[รีวิวทางบกแบบสั้นๆ] หนทางสู่ ... “เสียมเรียบ" ... - Print Topic

ได้มีโอกาสเดินทางไปเยือนนครวัด-นครธม ณ เมืองเสียมเรียบ ประเทศกัมพูชา โดยทางรถยนต์เมื่อช่วงปีใหม่ที่ผ่านมาครับ เลยมีเรื่องถนนหนทางมาเล่าซะหน่อยนึง เผื่อท่านที่กำลังวางแผนจะไปทางรถ จะได้เห็นภาพเส้นทางมากขึ้นครับ...

...ถนนจากชายแดนไทย-กัมพูชา ตรงด่านปอยเปตไปจนถึงเมืองเสียมเรียบ มีระยะทางประมาณ 150 กม. ถ้าเป็นเมืองไทยขับรถ 2 ชม. ก็ถึงแล้วป่านนี้ แต่ที่นี่ในเมืองเขมร ถนนเส้นนี้ต้องใช้เวลาเดินทางราว 4 ชม.กว่าๆถึง 5 ชม.เลยอ่ะ...ขนาดเป็นทางหลวงแผ่นดินนะเนี่ย อะไรจะปานนั้น เหตุเพราะสภาพถนนที่มีสารพัดรูปแบบ แต่ค่อนข้างจะออกแนววิบากพอควรเลยล่ะครับ...

...ตอนนี้ขณะกำลังผ่านด่านตรวจคนเข้าเมืองตรงคลองลึก (อรัญประเทศ) เห็นตึกคาสิโนใหญ่โตทางฝั่งกัมพูชา วันหยุดยาวอย่างงี้คนเยอะเลยครับ รอคิวตรวจพาสปอร์ตนานมากๆ...

เมื่อเดินข้ามสะพานเข้าสู่เขตเมืองปอยเปต ก็เจอกับประตูใหญ่ทรงปราสาทสวยงาม ขึ้นป้ายตัวอักษรเขมรอ่านว่า "พระราชอาณาจักรกัมพูชา"...เป็นการเรียกน้ำย่อยก่อนไปเจอสุดยอดศิลปะขอมของจริงล่ะครับ

ถนนช่วงแรก จากเมืองปอยเปต-เมืองศรีโสภณ (จ.บันเตียเมียนเจย) ระยะทางราว 50 กม. เป็นถนนลาดยางครับ แต่ก็ค่อนข้างแคบ และมีหลุมมีบ่อเยอะอยู่นะ ยังเดินทางไม่สะดวกนักถ้าเทียบกับบ้านเรา แค่นี้ก็ใช้เวลาชั่วโมงกว่าแล้วครับ...ระหว่างทางมีหมู่บ้านเป็นระยะ แต่ไม่มีปั๊มน้ำมันหรือห้องน้ำให้เข้านะครับ ใครปวดต้องทนหน่อยจนกว่าจะถึงศรีโสภณครับ (คนไม่ค่อยปวดห้องน้ำก็สบายไป)...ถนนเส้นนี้เป็น Tollway ครับ มีด่านเก็บตังค์จากคนขับรถ แต่รู้เก็บไปทำแป๊ะอะไร มาทีไรถนนก็สภาพเดิม เฮ้อ....

ช่วงนี้เข้าเขตเมืองศรีโสภณแล้วครับ รถราขวักไขว่ทีเดียว...เมืองนี้เป็นจุดแวะพักระหว่างทางก่อนต่อไปยังเมืองเสียมเรียบ ค่อยยังชั่วหน่อยครับ

คนไทยส่วนมากนิยมมาทานอาหารกลางวันที่ศรีโสภณนี่หล่ะครับ เพราะถ้าเดินทางออกจากกรุงเทพเช้า มาตรงด่านอรัญประเทศสายๆ กว่าจะผ่านด่านและเดินทางต่อมาในกัมพูชาได้ ก็จะมาถึงศรีโสภณราวๆเที่ยงพอดี...ตรงนี้เป็นร้านอาหารยอดฮิตของที่นี่ครับ ชื่อว่าร้าน "ประกายปรึ๊ก" (ประกายพฤกษ์) ด้านขวามือจะเห็นภูเขากลางเมืองศรีโสภณ คือ "พนมบันเตียเมียนเจย" ครับ...

มื้อเที่ยงแบบง่ายๆสบายท้องครับ ความจริงมีปลาเนื้ออ่อนทอดกระเทียมจานใหญ่ด้วยนะ แต่โดนผมฟาดเรียบร้อยโรงเรียนจีนไปแร้ว...อิอิอิ

อิ่มแล้วก็เดินทางกันต่อครับ....ถนนช่วงที่สอง จากศรีโสภณ-เมืองเสียมเรียบ ระยะทางเกือบๆ 100 กม. คราวนี้ของจริงล่ะครับ เป็นถนนดินลูกรัง ฝุ่นนี้ตลบอบอวลสาหัสนัก ในภาพนี้ยังกะพายุทะเลทรายเลยอ่ะ...สภาพผิวจราจรก็ขรุขระไม่เบา ถ้ารถประเภทเหยียบแรง ก็คงจะกระเด้งกระดอนราวกับว่าก้นเราจะพัง แต่ถ้านั่งรถไปนานๆเดี๋ยวก็ชินเองครับ อิอิอิ

รถราในเมืองเขมรจะวิ่งเลนขวาครับ ต่างจากระบบบ้านเรา รถกระบะที่เห็นคนนั่งกันเต็มยั้วเยี้ยนั่น คือ “ระบบขนส่งมวลชน” ของเค้าล่ะครับ....สงสัยไปถึงที่แล้ว ผู้โดยสารคงได้กลายสัญชาติเป็นฝรั่งหมดแหงๆ ก็ฝุ่นจับหัวแดงออกปานนั้น โอ้ววว...

ตามเส้นทางถนนนี้ ก็มีสะพานข้ามน้ำข้ามคลองอยู่เป็นระยะ สภาพก็เป็นสะพานรุ่นดึกดำบรรพ์ตั้งแต่สมัยสงครามโน่น มักจะเป็นสะพานเหล็กสูงๆ คอสะพานชันดิกแบบไม่เห็นใจคนขับรถ พื้นสะพานมักจะเป็นแผ่นเหล็กที่เต็มบ้างโหว่บ้าง ทำเอาลุ้นระทึกทุกทีเวลาขึ้นสะพาน กลัวมันจะไปติดคาบนนั้น....แต่ก็สารถีสุดยอดฝีมือเมืองเขมร ก็พารอดมาได้ทุกครั้งนี่หว่า จากลัวทำไม 5555

ตามปกติในช่วงที่สองของถนนนี้ จะมีจุดแวะพักก่อนเข้าเมืองเสียมเรียบ เป็นจุดที่แวะสำหรับเข้าห้องน้ำห้องท่า หรือลงมายืดเส้นยืดสายหลังจากทนระกำก้นมานาน คือ “เมืองกะลัน” ครับ เป็นชุมชนประมาณว่าอำเภอของต่างจังหวัดครับ จากจุดแวะพักนี่อีกราวๆชั่วโมงนึงก้ถึงเสียมเรียบแล้วครับ

ทิวทัศน์ข้างทางก็คล้ายชนบทเมืองไทยครับ เป็นทุ่งนากว้างๆมีหมู่บ้านเป็นระยะ แต่ไม่ถี่และพลุกพล่านเท่าบ้านเรา ที่นู่นเค้ายังดูเป็นธรรมชาติมากๆ

อีกประมาณยี่สิบกิโลจะถึงเมืองเสียมเรียบ ถนนจะเริ่มกลายเป็นลาดยางครับ เรียบดีใช้ได้ แต่ยังแคบมากครับ เวลารถใหญ่สวนกันก็เสียวดีนะ แต่ช่วงนี้ก้นเราจะสบายขึ้นกว่าเดิมอย่างเห็นได้ชัด 55555

และแล้วก็ถึงเมืองเสียมเรียบยามบ่ายแก่ๆครับ สองข้างทางเข้าเมืองนี่โรงแรมใหญ่น้อยสวยหรูผุดขึ้นใหม่เพียบ สะท้อนถึงความเจริญด้านการท่องเที่ยวที่กำลังบูมสุดๆของที่นี่ได้เป็นอย่างดี....ยังไงก็ตาม ผมว่าเมืองเสียมเรียบนี่ เค้าก็มีระบบการจัดการที่ดีพอใช้เลยล่ะครับ ร่มรื่นน่าอยู่น่าเที่ยวกว่าที่กรุงพนมเปญซะอีกนะ

เป็นอันว่าสิ้นสุดการเดินทางบนถนนสายวิบาก ปอยเปต-เสียมเรียบ แล้วล่ะครับ

ขอปิดท้ายด้วยนี้เลย “รอยยิ้มแห่งบายน” ความมหัศจรรย์ที่ทำให้ผมต้องย่อมลำบาก เดินทางไกลมาสยบอยู่ตรงหน้านี่หล่ะครับ

ขอบคุณทุกท่านที่มาเยี่ยมชมกระทู้นี้ครับ...

ป.ล. ถ้าอยากบินไปเที่ยวนครวัด-นครธม ก็มีแต่ PG เจ้าเดียวผูกขาดครับ แพงหูฉี่แต่คุ้มค่าสำหรับความสบายครับ

กับข้าวน่ากินเหลือเกิน....ขอกินด้วยคนนะครับ คุณNMkrung

ขอบคุณครับ ถ้ามีโอกาสผมก็อยากไปสักครั้งนึงครับ ...

แนะนำว่าผู้สูงวัยเกินเลข 3 นำหน้า สมควรเดินทางไปด้วยเครื่องบินเป็นอย่างยิ่ง
เมืองสวยครับ ธรรมชาติ ผู้คนจิตใจดี (ไม่เห็นเหมือนแถบชายแดนบ้านเรา)

แต่ขอบอก ครับ ขอ-บอก ของกินแพงมั่กๆ อะ

ปล.อยากไปหลวงพระบาง กับอ.ปาย จัง เพื่อนพึ่งไปมา อิจฉาๆ

เด๋วจะตามไปเก็บตก อิอิอิ

x-x-x-x-x

Print Topic - Archive