เว็บบอร์ดรีวิว

Discover Macau

ขอย้อนเวลาถอยหลังจากวันกลับก็แล้วกันนะครับ

สนามบินที่นี่รันเวย์เขาอยู่กลางทะเลอานะครับ แต่ไม่มีปัญญาได้เห็น เพราะขากลับมันดึก มองไม่เห็น
มองไปทางไหนก็มืดไปหมด แต่ตอนนี้คือช่วงรอเครื่องบิน รอ Boarding

โรงแรมสนามบิน มั้ง

ภายในอาคารผู้โดยสาร

เข้านานั่งเล่นแถวนี้ คนน้อยดี

มาดูบั้นท้ายเครื่องบิน

อันนี้เดินมาใกล้กับทางออกขึ้นเครื่องละ

เราจะเดินทางกับเครื่องส้มๆ นี่แหละ

ทางออกขึ้นเครื่องเป็น Walk Gate เดินซะ

มืดละ เห็นไฮแอทกำลังเล่นไฟโชว์

เปลี่ยนสีละเด้อ

คราวนี้เรามาดูว่าเราไปไหนบ้าง ที่มานี่คือตั้งใจพาคุณนายมาซื้อเขากวางอ่อนครับ เพราะคราวที่แล้วคุณนายไปซื้อที่ไหนก็ไม่เคยเห็นมาเห็นที่เวนีเชี่ยน
เริ่มตอนมาเที่ยวเลยละกัน มาถึงดึกไม่มีปัญญาไปแดนซ์กระจาย เพราะเป็นที่ อ-โค-จร ก็เลยตื่นมาตอนเช้า

เริ่มต้นที่เมืองมาเก๊าละกัน เพราะนอนที่นี่ เดินทางโดยรถเมล์ข้ามไปหาน้าครับที่เกาะไทปา น้าเปิดร้านอาหารที่นั่น ชื่อร้านเชียงราย ขายอาหารไทย รถเมล์นี่ใช้บัตรแบบอัตโนมัติ สายการบินแอร์มาเก๊าเขาแถมให้คนละใบ
รูปอาคารระหว่างเดินทาง

ศึกษาเส้นทาง

ระหว่างทาง

สวยดี

ลิสบัวมั้ง

ลิสบัวใหม่กับเก่า ดูสิดาบแทงลงมาซะ ใครอย่าหวังไปรวยนะ

ข้ามสะพานมาละ

บนสะพาน

กำลังจะลงสะพานละนะ แต่อันนี้วิวอีกมุม

ข้ามมาละลงรถละ งงๆเล็กน้อย เห็นมันเริ่มถนนแคบลงก็เลยขอเดินเล่นกันดีกว่า นี่รูปพ่อผมครับกับเจ๊เจ้าแม่ข่วงสิงห์ที่จะซื้อเขากวางอ่อน

ศาลเจ้า

เดินไปเดินมาเจอตึกเขียวๆ

ศาลเจ้าข้างทาง

ตึกเขียวๆ จะเห็นได้ว่ามีอุจาดทรรศ

โบสถ์ที่อยู่เหนือตึกเขียวๆ

เดินเล่นที่ร้านขายของที่ระทึก

แล้วก็ร้านขายขนม

ขนมพายไข่

อันนี้อีกร้านนึง

ร้านของน้าผม เป็นคนเชียงรายก่ะ ก็ตั้งชื่อร้านว่าเชียงราย

ในร้าน

มาทานอาหารที่ร้านเชียงรายก็ต้องนี่ "ขนมเส้นน้ำเงี้ยว" ขนมจีนนำเข้าจากไหหลำก่อนเน่อ

อันนี้ก็พี่ๆที่เขาทำงานที่ร้านนี้แหละแกะกุ้งกันมือเปื่อย ขายหมดทุกวันนะเห็นงี้

อิ่มแล้วน้าก็พาไปเที่ยวเกาะโคโลวาน Coloan น้าผมเขาบอกว่าเป็นภาษาโปรตุเกส ให้อ่านว่า โคโลวาน เริ่มที่เจ้าแม่ทะเล แต่ไม่รู้จำภาษาจีนไม่ได้

อีกมุม จะบอกว่าคราวที่แล้วที่มาบินแอร์มาเก๊าในอดีตนะครับคือมีเที่ยวเช้าด้วย จะเห็นท่าชัดมากตอนเครื่องแลนด์

ต่อที่ศาลเจ้าพ่อทะเล ซึ่งก็จำไม่ได้ว่าภาษาจีนเขาว่าอะไร

นี่เจ้าพ่อ

ด้านข้างก่อนเข้าไปไหว้เจ้าพ่อ เป็นเสือ

แวะซื้อขนม น้าบอกว่าร้านนี้อร่อยสุดละ น่าจะแล้วแต่คนมั้ง แต่เราก็อร่อยไปหมดเลยอ้วนท้วนสมบูรณ์

ดูเขาผลิตกัน

ขนมอะหยังบ่อฮู้

ถ่ายกับยานพาหนะที่พาเราเที่ยววันนี้ครับ ที่นู่นราคาไม่แพงเท่าเมืองไทยนะ

มาต่อที่ทะเลนี่ จำชื่อไม่ได้อีกคือกั๋น

ทรายดำดีจริงๆ จะเอาไปไหว้ราหู

นี่คณะ อัดกันมาบนรถ เจ้าของนี่คือคนที่สวยๆ เสื้อชมพูครับ

แล้วก็เปลี่ยนกันถ่าย สังเกตว่าคนที่ไม่ลุกนี่คือคนที่รากหยั่งลึกลงไปที่ม้าหินแล้ว

คราวนี้เราก็มาเที่ยวกันต่อละกันที่ The Venitien คือมานี่ไม่ได้มาเล่นการพนัน ไม่ได้มาเดินทอดน่อง แต่มาซื้อเขากวางอ่อน แบบว่าตอนนี้ใครจะให้พาไปไหนในนี้นี่คล่องละ เดินไปเดินมาทุกซอกทุกซอย กว่าจะเจอร้านของเจ๊แก เริ่มเลย เราก็เดินผ่านโถง

แล้วเราก็เดินต่อ

เดินต่อ

แวะห้องน้ำก่อน

แวะดูทับทรวงก่อน ถ้าจะแพง

อันนี้สินค้าของเขานะ เวนีเชี่ยน

มาเป็นฝูง ธิดาวานร

นี่อะไรนี่ แพงๆทั้งนั้น

แต่ชอบอันนี้อะ

นี่เห็ดหลินจือมั้ง มาถึงละ หอบจะตาย ซอยสุดท้ายที่เดิน

ร้านนี้แหละมีแน่

นี่คือชิ้นส่วนนาฬิกา แพงอยู่นะยี่ห้อนี้ ผมก็โลเล็กส์พม่าแม่สายเท่านั้น มิอาจเอื้อม

มาเป็นเรือนนี้มั้ง

นี่ก็ห้างสรรพสินค้าในนั้น

ส่องคาสิโน

อีกภาพ

มีการแสดงด้วย

รำวง เฮ้ย เต้นรำ

แทบ แทบ แท๊บ แท๊บ แทบ

รูปเวนิส ซักวันเราจะไปนะ ถ้ามีปัญญา ไปแน่

ด้านนอกของเวนิเชียน พอดีเอาคนแก่มาฟอกปอดก่อน ไม่ได้อับยามาหลายชั่วโมงละ มาดูเป้าหมายถ้ามาคราวหน้า

ตัดตอนไปอีกวันนะ เหนื่อยมากเลยครับกับการตามหาเขากวาง แพ๊กเก็บเรียบร้อย กลัวหาย มาวันนี้ก็ไปเดินหาแถวซีนาโด้ต่อ อ่านงี้หรือเปล่า เพราะคุยไม่รู้เรื่องกับใครเลย

นี่ก็คนแก่ ลืมไปต้อง ส ว
ทำอะไรจ๊ะ

ใกล้ละที่จะถึงร้านขายเขา

นี่แหละ เขากวางอ่อน

ถึงละซากประตู แบบว่าผมชอบนะได้มาดูอะไรที่มันเป็นอย่างงี้มันดูแบบว่าให้เราลองย้อนเวลาดี แต่พวกเพื่อนๆที่เรียนด้วยกัน บอกว่าอี้แค่ประตูเก่าๆ โทรมๆ แบบว่าไม่มาเยือนหรอกมาเก๊า โทรมๆ ไม่มีอะไรเลย ไปช๊อบปิ้งที่เกาหลีดีกว่า เชิญเถอะ ไงผมก็ยังหลงเสน่ห์มาเก๊าครับ แต่ถ้ามีโอกาสก็จะไปตะลุยเกาหลี รอให้พี่ที่สนิทกันเขาไปอยู่นู่นก่อนนะ เรื่องของเรื่องจะได้ประหยัดค่าใช้จ่ายที่พัก อิอิ

อันนี้พ่อผมถ่าย

คนแก่นั่งเลือกรูปกันใหญ่

ร้านนี้เขาให้เราถ่ายภาพเขาได้ตามใจ เพราะเขาทราบว่าสองเฒ่าจะต้องซื้อรูปแน่ๆ

นี่อีกรูปนึง ตลกดี ใครเต่าเหม็นระวัง แต่คนที่ทำงานผมต้องขอเชิญคุณนกมาจิกปากหน่อย ปากจะได้ไม่หมา

เจ๊ด้านขวาแหละ เจ้าของร้าน เธอเก็บเงินอย่างเดียว สามีเธอก็วาดอย่างเดียว

หิวละไปหาไรกินดีกว่า

นี่ของผม ขอบอกว่าอย่ากระหายมาก เพราะเซ็ตเดียวก็อิ่มตายละ

นี่เรียบร้อยแล้วเราก็มารอรถเมล์กันแถวนี้แหละ

ขอย้อนให้ดูซีนาโด้หน่อยนะ

อีกภาพ

บรรยากาศ

บรรยากาศแถวนั้น เมื่อกี้คอมมันรวน คอมมันเก่าละครับ ของที่ทำงานแหละ ไม่ใช่ของส่วนตัว

อีกภาพบรรยากาศ ถ้าจำไม่ผิดนะคือวิหารเซนต์ดอมินิก

นี่คนกำลังซ๊อบปิ้งกันวุ่นวาย วิงหัวไปหมด

นี่ก็ Homeless มันก็ต้องมีแหละเนาะ

ถังขยะ น่ารักดี

อันนี้ก็ชอบเดินผ่าน ก็เลยแอบถ่าย

อีกภาพ

อันนี้ก็อีกคาสิโน

ไปละนะ ไม่ได้เข้าไปหรอก

รอรถเมล์

นี่ป้ายรถเมล์ แลดูขลัง

ระหว่างทาง

ผ่านที่เขาเตรียมจัดฟอร์มูล่าวันด้วย

หรือ "กรังปรี" นี่แหละ

ดูพ่อผมสิ โอ้โห เก็บของซะ แบบว่าต้องยัดให้ได้ทุกจุด แม่รอของฝากอยู่ แม่ผมเขาไม่อยากไปไหนมาไหนเท่าไหร่ เพราะเขาขี้เกียจ เดินทาง แบบว่าขี้เกียเดินทาง ไรเงี้ย ก็เลยต้องขนของไปเอาใจแกหน่อย

โรงแรมที่เราพักกันนะครับ

ในห้องพัก

ห้องน้ำ

ขอทำงานแป๊บ เดี๋ยวจะไปเล่นไฮโลด้วย

ลอบบี้

ลืมพวก Amenities

ขอจบไว้ที่รายละเอียดโรงแรมละกัน

จบรีวิวแล้วเหรอคร้าบ แหมๆ น่าอิจฉาจัง มีคนรู้จักอยู่มาเก๊าก็ดีแบบนี้อ่ะ มีคนขับรถพาเที่ยวนั่นนี่แบบถึงแหล่งจริงๆ อิจฉาๆ อยากไปเที่ยวแบบนี้บ้างอ่ะ ที่พักสวยดีนะคร้าบ อาหารก็ดูน่ากินใช้ได้เลยอ่ะ ว่าแต่อาหารที่โรงแรมเป็นยังไงบ้างอ่ะครับ บอกหน่อยดิ เผื่อจะได้ตัดสินใจง่ายขึ้น

ขอบคุณครับผม โรงแรมน่าพักจังเลยครับ
เสียดายบรรยากาศ ที่มาเก๊า ขมุกขมัวไปหน่อยนะครับ

เกยหันร้านเจียงฮายในหนังสือไกด์บุ๊ค อะหยังซักอย่างเนี๊ยะ

ก็กึ้ดไว้ละ ว่าเจ้าของท่าจะเป๋นคนเจียงฮาย

ละก่อแม่นแต้โตย  .....  ผมมีทริปปาแฟนไปแอ่วเดือนมีนา กะว่าจะไปแอ่วร้านนี่ผ่อซักกำเลาะ

คนเจียงฮายเหมือนเดวกั๋น น่าจะมีหยังพิเศษๆ หน่อย

ขอบคุณจ้าดนัก สำหรับ รีวิวค้าบ

ขอบคุณครับผม

ขอบคุณครับ
เจอกัน มาเก๊า 25-27 ตค 53 กับ airaia 0 บาทคราบ 55+