แต๋นแต้น มาแล้วครับสำหรับโปรแกรมทัวร์เรียกน้ำย่อย กับเมือง Lima ที่ Peru เมืองลิโพ เอ้ย เมืองลิม่านั้นก็สวยงานเมืองกันครับ ก็ลองมาเบิ่งชมกันน่ะจ่ะ

เริ่มเลยหล่ะกานตัวผมนั้นพักอยู่ที่โรงแรม Hotel & Casino Boulevard (ชื่อคาสิโน แต่มีแต่ตู้สล้อตกะโหลกกะลา กรรมของข่อยแต้ ๆ)

ก็ประมาณว่าอยากให้เห็นป้ายโรงแรมเต็ม ๆ อ่ะ แต่ความยาวของป้ายโรงแรมตกขอบกล้องถ่ายก็เลยต้องถ่าย 2 ครั้ง ครั้นจะไปยืนถ่ายกลางถนนก็กลัวจะเป็นผีเฝ้าโรงแรม ก็น่ะครับไปดู 2 ภาพเลย จะได้เก็ตเผื่อใครที่อยากจะไปเที่ยวและอยากพักโรงแรมนี้จะได้หาถูก

ครั้นจะเดินขึ้นห้องเลยก็เกรงว่าจะไม่จุใจ ก็เลยถ่ายที่ Front ของโรงแรมมาให้ดู ก็ตกแต่งสไตล์โลกมนุษย์ครับ
ไม่วิลิสมาหราอาราย

เนื่องจากพื้นที่ประเทศฝั่งนี้ไม่ค่อยมีสีเขียวครับ ทางโรงแรมเลยสนองนโยบายรัฐบาล
ปลูกป่าอเมซอนในโรงแรม (เขียวไปหมด)
รูปถ่ายที่ Lobby โรงแรมครับ

รูปถ่ายจากบนห้องครับ ไอเดียดีครับ มีเถาวัลย์ให้ไปโหนยามเบื่อ

เข้ามาในห้อง แรกเลยก็จะเป็นเก้าอี้รับแขกครับ (ว่าแต่จะรับใครหล่ะนี่ มาเดี่ยวน่ะ)

กาดึ้บมาอีกนิดก็จะเป็นมุม Counter Bar ครับ แถมมีที่ล้างจานให้พร้อม (น่าจะมีเตาแกสให้เนอะจะได้ผัดกระเพราให้ฉุนจามทั่วโรงแรมเลย)

เขยิบมาอีกนิดก็เป็นห้องน้ำครับ เสียดายไม่มีโอ่งมังกรกับขันให้ มะงั้นก็มันส์

คลานมาอีกหน่อยก็เป็นมุมทีวี (รุ่นมินิ) และโต้ะทำงานครับ

ยอมรับเลยว่าสร้างห้องได้ลึกมากครับ เพราะจากประตูทางเข้ามาถึงเตียงนอนนี่ก็ตกประมาณ 2 กิโลกว่า ๆ ได้

หลังจากใช้เวลา 2 ชม. ในการพยายามที่จะเปิดหน้าต่าง ก็ชะโงกหน้ามาถ่ายรูปวิวนอกโรงแรมครับ

นี่คือรูปอาหารเช้าของทางโรงแรมครับ เนื่องจากว่าวันรุ่งขึ้นต้องเช็คเอ้าท์เช้าครับ ห้องอาหารยังมะเปิดทำการ ก็เลยขออาหารเช้าแบบ Room Delivery ครับ  นอนคนเดียวแต่ให้มาตั้ง 2 ชุด หรือว่าเขาเห็นว่าเราหุ่นรุ่นซูโม่นี่ OH NO ม่ายจิงช่ายไหม

เวลาก็เกือบเที่ยงแล้วครับ จาโซ้ยมาม่าก็กะไรอยู่ ไปหา Local Speciality ทานดีกว่า ออกจากโรงแรมมาก็เป็น Super Market ครับ สะดวกแท้ Mini Bar ที่โรงแรมมะได้แดรกซ์ตังค์ข้าพเจ้าดอก อิ อิ ประมาณว่า งก ขากลับก็เลยหิ้วของเข้าไปทานในโรงแรมเพียบ

เดินมาขาลากเลยก็ยังหาร้านอาหารที่ถูกใจมะได้ เหนื่อยจริง ๆ ชีวิตต่างแดน เริ่มคิดถึง ส้มตำเจ้สีหน้าปากซอยที่เมืองไทยมาทันใด

พกความมั่นใจมาเต็มร้อยเดินดุ่ม ๆ ไปนั่งร้านอาหารที่หมายตาเลย สบายมากน้อง เอามาเยอะ ๆ

ชะโงกมองไปเมนูเบ้อเร่อเห้ม เอ๋อแดรกซ์ มีแต่ภาษาสเปน แล้วจาตรัสรู้ไหมนี่ (ความมั่นใจตกไปอยู่ -50) เพิ่งเข้าใจความรู้สึกนักท่องเที่ยวต่างชาติที่เดินชี้อาหารตามโต้ะที่เมืองไทย หัวเราะใส่เขาไว้เยอะ เวรกรรมมีจริง

กระนั้นก็ตามความเป็นไทยมีเพียบ แค่นี้บ่ยั้นก็เดาชี้ในเมนูเล้ย จาได้อะไรมาค่อยว่ากันอีกที

(คนเปรูพูดภาษสเปนเป็นส่วนใหญ่ครับน้อยนักที่จะเข้าใจภาษประกิต)

และแล้วสาวเจ้าก็รับ Order ไปพร้อมทั้งส่งยิ้มให้ (ไม่แน่ใจว่ายิ้มด้วยความเป็นมิตรหรือยิ้มด้วยความสะใจในความโง่ของการสั่งอาหารของข้าพเจ้า) แต่ก็เอาเหอะสักพักเจ้แกก็ยกจานแรกมาให้ ประมาณว่าเป็นเมล็ดข้าวโพดชาวพื้นเมืองคั่วใส่เกลือ (ข้าวโพดคั่วงั้นเหอะ) รสชาติแปลกดีครับ กรอบ ๆ มัน ๆ กินไม่เบื่อ

มันส์กับข้าวโพดอยู่สักพักเจ้แกก็ยกจานนี้มาให้ ก็ลอง ๆ ถามเจ้แกดู โหตอบกลับมายาวเป็นกิโล ก็เข้าใจประมาณว่าจานนี้คือ ................. STARTER T_T

ลอง ๆ ชินดู อร่อยสุด ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ เป็นเนื้อปลาดิบยำใส่น้ำมะนาวและหัวหอมแดง รสออกเปรี้ยว ๆ เค้ม ๆ และมีพริกพื้นเมืองซึ่งรสชาติเผ็ดจัดจ้าน อร่อยมาก ๆๆ ครับ ภายหลังก็รู้มาว่าอาหารจานนี้เป็นอาหาร Local ของคนที่นี่ (ก็ประมาณว่าก้อยปลางั้นเหอะ)

เจ้แกก็ยกแก้วน้ำผลไม้มาให้ ซึ่งเติมได้ตลอด ไม่อยากถามแล้วว่าน้ำอะไรฟังมะรู้เรื่อง รสชาติออกหวาน ๆ ครับ ไม่เหมือนน้ำส้มแต่รสนุ่ม ๆ คล้ายน้ำกล้วยประมาณนั้น ออกหนืด ๆ ครับก็รสชาติแปลกดี

ท้ายสุดก็จับใจความว่าน้ำผลไม้นี้คือ "Jungle Fruits Juice" โหเจ้แล้วจารู้ไหมนี่ว่าเป็นน้ำอารายยยยยยยยยยยยยยยยย

หวดก้อยปลาหมดไม่เหลือสักชิ้นเจ้แกก็ยิ้มพร้อมเคลียพื้นที่ แล้วยกจานนี้มาให้ Main Course จานนี้ต้องถาม หลังจากสนทนาประมาณ 2 นาทีก็ตกลงกันว่าจานนี้คือ  Chicken ก็บอกว่าเป็นไก่แต่แรกก็สิ้นเรื่อง  เจ้ก็

รสชาติของไก่ชุบแป้งทอดราดด้วยน้ำมะนาวกับเครื่องปรุงครับ (ประมาณยำไก่ว่างั้น) อาหร่อยสุด ๆๆๆๆๆๆๆๆๆ หอมแดงก็หวานมาก ๆ

กำลังชื่นชมตัวเองในความฉลาดที่เลือกสั่งอาหารได้ Perfect กำลังหวดยำไก่เข้าปากไม่ถึง 2 ชิ้น เจ้แกก็ยก Main Course มาให้อีก 1 อัน กรรมแล้วตูอาการโง่ขึ้นสมองเลย (ประมาณว่าอาหารที่สั่งเป็นเซ้ตเมนูสำหรับ 2 คน เอ๋อรับประทาน ถึงว่าเจ้แกยิ้มแปลก) ไม่สนใจเลยบอกเจ้แกไปว่า "I'm so hungry and I love Peruvian Food, hence I order set menu for two to eat myself" อืมม เจ้แกคงเอ๋อแดรกเหมือนกันสงสัยภาษประกิตแกคงไม่กระดิก แต่ช่างเหอะ...

จากนี้คล้าย ๆ ปาเอลล่า ครับ เป็นข้าวอบซ๊ฟูด รสชาติมะต้องพูดถึง หมึกแดงยังอาย

หลังจากโชว์พาว ฟาดเรียบทุกอย่าง แหมเดี๋ยวเสียที เจ้ก็คงงงว่า ไอ่นี่อดอยากมาจากไหน ก็ยกของหวานมาให้โซ้ย
หลังจากสนธนาแบบไม่ได้ใจความก็รู้ว่านี่คือ "Preserved Jungle Fruits in Syrup" อีกแล้วตูกับ Jungle Fruit นี่ มันมีกี่อย่างหล่ะ เจ้น่ะเจ้

รสชาติแปลก ๆ ครับออกหวาน ๆ (กระท้อนแช่อิ่มประมาณนั้น) ก็ใช้ได้ครับผม

หลังจากอิ่มท้องก็จะไปลองชมเมืองลิม่าดู ตอนนี้อยู่เขตเมือง Miraflores ครับ ก็ตั้งใจว่าจะเดินชมวิวไปถึงศูนย์กลางเมืองลิม่า แต่ต้อมยอมแพ้เพราะระยะทางห่างประมาณ 20 กม เหอ ๆ ก็เลยต้องโบกแท็กซี่ โอ้จอร์จ Taxi รุ่น mini จริง ๆ น่ารักดี หลังจากตกลงราคาเรียบร้อย (ที่นี่ไม่มีมิเตอร์ต้องต่อรองราคาเอง เนื่องจากทำการศึกษามาแล้วมา Miraflores ไป Lima นั้นประมาณ 8 Soles) บ่ได้แดรกตูดอก ขอบอกว่ามีประสบการณ์ในการต่อรองรถตุ้ก ๆ มาแล้วที่ กทม เรื่องแค่นี้ สบม ก็เลยโดดขึ้นรถ Mini Herbie เลยโลดดดดดด

Yellow Herbie

White Herbie โห Multi Colour จิง ๆ ถ้าเจอสีแดงกับชมพูอีกก็ดี จะได้ถ่ายรูปขบวนการยอดมนุษย์ Herbie Mini Taxi ครบเซ้ตเลย

รสบัสครับ
Mini Bus ของไทยนึกว่าเก๋าแล้วน่ะเจอรุ่นพี่ที่ลิม่าที่ รถร่วมไทยตกกระป๋องไปเลย

รสบัสขนาดกลางครับ แล้วรถบัสมันมีกี่แบบนี่ ฮ่วย จารู้ไหมหล่ะนี่ ก็คงต้องใช้บริการ Mini Herbie ต่อไป ...

เห็นภาพนี้แล้วคิดถึงอารายยย ให้ทาย

1 วิ
2 วิ
3 วิ

หมดเวลา

เฉลย มีที่ไหนในโลกบ้างที่ปล่อยผู้โดยสารลงกลางถนน รู้คำตอบบอกด่วน

และแล้วก็เจอสิ่งมห้ศจรรย์ ที่สุดของที่สุด  รถตู้โดยสาร โห ๆๆ ตามมาหลอกหลอนถึงเปรูเลยหรือนี่นึกว่าหนีพ้นแล้วน่ะนี่

รถตู้โดยสารที่นี่ใช้กันเยอะมาก ๆ ครับ พอ ๆ กับที่ กทม เลย ส่วนมารยาทนั้น เมืองไทยอย่างไร ที่โน่นก็เช่นกัน อันนี้ก็ต้องเดาเอาเอง

และแล้วเจ้า Mini Herbie ก็พาผมท่องไปตามถนนต่าง ๆ ในใจก็คิดว่า มันพาตูวนหรือเป่านี่ แต่ก็น่ะราคาตกลงกันแล้ว คงไม่น่าจะใช่

Lima นั้นตั้งติดกับมหาสมุทรแปซิฟิค ครับ ก็เลยเห็นชายทะเล

และแล้วเจ้า Herbie น้อยก็วิ่งฉิวมาตามถนนไฮเวย์ ซึ่งที่นี่เขาขับรถทางขวาครับ ด้วยความไม่ชินเกือบโดยรถเหยียบตายหลายหนหล่ะ

ถนนไฮเวย์น่าสนใจมากเลยครับ เพราะเลนกลางนั้นเขาให้เฉพาะรถโดยสารประจำทางวิ่งเท่านั้นครับ ผู้โดยสารต้องขึ้นสะพานลอยข้ามมาตรงกลางเพื่อมาขึ้นรถเมล์

เริ่มเข้าเขตใจกลางเมืองลิม่าแล้วครับ เริ่มมีตึกสูง ๆ บ้าง รถก็เยอะมากครับ

มาถึงตอนนี้ก็เริ่มกังวลว่าเจ้า Mini Herbie จะอาข้าพเจ้าไปปปล่อยที่ไหน เพราะตอนขึ้นมากว่าจะสื่อสารกันรู้เรื่องแทบตายกันไปข้างเลย อุตสาห์บอกว่า "Central Lima, Lima Center, Middle Of Lima, Lima Big Big พี่คนขับแกก็ยังทำหน้าเอ๋อ สักพักแกพยักหน้าหร้อมบอกว่า OK ซวยเปล่านี่ตู My Frist Trip In Lima"

ตึกที่เห็นเป็นโรงแรมแรกในลิม่าครับ ซึ่งตอนนี้ก็ตกอยู่ในเครือของ Sheraton

ว่าแต่คนหัวขาวที่ยืนอยู่ตรงกลางนี้เป็นชายหรือหญิงอ่า ใครรู้บอกที

เจ้า Mini Herbie ก็ยังคงพาขับมาเรื่อย ๆ ตึกที่เห็นในภาพถือว่าเป็น Colonial Style ครับซึ่งได้รับอิทธิพลมาจากสเปน ซึ่งสถานที่ราชการและสถานที่สำคัญ ๆ จะเป็นแนวนี้หมด

และแล้วเจ้า Mini Herbie ก็ปล่อยข้าพเจ้าลงที่ถนนสายนี้ เอ มันตรงไหนหว่า แต่ช่างเหอะ เหมือน ๆ ว่าจะเป็นแถว ๆ ศูนย์กลาง ค่อยยังชั่วที่พี่คนขับเข้าใจ (ถอนหายใจอย่างแรง)

ถนนอีกฝั่งเต็มไปด้วยฝูงขบวนการ Mini Herbie ครับ ^^

ด้วยความช่วยเหลือจาก MR Lonely Planet ก็เดามาเรื่อย ๆ จนมาถึงจตุรัสกลางเมืองครับ (คล้าย ๆ ลานพระบรมรูปทรงม้าประมาณนั้น) เนื่องด้วยอยากจะถ่ายรูปสุด ๆ แต่ไม่กล้าขอคนอื่นเพราะกลัวโดนแฮ้บกล้อง เนื่องด้วย Lima เพื่งฝ่ายการฉลองวัน Independence Day มาหมาด ๆ ก็เลยมีตำรวจในเครื่องแบบเดินตรวจตราเยอะครับก็เลยขอให้ตำรวจถ่ายให้ อย่างน้อยก็ปลอดภัยว่ากล้องจะมะโดนวิ่งราว

เนื่องด้วยว่าคนที่โน่นมีหลายคนหน้าตาคล้าย ๆ คนไทยเลยครับโดยเฉพาะพวกลูกครึ่งระหว่างชนเผ่าดั้งเดิมกับสเปน พวกนี้หน้าตาจะคล้ายคนไทยมาก เลยครับ ไม่เป็นที่สงสัยเลยว่าทำไมคนที่โน่นถึงคิดว่าผมพูดภาษเขาได้ พอบอกว่าเป็นคนไทยทีพวกเขาอึ้งครับ แล้วถามมาว่า "Where is it?" กรรมแล้วจาปล่อยหน้าอิ้งมาทำมายยยยยยยย นึกว่ารู้ เลยตอบเขาไปว่า Thailand is close to France เป็นอันจบข่าว อิ อิ

ที่เห็นข้างหน้านี้ก็คือ .............................
...................
........


ตึกครับ เป็นตึกสไตล์สเปน (จารู้ไหมหล่ะว่าตึกอารายอ่า ในแผนที่มะได้บอกไว้ เห็นว่าสวยดีก็เลยถ่ายมา)

เดินมาซักพักจมูกก็ได้กลิ่นแหล่งช้อปปิ้งครับ ก็เลยดมตามกลิ่นมา (เหมือนตัวอารายหว่า) แน่ะ ในที่สุดก็เดินมาถึงแหล่งช้อปของเมืองลิม่าครับ ซึ่งเป็นถนนเดินที่ยาวหลายบล้อคเลย

ถนนสายนี้มีชื่อว่า ... เอออ ..
เออ

ม่ายรู้ครับ ตั้งให้เลยหล่ะกัน "Peru Square" เลียนแบบ "Siam Square"

กาดื้บเข้าซอกโน้นออกตรอกนี้ก็มาโผล่ที่จตุรัสแห่งหนึ่ง ซึ่งก็ไม่รู้ว่าชื่ออะไรและอยู่ที่ไหน เพราะว่ามั่วมา ที่นี่เป็นที่พักผ่อนหย่อนใจของผู้คนครับ ที่สำคัญอากาศตอนนี้ดีมั้ก ๆ

จาขอบอกว่า ถึงแม้อากาศจะดี แต่มลภาวะจากท่อไอเสียที่นี่เยอะมาก ๆ เลยครับ เดินริมถนนแทบจะสำลักควันตาย แต่เพื่อภาพที่สวยงาม ยอมตายเพราะควันไอเสียเจ้า

น้ำพุกลางจตุรัสครับ แถวนี้มีคนขอมาให้บริการขัดรองเท้าเพียบเลย มะกล้าอ่ะกัวติดใจ

นี่คือตึกที่ทำการของรัฐบาลครับ สถาปัตยกรรมสวยงามมาก
(อย่าเชื่อครับแหลไปงั้นแหละมั่วสุดขีด)

ชีพจรลงเท้ามาเรื่อยเปื่อยและแล้วก็มาถึง China Town ครับ เหลือเชื่อเลยขนาดเปรูยังมี China Town คนที่นี่เรียกพวกคนจีนว่า Chifa ครับป๋ม

เดินแถวนี้ค่อยรู้สึกว่าอยู่เยาวราชหน่อย

อดใจกลับกลิ่นเป็ดย่างและหมูแดงไม่ไหวก็เลยต้องเข้ามาโซ้ย ซึ่งจริง ๆ แล้วเพิ่งทานมาแค่ 2 ชม ก่อนหน้านี้ เอาเหอะขากลับค่อยวิ่งกลับเอา น้ำหนักจาได้ลด

โซ้ยเสร็จก็โบก Mini Herbie กลับโรงแรมครับ

ก็ถือว่าเป็นบทจบของ Mini Review Lima Paradize In One Day ครับ ซึ่งผมเอามาปล่อยให้ชมก่อนที่จะปล่อย Review ต่อไปเมือง Cuzco ครับ ซึ่งเป็น Review ยักษ์อีกอันนึง เมือง Cuzco นั้นสวยงามมากเลยครับไม่แพ้ที่ Machupicchu เลย ยังไงก็ติดตามกันต่อน่ะครับกับ Review ต่อไป Cuzco Gateway to Heaven

สวัสดีคร้าบบบบบบบบบบบบบบบบบบ

คุณน้อง MagicalChaz นี่ลุยไม่เบาเลยนะครับ  ถ้าเป็นผมไปเที่ยวต่อๆกันหลายวัน สงสัยต้องนอนนิ่งเป็นศพในโรงแรมสักวันก่อนออกไปท่องโลกต่อแล้ว (อายุมันเริ่มเยอะ เฮ้อ!) นับถือๆครับ  ;)

ถ้าเป็นโผมไม่กล้าทำอะไรอย่างนี้หรอกคร้าบ เหอๆๆ

สุดยอดครับ นับถือๆ

ขอบคุณอีกครั้งนะคร้าบ

ขอบคุณค่ะ...ขอนับถือในความอึดและลุยสุดๆ รีวิวสนุกดีค่ะ  :)

*** ว่าแต่คนหัวขาวที่ยืนอยู่ตรงกลางนี้เป็นชายหรือหญิงอ่า ใครรู้บอกที
ตอบ ผู้ฉิง มังคะ ฮ่าๆๆ  ;D (จุ๊ๆๆ...อย่าเอ็ดไป...เดี๋ยวคุณป้าค้อนแย่...)

เป็นคนทานง่ายดีจริง ๆ ครับ ที่ผ่านมาเห็นทานอะไรก็อร่อยไปหมด เลี้ยงง่ายดีครับ ;D
รอชมรีวิวอีก Part ที่เหลือ และ trip ต่อ ๆ ไปด้วยครับ :)

Lima สวยๆ น้องเจ๋งจริงๆ อยากบอก กล้ามากๆที่จะเทียวคนเดียวในประเทศแบบนี้ ขอบคุณสำหรับรูปนะจ๊ะ

ขอบคุณมากคร้าาาบ ลุยมาก นับถือๆ ว่าแต่อยากลองชิมก้อยปลาจัง น่าอร่อย

อ้าว ไม่ปิดหน้าแล้วเหรอครับ ฮิฮิ  ;D

แฟ้มบุคคลขอปรบมือให้จริงๆ เก่งกล้ามากครับลุยเดี่ยวไปถึง ลิม่า เปรู แล้วทำไมไปอยู่โรงแรมไกลล่ะครับ  :)
ในเมืองดูสวยดีเหมือนกันนะครับ แต่ว่าเรื่องความปลอดภัยเป็นยังไงมั่งเนี่ย?

อาหารที่ลองสั่งมาน่าหม่ำๆมากเลยครับ ในกรุงเทพมีอาหารสเปนอร่อยๆที่ไหนมั่งเนี่ย ชักอยากๆ Paella จิบ Sangria มั่งละ  ;D

น้ำลายไหลจะหมดปากอยู่แล้ว อือๆๆๆ

ขอบคุณมากครับ ลุยได้มันส์จริงๆครับ

:o

น้ำยายไหยอ่ะ

u r my inspiration for visiting there!

ขวัญจายของผม สุดยิดๆ

โห .. เที่ยวคนเดียว เก่งจริง ๆ ครับ โดยเฉพาะในดินแดนที่เราพูดภาษาเค้าไม่ได้

ถ้ามีเศรษฐีใจดีส่งผมไปเที่ยวแบบนี้คนเดียว ผมคงไม่ได้ออกไปไหนมั้งเนี่ย

อ๊าววว... โชว์หน้ากันจังๆ กิกิ รู้ตัวว่าหล่อ่ะดิ๊  เลยกล้าโชว์หน้า 5555

นับถือในความกล้าคะ เจ๋งมากๆ อ่ะน้อง  แต่หน้าน้องนี่พวกนั้นมันคงไม่กล้าอ่ะ

แค่เสื้อหนังก็เฟี้ยวแล้ว ถ้ามีโซ่แซ่กุญแจมืออีกล่ะก็ สยิวว กึ๊ยยย.. กิ๊วก๊าวว   ;D

แท็งค์กิ้วมั่กมากๆ สำหรับสถานที่สวยๆ กะคนหล่อๆ อ่ะจ๊ากกก..  ;)

ชีพจรลงเท้ามาเรื่อยเปื่อยและแล้วก็มาถึง China Town ครับ เหลือเชื่อเลยขนาดเปรูยังมี China Town คนที่นี่เรียกพวกคนจีนว่า Chifa ครับป๋ม
................. peruvian call chinese people or oriental people as " CHINO" not CHIFA .... chifa is a word that mean " Fried Rice" ............ So China Town is a " Barrio Chino ", as the meaning of "THE TOWN OF THE CHINESE"[color=blue][/color]

ภาพสวยแถมมีหน้าหล่อๆมาแจมอีก แจ่มจริง

อยากปายเนอะ