เว็บบอร์ดรีวิว

สวัสดีครับ

ก่อนอื่นเพื่ออรรถรสในการชมรีวิวชุดนี้ ขอให้ท่านที่ยังไม่ได้อ่านรีวิวที่แล้วติดตามเพื่อความต่อเนื่องของเนื้อเรื่อง และท่านที่เคยอ่านแล้วก็กลับไปอ่านอีกได้ ไม่สงวนลิขสิทธิ์ใดๆ ทั้งสิ้นครับ  

ไปสวิสกับ LH กับเส้นทาง ORD-FRA-ORD โดย MassBoy
http://www.hflight.net/forum/m-1250284553/

LX 1310 ZRH - LED ไม่อ่านไม่เมนท์ไม่ได้แล้ว
http://www.hflight.net/forum/m-1250779397/

บินข้ามทวีปกับ SAS: LED - CPH - ORD โดย M.B.
http://www.hflight.net/forum/m-1253252125/

หากท่านที่ติดตามสามรีวิวด้านบนจะพบว่า ผมกลับมาจากการไป backpack ทัวร์ยุโรป (เน้นรัสเซีย) ร่วมเดือนกว่าๆ และเดินทางกลับมาเรียนต่อที่อเมริกาอย่างหมดสภาพ ประกอบกับโดนทางบ้านเอ็ดมาว่าทำไมปิดเทอมใหญ่ไม่กลับบ้าน แอบหนีไปเที่ยวรัสเซียเนี่ยนะ โถ.... ก็นานๆ ผมจะมีโอกาสแบบนี้นี่ครับ แต่ในใจก็คิดถึงบ้านตลอดนะ เลยเป็นที่มาของการกลับบ้านตอนนี้ครับ

การกลับบ้านรอบนี้ห่างจากตอนที่ผมกลับมาจากครั้งที่แล้วถึง 1 ปี 3 เดือน นับเป็นการจากบ้านที่นานที่สุดในชีวิตผม ตอนแรกผมเองก็เครียดมากว่าจะหาตั๋วได้ป่าวหว่า ช่วงนี้แพงแน่ๆ เลย พอสอบถามกับเอเยนต์เจ้าประจำที่เคยซื้อได้ราคาที่ถูกมากอย่างเหลือเชื่อ ก็เลยไม่รอช้ารีบจองซะเลย แต่ว่า อ้าว UA นี่หน่า กะจะนั่ง NH หรือ OZ เหมือนอย่างเคยซะหน่อย แต่สองเจ้านั้นกลับแพงชนิดที่ผมมิอาจเอื้อมถึง UA นี่เป็นสายการบินที่ผมตั้งธงไว้ก่อนว่าอย่าได้คาดหวังอะไรกับมันมากเลย จะเป็นอย่างไรนั้น การเดินทางครั้งนี้จะดีหรือแย่กว่าที่ผมคาดหวังเอาไว้ คำตอบพร้อมประสบการณ์โหด มัน ฮา อยู่พร้อมในนี้ให้ทุกท่านได้สัมผัสไปพร้อมๆ กันแล้วครับ

รอช้ากันอยู่ไย ตามไปชมกันเลย ณ บัดนาวครับ......

ผมสอบไฟนอลตัวสุดท้ายเสร็จเมื่อวันที่ 8 ที่ผ่านมา แล้วทีนี้คืนก่อนหน้าผมก็ไม่ได้นอนเลย เพราะต้องไปค้างคืนห้องสมุดเพื่อปั่นงาน ผลก็คือผมต้องกลับบ้านมานอนสลบเหมือดอยู่ทั้งวัน โอยยย ข้อสอบก็ทำไม่ได้ เฮ้อ เอาน่า พรุ่งนี้ก็ได้กลับบ้านแล้ว ผมคิดในใจเช่นนี้ พร้อมกับตกสู่ห้วงนิทรารมณ์โดยไม่รู้ตัว

พอตื่นขึ้นมา อ้าว เก็บของไม่ทันแล้ว ก็รีบกุลีกุจอจนลืมเวลา เครื่องเราออกเช้ามาก ต้องรีบไปสนามบินซะด้วยสิ ไอ้เราก็งก ไม่อยากไปแท็กซี่ เลยมองตารางรถบัสไว้ว่า

โอเค ตีห้ายี่สิบสอง ออกไหวน่า....

ปรากฎว่าผมกระหืดกระหอบวิ่งแบกสัมภาระกระโตงกระเตงไปขึ้นรถบัส ผลน่ะหรือครับ..... มันออกไปต่อหน้าต่อตาผมเฉยเลย ตายละหว่า เที่ยวต่อไปก็เสียวไม่ทัน จะขึ้นแท็กซี่ก็แพงกว่ากันสิบเท่า เอาไงดี.......

สุดท้ายเพื่อความชัวร์ก็ต้องแท็กซี่ครับ ค่าโดยสารที่ผมควรจะเสียแค่ $1.50 กับการขึ้นรถบัสกลับกลายต้องมาเป็นเสีย $30+ ให้แท็กซี่ ดูราคาสิครับว่ามันต่างกันกี่เท่า ผมหน้าซีดเลยตั้งแต่ตอนนั้น   แต่สุดท้ายก็มาถึงสนามบินโดยสวัสดิภาพนะครับ.....

United Airlines ครองเทอร์มินัล 1 ที่นี่ครับ O'Hare international airport

ดูสิ อากาศวันนั้นก็แสนหนาวววววว อุณหภูมิก็ติดลบนิดหน่อย ทรมานลูกผู้ชายตัวเล็กๆ อย่างผมแท้ๆ รถเมล์ก็ไม่ทัน ต้องมาเสียตังค์นั่งแท็กซี่แพงๆ อีก คิดซะว่าฟาดเคราะห์ไปก็แล้วกัน......

แล้วก็มาดูจอแสดงเที่ยวบินเที่ยวแรก UA 635 ไปยัง Seattle.... อืม ก็โอเค น่าจะตรงเวลามั้ง

ไฟลท์เช้าๆ อย่างงี้ไม่ค่อยมีเที่ยวรถ support ก็ต้องทำ internet check-in มาก่อนครับ คนที่ทำ internet check-in แล้วก็มา drop กระเป๋าได้ที่นี่เลย สะดวกดีจริงๆ

หน้าตาก็เหมือนๆ กับเครื่องเช็คอินอัตโนมัติทั่วๆ ไปนั่นแหละครับ แต่ผมต้องไปพิมพ์ tag กระเป๋าแค่นั้นเอง

เทอร์มินัลนี้ดูดีๆ ผมก็ว่าดูดีใช้ได้เลยนะครับ ยิ่งตกแต่งให้เข้ากับเทศกาลด้วย ยิ่งดูดีเข้าไปใหญ่เลย

เคาน์เตอร์ domestic คนล้านแปดมากกกกก ขนาดเพิ่งจะหกโมงเช้าเท่านั้น

เตรียมผ่านเข้าไปสถานที่เปลื้องผ้า (security ของอเมริกาที่ต้องถอดโน่นถอดนี่วุ่นวายนั่นเอง อย่าเพิ่งคิดลึกครับ  )

โดน security ของอเมริกาทำพิษอีกแล้ว......

เพราะผมพกแป้งเย็นธรรมดาขึ้นไปติดกับ carry on ด้วย แล้วทีนี้คนอ่านเครื่องเอ็กซเรย์ก็ตื่นเต้นใหญ่เมื่อเห็นกระเป๋าผม บอกว่ามันมีผงแป้งอยู่ (กลัวว่าผมจะมาก่อการร้ายวางระเบิดสนามบินแหงๆ) เลยเอากระเป๋าผมไปเช็คละเอียด เอาแป้งมาใส่น้ำยาโน่นนี่ เช็คอยู่สี่ห้ารอบได้ถึงคืนมาให้ผม เซ็งนะครับ แต่ก็เอาน่า เพื่อความปลอดภัย ช่วยๆ กันครับ

แล้วก็ผ่านออกมายัง concourse B ยามร้างผู้คน มันช่างเงียบเหงาผิดกับ O'Hare ที่เคยรู้จักได้ขนาดนี้เชียวหรือ

มาเช็คอีกทีให้แน่ใจครับ เพื่อความชั่ว เอ้ย ชัวร์

เกทของเราวันนี้คือ C11 เพราะฉะนั้นผมจะพาทุกท่านมุดอุโมงค์พิศวง ที่เชื่อมระหว่าง concourse B และ concourse C เข้าด้วยกันนั่นเองครับ

พิศวงงงงวยดีไหมครับ  

ผ่านอุโมงค์พิศวงมาด้วยความงงงวยนิดๆ ขึ้นมาสู่ concourse C

ไม่รอช้า ตรงดิ่งไปสังเกตการณ์ที่หน้าเกททันที S-e-a-t-t-l-e จากความรู้ภาษาอังกฤษเด็ก ป.4 ของผม คำนี้อ่านว่า ซีแอตเติล ไม่ผิดแน่ๆ

ท้องไส้ปั่นป่วน แม็คโดเน่าช่วยคุณได้ ว่าแล้วก็ไม่รอช้า รีบไปซื้อมากินโดยพลัน

ระหว่างทางก็ดูอะไรไปเรื่อยเปื่อย เจอเจ้า 757 ลำนี้กำลังจะไป Denver ลาย Star Alliance ซะด้วย เพิ่งเคยเห็นครั้งแรกจริงๆ ครับ

ส่วนขณะนั้นเวลา 7:30 แล้ว เครื่องน่าจะมาได้แล้ว แต่ว่า.... ว่างเปล่า โล่งโจ้งเหลือเกินครับ งานนี้มีเลทแน่นอน

Boarding pass ของทั้งสาม segment ORD-SEA; SEA-NRT และ NRT-BKK

ส่วน BKK-UTH รอหางแดงก่อนครับ

หน้าเกทก็มีบอกสภาพอากาศที่ปลายทาง ป๊าดติโถ่..... ลบแปดองศาเซลเซียส ผมนึกว่า Seattle อากาศน่าจะดีกว่าที่ Chicago มากซะอีก ที่ไหนได้ก็หนาวใช้ได้เลยนะครับเนี่ย

ในที่สุดเจ้า 320 ของเราก็มาจอดเกทจนได้ เสียเวลาไปเกือบครึ่งชั่วโมง..... ในขณะที่เจ้า 757 ลาย Star Alliance ก็ไปเดนเวอร์ซะแล้ว เดินทางปลอดภัยเด้อ

แล้วคนก็มาต่อแถวกัน ใจเย็นๆ ครับน้าๆ ลุงๆ ไม่มีลดแหลกแจกแถมหรอกครับวันนี้  

พอได้เวลาขึ้นเครื่องก็รีบมานั่งแหมะที่ที่นั่งตัวเอง เพราะการได้นั่งเครื่องบินนานกว่าคนอื่นคือกำไรนั่นเอง  

สภาพอากาศวันนี้ ทัศนวิสัยต่ำ หิมะตก ดูจากข้างหน้าต่างผมสิครับ

นักศึกษาวิชา รว101 ทุกท่าน ตั้งใจฟังคุณครู ท่านี้คือท่ามาตรฐานที่ 1049 ตามองค์กรรีวิวสากล โปรดจำเอาไว้เพื่อนำไปปฎิบัติด้วย

ตายละหว่า ผมเล่นๆ ไปนี่ถ้าท่านผู้อ่านไม่ขำจะทำยังไงกัน ผมบ่แม่นหม่ำ ซกมก เอ้ย จ๊กมก เด๊ะ...... จะได้ตลกเหมือนเขา

มาเปิดดูกระเป๋าโดราเอม่อนหน้าที่นั่ง ก็มีตามที่เห็นนี่แหละครับ

ผมบอกแล้วว่า รีวิวผมไม่รับประกันความฮาครับ ดูสิ ผู้โดยสารทุกท่านเงียบกริบกันหมด บอร์ดเสร็จปุ๊บไม่มีใครมาฮามุกของ ม่ำ ซกมก เลย เฮ้อออออ

ข้อมูลคร่าวๆ ของเที่ยวบินนี้ก็เป็นดังนี้ครับ

วันที่: 9 ธันวาคม 2552
สายการบิน: United Airlines (UA)
จุดเริ่มต้น: Chicago O'Hare International Airport (ORD)
ปลายทาง: Seattle-Tacoma Airport (SEA)
แบบเครื่องบิน: A320-200
ผู้โดยสาร: ประมาณ 75% จากการกะด้วยตา
ระยะเวลาบิน: 3 ชั่วโมง 56 นาที

แผนที่เส้นทางจาก Great Circle Mapper ครับ

ฉาย safety video แล้ว พร้อมกับขออภัยในความล่าช้าครับ

ถอยออกซะที อย่าไปตำตูดผู้ได๋เด้อ