เว็บบอร์ดรีวิว

การเดินทางครั้งนี้ แทนที่จะออกทางประตูช้างเผือก ไปตามถนนหมายเลข 107 ซึ่งตรงไปสู่ อ.แม่ริมโดยตรง เพื่อนสาวกลับพาอ้อมไปตามถนนสายเล็กๆลัดเลาะฝั่งตะวันออกของแม่น้ำปิงไปเรื่อยๆ โดยผ่านไปทาง ต.สันผีเสื้อ

ศาลาเฉลิมพระเกียรติที่ ต.เหมืองแก้ว

ตัวศาลาตั้งอยู่ริมถนนติดแม่น้ำปิงเลยทีเดียว

แม่น้ำปิงช่วงนี้ มีขนาดไม่ใหญ่นัก

ถนนค่อนข้างแคบแต่ไม่ค่อยมีรถวิ่ง

ต้นข้าวเขียวชอุ่มแสดงถึงความอุดมสมบูรณ์

บางช่วงก็จะมีการปลูกพืชชนิดอื่นสลับกับนาข้าว

แปลงปลูกเผือกก็มีให้เห็นตลอด

ดอกหญ้าริมทาง

ในที่สุดเราก็มาบรรจบกับถนนสายใหญ่ที่ตลาดแม่โจ้ อ.สันทราย

โรงเรียนสันทรายวิทยาคมที่เพื่อนสาวเคยเรียน

ถนนสายนี้ถ้าตรงไปจะไปสู่ อ.พร้าว แต่เราต้องเลี้ยวซ้ายไปยัง อ.แม่ริม

ต้องข้ามแม่น้ำปิงแล้ว

ที่แม่ริมเราต้องเลี้ยวซ้ายไปทางปางช้างแม่สา

ถนนสายนี้มุ่งตรงสู่ อ.สะเมิง

สองข้างทางจะมีรีสอร์ตและแหล่งท่องเที่ยวตลอดทาง

จากปากทางเข้ามา 10 กม.เราก็ผ่านปางช้างแม่สา

และในที่สุด เราก็มาถึงแล้ว สวนสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ ที่โป่งแยง

อัตราค่าเข้าชม

ต้องซื้อตั๋วกันตรงนี้

ได้บัตรผ่านประตูมา 2 ใบแล้ว

พร้อมแผ่นพับคนละ 1 แผ่น

ภายในเป็นแผนที่แสดงเส้นทางเดินชมสวน

แต่ถ้าใครขี้เกียจเดิน ก็จะมีรถบริการคนละ 30 บาท

ลักษณะรถจะเป็นอย่างนี้

สวนพฤกษศาสตร์สมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ ตั้งอยู่ในพื้นที่จำนวน 3,500 ไร่ ทางเข้าอยู่ด้านซ้ายมือบริเวณหลักกิโลเมตรที่ 12 สายแม่ริม-สะเมิง จัดทำเป็นสวนพฤกษศาสตร์ที่สมบูรณ์แบบที่สุดในประเทศไทยและมีมาตรฐานระดับนานาชาติ เป็นแหล่งรวบรวมพรรณไม้ชนิดต่างๆ โดยเฉพาะไม้ประจำถิ่นและไม้ที่กำลังจะสูญพันธุ์ เพื่อจัดปลูก ขยายพันธุ์ และศึกษาวิจัย

เราจะเดินชมกันโดยเริ่มต้นที่หน้าศูนย์สารสนเทศ

ตรงนี้จะมีเส้นทางเดินไปชมน้ำตกแม่สาน้อย

เส้นทางเดินทำกลมกลืนไปกับธรรมชาติ

ข้ามธารน้ำเล็กๆ

มีดอกไม้ป่าสวยๆตลอดทาง

เห็นน้ำตกอยู่ข้างหน้าแล้ว

น้ำตกแม่สาน้อย ซึ่งเกิดจากลำห้วยแม่สา

น้ำตกไหลแรงน่าลงไปเล่นจริงๆ

คงมีเวลาแวะชมได้เพียงนิดเดียว

เพราะหนทางยังอีกยาวไกล

เดินกลับขึ้นมาด้านบน

มองเข้าไปด้านในจะเป็นป่าทึบ

เราจะเดินชมกันต่อไป

เจอเส้นทางสวนรุกขชาติ จะลองเดินเข้าไปชมดูกันสักหน่อย

เส้นทางเดินเล็กๆจะผ่านพืชพรรณวงศ์ต่างๆเริ่มด้วยวงศ์กล้วย

วงศ์ปาล์ม

ต้นปาล์มขึ้นเต็มไปหมด

มีป้ายอธิบายด้วย

ทิวทัศน์ข้างทางก็สวยงามดีเหมือนกัน

ทางพาเดินลัดเลาะสูงขึ้นไปเรื่อยๆ

บางครั้งก็ต้องข้ามสะพานไม้

ในที่สุดก็มาโผล่ที่ยอดเนินซึ่งเป็นจุดชมวิว มีต้นปาล์มขึ้นแน่นขนัด

เรายังเดินต่อไปผ่านวงศ์ชมพู่

แล้วเข้าสู่สวนเฟิน

ทางเริ่มเดินลงแล้ว

ลงไปในหุบ หญ้าเหมือนสนามกอล์ฟเลย

ขึ้นไปสู่อีกฟากหนึ่ง

เดินขึ้นเหนื่อยเหมือนกันนิ

เจอถนนแล้วดีใจมาก

มีศาลานั่งพักกันหน่อย เข้าไปเดินในป่ามาเกือบชม.แน่ะ

มองเห็นทางเดินไปไหนอีกนั่น

อ๋อ เส้นทางเดินวัลยชาติ สำหรับชมพืชที่หายากและน่าสนใจ

แต่ไม่เอาแล้ว ไปตามถนนเรื่อยๆดีกว่า

ตรงนี้ทำเป็นซุ้มสวยดี

ดูๆไปแล้วก็สดชื่นดีมีแต่อากาศบริสุทธิ์

เห็นถนนที่เราเดินผ่านมาอยู่ด้านล่าง

ทางช่วงนี้ค่อยเดินสบายหน่อย

ผ่านศูนย์วิจัยและพัฒนาสง่า สรรพศรี

เป็นกลุ่มงานที่ดูแลด้านวิชาการของสวนพฤกษศาสตร์ฯประกอบด้วยอาคารหลัก 3 หลัง คือ อาคารหอพรรณไม้ (Herbarium Building) อาคารวิจัย (Research Building) และอาคารพิพิธภัณฑ์ธรรมชาติ (Natural Science Museum) กลุ่มอาคารเหล่านี้ จะมีนักพฤกษศาสตร์ประจำอยู่ตลอดเวลา เป็นศูนย์ข้อมูลวิชาการด้านพืชทั้งหมดโดยเฉพาะ พันธุ์ไม้ไทย นอกจากนี้ยังเป็นสถานที่เก็บตัวอย่างพรรณไม้แห้ง ตัวอย่างผลแห้งต่างๆ มีศูนย์ข้อมูลพืช และ ห้องสมุดทางพฤกษศาสตร์ มีกิจกรรมขยายพันธุ์พืชหายากโดยวิธีการทันสมัย เป็นอาคารจัดแสดงนิทรรศการและสาธิต ให้ความรู้ทางด้านพืช ธรรมชาติวิทยาและสิ่งแวดล้อมที่เกี่ยวกับ

ทิวทัศน์อันงดงาม

ต้นอะไรเนี่ยะ เหมือนต้นเต่าร้างที่ดอยภูคาเลย

ในที่สุดเราก็มาถึงจุดหมายปลายทางของเรา นั่นคือกลุ่มอาคารเรือนกระจก ซึ่งคนส่วนใหญ่จะขึ้นรถบริการมาลงที่นี่กันทั้งนั้น

ที่นี่มีร้านขายของที่ระลึก

และสำคัญมีร้านอาหารด้วย เพราะที่กินมาจากโรงแรมมันเผาผลาญไปหมดแล้ว

มีผู้คนนั่งทานอาหารกันอยู่หลายโต๊ะ

สั่งข้าวหมูกระเทียมมาทาน

ทำไมอร่อยจัง หรือหิวก็ไม่รู้

มองเห็นทางเดินลงไปชมอาคารเรือนกระจกเบื้องล่าง

ทานเสร็จแล้วต้องเข้าห้องน้ำให้เรียบร้อย

มีแรงลงไปเดินต่อแล้ว

ที่เห็นเป็นโครงเหล็กอยู่นั้น อนาคตจะมีไม้เลื้อยมาพันค่ะ

เริ่มมองเห็นอาคารเรือนกระจก

เดี๋ยวเราจะไปชมกัน

เทียนหยดสวยนะเนี่ยะ

กลุ่มอาคารเรือนกระจกเฉลิมพระเกียรติ  ประกอบด้วยเรือนกระจก 12 โรงเรือนภายใน จัดปลูกตกแต่งพรรณไม้ไว้อย่างสวยงาม โดยเฉพาะพรรณไม้หายากและมีความโดดเด่น เป็นพิเศษ เป็นสถานที่ที่นักวิชาการ นักเรียน นักศึกษา และประชาชนทั่วไป ทั้งผู้สูงอายุ และเด็กๆ สามารถเข้าเที่ยวชม เรียนรู้สัมผัสคุณค่าและความงดงามของพรรณไม้ได้ตลอดทั้งปี ทุกฤดูกาล    

เรือนกระจก เป็นโรงเรือนที่ได้รับการจัดสร้างขึ้น เพื่อให้เป็นสถานที่จัดแสดงพืชภายใน มีการจัดปลูกและตกแต่งด้วยพืช ประเภทเดียวกันชนิดต่างๆ ให้อยู่ในสภาพที่ใกล้เคียงธรรมชาติมากที่สุด สามารถควบคุมความชื้น  แสงหรืออุณหภูมิ  ได้ในระดับหนึ่ง  ให้ใกล้เคียงกับสภาพ ธรรมชาติที่พืชต้องการ

เราเริ่มกันที่หลังนี้ก่อนแล้วกัน

พรรณไม้น้ำ

ภายในมีการจัดแสดงไม้น้ำและพืชชุ่มน้ำชนิดต่าง ๆ โดยเน้นพันธุ์บัวของไทย เป็นหลักและเสริมด้วยพรรณไม้น้ำ ไม้ชุ่มน้ำต่าง ๆ และพืชกินแมลง โดยได้รวบรวมชนิดพันธุ์บัว จากทุกภูมิภาคของ ประเทศไทย และประเทศเพื่อนบ้านไว้กว่า 60 ชนิด  ซึ่งเป็นพันธุ์บัวที่นับวันจะหาดูได้ยากขึ้น

ขอบอกว่าแต่ละอาคารถ่ายรูปไว้เยอะมาก แต่จะคัดมาให้ดูเป็นเพียงบางส่วน

และเนื่องจากไม่มีวิทยากรมานำชม ก็เลยไม่สามารถอธิบายอะไรเพิ่มเติมได้

บัวกระด้ง หรือบัววิกตอเรีย มีถิ่นกำเนิดในทวีปอเมริกาใต้แถบลุ่มแม่น้ำอเมซอน มีลักษณะเด่น   คือ  มีใบใหญ่มาก ยกขอบขึ้นคล้ายกระด้ง มีหนามทั่วทั้งต้น

....

....

เรือนกล้วยไม้และเฟิน

ภายในมีการจัดแสดงกล้วยไม้และเฟิน โดยเน้นกล้วยไม้ไทยเป็นหลัก และเสริมพื้นล่างด้วยเฟิน และเพิ่มความหลากหลายด้วยไม้พื้นชุ่มน้ำบางชนิดมีการตกแต่ง ภายในเป็นน้ำตก และลำห้วยที่มีน้ำไหลตลอดเวลา ได้จัดแสดงความหลากหลายของกล้วยไม้พื้นเมือง ของไทยและกล้วยไม้ประดับลูกผสม ซึ่งได้เก็บรวบรวมไว้ประมาณ 120 ชนิด จำนวนมากกว่า 3,000 ต้น

.....

.....

.....

.....

.....