เว็บบอร์ดรีวิว

สวัสดีท่านผู้่อ่านทุกท่านครับ
ยินดีต้อนรับเข้าสู่ ตอนที่ 1 ของการเดินทางรอบอิหร่าน ตอน'บาม นครกลางทะเลทราย'ครับ

ก่อนอื่น ขออนุญาตกล่าวถึงรายละเอียดเล็กๆน้อยๆเกี่ยวกับประเทศอิหร่านก่อนนะครับ

สาธารณรัฐอิสลามแห่งอิหร่าน
Islamic Republic of Iran



ประเทศอิหร่านตั้งอยู่ในเขตเอเชียกลาง มีประชากรประมาณ 70 ล้านคน มากกว่า 10 ล้านคนอาศัยอยู่ในเมืองหลวงคือ เตหะราน ครับ ที่เหลือกระจายอยู่ในเมืองอื่นๆเช่น มาชาด อิสฟาฮาน ชีราซ บานดาร์ อาบาส และ เคอร์มาน เป็นต้น
คำว่า "อิหร่าน" มีรากศัพท์เดียวกันกับคำว่า "อารยัน" หมายถึง "ผู้เจริญ" ประเทศอิหร่านจึงหมายถึง "ดินแดนเเห่งผู้เจริญ" ครับ
ส่วนคำว่า "เปอร์เซีย" ที่ทุกท่านคงจะเคยได้ยินกันคุ้นหูนั้นหมายถึงประเทศเดียวกันครับ อิหร่านเคยใช้ชื่อ "เปอร์เซีย" และมาเปลี่ยนเป็น "อิหร่าน" ตั้งแต่ปีค.ศ. 1935 เป็นต้นมา
คำว่า "เปอร์เซีย" เป็นคำที่คนกรีกโบราณใช้เรียกคนในแถบนี้ครับ มีความหมายว่า "ดินแดนที่อยู่ไกล"

  

นี่คือธงชาติของอิหร่านครับ

ตรงกลางเป็นรูปดอกทิวลิป ซึ่งประกอบขึ้นมาจากคำว่า "อัลเลาะห์" พระนามของพระเจ้าในศาสนาอิสลาม
ที่ขอบของแทบสีเขียวและแดง เป็นตัวอีกษรคำว่า "Allahu Akbar" "พระเจ้าคือผู้ยิ่งใหญ่" เขียนติดกันซํ้า 22 รอบ

อิหร่านมีภูมิประเทศเป็นทะเลทรายและที่ราบสูงครับ มีเทือกเขาสูงชันมีหิมะในภาคเหนือ และภาคตะวันตกเฉียงเหนือเรื่อยลงมาตามแนวอ่าวเปอร์เซีย ประชากรส่วนใหญ่ตั้งถิ่นฐานอยู่ในบริเวณนี้ครับ เพราะทางตะวันออกนั้นเป็นทะเลทราย ส่วนทางเหนือสุดของประเทศติดกับทะเลแคสเปียน เป็นเขตที่อุดมสมบูรณ์ที่สุด มีป่าสนขึ้นหนาทึบ และอากาศเย็น

หลังจากที่เดินทางมาจากกรุงเทพฯ และแวะเปลี่ยนเครื่องที่เตหะรานเป็นที่เรียบร้อยแล้ว
คณะทัวร์ของเราก็มาถึงเมือง เคอร์มาน ครับ

ชมรีวิว Mahan Air คลิก --> http://www.hflight.net/forum/m-1241435275/

เคอร์มานเป็นเมืองใหญ่ที่สุดในบริเวณตะวันออกเฉียงใต้ของอิหร่านครับ เราจะพักที่นี่เพื่อเดินทางไปชมเมือง บาม ซึ่งอยู่ห่างออกไปไม่ไกลนัก

หน้าโรงแรมที่เคอร์มาน

เริ่มออกเดินทางครับ

ภูมิประเทศในเขตนี้ของอิหร่านจะเป็นแบบนี้ครับ คือไม่ใช่ทะเลทรายที่มีแต่ทราย แต่จะเป็นที่โล่งที่มีหญ้าขึ้นเป็นหย่อมๆ และมีภูเขาหินอยู่ทั่วไป

ภูเขาบางลูกสูงมากถึงขั้นมียอดเป็นหิมะ

ระยะทางระหว่างเคอร์มานไปบามนั้นประมาณ 300 กิโลเมตร ซึ่งถ้าเป็นที่เหมือนไทยจะขับรถถึงภายในเวลา 2 ชม  
แต่ที่อิหร่านมีการจำกัดความเร็วบน high way ครับ ไม่เกิน 100 กม. ต่อ ชม. และจะมีด่านตรวจอยู่ตลอด ทำให้การขับรถ โดยเฉพาะรถคันใหญ่เป็นไปได้อย่างเชื่องช้า (มากกก) เราจึงต้องใช้เวลากว่า 4 ชม. จึงจะถึงที่หมาย

(ที่ทำให้เสียเวลาที่สุดคือด่านตรวจ เพราะต้องจอดตรวจเป็นเวลานานมาก)

ระหว่างทางเราแวะพักที่นี่ครับ เป็นมัสยิดที่ยังสร้างไม่เสร็จ (สร้างไปเรื่อยๆ แต่เปิดเเล้ว)

รอบๆบริเวณ ไม่มีอะไรไปจนสุดลูกหูลูกตา

มาดูภูมิประเทศที่เป็นแบบภูเขาหินกันบ้าง

'In the middle of nowhere'
มาอิหร่าน ทุกท่านคงรู้สึกว่าคำพูดนี้เป็นจริง เพราะไม่มีสัญญาณโทรศัพท์ นอกจากซื้อมือถือของอิหร่าน

เข้าเขตเมืองบามแล้วครับ

ถึงเขตเมืองโบราณ

บามเป็นนครโบราณซึ่งเชื่อว่ามีการตั้งถิ่นฐานมาตั้งแต่ 200 ปีก่อนคริสตกาลแล้วครับ
นครเเห่งนี้เจริญถึงจุดสุดในฐานะที่เป็นทางผ่านของกองคาราวานซึ่งเดินทางบนเส้นทางสายไหมครับ

เป็นที่น่าเสียดายว่า เมื่อปี 2003 มีแผ่นดินไหวครั้งใหญ่ ทำให้เมืองโบราณซึ่งสร้างขึ้นมาจากโคลนพังทลายลง พร้อมกับเขตเมืองปัจจุบัน ทำให้มีผู้เสียชีวิตกว่า 2หมื่นคน

ตรงนี้เป็นป้อมประตูเมืองซึ่งยอดได้ทลายลงหมดเเล้วจากเหตุแผ่นดินไหว

บามมีคูเมืองล้อมรอบตามแบบฉบับป้อมปราการทั่วไป

บริเวณประตูเมืองมีการตั้งโครงเหล็กเพื่อทำการบูรณะและป้องกันการพังทลาย



ป้ายแสดงภาพก่อนเหตุการณ์แผ่นดินไหว จะเห็นได้ว่าเมืองอยู่ในสภาพที่สมบูรณ์มาก

จากกลางประตูเมืองมองทะลุไปเป็นถนนสายสำคัญของเมืองที่เป็นที่ตั้งของ "บาซาร์" หรือตลาดใหญ่ เรื่อยไปจนถึงเขตทำการของเมือง

จะเห็นได้ว่าเมืองนี้ก่อขึ้นมาจากอิฐ ซึ่งทำมาจากโคลนทั้งหมด

เข้าเขตบาซาร์ สมัยนั้นก็คงเทียบได้กับ Downtown

ส่วนของคันดินที่ยกขึ้นสูงเบื้องหลังคือส่วนของกำแพงเมืองครับ

รอบๆบริเวณยังเต็มไปด้วยกิจกรรมของการบูรณะ และกิจกรรมการขุดค้น
ด้วยเหตุแผ่นดินไหวนี้เอง ทำให้นักโบราณคดีสามารถค้นพบหลักฐานใหม่ๆหลายๆอย่าง ซึ่งมีความเป็นไปได้ว่า เมืองบามแห่งนี้ อาจมีประวัติที่ยาวนานกว่านี้ก็เป็นได้ เพราะมีการค้นพบซากอาคารที่อยู่ใต้อาคารหนึ่งซึ่งหมายความว่ามีการสร้างอาคารซ้อนทับกันตามยุคสมัย

สามารถมองเห็น citadel หรือป้อมปราการใหญ่ ซึ่งเป็นสิ่งก่อสร้างที่สูงที่สุดในเมืองได้จากมุมนี้

จากภาพนี้จะเห็นว่า นอกจากอิฐโคลนแล้ว ยังมีการใช้โคลนดิบที่ถูกทำให้แข็งเป็นโครงสร้างของอาคารด้วย  

โค้งซุ้มประตูเป็นส่วนที่น่าตื่นตามาก เพราะอาศัยการใช้โคลนแทนการใช้ซีเมนต์

ตามถนนสายใหญ่นี้ไปเรื่อยๆ

ยังมีเรื่องน่าประหลาดใจอีกอย่างคือ เมืองโบราณแห่งนี้มีคนอยู่อาศัยมาตลอด จนเมื่อไม่ถึง 100 ปีมานี้ มีคำสั่งให้ประชาชนย้ายออกจากเมืองเพื่อทำการอนุรักษ์เมืองไว้

บริเวณนี้ยังอยู่ในช่วงต้นของการบูรณะให้คืนสภาพเดิม

ถึงเขตนี้ลักษณะของอาคารเริ่มใหญ่ขึ้น เพราะเข้าใกล้ส่วนที่เป็นศูนย์กลางไปทุกที