เว็บบอร์ดรีวิว

       ทริปนี้ได้ไปสิงค์โปร์  วันที่ 8 พ.ย.  กับหางแดงเครื่องออก 7.05 น.  หลังจากเราผ่านต.ม.แล้วมีเวลาเหลือ  เลยไปใช้บริการกินฟรีเพื่อตุนสเบียงใส่ท้องให้เต็มที่เล้าของคิงพาวเวอร์ซะหน่อย  ถ้าใครเป็นสมาชิกสามารถมาใช้บริการได้ฟรีนะ
       ที่นี่ช่วงเช้าๆจะมีโจ๊กให้ทานด้วยนะ  เลยเอารูปมาให้ดูสำหรับท่านที่ไม่รู้

  ดูรูปโจ๊กหมูเต็มๆ  อร่อยใช้ได้นะ  ยิ่งเป็นของฟรียิ่งเพิ่มความรู้สึกอร่อยมากขึ้น

   ถ้ายังไม่อิ่มก็ต่อด้วยแซนวิส  หรือพายต่างๆ ต่อด้วยกาแฟซะหน่อย  อัดเข้าไปเพื่อใช้เป็นพลังงานในการลุยสิงค์โปร์นะ

   ใครที่เป็นคอเหล้า ก็มีหลากหลายเลือกทานได้ตามใจชอบ  หรือจะให้พนักงานผสมค๊อกเทลให้ดื่มก็ได้นะ  แต่เสียดายเราเป็นคนไม่ชอบทานแอลกอฮอเท่าไร  เด็กๆก็ไม่ควรนะ  ต้องใช้วิจารณะญานหน่อยนะ

   พอเจอของฟรีทีไร  แม่ประนอมทนไม่ไหวออกวิชาแยกร่างโซ้ยให้เต็มที่

   เช้าๆอย่างนี้ยังไม่มีใครมาใช้บริการ  มีเราอาละวาดอยู่เจ้าเดียว  ต้องเอาให้เต็มที่

  และแล้วถึงเวลาที่เราต้องไปที่เกตแล้วละ เพราะอยู่อีกฟากสนามบิน  ใช้เวลาเดินประมาณ 15 นาทีถึงเกต  D8

ชั่วกระพริบตาเราก็โผล่ที่สนามบินชางกี  เวลาประมาณ 11.00 น.
          ก่อนถึงจุดตรวจพาสปอร์เราก็เจอรถคันนี้จอดอยู่   รู้สึกสังหรณ์ว่าคงจะมีซิมส์โทรศัพท์ขาย  เลยเดินไปถามเค้าว่ามีซิมส์เติมเงินขายไม๊  ปรากฏว่ามี  เลยซื้อที่นี่ซะเลย  สะดวกดี  แต่ก่อนทุกครั้งที่เรามาเราจะซื้อในเมืองตามร้าน 7/11  ทั่วไปก็มีนะ  แต่ซื้อที่นี่ดีกว่าจะได้โทรเลย  

ดูรูปด้านข้าง  วันกลับก็สังเกตูเห็นอยู่หลายจุดเหมือนกัน   หรือบางทีเค้าก็จะขับช้าๆไปเรื่อยๆ

       ซิมส์ราคา 8 เหรียณ(ประมาณ 190บาท)  โทรได้ 10 เหรียน  หมดอายุ 6 เดือน หลังจากวันเปิดใช้  เราโทรเช็ค จะหมดอายุ 7/5/2552
       เวลาซื้อต้องให้พาสปอร์เค้าด้วยนะ  เค้าจะสแกนพาสปอร์เราและลงทะเบียนให้แป๊ปเดียวก็เสร็จ

       ขออธิบายวิธีการใช้ให้ละเอียดหน่อยนะ  อย่าเพิ่งเบื่อนะ  เผื่อเป็นประโยชน์สำหรับคนที่ไม่รู้  จะได้ไม่ต้องพยายามอ่านคู่มือให้เสียเวลา  หรือลองผิดลองถูกแบบเรา
          วิธีการโทรเช็ค  กด 9676777 แล้วโทรออก  หลังจากนั้นทำตามคำแนะนำ  กด 1 เพื่อเช็คยอดเงินและวันหมดอายุ

           แต่ไม่ต้องห่วง  ทุกครั้งที่เราโทรเสร็จ  ก็จะมีแมสเซส  เข้ามาแจ้งยอดคงเหลือทุกครั้ง

              สำหรับวิธีการโทรกลับไทย  ตอนแรกเราลืม  เรากด +66(หรือ001 66) ตามด้วยเบอร์โทรตัด 0 ออก  พูดไปนิดเดียวประมาณนาทีกว่า เงินหายไป 2 เหรียณ  ตกกะใจ  กดผิดมีอีกวิธีถูกกว่า(โทรแบบ IDD)
   ให้  กด 019  66(รหัสประเทศไทย) เบอร์โทรตัด 0 ออก  ตัวอย่าง จะโทรหาเบอร์ 086-5555555  ให้กด 019 66 86 5555555 แล้วโทรออก
    ปรากฏว่าอยู่ที่โน่นเราโทรมาเมืองไทยประมาณ 20 ครั้ง  จากครั้งแรกที่เรากดผิด(แต่ก็โทรได้แต่แพง) เหลือ 7.5 เหรียณ  ยังเหลือเงิน 5.13 เหรียณ
  พอกลับมาไทยลองเปิดมือถือดู  ยังรอมมิ่งที่เมืองไทยได้ด้วย

   หลังจากผ่านด่านตรวจคนเข้าเมืองแล้ว  เราก็ขึ้นรถไฟใต้ดินมาที่สถานนี คลาคคีย์  ซึ่งแล้วเราก็โผล่ออกมาจากตึกด้านหลังเรานี่แหละ

โรงแรมเราก็โน่นแหละ โนโวเทล คล้ากคีย์  ต้องเดินข้ามสะพานไปประมาณ 300 เมตรมั้ง

   อีกรูป

  เดินๆไปซักพัก  ไม่ไหว  อากาศร้อนอบๆอ้าวๆ  แม่ประนอมต้องจำใจถอดเสื้อคลุมออก(กลายเป็นนักกล้ามเลย) น่าเกลียดก็ยอม  ทนไม่ไหวจริงๆ  จะเรียกรถก็กลัวเค้าจะหาว่าบ้าเพราะอยู่ข้างหน้านี่เอง

  รถทัวร์เค้าสวยดี  เลยเก็บรูปมาฝาก

  เกือบถึงแล้ว  อีกนิดนะ

  ถึงแล้วอันนี้ด้านหน้าโรงแรม  ต้องขึ้นลิฟท์ไปเช็คอินชั้น 7  (ชั้น1-6 เป็นห้างสรระสินค้า  มีซุปเปอร์มาเก็ตอยู่ด้วย  ทำให้สะดวกมาก)

   เค้าเตอร์เช็คอิน  ราคาค่าห้องที่เราจองมาในราคาสมาชิกที่ 180 เหรีญนสิงค์โปร์

         พอเราเช็คอินเสร็จ  พนักงานบอกเราว่ามีจดหมายฝากถึงเรา  เอ๊ะยังไงกัน(งงพะยะค่ะ)   ในจดหมาย ระบุวันที่ฝากตั้งแต่วันที่ 4/11/08  และยังระบุวันที่เราเข้าพักและชื่อเราถูกต้อง  
         ให้เราโทรหาที่ห้อง 1412  จาก Li  Zhi Ping  อ่านเป็นไทยว่า หลี่ซิงผิง  ชื่อออกแนวๆจีนๆผู้หญิงๆ  เราก็งงเต็ก  เพราะไม่มีใครรู้ว่าเรามา  จะมีแต่สมาชิกชาวเว๊ปเราซึ่งเป็นคนไทย  แต่สรุปเราก็ไม่ได้โทรไป เพราะกลัวพูดกันไม่รู้เรี่อง  ไม่สนดีกว่า  
       เพื่อนๆดูจดหมายก็แล้วกัน  ต๊องไม๊ละ

  ดูรอบๆล๊อบบี้ดีกว่า

อันนี้ห้องอาหาร  เดอะสแควร์  ในโรงแรม  เราไม่ได้ทานหรอก

  เราไปดูห้องกัน  เราได้ห้องชั้น 9 ห้อง 918

  เตียงคิงส์  แต่ผิดหวังกับผ้าห่มนะ  ไม่ใช่ผ้านวม(โรงแรมขนาดนี้น่าจะเป็นผ้านวมได้แล้ว)    และหมอนก็เป็นแบบใยสังเคราะห์ ไม่ใช่ขนเป็ด-ขนห่าน  
    ขนาดห้องโอเค  กำลังดีไม่เล็กไป  ไม่อึดอัดเท่าไร

  ทีวีธรรมดา 21 นิ้ว  มีเครื่องเล่น ดีวีดี  ให้ใช้ด้วย  แต่รีโมดทีวีกดยังไงก็ใช้ไม่ได้  ไปหาแม่บ้านสลับรีโมดก็แล้วก็ยังใช้ไม่ได้  เราเลยไปแจ้งเค้าไปจัดการให้เราตอนเราออกไปข้างนอก  (ไม่น่าให้ต้องบอกเลยนะ)

  มองกลับไปทางประตูห้อง

ของมาตรฐานในตู้เสื้อผ้า

   ในห้องน้า  ก็จะมีห้องยืนอาบแยกต่างหากจากอ่างอาบน้ำ  แต่ก็บ่นอีกแล้ว  น้ำไม่ค่อยแรงเลย  ทั้งๆที่เราอยู่ชั้นล่างๆน้ำน่าจะแรงนะ   (เอ่อทำไมเที่ยวนี้ขี้บ่นจังเลยก็ไม่รู้)

  ไปดูวิวในห้องดีกว่า  ค่อยยังชั่ววิวสวยใช้ได้ไม่ขี้เหร่  แต่ๆๆๆๆ  มีระเบียงแต่เปิดประตูออกไปไม่ได้เค้าล๊อค(สงสัยกลัวคนโดดฆ่าตัวตายมั้ง)

  วิวด้านขวาเห็นแม่น้ำนิดหน่อย

อีกนิด  วิวด้านซ้าย

  จะบ่ายแล้ว ของฟรีที่ตุนมาในท้องเริ่มหมดแล้ว  ไปหาไรทานดีกว่า

  ทริปนี้เรามานี่อาศัยกินแบบมั่วๆตามศูนย์อาหารในห้างแบบง่ายๆเอา  จะได้ไม่เสียเวลาเที่ยว  

  อันนี้บะหมี่แห้ง  ก็พอทานได้นะ

  ส่วนจานนี่เป็นเนื้อกะทะร้อน  อร่อยนะ

  บ่าย 2 แล้วพอทานเสร็จเราก็ไปเดินเล่นที่ห้อง IKEA  ดีกว่า  

  ภายในก็คล้ายๆอินเด๊กซ์บ้านเรา

  ของบางอย่าก็ถูกมาก  อย่างเช่นมีดชุดนี้ 4.9 เหรีญน ก็ 117.50 บาท ถูกไม๊ละ

  จานชามขายเป็นชุดก็ถูกนะ  แต่เราไม่ได้ซื้อหรอก  ขี้เกียจแบบก

       ดูไปดูมาก็สะดุดกับหมอนขนเป็ด ราคา ใบละ 15 เหรีญน  และหมอนพิงหลังใบละ 12 เหรีญน  ถูกมากพะยะค่ะ(ที่เมืองไทยเราซื้อหมอนขนเป็ดในราคาใบละ 1600 บาท)  เลยอดใจไม่ไหวต้องยอมแบบกลับมา
       ถ้าใครชอบนอนหมอนประเภทนี้  มาซื้อที่นี่ดีกว่าถูกกว่าเยอะนะ

และก็ได้ของเพิ่มเติมอีกนิดหน่อย  ก็มีที่ลับมีด  และแท่งสี่เหลี่ยมยาวๆก็คือแม่เหล็กที่ติดมีด  ที่เมืองไทยเราไม่เคยเห็นนะ  ส่วนตะหลิวไม้กับทัพพีไม้นั้นทั้งชุด3ชิ้น  ถ้าจำไม่ผิดรู้สึกว่าจะประมาณ 30 บาทไทย

   พอซื้อเสร็จ  ก็ซื้อถุงเค้าราคาใบละ 1.2 เหรีญน  แล้วแพ๊คห่อที่นั่นเลย  เค้าจะมีโต๊ะพร้อมเชื่อก  สก๊อตเทปไว้ให้เราแพ๊คเองเลย

  ออกจาก  IKEA  เราก็เอาของไปเก็บโรงแรม  พักหายเมื่อยขาซักครู่  ก็ออกลุยต่อดีกว่า  จุดหมายก็ย่านบูกิต

มาถึงก็เย็นๆเกือบมืด  หิวอีกแล้ว  เลยกินอะไรง่ายๆดีกว่า

    อันนี้เป็นหมั่นโถว  แล้วเอาหมูสามชั้นพะโล้วใส่  อันละ 2.2 เหรีญน  อร่อยนะจริงๆ

  อันนี้เป็นพวกปิ้งๆ  ซ้อสยากิโทริ  ก็อร่อยดี

  ปิ้งกันควันขโมงเลยละ  เราก็จิบๆจั๊บๆ  จนอิ่มได้นะ

  แล้วเราก็ออกมาเดินที่ Bugis Street

คนตรึมเลยครับ

ตลาดที่นี่ก็แนวๆ  ประตูน้ำบ้านเรา  ก็เดินสนุกดีคนเยอะดี

    เดินตรงไปเรื่อยๆขวามือเจอร้านขายของเล่นแปลกดี   ว่าจะเข้าไปดูซะหน่อย   เจอแม่ประนอมดุเลย  หาว่าอยากเป็นพวก  "ลามะ"หรือ

     เดินไปเดินไปเรื่อยๆ  ก็ยิ่งไกลสถานนีรถไฟใต้ดินไปเรื่อยๆ  ชักเหนื่อยกลับโรงแรมดีกว่า  จะเดินกลับไปขึ้นรถไฟใต้ดินก็ไม่ไหว  ขึ้นแท๊กซี่กลับดีกว่า  เพราะไม่ไกลเท่าไร  ราคาคงประมาณ 6-7 เหรีญนแน่นอน
     แต่เราพลาดแล้ว  พอรถมาถึงโรงแรม  ระจอดในมิเตอร์ขึ้น 7 เหรีญนแล้วเค้ากดค่าชาร์ตพิเศษเพิ่มอีก  เป็นทั้งหมด 15 เหรีญนค่ะ  ก็จ่ายไปแล้วเก็บความสงสัยไปถามเจ้าหน้าที่โรงแรม  เค้าบอกว่าขั่วโมงเร่งด่วนเวลา 17.30 น.-20.00น. ราคาจะแพงกว่าปกติ   เพราะฉะนั้นจำไว่อย่าได้ขึ้นแท๊กซี่ในช่วงเวลานั้นนะพี่น้อง
    แล้วเราก็เดินเล่นรอบๆโรงแรมเราก่อนขึ้นนอน

  ทำเลโรงแรมที่เราพักจะเป็นย่านร้านอาหาร  ผับ บาร์  จะสะดวกดีสำหรับตนที่ชอบเที่ยวกลางคืน

  ผับนี้ออกแนวๆโรงพยาบาล

   ห้องน้ำสาธารณะ  แนวๆดีนะ

  อีกซักร้าน

  เดินไปเดินมา  เอ๊ะเค้ามุงร้านขายไอติมทำไมกัน

   ร้านนี้คนขายไอติม  มีลีลาตักไอศครีมแปลกๆกวนๆ  ราคาอันละ 3 เหรีญน

     และแล้วเราก็ไม่ไหวแล้วว่าจะหาร้านนั่งบรรยากาศชิวๆริมน้ำซะหน่อยแต่อากาศไม่ร้อนนะ  แต่อบๆอ้าวๆเหนียวๆตัวกลับห้องดีกว่าเหนื่อยแล้ว  
      พอไปถึงห้องปรากฏว่าเปิดแอร์สุด  แอร์ไม่เย็นมากแต่ก็ไม่ถึงกับไม่ไหวพอทน  แต่ที่ทนไม่ได้คือตู้เย็นไม่มีความเย็นเลย  ผิดหวังอย่างแรงนะ(ขอบ่นหน่อย)   กะว่าจะขึ้นมากินน้ำเย็นๆหน่อย  ว่าจะแจ้งเค้าก็ขี้เกียจ  แก้ปัญหาเองดีกว่า  มีซุปเปอร์อยู่ข้างล่างนี่
      
      รูปนี้วิวกลางคืนในห้องนอน  อันนี้โอเคนะ

  น้ำแข็งที่ซื้อมาเป็นถุงใหญ่ 2.5 โล  ถุงเล็กไม่มี  ราคา 2.8 เหรีญน ประมาณ 67 บาท  น่าหงุดหงิดไม๊ละ

  ตื่นเช้ามาแพ๊คของเสร็จ 9.30 น.  พอมีเวลาตระเวณหน่อย(เครื่องเราออก 15.35 น.)  เรากะจะเริ่มออกเดินทางไปสนามบินเวลา 13.00 น.  ก็ทัน  เลยไปเดินเล่นซุปเปอร์มาร์เก็ตใต้โรงแรมเราดีกว่า  เผื่อมีขนมแปลกๆ

Quoted from cayenne_champ

สวยดีคับ ,,,, อยากไป สิงคโปมากมาย

ไปเถอะครับที่นี่เที่ยวง่ายๆ

  อันนี้ Spamที่เมืองไทยกระป๋องละ 200 บาท  ที่นี่ 5 เหรีญนก็ 115 บาท  ถูกดีนะที่บ้านลูกๆชอบทาน จะเอามาเยอะก็แบกหนักไม่ไหว

     ที่นี่เค้าเข้าใจจัดมุมให้เด็กๆแก้เซ็งเวลาพ่อแม่ซื้อของนะ

  ออกจากซุปเปอร์ยังพอมีเวลาไปห้างซันเท็กซิตี้ดีกว่า  ไปดูห้างบ้าง  แต่ที่สิงค์พวกเสื้อผ้าจะแพงกว่าบ้านเรา  มาทีไรไม่เคยซื้ออะไรได้ซะที  ซื้อบ้านเราถูกกว่า  แต่จะมีรองเท้าบางยี่ห้อที่ถูกกว่าบ้านเรา  เดี๋ยวจะเฉลย

  ถึงแล้ว  

   รองเท้ายี่ห้อนี้ละครับ  จะมีขายอยู่ในห้างเซ็นทรัลบ้านเรา  ที่นี่ถ้าราคาเต็มจะราคาถูกกว่า  บ้านเราเกินครึ่ง ราคาคู่ละประมาณ 1000 บาท  แต่ถ้าช่วงเซลล์จะราคาถูกว่ามาก  คนไทยชอบมาซื้อกัน  วันนี้ก็เจอคนไทยมาซื้อเยอะเหมือนกัน

  เข้าหน้าหนาวแล้วละ  บูธรุ่นใหม่ๆออกมาแล้วนะ  ในตู้ราคาคู่ละ 79 เหรีญน  ไม่ลดนะสินค้าใหม่

    ลองใส่ดู  ก็โอนะ  แต่ว่าถ้าใส่เดินในเมืองไทยคนต้องหาว่าไม่บ้าก็ต๊องแน่

   แต่ด้วยความอยากได้ บวกกับราคาถูกกระชากใจ(รองเท้าบูธโนเนม  หลังการบินไทยยังคู่ละ 1500-2000 บาทเลย  ได้เช็คราคาก่อนมาแล้ว)   เลยต้องหาเหตุผล  ตรรกะต่างๆนาๆ  ในการซื้อให้ได้  โดยกะว่าคงได้มีโอกาสไปใช้ที่ฮ่องกงช่วงหน้าหนาวบ้างละ(อยากเป็นหมวยฮ่องกง)

     สรุปเสียเวลาที่ร้านรองเท้า(เลือกๆ  ลองๆ เม๊าๆกับคนไทยที่เข้ามาที่ร้าน)  เวลาเกือบหมด  ต้องหาไรทานแล้วกลับโรงแรมแล้วละ  เดี๋ยวตกเครื่องบิน  เลยทานที่ร้านนี้ละง่ายดี  อร่อยด้วย

           สุดท้ายแล้วนะ   ก็จบแล้วนะ  รีวิวนี้ก็รู้สึกว่าไม่ค่อยมีสาระการเที่ยวเท่าไร  ที่นี่มีที่เที่ยวเยอะ เช่นเกาะเซ็นโตซ่า  สวนนกจูร่ง  ไนท์ซาฟารี  ดีเอ็ชแอลบอลลูน  ดั๊กทัวร์ ที่สวยๆก็เยอะ  สำหรับเราเคยไปหมดแล้วพร้อมลูกๆ  ก็เลยไม่ได้ไปเที่ยวนี้  และโรงแรมที่เราพัก  เราก็รู้สึกว่าต่ำกว่ามาตรฐานโนโวเทลนะ  ในราคา 180 เหรีญน  ถ้าเพิ่มงบอีกนิดนอนโรงแรมที่ดีกว่านี้ก็คงมีนะ   ยังไงคนที่ไม่เคยมา  ลองหาข้อมูลเพิ่มเติ่มจะดีกว่านะ  เอารีวิวเราเป็นหลักไม่ได้แน่นอน  ขอเตือน
            ก็จบจริงๆ  รอติดตามรีวิวต่อไปวันที่  5-7 ธ.ค. ที่จาร์การ์ต้า หวังว่าคงสนุกกว่านี้  เพราะเราไม่เคยไปเลยแต่เราไปพักที่โรงแรมโนโวเทล(อีกแล้ว)   หวังว่าคงไม่ผิดหวังเหมือนที่นี่
            ท่านได้มีอะไรแนะนำเกี่ยวกับจาร์การ์ต้า อินโดนีเซีย  ก็ยินดีนะ  เพราะหาข้อมูลน้อยมาก
                                                                    จบบริบูรณ์
            
      

เป็นคู่ที่น่ารักมากจริงๆ ทั้งพี่ประนอม และพี่ luie      ที่มีภาพน่ารักๆๆมาฝากกันประจำเลย     เดือนหน้าจาร์การ์ต้าหรอพี่  เก็บภาพมาเยอะๆๆนะครับ รีวิวเอาเนื้อๆหน่อยก็ได้   จะได้เก็บเป็นข้อมูลไปเที่ยวด้วยอะ อยากไปจาร์การ์ต้า บาหลีก็อยากไป ราคาน้ำมันลงกันขนาดนี้แล้ว อยากเที่ยววววววววว

Quoted from luie

  อันนี้ Spamที่เมืองไทยกระป๋องละ 200 บาท  ที่นี่ 5 เหรีญนก็ 115 บาท  ถูกดีนะที่บ้านลูกๆชอบทาน จะเอามาเยอะก็แบกหนักไม่ไหว

เห็นที่จีน ที่ฮ่องกง ก็มาขาย  มันคืออะไร  ใช่แฮม กระป๋องหรือเปล่าพี่  มันใช่ทำอะไรทานได้บ้างอะ นอกจากรูปแบบข้างกระป๋องอะ  อยากลองซื้อมาทานแต่ไม่รู้จะเอามันประกอบอาหาร หรือทาน เล่น

Quoted from HIG

เห็นที่จีน ที่ฮ่องกง ก็มาขาย  มันคืออะไร  ใช่แฮม กระป๋องหรือเปล่าพี่  มันใช่ทำอะไรทานได้บ้างอะ นอกจากรูปแบบข้างกระป๋องอะ  อยากลองซื้อมาทานแต่ไม่รู้จะเอามันประกอบอาหาร หรือทาน เล่น

    เปิดกระป๋องแล้วทานได้เลยครับ  จะทำเป็นใส้แซนวิสก็ดี  จะเอามาทอดแล้วทานเหมือนทานแฮมก็ได้นะ  แต่เค็มมาก  ต้องกินกับขนมปังดีที่สุด

หนีลูกเที่ยวอีกแล้วนะคับ...อิอิ
อิจฉาพี่ทั้งคู่เลยได้เที่ยวเกือบทุกเดือน
ขอบคุณสำหรับรีวิวนะคับ

Thanks Krub  

ขอบคุณครับสำหรับรีวิว

ขอบคุณครับผม

เข้ามาแอบดูรีวิวแล้วต้องอึ้ง ทึ่ง กับ การถ่ายภาพแยกร่างของคุณแม่ประนอม ถือเป็นวิทยายุทธภาคปฏิบัติขั้นสูงสุด.... อิจฉาพี่สองคนมากๆเลยครับ ได้มีโอกาสเดินทางเที่ยวได้บ่อยๆ ผมเองก็เพิ่งได้มีโอกาสไปเยือนแดนลอดช่องมาเมื่อต้นเดือนนี่เอง ชอบ...ติดใจ...และยังคิดถึงมันอยู่ ขอบคุณกับภาพและสถานที่สวยๆของพี่ที่ผมไม่ได้ไป เพราะไปยังไม่ทั่วเลย ไว้จะกลับไปอีก....ถ้าพี่ไปอีก ชวนผมไปด้วยนะครับ

รีวิวคุณพี่ฮาดีครับ ผมชอบจัง    โรงแรมสิงค์โปร์ราคาขึ้นมาจากปีที่แล้วมากจริงๆครับ
จองตั๋วถูกมาเจอโรงแรมแพงก็อ้วมไปเหมือนกัน    ต่อไปผมคงต้องไปจุดหมายอื่นแทนแล้วหละ    

รองเท้าสวยดีค่ะ แต่ถ้าใส่เดินที่กรุงเทพ คนจะว่าไม่ต๊องก้อเพี้ยนน่ะค่ะ อิอิ

ขอบคุณมากๆค่ะสำหรับรีวิว

เห็นพี่พาแม่ประนอมเที่ยวแล้วน่าอิจฉาจัง แอบหนีลูกๆไปเที่ยว
เดี๋ยวต้องให้พ่อแม่ทำตามซะแล้ว อิอิ

Charles&Keith ที่นั่นถูกจริงๆ
เพื่อนได้มา 9 คู่ นู๋ได้มา 3 เอง

โรงแรมโนโวเทลไม่น่าแย่แบบนี้เลย เสียชื่อหมด
ชอบตรงที่มีซูเปอรือยู่ข้างล่างแหละค่ะ ชอบเดินซุเปอร์ต่างประเทศ (ออกแนวคุณแม่บ้านอีกแล้ว)

อยากไปอีกจัง แต่ไม่มีใครว่างเลย ท่าทางต้องลุยเดี่ยว
ขอบคุณอีกครั้งค่ะสำหรับรีวิวที่น่ารักๆ

น่าอิจฉาจังคร้าบได้ไปเที่ยวบ่อยมากมาย อยากไปเที่ยวแบบนี้บ้างอ่ะครับ ขอบคุณครับที่แนะนำที่เที่ยวที่กินดีๆเยอะแยะเลย แล้วจะตามไปบ้างนะคร้าบ