เว็บบอร์ดรีวิว

สวัสดีคับ ผมB 767 คร้าบ วันนี้มาทำรีวิวใไปมาเก๊าให้เพื่อนได้ดูกัน หลังจากที่ดองมานาน ไม่มีเวลาทำเลย

ตืานขึ้นมาตอนตีสาม ออกจากหอเพื่อนตีสามครึ่ง แต่ไปถึงสนามบิน เกือบตีห้า ทั้งๆที่ หอเพื่อนอยู่แค่ลาดพร้าวเอง อันเนื่องมาจาก ไอ้เพื่อนตัวดีของผม มันเสือกลืมกระเป๋าสตางค์ เลยต้องนั่งรถกลับมาเอากระเป๋าสตางค์อีก พอไปถึง คนเยอะมากเลย เพิ่งเช้านะเนี่ย ทำไมเยอะจัง ( เป้นปกติของแอร์เอเชีย)

เห็นคนเยอะเลยไปเช็คอิน กับเครื่อง คีออส เลย ได้บอรดดิ้งพาสที่สวยกว่าด้วย

หลังจากนั้นผ่าน ตม. คนเยอะพอสมควร แล้วเดินไปหาของฟรี กินที่ เล้าจคิงเพาเวอร์ ครับ

อ่า น้ำลายไหล ของฟรีทั้งนั้น

ขอให้ผมเดินทางโดยปลอดภัยนะคร้าบ .....สาธุ

อิ่มหนำแล้ว มองเวลาแล้วโอเค ไดเวลาบอร์ดแล้ว เลย เดินออกจากหอไปที่เกจวันนี้ใช้เกจ เอฟสี่ ได้นั่งเครื่องลายไทยด้วย ดีใจจัง

โทษทีคับ เดินออกจากเล้าจ์น ไม่ใช่ หอ แฮ่ๆๆๆๆ

แล้วก็ขึ้นเครื่อง วันนี้ผู้โดยสาร 95% น่าดีใจกับแอร์เอเชียที่ผู้โดยารเยอะแบบนี้

ลืมมุมที่หลายคนบอกว่าเป้น มุมบังคับ และก็ส่องเพื่อนร่วมสายโลหิต (หางแดงเหมือนกัน)

นั่งปุ๊ป สัญญาณรัดเข็มขัดก็ดังปั๊ป เครื่องก้อเริ่มพุชแบ็ค แล้ว เตรียมตัวออกเดินทางสู่ มหานครแห่งคาสิโน มาเก๊า ระหว่างแท้กซี่ ส่องเจ้าอื่น ไปเรื่อย

แปปเดียว เครื่องก็ เทคออฟ หลังติดเบาะแล้ว ทีนี้ พอเครื่องไต่ได้ระดับ นางบำเรอบนกำปั่นเหาะ( แอร์โฮสเตส ) ก็ออกบริการขายอาหารว่าง ต่าง ๆ ไฟล์วันนั้น พี่ๆ ลูกเรือให้บริการได้ ดีมาก ยิ้ม แย้มแจ่มใส เป็นกันเองกับผู้โดยสาร ขอตรบมือให้กำลังจนะคร้าบ พี่พี่ลูกเรือทั้งหลาย

สามำรวจ กระเป๋าหน้าที่นั่งดีกว่า

หลังจากหลับไปงีบนึง พี่ๆ สาวสวยก้เดินมาปลุก บอกว่า เครื่องจะลงแล้วค่ะ ปรับพนักพิงด้วยนะค้ะ พอเครื่องลงก้เจอเจ้าบ้าน แอร์มาเก๊า กับ วีว่ามาเก๊า
พอเครื่องเข้าจอดแต่ยังจอดไม่สนิท ความอลเวงก้อเกิดขึ้น

:( >:(

วันนั้น รอผ่านการตรวจคนเข้าเมือองนานมากเกือยชั่วโมง น่องเนี่ย โป่งเลย พอผ่านพิธีการเสร้จ ก้อ เดินออกไปขึ้นรถฟรี ไปเวเนเชี่ยนกัน ระยะทางไปเวเนเชี่ยน ใกล้มาก ใกล้สนามบินมาก แปปเดียวไม่ถึงสิบนาทีก้ถึงแล้ว มองจากสนามบินยังเห็นเลย

เมื่อรถไปถึงเวเนเชี่ยน ความรู้สึกทึ่ง ในความสวยก็เกิดขึ้น ทำไมไมันสวนอย่างนี้ ใหญ่โตขนาดนี้เนี่ย โอ้ พระเจ้าจอร์ช เอ้า เรามาดูบรรยากาศ ภายในกันดีกว่า สวยงามมาก เน้นโทนสีทอง สุดๆ คับ  

เดินไปอีกนิด โอ้โห ที่เสี่ยงดวง ไมมันเยอะอย่างนี้ น่าเล่นทั้งนั้นแต่เล่นไม่เป้นสักอย่าง เลยลองไปเล่นหยอดสล็อต ดู หยอดไปหยอดมา ได้ครับ ท่านผู้ชม สิบเหรียญ ( แค่สิบเหรียญ แต่ก็ดีนะ ดีกว่าไม่ได้ ) พอได้มาก้อเอาไปเล่นต่อเผื่อได้ แต่ที่ไหนได้ กลับเสียเพิ่มอีก วันน้ั้นหมดไปกับการหยอดตู้ ประมาณ ร้อยเหรียญ อ่ะคับ เออ ลืมบอกไป คาสิโนที่นี่ ใช้เงินดอลล่าฮ่องกงเล่นกันนะคับ ( การพนันเป้นสิ่งที่ไม่ดีนะคับแล้วตูจะเล่นทำไมฟว่ะ) แต่ผมไม่ได้ถ่ยรูปในบ่อนมานะคับ เพราะว่า เค้ส ไม่ให้ถ่ายคับ ผมเลยไปหาของกินต่อ ราคาอาหารที่นี่ถือว่าแพงคับ ถ้าเทียบกับปริมารที่ให้มา บรรยรกาส ในการนั่งกินข้าว แหม อย่าให้พูด สุดๆคับ เค้าจัดสถานที่ได้สวยดี มองไปด้านบน เห้นเป้นท้องฟ้าสีสดใส  โดยรอบสะอาดมาก มีพนักงานมาเก็บโต๊ะทันทีที่คุรลุกออกจากโต๊ะ

มาทำต่อคร้าบเมื่อกี้เน็ตมีปัยหาอ่ะคับ

นี่คับ อาหารที่ซื้อมาทาน รวมๆ แล้ว เกือบสองร้อยเหรียญ แน่ ( แพงอ่า )

ทานเสร้จ หนังท้องตึง ก็เลยอยากนอน  แต่นอนไม่ได้คับ มีเวลาวันเดียว เที่ยวมาเก๊า เลยต้องลุยต่อ ชมภาพบรรยากาสในเวเนเชียนกันต่อคับ

เวลาร่วมบ่ายสอง เลยออกจากเวเนเชียน ไปประตูโบสถ์เซนปอล คับ  หลังจากนั้น ไปวัดอาม่า

ต่อ

.

จากนั้นเดินลงมา เดินเล่น ย่านเซนาโด สแควร์ เดินเข้าไปในโบสถ์มีคนเข้าไปเยอะเหมือนกัน

เดินเล่นอยู่พักใหญ่ ก้เกิดการเบื่อ อยากเปลี่ยนที่บ้าง เลยไปต่อ วัดอาม่า โดยแท้กซี่ค้าบ หมดค่าแท็กซี่ไป ยี่สอบสองเหรีนญ ค้าบ

ระหว่างทาง ผ่านมาเก๊า ทาวเวอร์ ด้วย แต่ไม่ได้แวะ ดุๆ แล้ว ไม่มีอะไร