เว็บบอร์ดรีวิว

สวัสดีครับ อยากจะเล่าว่าจริงๆสมัครสมาชิกเว็บนี้นานมากแล้ว แต่ไม่เคยโพสรีวิวอะไรสักที
ขอประเดิมกับกระทู้รีวิวแรกด้วยประเทศญี่ปุ่นครับ
แอบเข้ามาหาข้อมูลในนี้ก็หลายทีเช่นกันครับ

ทริปนี้ใช้เวลาทั้งหมด 10 วัน เริ่มจากคืนวันที่ 8 กค ถึงวันที่ 18 กค 2552 ที่ผ่านมาครับ
นับว่าเป็นการเลือกเวลาท่องเที่ยวญี่ปุ่นที่ไม่สนใจเรื่องอากาศ
และความงามต่างๆ เนื่องจากไปในฤดูร้อน อากาศโดยเฉลี่ยประมาณ 29-30 องศา
แดดที่แผดเผาทำเอาเพลียไปหลายวันครับ
แต่ก็ได้เที่ยวหลายๆที่สมใจอยาก
และไม่เจอฝนอย่างที่คาดเดาไว้

การเดินทางครั้งนี้มีสายการบินแห่งชาติ.....


สิงคโปร์...


มาเป็นกำปั่นเหาะจากกรุงเทพฯ-นาริตะ ถือเป็นไฟล์ทส่งท้าย ก่อนที่จะปิดรูทนี้ในเร็วๆครับ
อยากให้มาเปิดอีก เราจะได้บินสวยๆ ไปกับสิงคโปร์แอร์ไลน์ได้อีกบ่อยๆ


ภาพคุณนาย 777-200 ER อันนี้ถ่ายตอนขากลับ
ถ้าถามว่าทำไมตอนขาไปไม่ถ่ายมาบ้าง
ก็ไม่รู้จะตอบว่าไงดี เนื่องจากกระจกอาคารผู้โดยสารบ้านเรา
มันไม่ใสกิ๊งเท่าที่นู่นน่ะสิครับ
แต่ขาไปก็ออกดึกๆ 23.00 น. ถ่ายไปก็ไม่เห็นอะไรอยู่ดี

หลังจากออกเดินทางจาก กทม. หลับไปไม่กี่อึดใจก็มาถึงนาริตะ
จากนั้นก็ต่อรถไฟสาย Keisei เพื่อมายังจุดหมายปลายทางคือ Ueno ครับ
และก็ได้เวลาเดินทางตะลุยเมืองโตเกียวกันต่อ สถานที่แรกที่ไปคือ
พระราชวังอิมพีเรียล
ถึงแม้จะรู้ว่าเข้าไปไม่ได้
แต่ก็ขอไปดูประตูสักนิดก็ยังดี

วิธีการเดินทางไปพระราชวังอิมพีเรียล
จาก Ueno ก็ต้องเดินทางไปยัง Tokyo Station ครับ
โผล่มาที่ Central Exit แล้วก็เดินมาตามหลืบมุมต่างๆ
หาไม่ยากครับ แต่ว่าไกล เดินกันขาลากทีเดียวเชียว


มาถึงแล้ว นี่ก็บรรยากาศรอบๆ

น้ำเขียวเชียว

ต้นไม้ช่างสวยงาม

มองไปทางไหนก็เขียวขจี

น่าเอามาปั่นหูเล่นนะ

อะ เดินมาจนลืมแล้วว่ามาเที่ยว คิดว่าเดินหลงอยู่ในสวนจตุจักร คนหายไปไหนหมดเนี่ย หรือว่าวันนี้เค้าเปิดให้เราเข้ามาชมเพียงลำพัง โอ้วววว  

ได้ข่าวว่าเดินมาเกือบกิโล เข้ามาใกล้สุดๆก็เท่านี้  
แต่ก็แอบประทับใจในความสวยงามรอบๆ ดูเงียบสงบจริงๆ
ยกเว้นแต่ถนนโรยกรวดที่เดินยากมากๆ
ถ้าคุณสุภาพสตรีกับส้นสูงมาเดินบนกรวดจะไหวมั้ยเนี่ย

ใบหน้าเริ่มโดนแดดเผาพอเกรียมๆ ก็หนีไปเที่ยวโอไดบะดีกว่า

วิธีเดินทางไปย่านโอไดบะ (Odaiba)
จากสถานีโตเกียว ก็ไปตามทางไหนก็ได้ให้ไปโผล่ที่ Shimbashi Station นะครับ
จากนั้นต่อรถไฟฟ้าขบวนเล็กๆน่ารักๆ
นึกว่าขึ้นรถไฟสวนสนุกไปละกัน เพราะมันเล็กๆ เบียด ๆ และเต็มไปด้วยคนทำงาน
ซื้อตัวแบบ 1 วันของรถไฟสาย  Yurikamome แล้วก็กระโดดขึ้นไปได้เลย


ตอนนี้เรามาอยู่ที่ลานด้านหน้าของห้าง Aqua City ครับ วิวสวยๆ

ชิวมาก

มาแล้วก็ไม่พลาดที่จะลองไปแช่น้ำร้อนที่ Oedo Onsen Monogatari ครับ

ใน Oedo Onsen Monogatari  มีสวนด้านนอก ตอนแรกหาไม่เจอ เดินวนจนเจอห้องทีวี เลยไปงีบหลับแทน
สวนด้านนอก  เดินแช่เท้าในน้ำร้อน กับก้อนหินปุ่มๆ หายเมื่อยเป็นปลิดทิ้งเชียวแหละ


คุณลุงอย่าถลกเยอะ เสียวแทน วาบๆ

เสร็จธุระจาก Oedo Onsen Monogatari  ซึ่งไม่ได้ถ่ายภาพข้างใน (ลึกๆ) มาให้ชมได้
นับว่าเป็นประสบการณ์ที่ หลากหลาย จริงๆครับ

จากนั้นผมก็นั่งรถไฟฟ้าคันเล็กๆ ไปที่สถานีต่อไป จุดหมายปลายทางคือชิงช้าสวรรค์เจ๊คิตตี้

ไม่รอช้า เดินผ่าน MegaWeb เป็นเสมือน Showcase ของ Toyota ที่นำเอารถมากมายหลายรุ่นมาให้ดูกันในนี้
ใครชอบรถตระกูล Toyota อย่าลืมแวะชมไม่เสียค่าชมครับ

กระเช้าเวหาเจ๊คิตตี้มาแล้วๆ ตีตั๋วคนละ 900 เยนแล้วก็ได้ขึ้นไปนั่งทันที เพราะไม่มีคน !!!!!

มองออกมาช่างสวยงาม
แอบมองเห็นเครื่องบินร่อนลงที่ท่าอากาศยาน Haneda Airport ด้วย

วันแรกหมดไปกับการท่องเที่ยวในโตเกียวเพียงไม่กี่ที่ครับ
วันต่อมาผมเดินทางไปยังสวนสนุก FujiQ Highland

วิธีการเดินทางไปยัง FujiQ Highland สวนสนุกฟูจิคิว
การเดินทางไปสวนสนุกแห่งนี้อาศัยรถบัสครับ
ขึ้นรถไฟมาลงสถานที Shinjuku
แล้วออกมาทางประตูทางออกที่อยู่หน้าห้างไคโอ (West Exit)
จากนั้นข้ามถนนมา เดินให้เจอห้างโยโดบาชี (พันทิพ)
ที่ขายตั๋วโดยสารจะอยู่ตรงข้ามโยโดบาชินะครับ
ตีตั๋วไปได้เลยที่ละ 1700 เยน....

นั่งรถประมาณ 1.30 ชั่วโมง ผ่านทางด่วนลัดเลาะไปยังภูเขามากมาย
ก็จะมาถึงสวนสนุกแล้วครับ
จากนั้นคุณสามารถเลือกซื้อบัตรแบบเหมาวัน หรือเฉพาะค่าเข้าก็ได้
ถ้าซื้อเหมาวันแล้วแน่ใจว่าเล่นได้หลายอย่าง
ถือว่าคุ้มนะครับ
สำหรับบัตรเหมา 1 วัน
เมื่อซื้อบัตรแล้วเค้าจะให้คูปองใบเล็กๆมา
ให้เราเอาคูปองนี้ผ่านประตูไป
แล้วไปที่ตู้เหมือนตู้ถ่ายรูป
หยอดคูปองลงไป แล้วรอเครื่องถ่ายรูปเรา
เราจะได้บัตรตั๋ววันจริงๆสีส้มมาครับ
เก็บรักษาเท่าชีวิต ถ้ามีซองใส พลาสติกติดตัวไปด้วยจะดีมากครับ


รูปข้างล่างถ่ายที่สวนสยามครับ

.
.
.


ไม่ใช่ นี่คือฟูจิคิววววววว

ที่นี่มีรถไฟเหาะตัวแม่อยู่ 3 ตัว
ผมโชคดีมากที่ได้เล่นครบทั้งหมด
เพราะบางวันเครื่องเล่นอาจจะปิด ตามสภาพอากาศที่เหมาะสมหรือไม่เหมาะสม
หรือคุณอาจจะไม่ได้เล่นทั้งหมด เพราะเสียเวลาต่อคิวนานมาก
ตัวแรกรางสีขาวๆ เป็นรถไฟเหาะที่จับคุณทะยานไปที่ความเร็วกว่า 100 mph (หรือมากกว่า) ภายใน 3 วินาที
เล่นเอาปากหว๋อเลยทีเดียว

ใช่เวลาต่อคิวประมาณ 1 ชั่วโมง.... (เข้าไป 11 โมง ออกมาเที่ยง...)
แต่คุ้มค่าที่ได้ลอง เพราะมัน มันนนนส์มากกกกกก


ถ้าใครอยากไป แนะนำให้จัดลงแผนท่องเที่ยวในวันธรรมดานะครับ
จะได้ไม่ต้องเจอคนล้านแปด....
นี่ขนาดยังไม่ปิดเทอม และวันธรรมดาคนยังเยอะมากๆเลยครับ

มันมาถึงจุดสุดยอดแล้ว !!!!!

อันนี้ช่วงตีโค้ง หรรษาที่สุด

ตัวแม่ตัวที่สอง รางสีแดง

เป็นรถไฟเหาะที่อลังการที่สุดเท่าที่ผมเคยนั่งมา (ใช่สิ เคยนั่งแต่ในประเทศ)

ถ้าไม่ได้เล่นเสียดายแย่

เวลาที่ใช้ในการต่อคิวประมาณ 1 ชั่วโมง

ถ้ารถไฟเหาะตัวนี้มันพูดได้
มันคงพูดว่า

"เดี๋ยวแม่จะเหวี่ยงให้!!!"

เพราะมันเหวี่ยงได้สุดยอดดดด

ด้วยเบาะที่นั่งที่สามารถตีลังกางอหงายได้ 360 องศา
และรางที่สุดแสนจะบรรยาย
ให้ความรู้สึกเหมือนลิฟท์ที่กำลังตกตึกปนการเทกระจาดของรถสองแถวที่โค้งแถวสุพรรณ
ทำให้รถไฟเหาะตัวนี้มีคนอยากจะเล่นกับมันเยอะมาก....
ถ้าคุณอยากเล่น รีบไปต่อคิว และอย่ายอมแพ้ !!!!!

จะขึ้นอันนี้ เจ้าหน้าที่ออกมาห้ามว่า ไม่ให้ขึ้น กลัวจะทำของเค้าหักลงมา
เลยขอเวลาทำใจอกหัก ไปนั่งชิงช้าสวรรค์ก่อน

ที่พูดมาเมื่อกี้ล้อเล่น จริงๆแล้วไม่กล้าขึ้นมากกว่า
ไอ้ชิงช้าเหวียงๆ หมุนๆ น่ากลัวกว่ารถไฟเหาะหลายเท่า
ไม่เชื่อลองขึ้นไปสิครับ รับประกันว่าอาจจะอ้วกออกมาได้ เวียนหัวจะตายเล่นไปได้ไง
มาขึ้นชิงช้าสวรรค์ ชมวิวเก๋ๆดีกว่า

อืม ขอเดินไปดูใกล้ๆ มั่นใจได้ว่าจะไม่หักลงมาหลังจากที่ก้าวขึ้นไปนั่ง
ไม่มีเงินซ่อมให้นะจ๊ะ

วิวก็งั้นๆแหละ เห็นภูเขาทองอยู่ไกลๆ


อ๊ะ นั่นไม่ใช่ภูเขาทองนี่ มันมันภูเขาไฟฟูจิ

นั่งกรี๊ดอยู่ในตู้ชิงช้าสวรรค์ เพราะว่ามัวแต่เล่นเครื่องเล่นจนลืมไปว่ามันมองเห็นภูเขาไฟแห่งชาติได้นี่หน่า!!!!

ว่าแต่ใครเอากะละมังมาครอบข้างล่างเนี่ย ช่วยเอาออกไปที คนจะถ่ายรูป

เก๋ไปอีกแบบ

จะนั่งต่ออีกรอบ เค้าก็มาไล่ลง ไม่รู้จะหวงอะไรนัก คนนั่งก็ไม่มี

ลงมาเดินเล่นรอบๆ สระว่ายน้ำตรงนี้ หน้าร้อนเอาไว้ถีบเรือ หน้าหนาวเอาไว้เล่นสเก็ตน้ำแข็ง

มาถึงรถไฟเหาะตัวที่ 3 ตัวแม่ที่สูงสุดกว่า 79 เมตร
ตอนโดนดึงขึ้นไปก็เพลินจนลืมไปว่าเดี๋ยวมันจะพุ่งตกลงมา
เพราะมันนาน กว่าจะไต่ไปถึง 79 เมตร


ตอนแรกมันก็บอกว่าปิดไม่ให้เล่น แต่พอ 4 โมงเย็น มันก็เปิดซะงั้น
งานนี้ใส่เท้าไฟ วิ่งไปต่อคิวอย่างไว
หลังจากต่อคิวได้ไม่นานประมาณ 2 นาที มันก็ปิด ไม่ให้ใครขึ้นแล้ว เพราะว่าสวนสนุกจะปิดตอน 5 โมงเย็น
ก็เลยได้เห็นคนญี่ปุ่นวิ่งตาเหลือกด้วยความดีใจจากปลายทางสวนสนุก
แต่กลับต้องมาช้ำใจเพราะเค้าไม้ให้ขึ้น
เราก็ยืนสมน้ำหน้า 5 5 5 5 อยู่บนรถไฟเหาะ แบร่ๆๆๆ

จขกท โบกมือ หยอยๆ เห็นกันมั้ยครับ  

เล่นเสร็จ สวนสนุกก็ปิดพอดี
นับว่าโชคดีมากที่วิ่งไปต่อคิวทัน อิอิ

อำลา ฟูจิคิวก่อน คราวหน้าไม่มาแล้ว จะไปสวนสนุกแถวนาโกย่าแทน
ได้ข่าวว่าอลังการไม่แพ้กันเลย

วันต่อไป ผมเดินทางไปเยือน ฮาโกเน่ เพื่อพิสูจน์ ไข่ดำ ว่าดำแค่ไหน และอร่อยมั้ย....

วิธีเดินทางจากโตเกียวไปยังฮาโกเน่
จากโตเกียว ก็หาทางไปโดยนั่ง JR มาลงที่ชินนากาว่า
ต่อชินคันเซน ไปยัง โอดาวาระ
แล้วไปยังที่โอตาคิว
ต้นทางสู่ฮาโกเน่ด้วยวิธีเดินทางอันโรแมนติก

จากนั้นซื้อบัตร Hakone Pass เพื่อใช้ต่อรถไฟ เคเบิ้ลคาร์ และกระเช้า ไปยังสถานที่ต่างๆได้อย่างสะดวกครับ



นี่วิวแรกจากบ่อน้ำพุร้อนใกล้ๆไข่ดำๆ

มายืนดูเค้าต้มไข่ เพราะไม่แน่ใจว่า มันเอามาต้มแล้วดำจริงๆ หรือเอาไปคลุกถ่านให้เรา
พอดูเสร็จก็เห็นเค้าเอาไข่สีขาวๆลงไปต้มละนะ

ยกขึ้นมาอีกทีเป็นสีดำจริงๆด้วย !!!

แบบนี้ใต้บ่อต้องมีห้องสำหรับเพ้นท์สีไข่แน่ๆ เราไม่เชื่อง่ายๆหรอก

ว่าแล้วไปซื้อมากิน 5 ฟอง 500 เย็น จะกินหมดเหรอเนี่ยซื้อมาตั้ง 10 ฟอง

..... เหลือ 2 ฟอง เอาไว้กินขากลับดีกว่า อ้าวนี่ กินไป 8 ฟอง อายุเพิ่มขึ้นมาเท่าไหร่เนี่ย !!!!!!

มันก็ดำจริงๆนะ

... แขนเราเนี่ย ตากแดดมาสองวัน

บ่อนี้เค้าให้คนใจกล้ากระโดดลงไปจะได้ 1 ล้านเยน....


ล้อเล่นครับ ดูมันร้อนพิกล ลงไปก็สุกพอดี

นั่งกระเช้าเคเบิ้ลต่อดีกว่า ไปลงที่ทะเลสาบอาชิ

สวยจัง น้ำก็ใส เดินไปใกล้ๆมองเห็นพื้นข้างล่าง

ส่วนเป็ดห่านนั่นไม่กล้านั่ง ดูผุๆ พังๆ กลัวไปล่มที่กลางบ่อ

ขึ้นเรือดีกว่า.... อากาศในโตเกียวร้อนแค่ไหน มาถึงตรงนี้ หนาวยะเยือก เย็นสุดๆ เหมือนใช้เรโซน่าดรายสติ๊กไม่เหนียวไม่เกรอะกรัง

ตอนแรก็จองที่นี่มาแหละ แต่พอดีว่ามันเต็ม เลยไม่นอนละกัน ไปจองที่อื่นดีกว่า  

อ๊ะ ที่นี่ก็เต็ม

แหม... ช่าง High Season

สองรูปข้างบนไม่ได้จองหรอกครับ บ้านใครก็ไม่รู้ น่าอยู่จัง

วนมาที่ท่าเรือ แล้วเดินเล่น
เจอน้องหมาน่ารัก

เติมพลังด้วยน้ำอุลตร้าแมน

จากนั้นเดินไปยังสุดถนนอีกด้าน เพื่อไปยังเสาแดงๆที่แช่อยู่ในน้ำ
มันชื่อเสาอะไรนะ? รู้แต่ว่าเดินไปทางนี้แหละ

อะถึงละ คนไม่เยอะมาก

อุ้ย ดอกหญ้าญี่ปุ่น ไม่เคยเห็น

ทำไมมันสวย น่ารักกว่าหญ้าแถวบ้านเรานะ (คิดไปเอง)

กลับหลังหัน เดินออกมาจะเจอบันไดสู่วัดแห่งหนึ่ง....

ที่นี่ที่ไหน
เดินขึ้นไปดู....

อ๊ะ ยืนผายลมอยู่หรือเปล่า ขอเว้นระยะห่างนิดนึงก่อนจะก้าวเข้าไป

เค้าเขียนอะไรกันเยอะแยะ แล้วแผ่นไม้ไปซื้อที่ไหน หาไม่เจอ
หรือว่าร้านของวัดปิดไปแล้ว
งั้นไม่เขียนละ ไปยืนอ่านดีกว่า
เห็นภาษาไทยตั้งหลายแผ่น

กลับแล้วดีกว่า ฮาโกเน่ วันหลังจะมานอนค้างที่นี่นะ จุ๊บๆ

กลับจากฮาโกเน่ยังมีเวลาแวะเที่ยวอีกที่หนึ่งในโตเกียวคือ Meiji Shrine

อ้าว มาแต่งงานกันเหรอ ขอถ่ายรูปหน่อย

ถ่ายรูปหมู่

ที่นี่เย็นๆ คนก็เข้ามาเรื่อยๆ ไหนบอกว่าปิด 6 โมงครึ่งไง นี่มัน 6 โมงเกือบครึ่งแล้ว เดินออกดีกว่า กว่าจะเดินเข้ามาได้ก็ไกลแสนไกล

วันต่อมาออกเดินทางจากโตเกียวไปยังโอซาก้า แวะพักโอซาก้า หาของกิน วันรุ่งขึ้นไปฮิเมจิ ปราสาทเก่าแก่ที่สวยมากอีกแห่งของญี่ปุ่นครับ

การเดินทางไปชมปราสาทฮิเมจิ
การเดินทางไปฮิเมจินั้นง่ายมาก นั่งรถไฟชินคันเซนจากโอซาก้า หรือจากโตเกียว ไปลงที่สถานีฮิเมจิ ออกจากสถานนีแล้วเดินตรงอย่างเดียว ไม่หลงแน่นอนครับ

เข้าไปดูใกล้ๆ

ตีตั๋ว

เข้าไปใกล้ก็ยิ่งสวย

เดินขึ้นไป เล่นเอาเหนื่อย...

ด้านหน้าแบบเต็มๆ

ลองขึ้นไปดูก็พบว่าสวยงาม

ทำไมมันสวยแบบนี้  

ลาฮิเมจิ กลับมานอนโอซาก้า อันนี้แถวๆที่นอนครับ หอคอยสูงตระหง่านฟ้า

ปูยักษ์

เบียร์นี้คุ้นๆ

เบื่อโอซาก้าแล้ว เผ่นไปเกียวโตดีกว่า ไปเที่ยววัดทอง Kinkakuji (Golden Pavilion) บัตรเข้าชมเก๋ไม่เบา

โห........... ของจริงมันสวยมาก สวยจริงๆ สวยเหมือนในหนังสือที่เปิดๆไปเจอ

งามแท้ๆ

ท่ามกลางหมู่มวลแมกไม้

เห็นเค้าโยนเหรียญกับ เราก็ไปโยนมั่ง หวังว่าจะให้ลงถ้วยกลมๆตรงกลาง แต่ก็ไม่โดน

ไม่เป็นไร
ที่โยนไปมัน 1 เยน ><''

วัดทอง เบื่อแล้ว เดินออกมาเจอร้านของฝาก เห็นโมจิมากมาย แต่ไม่ได้ซื้อ เพราะขอชิมฟรีจนอิ่ม เราไปต่อกันที่ Kiyomizudera  ดีกว่า อันนี้ก็แทบคลั่ง เพราะเดินไกลมาก แถมร้อนเป็นที่สุด แต่เราก็ไต่ขึ้นไป

ถึงซะที

อ้าวนี่แค่ทางเข้าเหรอ

ร้อนมาก ขอแวะใต้สุมทุมพุ่มไม้ก่อน

การทำรีวิวมันโหดแบบนี้นี่เอง นี่ทำมาชั่วโมงกว่าแล่วยังไปไม่ถึงครึ่งทาง ขอพักอีกทีนี่วัดนี้

หิวน้ำ ตู้กดน้ำก็แพงจัง อยากเซฟเงิน กินน้ำตรงนี้ได้ไหมนะ

อ้าว  เอาไว้ล้างมือเหรอ กินไปแล้วอะ หลายอึก

ใบไม้สวยจัง
ใครหิวน้ำรีบลงไปต่อคิวกินน้ำสามสายข้างล่างเร็ว ถือโอกาสกินน้ำหลายๆกระบอก นะครับ

ระเบียงไม้อลังการ ไม่รู้จะหักลงมาวันไหน ดูเอียงๆพิกล

ไปที่อื่นดีกว่า ไปวัดเสาแดงละกันครับ

เห็นเสาแดงครั้งแรกตื่นเต้นมาก อยากเดินทะลุไปเรื่อยๆ


ไม่เคยมีหนังสือเล่มไหนบอกว่า เดินไปแล้วจะเจออะไร

หรือคนแต่งหนังสือส่วนใหญ่มาชะโงกทัวร์นะ

เราลองเดินดีกว่า  ผ่านไป .... 30 นาที

เสาเจ้าเอย เจ้าจะไปหยุดหนใด.... นี่ก็ผ่านมาประมาณกิโลนึงแล้ว....

มองไปข้างหน้ายังอีกยาวไกล สุดท้ายเหมือนโดนหลอก เดินไปจนถึงยอดเขา...

ในที่สุดก็โดนหลอกให้เดินมาถึงยอด..ที่ยังไม่ถึงสุดยอด เพราะมีเสาแดงให้เดินไปต่อ แต่.. ยอมแพ้แล้ว แค่นี้พอ นั่งหอบอยู่ประมาณ 3 ชั่วโมง

ลงมาที่หน้าวัด

บ๊ายบายวัดเสาแดง... คราวหน้าไม่มาแล้ว เหนื่อยยยยยย

ไปเที่ยวปราสาทโอซาก้ากันครับ

ต้นไม้สวยอีกแล้ว

สวยงามจริงๆ

กำลังจะเดินเข้าไปแล้ว

ขึ้นไปชมวิว เห็นเครื่องบิน บินลง คันไซ หลายลำเลยที่จุดชมวิวแถวๆนี้

ชื่นชมปราสาทโอซาก้าแล้วไป ไคยูคัง หรือสยามโอเชี่ยนเวิล์ดกันต่อดีกว่า

ถึงแล้ว นั่นภาษาไทย แจ่มๆ

อันนี้หรือเปล่าที่เค้าเอามากินกัน

น่ารักเชียว เหมือนแมว

น่าก็น่ารักมาก เห็นมันชอบว่ายน้ำมาโผล่ที่หน้ากระจกแล้วทักทายคนดู
ที่ไหนได้ เจ้าหน้าที่เค้าสั่งให้มันทำ
แหม ไม่จริงใจ แต่น่ารัก ให้อภัยนะ

มาแบบนี้เลย

แล้วมันก็ได้น้ำแข็งก้อนเป็นรางวัล

อันนี้กินได้เลย

อ้าว ไม่ใช่ในไคยูคังนะครับ...

มีปลาโลมาน่ารักๆ

กับปลาไหลที่ตายแล้ว

พวกนี้มันตลกมากๆ ทำหน้าตามึนๆ งงๆ

อันนี้แบบที่ขายใน MK หรือเปล่านะ