เว็บบอร์ดรีวิว

ทริปนี้จริงๆไปตั้งแต่เดือนสิงหาคม สืบเนื่องมาจากเพื่อนเป็นคนไต้หวันชวนไปเที่ยวก็เลยไม่ได้คิดไร ไปก็ไป ไม่ได้ทำการบ้านอะไรเลย เพื่อนทำให้หมดทุกอย่าง อิอิ สบายจริงๆ แถมไปนอนบ้านเพื่อนอีกตะหาก มีเพื่อนร่วมเดินทางสี่ชีวิต เน้น กิน ช้อป กรี๊ส เท่านั้น!!!อันเนื่องมาจากข่าวร้ายคุณมรกตพัดกระหน่ำเกาะไต้หวัน เป็นอันว่าทริปนี้อยู่กันแต่ในกรุงไทเป ฝนก็ตกเกือบทุกวัน สีชีวิตก็เดินลั่นล้า กินช้อปกันห้าวันสี่คืน ได้ของมาตุงกระเป๋า แต่ไม่ค่อยได้ไปสถาที่ท่องเที่ยว

ร้านอาหารเป็นร้านที่เพื่อนซึ่งเป็นคนไต้หวันพาไปกิน ปรากฎว่าอร่อยทุกมื้อค่ะ ถ่ายรูปบ้างไม่ได้ถ่ายบ้าง เอามาลงให้ดูเล็กๆน้อยๆ นะคะ เพราะถ่ายมาติดแต่หน้าตัวเองกับเพื่อน ไม่กล้าเอามาลงค่ะ กลัวเพื่อนๆ ตกใจ หวังว่าจะเป็นประโยชน์จากคนที่จะไปไต้หวัน หลังจากหางแดงได้ปิดโปรโมชั่น 0 บาทไป ฮือ ไม่ได้จองค่ะ เข็ดไปไต้หวันเดือนสิงหา ฝนตกอย่างเดียวเลย ปีหน้าเลยจะไปแก้ตัวเดือน เมษา เจอกันๆ

มาถึงก็มีผู้ชายรูปหล่อสี่คนมายืนตอนรับเราสี่สาว เราทั้งสี่ก็กรี๊ดกันใหญ่ ถ่ายรูปกันไป ตกลงกันได้ก็นั่งรถเอาของไปเก็บของบ้านเพื่อนก่อน

พอกำลังจะออกไปเที่ยวปรากฎว่า ฝนตกตกมาอย่างหนักค่ะ แพลนไว้ว่าจะไปเคียไคเช็ก เป็นอันว่าล่มค่ะ รีบวิ่งเข้าสถาานี taipei mainstation เปียกกันหมดเลย หนาวก็หนาว เปียกอีก ก็เลยไปเดินช้อปปิ้งที่ด้านล่างรถไฟฟ้า นี้ค่ะ มีของให้ช้อบเยอะมากใหญ่มากๆค่ะ แล้วเพื่อนก็พาไปกิน น้ำถั่วแดงใส่เต้าหู้ หรือ น้ำเต้าหู้ใส่ถั่วแดงนี่แหละ ร้อนๆ อร่อยมากค่ะ ประทับใจขนมที่นี่ค่ะ อร่อยแล้วยังให้ประโยชน์มากๆ

หน้าตามันเป็นแบบนี้ ขอเตือนสาวๆทุกคน ปริมาณขนมที่ไต้หวันให้จะเยอะมาก แบบสองคนกินถ้วยเดียวก็ได้ เพราะเยอะจริงๆ งานนี้อิ่มมาก เพราะสั่งกันคนละถ้วย

ฝนก็ไม่เป็นใจเป็นอันว่ากว่าฝนจะหยุดก็ทุ่มได้ เราก็เลย ต้องไปเดินไนท์มาเก็ตแทน หาอะไรกินกันมื้อค่ำ ไปลองเต้าหู้เหม็นด้วยค่ะ เพื่อนชาวไต้หวันบอกว่าอร่อยนักหนา แต่ชิมแล้วก็ยังไม่ชอบเท่าไร แฮะๆ แต่อย่างอื่นอร่อยกินกันจนเกลี้ยง

แล้วก็ไปกินของหวานกัน ไอซ์มอนสเตอร์บ้านเราก็เหมือนจะเอามาจากที่นี่ค่ะ น้ำแข็งใสที่นี่จะนิ่มมากๆ เลือกผลไม้ที่ชอบ เราเอาทุกอย่างรวมๆกันค่ะ อร่อยมั่ก ห้ามพลาดๆๆ

ลืมเอารูปมาลง

จากนั้นก็ไม่มีไรค่ะเดินช้อปปิ้งตามภาษาผู้หญิ๊งๆ ได้ของมาแบบแบกกลับแทบจะไม่ไหวกันเลยละค่ะ เช้าวันใหม่ ตื่นมากับขา ที่เมื่อยล้า วันนี้มีเป้าหมายว่าจะไปแช่น้ำร้อนกัน ก่อนไปก็แวะเล่นกันก่อนค่ะ ตรงที่ติดกับทะเลไม่รู้ว่าเรียกว่าไร จำไม่ได้เพราะไม่ได้ทำการบ้านไป แต่เพื่อนมันพาไป ก็ตามมันไปละกันนะ

เดินตามทางไปเรื่อยๆจะมีร้านขายของจนไปถึงโบสถ์ อายุเก่าแก่สมัยฝรั่งเศษ มาล่าอาณานิคม

ทางขึ้นป้อมปราการอันเก่าแก่แห่งนี้่จริงๆต้องเสียตังก์ค่าเข้าชม แต่ว่าถ้ามีใบเสร็จ เช่นร้านเซเว่น หรือร้านอะไรก็ได้ เอาหยอดที่ตู้นี้แล้วขึ้นไปดูฟรีค่ะ 1คนต่อหนึ่งใบเสร็จคะ

เพื่อนที่เป็นคนไต้หวันเล่าให้ฟังว่าทางรัฐบาลอยากจะได้ภาษีครบถ้วน โดยการออกนโยบายจูงใจโดย ซึ่งผู้ซื้อของทุกคนขอใบเสร็จจากทางร้านค้า สังเกตทางร้านส่วนใหญ่จะมีเครื่องออกใบเสร็จให้   ส่วนประชาชนชาวไต้หวันทุกคน ที่มีใบเสร็จสะสมไว้ยิ่งซื้อมากยิ่งได้ลุ้นมาก ทุกๆเดือนจะมีการลุ้นจับสลากเหมือนลอตตาลี่บ้านเรา โดยในใบเสร็จทุกใบมีค่าสิ้นเดือนมาลุ้นกัน

สองข้างทางเป็นร้านขายของ มีขนมของฝากเต็มเลยค่ะ เลือกซื้อกันจนพอใจก็ไปกันต่อที่ น้ำพุร้อน beitou

ทางเข้าโรงแรมน้ำพุร้อน  

โทดทีทำไมลดขนาดรูปแล้วยังโหลดไม่ได้ก็ไม่รู้เลยต้องลดให้เล็กสุดๆถึงจะได้ งงจัง

มาดูห้องน้ำกันห้องน้ำที่นี่จะต่อท่อมาจากน้ำพุร้อนมาถึงโรงแรมเลยค่ะ เปิดแล้วก็เข้าไปแช่ได้ตลอดยี่สิบสี่ชั่วโมง

มองด้านซ้ายจะมีปุ่มอยู่สามปุ่ม น้ำร้อน น้ำเย็น แล้วก็น้ำพุร้อน เลือกเอานะคะ เราเลือกน้ำพุร้อน (ไม่อยากบอกเลยว่าตอนแรกเปิดแต่น้ำร้อน ไอ่เพื่อนชาวไต้หวันมันก็บ่นว่าทำไมน้ำมันใสๆ แกเปิดอันไหน พอดิชั้นชี้เท่านั้นละค้า ต้อง empty tank เลยทีเดียว) งานนี้เราสี่คนใส่ชุดว่ายน้ำไปแช่กัน
อย่าแช่เกิน 30 นาทีต่อครั้งนะคะ แล้วก็ควรจะมีน้ำกินทดแทนหลังจากเสียเหงื่อไปเยอะ
หลังจากเดินช้อปอย่าง เหน็ดเหนื่อยก็ได้น้ำร้อนที่นี่แหละบรรเทาไปได้เยอะ

ห้องน้ำห้องนี้มันเป็นแบบกระจกซีทรูด้วยล่ะ... เพื่อนมาถึงมันก็เหนื่อยนอน เราก็รีบย่องไปอาบน้ำก่อน พอเราอาบเสร็จถึงตามันอาบ คราวนี้ล่ะ ตอนมันกำลังอาบก็ เคาะกระจกแอบดูมัน ร้องกรี๊ดซะลั่นโรงแรมเลย ฮ่าๆ สังเกตุด้านขวารูปบนจะเป็นกระจกถัดไปเป็นห้องนอนเลย

รูปด้านล่างอันนี้เป็นเพดานบนเตียงนอน เวลาปิดไฟจะสวยมากเหมือนนอนดูดาวอยู่ สวีตมากๆค่ะ
พอหันมา ไอ่เพื่อนตัวดี ครอกฟี้ไปซะละ ก็เลยนอนดูคนเดียวก็ได้

แช่น้ำสบายใจก็ไปหาขนมกินกันที่ร้านตายาย เมนูนี้ขอยกให้เป็นอันดับหนึ่งของทริป อร่อยมาก

ร้านด้านบน สำหรับไปตามรอยมีสาขาทั่วไต้หวัน หาทานได้ทั่วๆไป

จากนั้นก็เดินขึ้นไปชมน้ำพุที่เค้าให้แช่ตามธรรมชาติค่ะ เดินตามสายน้ำไปเรื่อยๆ

ช่างเป็นดวงหรือนี่กระไร ปรากฎว่าปิดปรับปรุง ได้มาแค่ภาพระหว่างทางเดินขึ้นลง

เจ้าเพื่อนตัวแสบก็พาลงมากินข้าวกัน ร้านนี้มันบอกว่าอร่อยมากมันมาที่นี่ทีไรก็ต้องกินทุกทีปรากฎว่า อร่อยเหาะค่ะ ข้าวหน้าขาหมู ปีหน้าจะกลับไปใหม่ ไม่พลาดแน่ กับขนมร้านตายาย

วันรุ่งขึ้นตื่นมาก็เตรียมแพคของกลับเข้าเมืองกัน จากนั้นก็ไป storyland ในนี้จะเป็นการจัดห้องต่างๆเพื่อโชว์ สมัยอดีตไต้หวันเป็นอย่างไร เดินเข้าไปแล้วเหมือนไปดูหนังแฟนฉันอารมประมาณนั้นอ่ะ ก็จะมี ร้านอาหาร บ้านเรือน ร้านตัดผม สไตล์ห้าสิบที่แล้ว รูปด้านขวาเป็นร้านหมอฟัน ส่วนเจ้าเด็กน้อยเหมือนเป็นไอคอนเพื่อพาไปเที่ยว

จากนั้นก็ไปช้อปๆๆๆ วันนี้ เหนื่อยมากกลับมานอนพักเอาแรงพรุ่งนี้ใหม่
วันรุ่งขึ้นก็ไปไทเป 101 เวลาซื้อตั๋วขึ้นไปเค้าจะแจกออดิโอให้ฟัง แต่ว่าเพื่อนอิชั้นบอกว่า ไม่ต้องขอ เด๋วมันเล่าให้ฟัง ปรากฎว่ามัวแต่ถ่ายรูป ลืมเล่า อันนี้รู้มาจาก discovery channel ให้เครดิตค่ะ

ตึกนี้เคยเป็นตึกที่สุดที่สุดในปี 2004 ทำลายสถิติ ตึก ปิโตรนาส twins tower(แต่ตอนนี้ยังเป็นตึกแฝดที่สุงสุดอยู่) ที่เคแอล แต่ตอนนี้ตึกที่สูงสุดอยู่ที่ดูไบ อยู่ระหว่างการก่อสร้างคาดว่าจะเสร็จปี 2010 เล่าต่อ ตึกไทเป 101 จะมีลูกตุ้มสีทองอันใหญ่เพื่อใช้สำหรับ balance wind speed และแผ่นดินไหว โดยไอ่เจ้าลูกตุ้มเหลืองยักษ์นี้จะมีHydraulic (ขึ้นไปอย่าลืมสังเกตดูนะคะว่าจะมีตุ้มนี้พร้อมท่อไฮดรอลิกอยู่) ควบคุมเจ้าตุ้มทองให้เคลื่อนที่ไปในทิศทางต้านกับแรงลมเข้ามาปะทะตึก ตรงตัวตึกก็จะมีเซ็นเซอร์เพื่อวัดความเร็วลม ส่งสัญญาณผ่านไปยังคอมพิวเตอร์เพื่อจะทำการคำนวณทาง engineering แล้วส่งคำสั่งเพื่อบังคับลูกตุ้มนี้ให้หันไปทิศไหนกี่องศา กี่มุม ตุ้มนี้มีน้ำหนักมากเอาการค่ะ เพราะต้องรับแรงต้านของลมที่ความสูงขนาดนั้นเฮ่อๆ แผ่นดินไหวก็หลักการประมาณเดียวกันค่ะ

ตึกสูงๆ จะต้องมีการคำนวณทาง engineering เพื่อหาแรงมา balance wind speed เสมอเพราะแรงลมจะปะทะให้ตึกล้ม แต่ก็จะแตกต่างกันไปในแต่ละตึก

ไหนๆก็เล่าส่วนตึก ปิโตรนาส เค้าจะมี บันไดเชื่อมระหว่างสองตึก(Sky bridge) อันนั้นจะเป็นตัว balance wind speed ได้ระดับหนึ่ง แล้วก็ตอกเสาเข็มแบบลึกสุดๆ เพื่อต้านแรงลม แต่ตึกหลังๆ ก็จะสร้างสูงขึ้นๆ ก็จะมีเทคนิคใหม่ๆในการสร้างค่ะไว้มาเล่าให้ฟังใหม่ว่าเค้าทำยังไง

ไอ่ตัวตุ๊กตาสีดำยืนบนตุ้มทองสีเหลืองก็เป็น ไอคอนของที่นี่ค่ะ มีของที่ระทึก ขายเพียบ

เดินกลับเดินเล่นแถวๆ ซีเหมินติง

.

วันนี้ตื่นมาตั้งแต่ตีสี่เก็บข้าวของเพื่อเตรียมบินกลับไฟท์เก้าโมง มาถึงสนามบินตั้งแต่หกโมงเช้ามีเวลาถ่ายรูปกับสนามบินที่นี่ มีแดนคิตตี้น่ารักเต็มไปหมด

เก้าอี้นั่ง

กำแพง