เว็บบอร์ดรีวิว

พอดีผมกลับมาเยี่ยมบ้านเมืองไทยครับ เหตุก็เนื่องมาจากเจอตั๋วเครื่องบินราคา amazing จริงๆ  แถมเป็นสายการบิน 5 ดาวด้วย
เส้นทางบินก็น่าลอง  สรุปว่าถ้าปล่อยพลาดไปก็คงเสียดาย เลยหาเรื่องลาหยุดกลับมานี่ล่ะ...

และก็เช่นเคย.. คราวนี้ผมก็ขนโมเดลบางส่วนกลับมาด้วย เลยถ่ายรูปมาให้ดูกัน แถมด้วยรีวิวการเดินทางเล็กๆ น้อยๆ ครับ  

ปล. ไม่ได้เข้ามาในเว็บ hflight นานพอสมควร รู้สึกมันแปลกๆ ไป เน็ตผมที่นี่ก็ช้าเหมือนเต่าอีกต่างหาก ไม่รู้จะโพสจบวันนี้มั้ยนี่

เริ่มจากการเลือกเฟ้นโมเดลที่จะเอากลับออกมากองๆ ไว้ นับดูแล้วได้ 32 ลำ แต่เอากลับมาจริงๆ 28 ลำ งวดนี้ไม่มากเท่าครั้งก่อน
ยังเหลืออยู่ที่อเมริกาอีกบาน.. น่ากลุ้มใจ  

จัดการถอดเสื้อออกทั้งหมด..  เพราะถ้าแพ็คทั้งกล่องมันจะกินเนื้อที่มากกว่า แล้วพอมาถึงกล่องมักจะบุบหรือเป็นรอยยับอีกด้วย
ครั้งที่แล้วผมก็ใช้วิธีนี้และได้ผลดีครับ  

ทำการจัดเรียงลงในลัง ที่จริงไม่น่าเรียกว่าลังเพราะมันใบไม่ใหญ่ แต่สามารถยัด 747/777 ลงไปได้ 8 ลำ

พวกนี้เป็นลังที่บรรจุโมเดลมาจากโรงงาน และผมได้มาจากทางร้าน.. ปกติใบนึงจะใส่โมเดลพร้อมกล่องได้ 6 ลำ
แต่เอากล่องออกแล้วใส่ได้ 8 ลำ ก็เอาโฟม peanut โรยคั่นไว้ระหว่างกล่อง

อีกกล่องหนึ่ง.. เป็นเครื่องขนาดกลาง 8 ลำเช่นกัน  มีเหลืออีก 4 ลำเล็ก เอาพลาสติกกันกระแทกห่อไว้เฉยๆ

ส่วนกล่องก็พับๆ ซ้อนๆ ไว้ แล้วเอาใส่ซอง  มันจะหนาประมาณหนังสือ 1-2 เล่ม  และจะไม่ยับไม่บุบแน่นอน

และนี่เป็นกระเป๋าเดินทางที่แพ็คเรียบร้อยแล้ว  ไม่เชื่อก็ต้องเชื่อครับว่าโมเดลทั้งหมดนี้กินเนื้อที่ไม่ถึงครึ่ง.. พื้นที่ที่เหลือยังสามารถ
เอาของฝาก ขนม ช็อคโกแลต ฯลฯ และของใช้ส่วนตัวอื่นๆ ใส่มาได้แบบหลวมๆ ด้วยซ้ำ เพราะที่จริงก็ไม่มีอะไรต้องเอากลับมามาก
เผอิญไม่ได้ถ่ายรูปสภาพในกระเป๋ามาให้ดู แบบว่าของบางอย่างในนั้นก็น่าเซ็นเซอร์ด้วยอ่ะครับ  

กระเป๋าใบนี้ปรากฏว่าหนัก 20.8 kg  ต่ำกว่าพิกัด (23 kg)  ส่วนเป้นั่นแบกขึ้นเครื่อง..

มาดูข้อมูลการเดินทางกัน.. เริ่มจากการบินสั้นๆ  BOS-JFK โดย JetBlue ในราคาเพียง $39.60  ซึ่งจะว่าไปแค่กระเป๋านั่นก็คุ้มแล้ว
เพราะมันหนักด้วย  สายการบินนี้ไม่ชาร์ทค่าโหลดกระเป๋าใบแรกครับ (สายการบินอื่นๆ รู้สึกจะเก็บประมาณ $15-25)

ต่อด้วยการบินแบบยาวไกล เส้นทาง trans-Atlantic จาก JFK ไป FRA และต่อไปยัง SIN  โดย Singapore Airlines จากนั้น
เปลี่ยนเครื่องย้อนกลับไป BKK  ฟังดูแล้วน่าเหนื่อยครับ  

ลองมาดูราคากันก่อน.. เบ็ดเสร็จแล้ว $679  ซึ่งมันแค่ราวๆ สองหมื่นเองนะครับ ไม่อยากเชื่อจริงๆ  ที่ผ่านมาไม่เคยเจอแบบนี้
ผมบินไปกลับหลายครั้งแล้ว ส่วนใหญ่ก็เกินพันเหรียญทั้งนั้น  สมัยสิบปีก่อนบิน NW ราคาถูกสุดก็ 700 กว่าๆ แล้ว

อ้อ.. ผมเลือกเมนู seafood ไว้ ไม่รู้ว่าคิดผิดเปล่า เดี๋ยวจะให้ดูว่าเป็นไง...

ตัดมาที่วันเดินทางกันเลย.. มาถึงสนามบิน Boston - Logan Intl. แล้วครับ  จัดแจง check-in ได้ boarding pass มาเรียบร้อย
ดูอย่างกะสลิปเวลาซื้อของง่ะ  

เข้ามาข้างในแล้ว.. เครื่อง Embraer 190 ทะเบียน N178JB ลำนี้ล่ะครับ ที่ผมจะใช้บริการในวันนี้  เบื้องหลังนั้นเป็นหอ BOS
ที่มีรูปทรงเป็นเอกลักษณ์

มาดูด้านหน้า.. หน้าตาก็น่ารักดี

อีกลำข้างๆ แต่หางเป็นอีกลายนึง  ส่วนด้านหลังโน้น เครื่อง BA 744 จาก LHR เพิ่งลงจอดสดๆ ร้อนๆ

เราลองมาดูด้านในของเครื่องรุ่นนี้กัน..  พอดีคนพลุกพล่านมาก มิสามารถถ่ายรูปมาได้ ก็ขอยืมจาก airliners.net ละกัน

ที่นั่งข้างในเป็นเบาะหนัง จัดแบบ 2-2 มีทั้งหมด 100 ที่ การจัดเรียงและจำนวนที่นั่งเหมือนเครื่อง Concorde เลย แต่อันนี้
เป็น eco ทั้งหมด

ดูด้านหลังที่นั่งก่อนครับ.. ถึงจะเป็นเครื่องเล็ก ใช้บินระยะใกล้ๆ ไม่ถึงชั่วโมงเป็นหลัก  แต่อุตส่าห์มี PTV ทุกที่นั่งด้วยนะเนี่ย

และนี่คือบรรยากาศจริงๆ  ซึ่งไฟล์ทนี้มี ผดส. เต็ม และผู้คนก็ดูโกลาหลเล็กน้อย

สภาพที่นั่ง ก็นั่งสบายดี ไม่คับแคบ  แต่กระเป๋าหน้าที่นั่งเยินเล็กน้อย...  บนไฟล์ทนี้มีบริการเครื่องดื่ม ให้เลือกระหว่าง
น้ำ 1 ขวด หรือไม่ก็โค๊ก 1 กระป๋อง  และมีของขบเคี้ยวเป็น Blue Chip ให้ 1 ถุง ซึ่งอร่อยมากๆ

ใช้เวลาบินเพียง 35 นาที ก็มาถึง JFK เป็นที่เรียบร้อย กำลังเข้าจอดที่ terminal 5  เห็นเครื่อง SQ 744 ลำที่จะใช้บริการต่อ
จอดอยู่ไกลๆ ที่ terminal 4 โน่น  สภาพอากาศวันนั้นไม่ค่อยดี ถ่ายรูปแล้วดูมัวหมอง

ซูมดูใกล้ๆ เป็นลายเก่านี่นา  ไม่รู้ทะเบียนอะไร แต่ 744 ของ SQ ตอนนี้เหลือไม่กี่ลำ กำลังจะกลายเป็นประวัติศาสตร์ไปแล้ว
มีโอกาสต้องรีบนั่งก่อนมันจะทยอยไปกันหมด

เดินออกมาด้านนอก เพื่อขึ้น AirTrain ไป terminal 4  ก็ยังเห็น SQ 744 ลำนี้สุมหัวอยู่กับอาบัง

รู้สึกว่าจะทำความสะอาดหน้าต่างมั้ง  ด้านหลังมี LX 330 โผล่เข้ามา

มาเดินเล่นที่ T4 ซักพัก ก็ไปเช็คอิน ได้ boarding passes มาเป็นที่เรียบร้อย

ผมต้องใช้พาสปอร์ต 2 เล่ม เพราะวีซ่า US มันอยู่ในเล่มเก่า ทุกวันนี้เดินทางในฐานะที่ต้องใช้เล่มสีน้ำเงินตลอดนานมากแล้ว
ซึ่งมันก็ดีเพราะไปบางประเทศในยุโรปได้โดยไม่ต้องใช้วีซ่า  และพอกลับไทยก็ไม่ต้องต่อคิวที่ ตม. เพราะไปเข้าคอกพิเศษ
เสร็จภายใน 2 นาที  

เข้ามาที่เกท A6 แล้วครับ  ใกล้ได้เวลาขึ้นเครื่อง แต่เธอยังคงจอดด้านนอก กำลังเตรียมการเข้ามาประจำที่

อาบังทั้งสองที่อยู่ข้างๆ ก็ยังคงสุมหัวกันต่อไป  ที่จริงก็ใกล้เวลาออกเดินทางแล้วทั้งคู่  อาบัง AI 772LR จะบินไป Hyderabad
ส่วนอาบัง EK 773ER ก็จะกลับไปดูไบ เลิกใช้ A380 บินมา JFK แล้ว

ช่วงจะขึ้นเครื่อง ผมก็ไม่ได้ถ่ายรูปอะไรเพราะคนพลุกพล่านมากๆ  เจอ จนท. SQ ที่ดูแลหน้าเกตคนนึงเป็นคนไทยด้วยครับ

หลังจากเครื่องขึ้นซักพัก ก็เป็นอาหารมื้อค่ำ เมนูปกติมีแกงไก่ด้วย แต่ผมดันสั่ง seafood ไว้ ก็ได้เป็นข้าวหน้าปลาแซลมอน
แต่มันไม่อร่อยเลย จืดๆ แข็งๆ  แอบดูแกงไก่ของคนข้างๆ ก็งั้นๆ คงไม่อร่อยเหมือนกัน

จากนั้นบินอีก 2-3 ชม. ก็เช้าแล้ว..  นี่เป็นบรรยากาศยามเช้าของวันที่ 09.09.09 เหนือน่านน้ำมหาสมุทรแอตแลนติกครับ
อีกราว 2 ชม. จะถึงที่หมาย

กำลังมุ่งหน้าเข้าสู่ชายฝั่งยุโรป โดยจะทำการบินผ่าน London ก่อนจะถึง Frankfurt  ใช้เวลาบินจาก JFK ถึง FRA
ประมาณ 6 ชม.เศษ

อาหารเช้ามาแล้ว.. มันดูโล่งๆ เหมือนเป็นถ้วยชามเปล่าๆ  รึว่าเพราะผมซื้อตั๋วถูก  แต่ของคนอื่นๆ ก็ได้แบบนี้เหมือนกัน

เปิดออกมาดู  นึกว่าจะเป็นกุ้ง แต่พอเขี่ยๆ ดู  โฮ่ย.. ปลาอีกแล้ว  และก็ไม่อร่อยตามเคย เลี่ยนสุดๆ

ไอ้ถ้วยเปล่าๆ นั่นก็ไม่รู้ว่าจะให้มาทำไม  น่าจะมีผลไม้มาซัก 2-3 ชิ้น

มาถึง FRA แล้วครับ จอดแวะพัก 1 ชม.เศษ  ก็เพิ่งเห็นว่าเธอผู้นี้ทะเบียน 9V-SPA  ขอเรียกว่าคุณป้าสปา ก็แล้วกัน
อายุอานามก็คงพอๆ กับ 744 ลำกลางๆ ของการบินไทย

เดินมาอีกด้านหนึ่ง  สนามบิน Frankfurt นี้ มีทำออกมาเป็นโมเดล Herpa  แต่ของจริงดูรกๆ อาคารด้านนอกไม่สวยเลย

กลับมาขึ้นเครื่อง ทำการบินต่อไปแล้วครับ  ต่อจากนี้ก็ไม่ได้ถ่ายรูป เพราะจะเป็นกลางคืนและผมหลับไปช่วงนึง
ใช้เวลาจาก FRA-SIN ประมาณ 11 ชม.ครึ่ง

ไม่อยากจะบอกว่า อีก 3 มื้อจาก FRA-SIN/SIN-BKK  ก็เสริฟเป็นปลาแบบคล้ายๆ กันทั้งหมด กินจนหน้าจะเหมือนปลา  
สรุปว่า seafood ของ SQ มันคือปลาเท่านั้นครับ

อิอิ แอบเอาเมนูของเขาลงมาด้วย เพราะเห็นว่ามันสวยดี  รายการอาหารและเครื่องดื่มดูดีนะครับ  แต่ของจริงไม่หรูครับ
ผมว่าเรื่องอาหาร การบินไทยชนะแบบขาดลอยครับ ทั้งในด้านคุณภาพและปริมาณ แต่เราแพ้เขาตรงที่ยังมีเครื่องเก่าๆ เยอะ
และส่วนใหญ่ไม่มี PTV  ส่วนเรื่องบริการผมว่าพอกัน แต่ของ SQ บางคนก็คอยเอาใจใส่ผู้โดยสารดีกว่า

หน้านี้เป็นรายการเครื่องดื่ม และอาหารมื้อแรก  มีสตูว์หมูกับแกงไก่ และตบท้ายด้วยไอศครีม

Refreshment ก็คืออาหารเช้ามื้อในรูปข้างบนครับ  หลังออกจาก FRA เป็นอาหารกลางวัน มีแกงเขียวหวานหมูด้วย

และก็มีแซนวิชบริการระหว่างมื้อ ก่อนที่จะเป็นอาหารมื้อเช้ามืด ก่อนจะถึงสิงคโปร์

ตัดมาที่ตอนใกล้ถึงที่หมายกันเลย  กำลังบินผ่านตอนใต้ของประเทศไทยแล้ว ก็เป็นเวลาประมาณตีสี่ของเช้าวันถัดมา
และไปถึงสิงคโปร์ 6 โมงกว่าๆ ซึ่งท้องฟ้ายังมืดสนิท กว่าจะสว่างก็ 7 โมงเช้าโน่น

เครื่อง 772 ลำนี้ครับที่จะพาผมบินย้อนกลับไปกรุงเทพฯ  ทะเบียน 9V-SRP ทำเป็นลายใหม่ Feng Shui เรียบร้อยแล้ว
ด้านหลังมีเครื่อง 777 จอดอยู่อีกหลายลำ

และแล้วก็กลับมาถึงเมืองไทยโดยสวัสดิภาพครับ  ตามความเห็นผม ถ้าเป็นการเดินทางจากฝั่ง East Coast แบบนี้ล่ะก็
บินเส้นทาง trans-Atlantic นี้ รู้สึกสะดวกสบายกว่าบินแบบ trans-Pacific อีก ใช้เวลาเดินทางพอกัน เวลาก็ลงตัวกว่าด้วย

นี่เป็นครั้งแรกที่ผมบินกลับแบบนี้ ที่ผ่านมามักจะบิน trans-Pacific ซึ่งไฟล์ทส่วนใหญ่จะออกบ่ายๆ บินไล่ตามดวงอาทิตย์
ก็จะเป็นเวลาบ่ายมาตลอดจนถึงญี่ปุ่น ซึ่งผมรู้สึกว่ามันยาวนาน หลับก็ยาก และเพลีย  แต่ถ้าจะให้สะดวกสบายจริงๆ ต้อง
เป็นเส้นทาง trans-Polar แบบ non-stop ของการบินไทยนั่นล่ะครับ เสียดายที่ปิดไป ส่วนตัวอยากให้มีบินไป NY อีก
ไปแวะซักจุดที่ยุโรป และไปลง EWR แทนที่จะเป็น JFK ก็ได้  เห็นของ MH ก็มีเส้นทางบินแบบนี้

สำหรับโมเดลที่ขนกลับมา ก็มาถึงในสภาพเดิมๆ ทุกประการ ไม่มีลำใดเสียหายหรือบอบช้ำครับ พวกกล่องก็เช่นเดียวกัน

เฮ้อ.. เห็นอากาศที่เมืองไทยแล้วหมดแรงเพราะร้อนเหมือนทะเลทราย แถมความอยากอาหารก็ไม่ค่อยมี กินไม่ได้มาก
ตามที่ตั้งเป้าไว้

หลังจากพักไม่กี่วัน ก็ออกปฏิบัติภารกิจตามล่าโมเดลที่มันไม่มีขายในอเมริกาครับ  ก็ได้ TG 744s ชุดนี้มาจากร้านทอยฯ

ไปเดินมา 2 รอบแล้ว จังหวะพอดีกับที่มี HS-TGA ของ ThaiShop ออกมาด้วย ก็จำต้องรับมา

และก็รับ SQ 744 Tropical -SPK อีกลำมาด้วย ส่วนลำ -SPL ขนกลับมาจากอเมริกาตามรูปข้างบน

งวดนี้ PH ลงทุนทำกล่องของสองลำไม่เหมือนกัน ของ -SPK (ทางซ้าย) กล่องจะสวยกว่า

ด้านหลัง.. กล่องของ -SPK ก็สวยกว่าเหมือนกัน

งัดเอาของเก่างาน DW ออกมาประชัน  ลำนี้ทะเบียน -SPK  รับมาจากร้านทอยฯ เมื่อปี 2001 โน่น...  ที่ผมรับมาซ้ำๆ
ก็เพราะชอบลายนี้เป็นพิเศษ

ตัวเครื่องลำจริงเกิด อบห. ที่ TPE ในคืนวันฮาโลวีนปี 2001 ถือเป็นฝันร้ายของ SQ เพราะประวัติที่สวยหรูพังทลายหมด
จากนั้น SQ ก็พยายามลบภาพเครื่องลายนี้จากความทรงจำของผู้คน ลำ -SPL เอาไปเพ้นท์ลายใหม่  ส่วนสินค้าต่างๆ ที่
เกี่ยวกับเครื่องลายนี้ก็เรียกเก็บไปทำลาย  แต่มีโมเดลบางส่วนที่ตกค้างอยู่ และทาง DW ก็เปลี่ยนเป็นกล่องธรรมดา
ติดสติ๊กเกอร์ Special Version ออกมาขายครับ

งานสองยี่ห้อ ไม่เหมือนกันเลยครับ ทั้งสี ทั้งลวดลาย  ดูด้านบนจะเห็นได้ชัด  นี่ถ้ามีของ BigBird ด้วย ก็จะเป็นอีกแบบ

กระทู้นี้ดูมั่วๆ ยังไงชอบกล  ไม่รู้ทางผู้ดูแลเว็บจะด่ามั้ยนี่  เจตนาจริงๆ เป็นเรื่องโมเดล ทีนี้ดันมีรีวิวการเดินทางด้วยปนมาด้วย
แต่มันไม่สมบูรณ์ เพราะไม่ได้ตั้งใจทำครับ

เรื่องการทำรีวิว ผมเข้าใจล่ะว่าต้องใช้ความพยายามและความกล้าในการถ่ายรูปจริงๆ ครับ  ซึ่งผมไม่มีความสามารถในเรื่องนี้
แบบว่าเขินๆ ในหลายสถานการณ์ ก็เลยได้มาเท่าที่เห็น

คงขอจบแต่เพียงเท่านี้ละกันครับ ขอบคุณที่ติดตามชม...  

ขอบคุณสำหรับรีวิวครับผม

เต็มอิ่มทั้ง รีวิวเครื่องบิน และ โมเดลเครื่องบิน

ขอต้อนรับสู่เมืองไทยครับ
เห็นรีวิวแล้ว ความรู้สึกที่เคยเป็น ตอนเดินทางกลับบ้าน มันปรี๋ดขึ้นมาอีกครั้ง
อยากไปเรียน ตปท จังเลย...

โอ้โห...ขนมาเพียบเลยครับ  ที่จริงอาจจะมองว่า 20 กว่าลำ มันดูเหมือนไม่เยอะ แต่ถ้าใครที่รักโมเดลจะเข้าใจเลยว่า การโหลดใส่กระเป๋าที่ต้องไกลหูไกลตาแบบนี้มันเหนื่อยครับ กังวล คิดไปต่างๆนาๆ   ยังอุตสาห์ขนมาได้ตั้งเยอะ แพ็คกล่องดีกว่าร้านโมเดลอีกครับ สุดยอด ไม่มีบุบสลายเลย

เห็นการเดินทางแล้วก็ยิ่งน่าเหนื่อยเข้าไปใหญ่ บินหลายไฟลท์มากๆครับ  อยากได้พาสปอร์ตราชการบ้างจัง แต่ยังไม่มีเรื่องให้ต้องใช้  ที่จริงที่กรมก็มีอบรมเรื่อยๆ แต่ผมก็ดันขี้เกียจไปซะอีก(เรื่องงานขี้เกียจ แต่ถ้าเรื่องเที่ยวสู้ตายครับ)

อีกกีปีจะกลับครับพี่ เพราะเห็นต้องคอยขนโมเดลกลับมาแล้วเหนื่อยแทนครับ  ขอบคุณที่ทำรีวิวให้ชมนะครับ

ยินดีต้อนรับกลับสู่บ้านนะครับ เห็นขั้นตอนในการแพ็คโมเดลแล้วเสียวแทนเลยครับ

ใส่ในกล่องเดิมฯมันจะไม่ปลอดภัยกว่าหรือครับ เห็นพลาสติกมันซ้อนกันแล้วหวิวฯครับ

ยิ่งโหลดลงใต้เครื่องยิ่งไม่อยากคิดเลยครับ ตอนผมขนกลับจาก ฮ่องกง แพ็คในกล่องหนาฯ

โหลดลงใต้เครื่องยังนั่งไม่เป็นสุขเลยครับ

SQ 744 Tropical ของD/W กับของ P/N ที่ว่าลายไม่เหมือนกัน สรุปแล้วลำไหนลายถูกต้องครับ

แล้วลำที่รับมอบที่ เมืองไทย จะขนกลับไปที่BOS หรือเปล่าครับ ขนไปขนมาคงมันส์น่าดูเลยครับ

ขอบคุณครับสำหรับรีวิว

อย่างนี้สิที่เรียกว่าหิ้วเข้ามาใช่มั้ย สงสัยจะไม่ได้เอาเสื้อผ้ากลับมาเลยนะครับเนี่ย แค่โมเดลก็เหนื่อยแล้ว

Quoted from new2540

ยินดีต้อนรับกลับสู่บ้านนะครับ เห็นขั้นตอนในการแพ็คโมเดลแล้วเสียวแทนเลยครับ

ใส่ในกล่องเดิมฯมันจะไม่ปลอดภัยกว่าหรือครับ เห็นพลาสติกมันซ้อนกันแล้วหวิวฯครับ

ยิ่งโหลดลงใต้เครื่องยิ่งไม่อยากคิดเลยครับ ตอนผมขนกลับจาก ฮ่องกง แพ็คในกล่องหนาฯ

โหลดลงใต้เครื่องยังนั่งไม่เป็นสุขเลยครับ

SQ 744 Tropical ของD/W กับของ P/N ที่ว่าลายไม่เหมือนกัน สรุปแล้วลำไหนลายถูกต้องครับ

แล้วลำที่รับมอบที่ เมืองไทย จะขนกลับไปที่BOS หรือเปล่าครับ ขนไปขนมาคงมันส์น่าดูเลยครับ

ขอบคุณครับสำหรับรีวิว

มันดูซ้อนกันน่าหวาดเสียว แต่จริงๆ แล้วไม่อัดแน่นเกินไป ไม่หลวมเกินไป กล่องก็หนาแข็งแรง และมีโฟมกับกันกระแทกบุอยู่พอสมควร
ผมขนแบบนี้มาสองรอบ คิดว่ามันก็โอเคดีครับ

ตัว SQ Tropical  ถ้าว่าตามความรู้สึกของผมก็คือมันไม่ถูกต้อง 100% เลยซักยี่ห้อ ของ DW สีน้ำเงินตรงหัวอ่อนเกินไป และรายละเอียดบางจุดไม่ค่อยดี
ของ BigBird สีน้ำเงินเข้มมืดเกินไป และสีโดยรวมดูแข็งๆ  ส่วนของ Phoenix ล่าสุดนี่ ดูเผินๆ ก็ดี แต่เหมือนมีมั่วบางสี เช่น ตรงที่น่าจะเป็นสีน้ำตาลครีม
ก็ทำออกมาเป็นสีม่วงอ่อน สีส้มก็ออกแสดไป ดูแล้วมัน colorful เกินไปนิดครับ  แต่ถ้าชอบลายนี้ก็น่ารับมาเก็บไว้    

มีรีวิวออกมาจนได้นะครับ ฮ่าๆๆๆ เดี๋ยวผมก็กลับละครับ ขณะที่โพทส์นี้ เหลือเวลาที่ใช้ชีวิตอยู่ใน state ได้อีก ไม่ถึง 24 ชั่วโมงครับ

Terminal 4 JFK นี่ ไปกี่ที ก็เห็น 77L ของ AI จอดตลอดเลยนะครับ บางวันเห็น 2 ลำ ส่วนที่ EWR จะเป็น 744 ครับ

ไม่สนใจ Terminal 7 บ้างเหรอครับ อิอิ  พลพรรค One World ครับ  

ไฟล์ทผมสิครับ หนักหนาสาหัสกว่าเยอะเลย JFK-YVR (vancouver ) 5.30 Hrs. Stop-over 1.30 Hrs. YVR-HKG 13 Hrs . Total 20 Hrs.

Transfer 1.55 Hrs. HKG-BKK 2.55 Hrs. Totally almost 25 Hours ครับ  

You've a great way to fly back 'HOME'.