

ผิดหวังจากการเลื่อนตั๋ว (อันเนื่องมาจากไฟลท์เต็มเอี้ยด) อีป้าก็มาเดินเล่นตลาดเย็น ซอฟ ๆ
สินค้าในตลาดก็เหมือน ๆ กันแทบทุกร้าน ไม่ค่อยมีอะไรแตกต่าง

แต่ร้านนี้เก๋ค่ะ เป็นร้าน บุปเฟ่ต์มังสวิรัติ อิ่มละ 5,000 กีบ (ประมาณ 20 บาท)
ตกเย็นมานี่ฝรั่งกินกันรึ่ม !!! หาที่นั่งไม่ได้กันเลยทีเดียว

เดินไป เดินมา ชักจะหิวขึ้นมาบ้างตะหงิด ๆ ก็เลยจะหาอะไรกินกันมั่ง
ซึ่งอาหารการกินทั้งหมดของทริปนี้ มีคุณพี่อาร์ม B734 เป็นผู้แนะนำ
ซึ่งทุกร้านที่แนะนำมานั้น คุณพี่อาร์มได้เคยไปลิ้มลองมาแล้วด้วยตัวเอง
และการันตีว่า "เอร็ด"

เริ่มด้วยร้านแรก ทิวทัศน์แขมโขง ซึ่งคุณพี่อาร์ม Recommend ว่า
ต้มยำปลาบึก เอร็ดได้โล่ห์ อีป้าและพี่เอจึงพุ่งเข้าไปสั่งมาชิมด่วน ๆ
ปรากฎว่า "ไม่มีขายแล้ว" เพราะ ตอนนี้ปลาบึกเป็นสัตว์สงวน ห้าม
จับมากิน

โป๊ะนะ ! เมื่อไม่ได้กินต้มยำปลาบึก ก็เลยสั่งอย่างอื่นมาเหวยแทนละกัน
ต้มยำไก่ plus ปลาเนื้ออ่อนทอด (ใหญ่โตม๊ากกกกกกกกก)

ผัดผักกรุบกริบ รสชาติอาหารก็ ดีงาม ค่ะ ราคาก็ไม่แพงเกินไปนัก

แต่ต้องให้รู้ว่าเราไฮโซ (ดูจาก ลีมูซีน ที่นั่งมาก็น่าจะรู้นะ) จึงทิปไป
เบา ๆ สัก 5,000 ซอฟ ๆ ;D

แล้วก็กลับไปนอนกระหยิ่มในความ ไฮโซ ของพวกเรา ฮ่า ๆ ๆ ๆ

เช้าขึ้นมา พี่เอ ก็พาไปเดินสำรวจแต่เช้า

พุ่งมาที่นี่เลยค่ะ พี่อาร์ม เจ้าเก่าบอกว่า "ต้องมา" ร้านนี้ ... ร้านกาแฟประชานิยม
นั่งจิบชานมร้อน ๆ ยามเช้า พร้อมกับกินป้าท่องโก๋จิ้มนมข้นหวาน เอร็ดมากมาย

พี่ สมจิตร เจ้าของร้านผู้มีอัธยาศัยอันดีงาม ต้อนรับแขกทุกคนอย่างอบอุ่น
และเป็นกันเอง ถือว่าเป็น เสน่ห์ ที่ทำให้นักท่องเที่ยวส่วนใหญ่ ต้องมา ที่
ร้านนี้ทุกครั้งที่เดินทางมา หลวงพระบาง ถือว่าถ้ามา หลวงพระบาง แล้ว
ไม่ได้มานั่ง ร้านกาแฟประชานิยม ถือว่ายังมาไม่ถึง หลวงพระบาง เชียวนะคะ !

และ เสน่ห์ ที่น่ารักมาก ๆ อีกอย่างของที่นี่ก็คือ "สมุดเยี่ยม" ซึ่งเอาไว้ให้
ลูกค้าได้เขียนความรู้สึกของตัวเอง ลงไปในสมุดบันทึกมากมายหลายเล่ม
ซึ่งอีป้าเอ๊ะ กับ คุณพี่เอ ก็เขียนเอาไว้ ซอฟ ๆ

ใครไปหลวงพระบางคราวหน้า แล้วเจอบันทึกที่อีป้าเขียนเอาไว้ มาติดต่อ
รับรางวัลจากอีป้าด่วน ๆ (จะจุ๊บแก้ม ฟอดใหญ่ ๆ 1 ทีกรุบกริบ) :K)

ไฮโซ มากนะ !! นั่งกันสองคนสั่งมากิน 3 แก้วโดนไป หมื่นกว่า เริ่ดจริง ๆ
แต่ไม่เป็นไรค่ะเพราะว่าอีชั้น ยังมีอีกหลายแสน !! กรุบกริบ ค่ะ กรุบกริบ

ไฮโซ๊ ไฮโซซซซซซซ ;D

หมดเวลา ไฮโซ แล้วก็มาเดินตลาดเช้ากันเบา ๆ

ผัก ปลา อุดมสมบูรณ์จริง ๆ ค่ะ

ดูปลาเนื้ออ่อน (ที่นี่เรียกว่า ปลานาง) เมื่อเทียบกับมือกะเทย เถอะค่ะคู๊ณ !!!
ใหญ่ยักษ์อลังการมากกกกก !

แล้วพี่เอ ก็พาอีป้านั่งเรือข้ามแม่น้ำโขงไป พระธาตุจอมเพชร ที่ฝั่งเชียงแมน
เพื่อเอาของเล่นไปให้ น้องเบิร์ด เด็กน้อยขายกรวยดอกไม้ที่ตลาด ที่ พี่เอ
เค้าฝากให้น้องเอากรวยดอกไม้ ไปไหว้พระให้บ่อย ๆ ตั้งแต่ทริปก่อน ๆ

ซึ่งวันนี้ คุณพี่เอ นั่งจัมพ์ซีท ในคอกพิท เก๋ ๆ

เรือมาเทียบที่ ดินดอน กลางแม่น้ำโขง ซึ่งจะเกิดขึ้นมาในช่วงที่น้ำลดเท่านั้น
ชาวบ้านแถวนี้ใช้พื้นที่ตรงนี้สำหรับปลูกผัก เพื่อนำไปขายยังตลาดในเมือง
ซึ่งในช่วงวันสงกรานต์ที่จะถึงนี้ ชาวบ้านก็จมาเล่นสงกรานต์กันที่ ดินดอน
กลางแม่น้ำโขงแห่งนี้อีกด้วยล่ะค่ะ และด้วย ความอุดมสมบูรณ์ จากตะกอนที่
แม่น้ำพัดพามาทับถมกัน ผักต่าง ๆ ที่ปลูกที่นี่ ก็เจริญเติบโตสวยงามจริง ๆ

หลังจากเรือเทียบท่าตรงนี้แล้ว เราต้องเดินเท้าเข้าไปกันค่ะ ฮึบ ๆ สู้ ๆ

ปีนป่าย พระธาตุจอมเพชร ไปสักพัก ก็ถึงบ้าน น้องเบิร์ด ซึ่งวันนี้น้องเค้า
ไม่อยู่ค่ะ ไปโรงเรียน ก็เลยฝากของเล่นไว้กับคุณยาย ซึ่งคุณยายก็ดีอก
ดีใจเหลือประมาณ ให้ศิล ให้พร พี่เอ ของเราเป็นการใหญ่ ประทับใจมาก
เลยอ่ะ แววตาของคุณยายดูมีความสุขเหลือคณา :B

และนี่ คือโฉมหน้าของไกด์ตัวน้อย ๆ ของเรา ที่บังเอิญเจอกันระหว่างทาง
น้องทั้งสามนี่เอง ที่เป็นผู้พาเราไปพบคุณยายของ น้องเบิร์ด ที่บ้าน แล้ว
ก็พาเราป่ายปีนขึ้นไปจนถึงยอด และได้ไปสักการะพระธาตุจอมเพชร
แถมยังเล่าเรื่องราว ประวัติความเป็นมาของพระธาตุ ให้เราฟังอย่างฉะฉาน
แววตาอันใสซื่อของเด็ก ๆ .... ทำอีป้า ประทับใจ อีกแล้ว

น้องสัญญา น้องน้ำค้าง และน้องขันติ (ขอบพระคุณพี่เอ ที่ช่วยเตือนความจำค่ะ) ;D

Airbus340 and the gang !!!

พี่เอ กำลังรับฟังการบรรยายของน้อง ๆ อย่างตั้งใจ

เสร็จธุระปะปัง เราก็นั่งเรือกลับ

แล้วก็ปั่นจักรยาน ลั๊นลา เที่ยวรอบ ๆ หลวงพระบางกันต่อ
เริ่มที่ ... วัดมโนรม

ซึ่งในอดีต พระพุธรูปในวัดนี้ โดนพวก จีนฮ่อ ตัดแขนของท่านทั้ง 2 ข้าง
แล้วชาวบ้านก็ปฎิสังขรณ์ท่านขึ้นมาใหม่

จำหลวงเณรสุกัน ในรีวิว ปั่นจักรยานเที่ยวหลวงพระบาง ของทริปที่แล้วของ พี่เอ
กันได้หรือเปล่า ที่พี่เอ บอกว่าเณรท่านสนใจภาษาอังกฤษ และภาษาญี่ปุ่น
มาคราวนี้ พี่เอ เลยหอบหนังสือศัพท์ภาษาญี่ปุ่น และดิกอังกฤษ - ไทย มาให้เณร
ท่านด้วย

พี่เอ ทำอีป้า ประทับใจ อีกละ !!!

ซึ่งระหว่างที่พี่เอ คุยกับหลวงเณรอยู่นั้น ก็มีหลวงพ่อแก่ ๆ มาคุยกับอีป้า

หลวงพ่อ  :  มึงมากับผัวมึงสองคนแค่นี้เองเรอะ ?
ป้าเอ๊ะ  :  เอ่อ.อ.อ.อ.อ.อ (งงเป็นไก่ตาแตก) ค่ะ มากันสองคนค่ะ
หลวงพ่อ  :  ลูกเต้ามึงไม่เอามาด้วยล่ะ ?
ป้าเอ๊ะ  :  เอ่อ.อ.อ.อ.อ.อ.ออ. (ยังไม่หายงง) หนูยังไม่มีลูกค่ะ
หลวงพ่อ  :  อ้าววว แล้วงี้พวกมึงจะมีลูกทันใช้กันเหรอ ? ผัวมึงก็แก่แล้วนะ
ป้าเอ๊ะ  :  เอ่อ.อ.อ.อ.อ.อ.อ (อยากจะ แอร๊ยยยยย)
หลวงพ่อ  :  เออ เดี๋ยวให้เณรเปิดเข้าไปดูข้างในโบสถ์สิ จะได้กราบพระด้วย
ป้าเอ๊ะ  :  (โล่งมากมาย) กราบขอบพระคุณค่ะ หลวงพ่อ

โถ ... พี่เอ !!! กลายมาเป็นผัวอีป้าเอ๊ะซะละ น่าสงสารที่สุด !!

แล้วหลวงเณรท่าน ก็เปิดประตูโบสถ์ (ด้านข้าง) ให้เราได้เข้าไปนมัสการ
พระพุทธรูปด้านใน

เอ้าทุก ๆ คน ... กราบพระโดยพร้อมเพรียงกัน

ไหว้พระเรียบร้อยดีงาม อิ่มใจกันไปหาอะไร กระแทกปาก ให้อิ่มท้องกันบ้างดีกว่า
พี่เอ พาอีป้าปั่นจักรยาน ลั๊นลา ๆ ไปรับประทาน "เฝอ" เจ้าอร่อย แถว ๆ วัดนั่นล่ะ

เครื่องเคียง ตู้มแตก มาก ๆ

เห็นความ น่ารัก ของที่นี่ไหมคะ ??

ด้วยความที่ชีวิตของคนที่นี่ไม่รีบเร่ง จึงมีเวลา ประดิษฐ์ ประดอย เรื่องอาหารการกิน
แม้แต่ผักเครื่องเคียง เค้าก็ยังอุตส่าห์นั่งมัดด้วย ตอกไม้ไผ่ ... น่ารักจริง ๆ ค่ะ

สั่งเฝอ เส้นเล็กหมู ไปแล้วเรียบร้อย ระหว่างรออยู่นั้น ... อีป้าก็ไปสะดุดกับ
ป้ายโฆษณาป้ายหนึ่ง .... ซึ่งควรให้คุณนายป้าป๊อบ U G A N DA มาเป็น
พรีเซนเตอร์ยิ่งนัก

อยากสวยเหมือน ป๊อบ ใช้ ป๊อบ สิคะ !!!

เฝอมาแล้วค่ะ ปรากฎว่า ชามใหญ่ยักษ์มากกกกก ตายแล้วคุณพระคุณเจ้าช่วย
กล้วยทอด ใหญ่โตโอฬาร บานเบิกฟ้า ขนาดนี้แล้วอีป้าจะรับทานหมดได้ไงคะ

ฉอด ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

แหมคู๊ณ ถ้าขืนกินเข้าไปหมดชามนี่ล่ะก็ ท้องก็แตกพอดิ......

ว๊าย !!!!

เอ่อ.อ.อ.อ. ไม่ได้ละ ไม่ได้ อีป้าจะต้อง เบิร์นเอาท์ ด่วน ๆ ค่ะ !!

ป่ะ ... อีป้าจะพาไปปีนเขา ขึ้นไปไหว้ พระธาตุพูสี กันเบา ๆ

เอ๊ะ !!! หรือว่ามันไม่เบา ??

พี่เอ นั่งพัก 1 รอบ ส่วนอีป้าเอ๊ะนั่งพัก 8 ตลบ !!! แล้วเราก็ปีนป่ายขึ้นไป
จนถึงยอดเขา และนมัสการ พระธาตุพูสี สมความตั้งใจ

พร้อมกับเอานกขึ้นไปปล่อยด้วย 1 ตัว ในอนาคตจะได้ "ไม่นก" สาธุ !!!

ทัศนวิสัยไม่ดีงาม เพราะควันเยอะ อันเนื่องมาจากชาวไร่รอบ ๆ เมือง หลวงพระบาง
เค้าเผาไร่ เพื่อเตรียมพื้นที่สำหรับฤดุเพาะปลูก

วิวรอบ ๆ จึงออกมาเบลอ ๆ เช่นนี้

ทายซิ ... นี่สายการบินอะไร ??? ใครทายถูก ป้าเอ๊ะจะ จุ๊บ 1 ฟอดแรง ๆ !!! :K)

อากาศเริ่มอบอ้าว ... ลงจากเขาไปที่เย็น ๆ กันดีกว่า

มาตามคำแนะนำของพี่อาร์ม B734 อีกแล้วค่ะ คุณพี่อาร์มบอกว่า
ที่ร้านนี้เบเกอร์รี่อร่อย กาแฟ และเครื่องดื่มเย็น ๆ ก็ดีงาม

เข้าไปสั่งกันเลยค่ะ อย่าช้าที

ใบเสร็จที่นี่ เปรี้ยวมาก !!! มีทุกเรท เลยเชียว บาท-ไทย กีบ-ลาว และ ดอลลาร์-ยูเอส !!

จ่ายเงินแล้ว สักพักเค้าก็ยกออกมาเสิร์ฟที่โต๊ะ กรุบกริบ สตรอเบอรรี่มิลค์เชค เก๋ ๆ
แบบ เด็กผู้หญิงญี่ปุ่น เค้ากินกัน

พายแอ๊บแบ๊ว เอ๊ย !! พายแอ๊บเปิ้ล ดีงามมากค่ะขอบอก
และไอติมกรุบกริบ

หม่ำล่ะค๊าบบบบบ อืมมมม อาหย่อย !!! ;D

หม่ำไปเยอะ แคลลอลี่ต้องเกิน (อีกแล้ว) แน่ ๆ เลยเชียว อย่ากระนั้นเลย
ไปเดินย่อยที่ตลาดเย็นกันดีกว่า ... ดูสิ่งนั้น

สิ่งนี้ (พี่เอ ถอยสมุดไป 1 เล่มกรุบกริบ)

หลังจาก พี่เอ ได้สมุดไปแล้ว สองศรีพี่น้องก็เดินลั๊นลา ชื่นชมกับบรรยากาศ
ของตลาดเย็นไปเรื่อย ๆ จนกระทั่ง .....

น้องเบิร์ด มาค่ะ !!! เด็กที่อีป้า และพี่เอ ข้ามน้ำ ข้ามดินดอนไปหาที่ฝั่งเชียงแมน
เพื่อเอาของเล่นไปฝากเมื่อเช้านี้ น้องเค้าก็ดั้นด้น ข้ามน้ำ ข้ามดินดอนกลับมา
หาพวกเราเหมือนกัน หลังจากที่ได้รู้จากคุณยายว่า พี่เอ เอาของเล่นมาฝากไว้ให้

คุณขา ... เด็กตัวกะเปี๊ยก อายุแค่ 8 ขวบ เค้าสู้อุตส่าห์ ข้ามฝั่งมาหาโดยที่ไม่รู้
เลยว่าพวกเราอยู่ที่ไหนในหลวงพระบาง จะมาเดินตลาดเย็นหรือเปล่า มันทำให้
อีป้าซาบซึ้งในน้ำใจของเด็กคนนี้อย่างมาก

และพอเค้าได้เจอกัน แววตาแห่งความดีใจ ของเด็กชายเบิร์ด และเด็กชายพี่เอ
มันฉายออกมาแบบว่า วิ๊ง ๆ ๆ บรรยายไม่ถูกเหมือนกันค่ะ แต่ว่า เค้าสองคน
คุยกันอย่างสนุกสนาน ออกรสชาติ เห็นแล้วสะเทือนใจ ปลาบปลื้ม ยินดี และก็
ซาบซึ้งอย่างบอกไม่ถูก ประทับใจมากมาย ... และอีป้าก็ยืนน้ำตาไหลอยู่ข้าง ๆ
เด็กชายสองคนนี้ (เด็กชายเบิร์ด และเด็กชายพี่เอ)

หัวใจอีป้า พองโต มาก ๆ เลยค่ะ อิ่มอก อิ่มใจ ในมิตรภาพของพี่เอ และน้องเบิร์ด
เดินเม้าท์มอยกันในตลาดเย็นสักพัก ก็หา ของกิน กันต่อ !!!!

อิ่มใจ แล้วแล้วก็ต้อง อิ่มท้อง สิค่ะ ชิมะ ? ร้องไห้ไปตั้งหลายแคลลอลี่ ตะกี๊นี้อ่ะ !!!

ตามคำบัญชา ของพี่อาร์ม B734 มาอีกแล้วครับท่าน

บรรยากาศของร้าน ดีงาม มาก ๆ เลยอ่ะขอบอก

ส่วนคุณ พี่เอ ยังอิ่มใจอยู่มิหยุด อีป้าเลยเป็นคนสั่งอาหาร ซอฟ ๆ

พี่อาร์มแนะนำให้สั่ง สลัดหลวงพระบาง กับ สเต๊ก แต่อีป้าไม่ทานเนื้ออ่ะค่ะ
ก็เลยสั่งแต่ สลัดหลวงพระบาง แล้วก็หากับข้าวอย่างอื่นมาแทน ซึ่งอีป้า
เลือกที่จะสั่ง หมูผัดเปรี้ยวหวาน

เจ๊ลาบไก่ และข้าวสวย (ก็เป็นคนสวยนี่ค่ะ ก็ต้องกิน ข้าวสวย สิ)

กินอิ่มแล้วก็กลับไปนอนดีกว่า ... จะได้ ผอม ๆ !!!

ตัดฉับมาตอนเช้า กะเทยป้าเอ๊ะตื่นตั้งแต่ ตี 4 ครึ่ง อาบน้ำแต่งร่าง
เตรียมตัวมา ใส่บาตรเช้า แบ๊ว ๆ แบบ เด็กผู้หญิงญี่ปุ่น เค้าทำกัน

อนุโมทนาบุญ ด้วยกันนะคะ ทุก ๆ คน

** ขอบคุณพี่เอ ที่ถ่ายรูปให้ค่ะ

ขบวนของพระเณร ทะยอยมากันเรื่อย ๆ เยอะแยะมากมาย
นักท่องเที่ยวก็มารุมถ่ายรูปกันซะยิ่งกว่า งานออสการ์ อีกแน่ะ

*** หากสมาชิกของเราท่านใดได้ไป และจะไปถ่ายรูป
ขอความร่วมมือ อย่าใช้แฟลช นะคะเพราะจะเป็นการ
รบกวนพระท่านค่ะ

ใส่บาตรเสร็จ ก็เดินเล่นตามถนนไปเรื่อย ๆ เพื่อไปนั่งทานชานมร้อน ๆ
ที่ ร้านกาแฟประชานิยม แล้วคุณพี่เอ แกก็งัดเอาสมุดที่ซื้อจากตลาดเย็น
เมื่อวานนี้ ออกมาให้คุณ พี่สมจิตร เจ้าของร้าน พร้อมกับบอกว่า เอาไว้ให้
คนอื่น ๆ เค้ามาเขียนความรู้สึกเอาไว้ให้คนมาทีหลังได้อ่านกันอีก

พี่เอ !!!!! คุณพี่ทำคุณน้อง ประทับจิต อีกแล้วนะคะ !!!

เสร็จจากหม่ำชานมแล้ว เราก็กลับโรงแรมไปเปลี่ยนเครื่องทรง เพื่อเตรียม
ลงเลือ ล่องลำน้ำโขงไปเที่ยว ถ้ำติ่ง แล้วก็แวะหมู่บ้านทำเหล้าด้วย

เรือลำนั้นท่าทางจะเป็น 747-400 นะคะ มีชั้นเทิง upper desk ด้วยล่ะ

* ขอบคุณพี่เอ ที่ช่วยยิงมาให้ค่ะ

เดินทางมาได้ชั่วโมงกว่า ก็แวะ transit ที่หมู่บ้านทำเหล้าค่ะ
เทียบ gate เสร็จแล้วก็ เดินเข้างวง กันกรุบกริบ

นอกจากจะมีการสาธิตการ ทำเหล้า แล้ว ก็ยังมีผลิตภัณฑ์พื้นบ้านอื่น ๆ ขายเต็มไปหมด

พัก 15 นาทีก็ออกเดินทางกันต่อค่ะ

กระท่อมไม้ไผ่หลังนี้ สร้างอยู่บนโขดหิน ซึ่งโขดหินดังกล่าว
อยู่ กลางแม่น้ำโขงค่ะ !!! คาดว่าจะเป็นของชาวประมงมา
สร้างเอาไว้

อีก 1 วิถีชีวิตริมน้ำโขง ชาวบ้านกำลังร่อนดินจากแม่น้ำโขง เพื่อหา แร่ทองคำ ค่ะ

หลังจากที่เราออกเดินทางจากหลวงพระบางมาสองชั่วโมง เราก็มาถึงค่ะ
ถ้ำติ่ง เป็นถ้ำที่อยู่บนผาหินติดกับลำน้ำโขง ซึ่งในถ้ำมี่ พระพุทธรูป ต่าง ๆ
ถูกนำมาวางเอาไว้อย่างมากมาย โดยไม่มีผู้ใดรู้ว่า ใครเป็นผู้นำมาวางเรียงราย
เอาไว้มากมายถึงเพียงนี้

พระพุทธรูป และพระเครื่องจำนวนมาก วางเรียงรายอยู่ในถ้ำค่ะ

ออกจากถ้ำติ่งแล้ว ก็ยังมีทางเดินลัดเลาะแนวเขาขึ้นไป ถ้ำเทิง ด้วยค่ะ

เมื่อยมณีเอาการเหมือนกันนะ กว่าจะปีนป่ายขึ้นมาถึงข้างบนนี้ได้น่ะ !!!
หอบแฮ่ก ๆ อยู่หน้าถ้ำเป็น เจ๊หมาหอบแดด ได้สักครู่ก็เดินเข้าไปชม
ด้านหน้าจะมีไม้แกะสลักเหมือนจะเป็นลูกกรง อะไรสักอย่างอ่ะค่ะ
ภายในก็มีพระพุทธรูป และพระเครื่องวางอยู่เหมือนกัน แต่ไม่เยอะ
เท่า ถ้ำติ่ง ด้านล่าง

ชื่นชมกับบรรยากาศกันได้สักพัก ก็เดินทางกลับค่ะ ขากลับใช้เวลาไม่นาน
เท่ากับขาไป เพราะเราแล่นเรือไหลมาตามน้ำค่ะ พี่เอ กับอีป้าเอ๊ะ ก็นั่งเม้าท์
มอยกันมาบนเรือ

พี่เอ  :  ใจหายเนอะป้า จะต้องกลับกันซะแล้ว
ป้าเอ๊ะ  :  จริง
พี่เอ  :  เดี๋ยวแวะกินอะไรกันก่อนไปขึ้นเครื่องละกันนะป้า
ป้าเอ๊ะ  :  ดีงาม เหลือร้านอาหารอินเดีย ที่พี่อาร์มแนะนำอีกร้านนึงนะ
พี่เอ  :  งั้นเราไปลองกินกันป้า
ป้าเอ๊ะ  :  แต่หนูมิค่อยโปรดอาหารอินเดียนะคุณพี่ กลิ่นเครื่องเทศแอบแรง กรุบกริบ
พี่เอ  :  ลองดูป้า ไม่เคยก็ต้องลอง
ป้าเอ๊ะ  :  ดีงาม , ลองก็ด้ะ !

ร้านอาหารอินเดียร้านนี้ชื่อ Nazim นะคะ อยู่ใกล้ ๆ ร้านกาแฟประชานิยม ริมฝั่งโขง

และด้วยความที่ มิเคยกิน มาก่อน พอเห็น พี่เอ สั่งอะไรมา ก็เลยสั่งตาม กรุบกริบ
แตกต่างกันตรงที่ว่า ของ พี่เอ เป็นไก่ ของอีป้า เป็นกุ้ง

มันก็อร่อยดีเหมือนกันนะ ถึงแม้กลิ่นเครื่องเทศจะแรงไปนิดก็ตามที
กินเสร็จแล้ว สองทหารเสือแห่ง HFlight ก็พุ่งไปสนามบินกันด่วน ๆ
แต่ว่า Flight Cancelled ทางสายการบิน บางกอกแอร์ ก็เลยจัดรถมา
ส่งเข้าพักที่ โรงแรมพูสี

ด้านหน้า

รีเซฟชั่น และลอบบี้

ภายในห้องพักค่ะ

เก้าอี้นั่งเล่น ทีวี และโต๊ะเครื่องแป้ง

ห้องน้ำ ... เครื่องทำน้ำอุ่นนี้เป็นเครื่องทำน้ำอุ่นชนิด ทิพย์ ค่ะ
คุณต้อง ตั้งจิตอธิษฐาน ขอร้อง อ้อนวอน ให้เธอทำ น้ำอุ่นมาให้
ได้อาบ ระหว่างอาบอยู่ก็ให้ตั้งจิตอธิษฐานขอให้เธออุ่นอยู่ตลอด
เวลา

เดี๋ยวอุ่น เดี๋ยวเย็น ไป ๆ มา ๆ ก็เย็นตลอด เหมือนผีหลอก !!!

ชั้นวางกระเป๋า พร้อมรองเท้าแตะเอาไว้บริการ
ระเบียงทางเดินหน้าห้องค่ะ

หลังจากเก็บกระเป๋าแล้ว เจ๊ป้าก็ไปเดินแร่ด ๆ ที่ตลาดเย็นอีกครั้ง
พร้อมกับ online MSN บอกลูกหลานที่ กทม และเพื่อน ๆ ที่ โคราช
ว่าโดนยกเลิกเที่ยวบิน จะกลับช้ากว่ากำหนด 1 วัน

คนสวยเป็นของธรรมดา จะไปจะมา ก็มีแต่คนเป็นห่วง !!!

แล้วก็กลับมานอนอย่างมีความสุข อ้อ ... ก่อนนอนไม่ลืมที่จะเอา
น้ำมันมวยชนิดครีม ของคุณพี่เอ มานวด ๆ ๆ ขามิหยุด ขอบอกทุก ๆ
คนที่จะเดินทางไปหลวงพระบางนะคะ ว่าควรพกครีมนวดสำหรับ
ผ่อนคลายกล้ามเนื้อติดไปด้วย "จำเป็นมากค่ะ !"

ตื่นเช้า ก็เข้าไปหม่ำอาหารเช้าของโรงแรมกรุบกริบ ABF ธรรมดาค่ะ

หม่ำอาหารเช้าเรียบร้อย ก็กลับขึ้นห้องไปแพ็คกระเป๋าเตรียมตัวเดินทางกลับ
ระหว่างรอรถมารับนั้นเอง ก็ออกไปเดินเล่นละแวกโรงแรม เพื่อเป็นการอำลา
หลวงพระบาง

เซเว่น - อีเลเว่น ฉบับ หลวงพระบาง น่ารักดีนะคะ

แล้วก็ไม่ลืมที่จะมาลา พี่สมจิต แห่ง ร้านกาแฟประชานิยม พี่แกแปลกใจเล็กน้อย
ที่เห็นเรายังอยู่ (เพราะเมื่อวันที่ 14 มีนาคม ได้มาลาแกไปแล้วรอบนึง) จึงบอก
พี่แกไปว่า ยกเลิกเที่ยวบิน

ทานชานมร้อน ๆ ของ พี่สมจิตร เสร็จแล้ว ก็กลับโรงแรม นั่งรถไปสนามบินเพื่อ
ขึ้นเที่ยวบินพิเศษ PG5944 กลับกรุงเทพ

สุดท้ายนี้ (ซึ่งอีป้าเหนื่อยมากนะคะ ขอบอก)

ก็อยากจะบอกกับทุก ๆ คนที่อ่านรีวิวนะคะว่า ทริปนี้เป็นทริปที่ป้า ประทับใจมาก ๆ เลย
และป้าเองก็หลงรัก หลวงพระบาง เข้าให้แล้วอย่างเต็มเปา ณ วินาทีนี้ เข้าใจ พี่เอ แล้ว
ว่าทำไมแกถึงได้อยากจะกลับไปเที่ยวเมืองลาว ซ้ำแล้ว ซ้ำอีก

เพราะความน่ารักของบ้านเมือง ของผู้คน ของวิถีชีวิตที่ไม่รีบเร่ง เป็นเสน่ห์ที่ดึงดูดให้
คนที่มาแล้ว อยากจะกลับมาอีก และหากสมาชิกท่านใดมีโอกาส ก็อย่าลืมแวะเวียนไป
หลวงพระบาง กันนะคะ

และก็ขอขอบคุณ
- พี่เอ เอนไซโคพีเดีย ส่วนตัว ที่พาหนูไปพักผ่อน อย่างอิ่มอก อิ่มใจ และ อิ่มท้อง ตลอดการเดินทาง
- เมืองหลวงพระบาง ที่ทำให้ทุก ๆ วินาทีที่นั่น มีแต่ความสุขและรอยยิ้ม อยากให้รักษาความน่ารักนี้เอาไว้นะคะ
- สายการบิน บางกอกแอร์เวยส์ สำหรับห้องพัก , อาหาร , รถรับส่ง ฟรี อีก 1 วัน
- แฟน ๆ ที่ติดตามอ่านรีวิวของป้า ขอบอกว่า ทุก ๆ คนคือ กำลังใจ และเป็นแรงผลักดัน ให้ป้าทำรีวิวอยู่ได้ในทุกวันนี้

รักทุกคนค่ะ
ป้าเอ๊ะ

อ่า ขอบคุณค่ะตามรีเฟรชมาหลายชั่วโมงเลยค่ะ ชอบมากเลยค่ะรีวิวป้า ทั้งได้ความรู้ทั้งสนุกเดี๋ยววันเกิดคุณแม่ปีนี้จะพาแม่ไปแล้วตามเก็บร้านอาหารในรีวิวให้หมดเลยค่ะที่สำคัญอยากไปนั่งใส่บาตรแบบนั้นมากเลยค่ะ

ปล. ชอบน้องเบิร์ดจังเลย

Loas something more for discovery. ^^

เหงหม่ามี้โพลสแล้วเหนื่อยแทน เน็ตแรงเกิน ฮ่าๆ

ควัน...ยิ่งกว่าหมอกน่าหนาว ทัศนวิทสัยเสียหมด

ขอบคุงง้าบ

นั่งรอจนป้าเอ๊ะทำรีวิวจนจบ สงสารป้าเอ๊ะจังเลย รู้ค่ะว่าเหนื่อยมาก แต่ก้อคุ้มใช่มั้ยคะ กับการนำภาพความประทับใจต่างๆ มาให้ชาว hflight ได้ชมกัน :)

ต้องหาโอกาสไปเที่ยวหลวงพระบางให้ได้ซักครั้งเลย

ขอบคุณป้าเอ๊ะมากๆ เลยค่ะ พาเที่ยวหลวงพระบางซะเต็มอิ่มเลย(hlaalaa)

แปะๆๆๆๆๆๆๆๆ (ผู้ชมปรบมือกันเกรียวกราว .. ~)

ขอบปรบมือดังๆ ซัก 7 ล้านเดซิเบลให้กับเจ๊เอ๊ะครับ รีวิวนี้เยี่ยมมากมาย

ขอบคุณที่พาเที่ยวเมืองลาวคร้าบบ !

ยอดเยี่ยมมากครับ เป็นริวิวที่ผมชอบมากที่สุดเลย มีครบทุกรส :) :'( ;D :o

ปกติจะติดตามอ่านรีวิวใน hflight แต่ไม่ได้โพสเท่าไหร่

แต่รีวิวของคุณเอ๊ะตอนนี้ ชอบมากๆ

เป็นแรงบันดาลใจให้ผมต้องหาโอกาสไปหลวงพระบางให้ได้ซักที หลังจากบ่ายเบี่ยงมานาน :-/

ขอบคุณครับ (h39)

น้องคนนั้นชื่อ ขันติอะป้า

ขอบคุณครับที่อุตส่าห์รีบปั่นรีวิวมาให้ชม รู้สึกว่ารูปผมในรีวิวป้าเยอะดีเนอะ

ขอบคุณสำหรับรีวิวฮาๆ เหมือนเช่นเคยครับ

ป้าเอารูปเจ้าเบริด์มาลง คิดถึงน้องเค้าจัง

คิดฮอดหลวงพระบางจัง ไว้มีโอกาสเหมาะ ไปกันใหม่

ไว้จะปั่นรีวิวตัวเองบ้าง รอแป๊ปนะครับ

ประทับใจพี่เอและหลวงพระบางอย่างสุดซึ้ง ป้าเอ๊ะทำรีวิวถ่ายทอดอารมณ์ของตัวเองได้เยี่ยมมาก อ่านตามแล้วรู้สึกเหมือนไปเที่ยวด้วยเลย ขอบคุณมากๆๆๆๆๆนะคร๊าบบบบบ ป้า ;)

ฮ่าๆๆ เข้ามาฮากับบทสนทนาของหลวงพ่อจริงๆ  อ่านแล้วขำกลิ้งเลย

ฝีมือการถ่ายมาโครของป้าเยี่ยมจริงๆครับ   สามารถเรียกน้ำลายให้ไหลย้อย
ออกมาจากปากป๋าในขณะนี้ได้  แปะๆๆ (ปรบมือให้)

ว่าแล้วก็เปิดตู้เย็นหาของช่วงดึกกินดีกว่า อิอิ  ;D

Thank you very much indeed for this impressive review. This reminds me of how lovely the town and its people are.

Luang Prabang, I shall return.....

ดูรีวิวป้าเอ๊ะ แล้วเหมือนได้เที่ยวหลวงพระบางไปด้วยเลยค่ะ   :)

ชอบเกสต์เฮาส์อ่ะ  ทำให้ได้เพื่อนใหม่เพิ่มขึ้น  ผู้คนในหลวงพระบางดูเป็นมิตรดีน่ะค่ะ

เคยดูในรายการ night life คุณภูริพามาหลวงพระบาง  พาเดินตลาดตอนกลางคืน แม่ค้าเค้าน่ารักมากเลย เป็นมิตรสุดๆ

ขอบคุณสำหรับรีวิวค่ะ  :)

ขำมากๆ กับบทสนทนาระหว่างคู่สามี-ภรรยาจำเป็น ;D
ประทับใจในมิตรภาพของเพื่อนต่างวัยในต่างแดน :)

ขอบคุณสำหรับรีวิวครับ

ขอบคุณหลายๆครับ

ปล. พระในถ้ำติ่งดูน้อยๆลงไปนะครับ หรือว่าภาพมันหลอกตา

ประทับใจทริปนี้ตามป้าเอ๊ะเค้าจิงๆอ่ะ ดูแล้วสนุกมากเลย
น่าไปเที่ยวจิงๆเลยอ่ะ หลวงพระบางเนี้ย เหอๆๆ แต่ก็ยังขำบทสนทนาระหว่าป้าเอ๊ะและหลวงพ่อ เหอๆๆๆ ขอบคุณสำหรับรีวิวสุดประทับใจ และสุดสนุกของพี่เอและป้าค้าบบบบ(hugegrin)

นั่งดูไปก็ขำไป ยิ่งตอนนั่งเรื่อไปถ้ำติ่ง ก็กลั้นหัวเราะไว้ไม่อยุ๋และ คิดได้ยังไงอ่าคับ

อิอิ

รีวิวดีมาก ๆ เลยคับป้าเอ๊ะ

ปรบมือให้ดังๆๆ เลย :)

ขอบคุณสำหรับทุก ๆ คอมเมนท์นะคะ เป็น กำลังใจอันดีเยี่ยม สำหรับป้าเลยค่ะ จุ๊บ ๆ :K)

อีป้าหลงรัก เมืองลาว ขนาดไหน .... ดูกันเอาเองเถอะค่ะคู๊ณ !!!

เข้ามาฮากับมุขสนทนากับหลวงพ่อด้วยคนค่ะ....อ่านไปยิ้มไป...ขำไป ;D ;D

คาดว่าชมรีวิวจบคงมีหลายคนอยากตามรอยป้ากับพี่เอไปเยือนหลวงพระบางกันตรึมเลยนะจ้ะ :)

ปล. "จำปาลาว" เจ้าป้าสีหวานมากๆค่ะ...

แหม... ป้าคับ

ไฮโซเชียวนะ !

ซื้อของที.. ทานอาหารที.. เป็นหมื่นๆ !!

อยากไปไฮโซบ้างจัง .. ^O^

Big thank you na krub for a higly interesting guide to this lovely World Heritage Town.

It seems to me that all Pa Aeh could think of is just 'food.'

55555+

ขอบคุณคับ ป้าเอ๊ะ

มาขอบคุณป้าเอ๊ะครับ ;D

น้องเบริ์ดเค้าน่ารักจริงๆนะครับ ยิ่งป้าเล่าว่า เค้ามาตามหาทั้งๆที่ไม่รู้ว่าอยู่ไหน โดนใจผมจริงๆ :'(

ขอบคุณอีกครั้งครับ อิอิ

สงสัยที่เมืองลาวเขาอินโนเซนส์
ไม่รู้จักกระเทย หรือว่าพี่เล่นศัลยกรรมจนคนอื่นดูไม่ออก (hhahaha)

อ่านแล้วมันส์ดี ขอบคุณมากๆครับสำหรับรีวิว

ชมรีวิวไปสนุกไป ขำไป เพลิดเพลินไป ;D ขอบคุณมากครับ :D

ขอบคุณครับ

คิดถึงหลวงพระบางจังเลย

บอกได้คำเดียวครับว่าเป็นรีวิวที่อ่านแล้วประทับใจที่สุดใน HFlight เลยครับ
ประทับใจน้องเบิร์ดกับพี่เอมาก
ส่วนป้า ถ่ายทอดได้ดีมากครับ ผมชอบจริงๆ อินไปเลยครับ

ขอบคุณเป็นที่สุดครับ
Kreicherisch1@HFlight.net

ประทับใจ

และฮามากมาย ;D

ขอบคุณมากครับ...ไว้มีโอกาสจะไปหลวงพระบางสักครั้ง อ่านไปดูไปก็ยิ้มได้ตลอดเลย ชอบมากเลยครับตรงเครื่องทำน้ำอุ่นที่ใช้พลังงานจากกระแสจิตเนี่ยครับ ซึ้งมากด้วย ท่านกลางสังคมเมืองที่วุ่นวายและเร่งรีบอย่างที่เป็นอยู่ทุกวันนี้ ก็ทำให้เรารู้ว่ายังมีอีกดินแดนหนึ่งที่สงบและอบอวลไปด้วยวัฒนธรรมอันดีงานอยู่ใกล้ๆเรานี่เอง.....หลวงพระบาง ;) ขอบคุณป้าเอ๊ะมากครับ

ขอบคุณสำหรับรีวิวงามๆ และบทบรรยายฮาๆนะครับ ;D เป็นเอกลักษณ์ของรีวิวป้าเอ๊ะจริงๆ อิอิอิ ;D ;D

ป.ล. ขำบทสนทนากับหลวงพ่อมากๆ ฮาจริงๆ ;D

ขอบคุณครับป้า

แล้วจะแจกซองเมื่อไหรอ่ะป้า...

อ่านแล้วน่าไปบ้างจัง หวังว่าถ้ามีบุญ มกรา 2551 คงได้ไปเที่ยวหลวงพระบางเหมือนกับป้าบ้างนะคร้าบ แต่ว่ายังไม่รู้เรื่องที่พัก การเดินทาง ร้านอาหาร แล้วก็ค่าใช้จ่ายเลย เฮ้อ เศร้า เพื่อนเดินทางก็ยังไม่มี สงสัยได้ไปคนเดียวแน่เลยเรา

Print Topic - Archive