สวัสดีครับ กระทู้นี้ก็เป็นตอนสุดท้ายสำหรับทริปเกาะสมุยของผม แล้วหล่ะนะครับ

ความเดิมจากตอนที่แล้ว
บินตรงสู่เกาะสมุย สบายๆ กับการบินไทย TG285 BKK-USM
http://www.hflight.net/forum/m-1222534902/s-all/
พักริมทะเลที่บัญดารา : Bandara Resort & Spa, Samui
http://www.hflight.net/forum/m-1223570440/s-all/
ทริปเกาะสมุย : ซิ่งแจ๊สใหม่ ตะลุยไป ชิมไป รอบๆเกาะ
http://www.hflight.net/forum/m-1223745316/s-all/

ในที่สุดก็มาถึงตอนสุดท้าย กับเที่ยวบินขากลับแบบวิ่งสู้ฟัน บินกับการบินไทยจากสมุยรอบเย็น แล้วต่อเครื่องหางแดงจากสุวรรณภูมิกลับเชียงใหม่ครับ วิ่งกันน่าดูทีเดียว

จากตอนที่แล้ว ผมได้เกริ่นไว้ว่า ....
วิบากกรรมของเราสอง
กว่าจะได้บินกลับบ้าน
ไม่ได้โรยด้วยกลีบกุหลาบครับ

ผมสารภาพความจริงว่า
เมื่อใดที่ผมได้แพคคู่บินกับเธอ ต้องเกิดเหตุวิ่งกันแบบ Final Call กันอยู่เรื่อยไป
เที่ยวบินของการบินไทย TG288 เกาะสมุย-กรุงเทพ ออกจากสมุยเวลา 17.45 น.



เชื่อไหมครับว่า เวลา 17.00 น. เรายังอยู่ตรงวัดพระใหญ่ เอาแล้ว งานเข้าแล้ว ....
เราก็รีบบึ่งเหยียบแจ๊ส ซิ่งจากวัดพระใหญ่ มาให้ถึงอาคารผู้โดยสารสนามบินสมุยให้ทัน

พอดีนึกขึ้นมาได้ว่า เคาน์เตอร์เช็คอินของการบินไทย ปิดก่อนเวลาออกเดินทาง 30 นาที (17.15 น.)
เอาหล่ะสิ จะทันไมน๊อ ...
เพราะถ้าตกเครื่องไฟล์ทนี้ ก็หมายถึงตกเครื่องหางแดงกลับเชียงใหม่
ได้กลายเป็นชาวเกาะแน่ๆ ครับ

ผมก็ขับรถเข้าซอยเล็กๆ ทางเข้าสนามบินสมุย ที่กำลังปรับปรุงทางนั่นแหล่ะครับ
รถก็ขยับไปได้ช้าพอสมควร

เห็นป้ายสนามบินอยู่ไวๆ แล้ว
เหมือนจะเคยได้ยินใครบอกว่า อาคารส่วนผู้โดยสารขาเข้า กับ ขาออก จะมีทางเข้าอยู่คนละที่กัน ...
ตอนแรกผมก็เชื่อใจตัวเองหล่ะครับ ในภาพจะมีป้ายบอกว่า ถ้า Departure ให้เลี้ยวซ้าย ส่วน Arrival ให้ตรงไป

ผมก็ตัดสินใจเลี้ยวซ้ายไปตามถนนครับ
ขับไปได้ประมาณ 200 เมตร
คุณเธอทักขึ้นมาว่า แน่ใจนะว่าไม่ใช่ทางเข้าอยู่ตรงนั้น ??
ผมเริ่มเกิดความไม่แน่ใจ มาสมุยรอบสองแล้ว แต่คราวก่อนบินหางแดงหน่ะ คราวนี้บินลงสมุยครั้งแรกซะด้วย
ก็เลยกลับรถ วนกลับมาเข้าที่เดิม ซึ่งก็ ... เป็นส่วน Arrival หน่ะครับ กร๊ากกกกก
เอาแล้ว ยิ่งมาช้า ยิ่งลนลาน รีบหันหัวซิ่งไม่ทันเลยทีเดียว

แล้วดูจิครับ การจราจรก็ค่อนข้างคับคั่งในซอยแคบๆ
อื้มมม เป็นสนามบินใหญ่ที่ปากทางเข้าเล็กที่สุดในประเทศแล้วมั้งครับเนี่ยะ เหอๆๆๆ

ผมก็ขับไปลุ้นไป จะทันไหมว๊า... จะตกคุณค๊ะไหมว๊า ...

เชื่อไหมครับว่า เราสองคน หาทางเข้าสนามบินในส่วน Departure ไม่เจอ
เห็นมีทางเลี้ยวขวา เขียนว่า Carpark แต่ไม่เห็นจะมีเขียนว่า Departure อะไรซักอย่าง

แล้วเราก็ขับรถเลยทางเข้าไป !!!!!

ปล. ถ้าเป็นไปได้ อยากให้ทางบางกอกฯ พิจารณาทำป้ายเข้าสนามบินให้ใหญ่กระแทกตามากกว่านี้ครับ
เพราะผมเห็นแค่ป้าย Car Park จริงๆ ไม่เห็นอะไรอีกเลย .....

ในขณะที่ บรรยากาศในรถแจ๊สใหม่ กำลังร้อนระอุ
แม้ว่าจะเปิดแอร์เย็นสุด ก็ไม่สามารถดับความร้อนใจของคนสองคนได้ ....

ผมก็ขับเลยไปจนถึงถนนเลียบรันเวย์ ไม่มีท่าทีว่าจะเห็น Terminal ไหนเลย ...
เอาหล่ะหว่า ผมสงสัยว่าเราจะขับเลยมาไกลนะนี่
เธอตัดสินใจ บอกถามทางดีกว่า ...

ไปแวะถามร้านซ่อมรถที่อยู่ถนนเลียบรันเวย์
คุณเธอกดกระจกถามคุณช่างแก ได้ความว่า อยู่ทางโน้นนนนน !!! (ชี้หันหลังกลับไป -- เราขับรถเลยมาไกลพอสมควร เป็นกิโลเลย)

เอ่อ ... ตอนนี้ เวลา 17.10 น. ครับ ....
หันหัวกลับมาแล้ว เลยได้ทดสอบความแรงของเครื่อง i-VTEC 120 แรงม้าของเจ้าแจ๊สใหม่ แบบไม่ได้ตั้งใจจริงๆ
มาถึงแล้ว ปากทางเข้าอาคารผู้โดยสาร ฮร่วย พอทีทางนี้ติดป้าย ทางนู้นไม่ยอมติดป้าย
(ขนาดมี 4 ตา x สองคนช่วยกันมองยังไม่รู้สึกระแคะระคายว่านั่นคือทางเข้าอาคาร Terminal ส่วน Departure นะนั่น)

รีบตีโค้งซ้าย บึ่งเข้าไปในอาคารผู้โดยสารโดยพลัน ....

ป๊าดโซ๊ะ .... (ขออุทานเป็นคำเมืองแต๊ เมืองว่าหน่อยเต๊อะ)

ถ้าเดินนี่ขาลากแน่ๆ ขนาดขับรถเข้าไปยังรู้สึกว่า อาคารผู้โดยสารยังอยู่ไกลโพ้น ...
ในใจผมเริ่มว้าวุ่น
เวลากระชั้นขนาดนี้ เอาไงดีหว่า จะไปตามหาเจ้าหน้าที่ Budget ที่ไหนเจอ ?
จะคืนรถยังไง? จะวิ่งไปเช็คอินยังไง? จะตกเครื่องแว๊ว ??

เลยตกลงกับคุณเธอว่า
ผมจะเอารถไปจอดหน้าอาคารผู้โดยสาร
ให้คุณเธอเอากระเป๋าทั้งหมด (2 ใบ) ลงจากรถ ลากไปเช็คอินเกาะเคาน์เตอร์ดักทางไว้ก่อน
ส่วนผมดำเนินเรื่องคืนรถแล้วจะวิ่งตามไป

ผมจอดรถหน้าอาคารผู้โดยสารปุ๊บ
คุณเธอก็รีบจัดแจง ลากกระเป๋าไปเช็คอินโดยพลัน

มีเจ้าหน้าที่ Budget ในชุดยูนิฟอร์ม ที่ขับฟอร์จูนเนอร์ตามหลังมา ก็ได้แสดงตน
ก็ถือว่าบริการได้รวดเร็วทันใจจริงๆ ครับ ผมก็ร้อนใจพอสมควร

แต่ทีนี้ปัญหาที่เกิดขึ้นก็คือว่า ...
1. เจ้าหน้าที่ Budget ไม่ได้มีเอกสารอะไรติดตัวมาเลย เพื่อแสดงตนว่า เป็นตัวจริงเสียงจริง
ไม่ใช่ 18 มงกุฎมาแอบอ้าง ตอนส่งรถคืน (เพราะผมห่วงมาก ถ้าเกิดใครใส่ชุด Budget ปลอมๆ มารับรถ ตรูจะทำไงหว่า? เพราะตอนที่เช่ารถกับ Northwheel ที่เชียงราย เจ้าหน้าที่แสดงตนชัดเจน แล้วตอนที่คืนรถ เจ้าหน้าที่ได้คืนสลิปบัตรเครดิต ที่ใช้กันวงเงินให้กับลูกค้า ยืนยันว่า เราไม่มีอะไรต่อกันแล้วนะ -- แต่ Budget ไม่ได้ทำให้ผมรู้สึกเคลียร์เลย
2. เจ้าหน้าที่เดินเช็ครอบรถอย่างละเอียดครับ
คุณพี่แกหยิบใบเช็ครถตอนที่รับรถ ที่วางไว้ในรถมาเดินเช็ค
แกก็ตาดีมากๆ ครับ เดินเช็ครอบรถ แม้ว่า จุดเล็กๆ น้อยๆ พี่แกก็มุดไปเช็ค

จนกระทั่ง ... พี่แกพบความผิดปกติ ที่ขอบกันชนหน้าซ้าย ตรงด้านหน้าล้อหน้าซ้ายพอดี
ว่าเป็นรอยประมาณ 2 เซนติเมตร โอ้ว พระเจ้าจอร์จ ตาดีมากๆๆๆ

ผมนึกในใจว่า คราวต่อไปเช่ารถกับ Budget นี่จะมุดใต้ท้องรถไปตรวจดูให้ละเอียดยิ่งกว่านี้ พี่แกเขี้ยวเหลือเกิน
เอ่อ ถ้ารถแกใหม่ก็ไม่ว่าอะไรนะ แจ๊สใหม่แกนี่อย่างพรุนเลย รอยแมว รอยข่วน รอยครูด เพียบ .....

ผมก็บอกว่า น่าจะเป็นรอยที่มีอยู่แล้วนะ เพราะรถตอนที่รับมาก็รอยแมว รอยข่วนเยอะเหลือเกิน
คุณเจ้าหน้าที่ก็โทรไปที่ออฟฟิศเค้าอีก ... อ่าว เอาไงเนี่ยะ (โผมจะตกเครื่องแล้ว...)

ผมก็บอกพี่เค้าว่า เอ่อพี่ ผมจะตกเครื่องแล้วอ่ะครับ พี่แกก็เลยบอกว่า จะขอเบอร์มือถือผมได้ไหม
ผมก็เลยบอกว่า ในระบบของ Budget ในใบสัญญาเค้าก็มีอยู่แล้วไม่ใช่เหรอครับ
ยังไงเดี๋ยวจะติดต่อกลับมาเช็คอีกทีนึงแล้วกันครับ

ว่าแล้ว ผมก็เลยรีบวิ่งไป ผ่าน security check ตรงดิ่งไปเคาน์เตอร์การบินไทยโดยพลัน
คุณเธอยืนรอดักทางอยู่แล้ว เพราะคุณพนักงาน เค้าจะไม่ออกบอร์ดดิ้งพาสให้ เมื่อยังไม่เห็นตัวผู้โดยสารหน่ะครับ

แฮ่กๆๆ ภาพเบลออย่างแรง พอดีเมื่อกี้ผมลืมหยิบบัตรประชาชนให้เธอไปด้วยอ่ะครับ ....
แต่ก็ไม่เป็นไร พนักงานเค้าหาชื่อไม่ยากอยู่แล้ว เพราะว่าเป็นผู้โดยสาร 2 คนสุดท้ายพอดี .....

เอ่อ ไม่ได้ทำ i check-in มาด้วย คงไม่ต้องหวังที่นั่งริมหน้าต่างนะครับ
อาจจะต้องนั่งแยกกันด้วยซ้ำไป .....

ยื่นบัตรประชาชนไป ก็ได้บอร์ดดิ้งพาสออกมาแล้วหล่ะครับ
เป็นความโชคดีมากๆ ครับ

ที่เช็คอินเป็น 2 คนสุดท้าย แต่ยังได้นั่งใกล้กัน
(ไม่ใช่นั่งติดกันนะครับ)
เพราะได้ที่นั่ง 41C และ 41H มา มีทางเดินคั่นกลาง

แค่นี้ก็เอาแล้วหล่ะครับ
ตอนแรกผมบอกว่า ขอให้ได้บินกลับบ้านก็เอาแล้ว นั่งแยกกันชั่วโมงเดียวก็คงไม่เป็นไรหรอก
(เดี๋ยวตอนขึ้นหางแดงก็ต้องได้นั่งด้วยกันอยู่ดี)

หุหุ บินการบินไทย ได้บอร์ดดิ้งพาสของบางกอก
เพราะว่าบินจากสนามบินของบางกอกแอร์เวย์สนั่นเอง

เช็คอินแล้วโล่งอกไประดับนึง
ตอนแรกผมก็คิดว่า Gate ก็คงอยู่แถวๆ นี้
แต่ว่า ผมคิดผิด !!!!

ลืมไปว่า เราจะต้องวิ่งสู้ฟัด ผ่าน Samui Avenue อีกนี่หว่า......

เริ่มเห็นแววน่องโป่งกันทั้งคู่แล้ว
เดิน ไป วิ่งไปตามทางเดินนั่นเลยจ้า ....

ไหนๆ ก็ขอถ่ายภาพด้านหน้าอาคารที่เช็คอินหน่อย ....
(เป็นอาคารที่ใช้สำหรับเช็คอินจริงๆ นะครับ อยู่ห่างจาก Gate พอสมควร -- อย่าลืมเผื่อเวลาด้วยนะครับ)

อาคารสนามบินสวยใช้ได้ทีเดียวครับ แต่ผมยังนึกไม่ออกว่า
ถ้าเกิดฝนตกนี่ จะเปียกเป็นลูกสุนัขขนาดไหน ....
หากต้องวิ่งฝ่าฝน จากส่วนที่เช็คอินไปที่ Gate หน่ะครับ ....

เดินจากอาคารเช็คอินแล้ว ... ก็มาถึง

Samui Park Avenue

ก็เป็นส่วนพื้นที่ช๊อปปิ้ง สไตล์อาหารถุง เอ้ย สไตล์บูติกของบางกอกแอร์เวย์ส เค้าหน่ะครับ ....

อ้อ ด้านข้างนี่ก็มีทางเดินให้หลบแดด หลบฝนนะครับ
เราสองก็กึ่งเดินกึ่งวิ่ง หอบแฮ่กๆๆ ก็รอกันไป ค่อยๆ เดินนะจ๊ะ
(สรุปน่องโป่งกันทั้งคู่)

มาถึงแล้ว แฮ่ก แฮ่ก

Main Gate ทางเข้า Gate ทั้งหลายซะที

เข้าไปผ่าน Security Check กันเลยนะครับ
สำหรับภายในประเทศ Gate 1-3 ไปทางซ้าย ส่วน Gate 6 ระหว่างประเทศ แยกไปทางขวาเลยครับ

เตรียมบอร์ดดิ้งพาส และบัตรประชาชนให้เจ้าหน้าที่ตรวจด้วยนะครับ ....
แล้วก็ไปตรวจสัมภาระ พวกของเหลวทั้งหลายก็ต้องทิ้งเหมือนกันนะครับ ....

เดินเข้าไปข้างในแล้วจ้า เห็นโดมๆ นั่นเป็น Gate แน่ๆ เลย
เอ่อ Gate 2 อยู่ไหนหว่า ....

ทันใดนั้นก็ได้ยินเสียงประกาศ
"สวัสดีค่ะ ท่านผู้โดยสาร สายการบินไทย และสายการบินพันธมิตร สตาร์อันไลอานซ์
เที่ยวบินที่ TG288 เดินทางสู่ท่าอากาศยานสุวรรณภูมิ ขอเชิญผู้โดยสารชั้นนักธุรกิจ ....."

รีบวิ่งไปเล่นเก้าอี้ดนตรีกันดีกว่าเรา (ลืมตัว นึกว่าบินหางแดง)

Gate 2 อยู่หนไดหว่า ??
ยึดถือคติเดินตามฝรั่งสุนัขไม่กัด (เอ่อ คติไหนเนี่ยะ)

หุหุ Gate 2 ผู้คนกำลังเพิ่งจะเข้าคิวขึ้นเครื่องกัน
เรายังมีเวลาเล็กน้อย

ที่นี่สนามบินของบางกอกแอร์เวย์ส -->> Boutique Airport
ที่นี่ก็คือ บูติกเล้าจน์ ใช่ไหมครับ ??

ที่นี่ก็ต้องมีของกิน อิอิ (เคลื่อนที่เข้าหาแหล่งอาหารแบบ kinesis โดยพลัน)

ตรงใน Gate บรรยากาศดีจริงๆ ครับ
สมกับที่เป็นบูติกแอร์พอร์ต ของ บางกอกแอร์เวย์ส

ปล. บางกอกนี่ เสียรังวัดไปมาก จากการเสิร์ฟอาหารถุงนะครับ ...
ชื่อเสียงที่สั่งสมมา เฮ่อ .....

Gate นี่หล่ะครับ ไม่ผิดแน่
ดูบรรยากาศหน้า Gate ซักกะหน่อย ขึ้นเครื่องคนท้ายๆ ก้ได้ ยังไงก็ได้บิน อิอิ

ไม่ผิดที่แน่นอน แม้ว่าป้ายจะเป็นบางกอก
พนักงานภาคพื้นที่ให้บริการจะเป็นบางกอกเจ้าถิ่น

แต่วันนี้ผมบินกับคุณค๊ะ นะครับ ...
(จริงๆ ที่นี่มีพนักงานชุดม่วงของการบินไทยเหมือนกันนะครับ)

หุหุ .... สำหรับผู้ที่ถือบัตรทอง ROP บิน Royal Silk Class ของการบินไทย
หรือบินบางกอก แล้วนั่ง Blue Ribbon หรือบินบางกอกเป็นยุงจนได้บัตร Premier ของ Flyerbonus

เล้านจ์พิเศษ Blue Ribbon Lounge อยู่ระหว่าง Gate 2 และ 3 นะครับ

มองออกไปข้างนอก
งามงดดีแท้ สนามบินสมุย ของบางกอกแอร์เวย์ส

แม้ว่าปากทางเข้าสนามบิน จะเป็นซอยแคบที่สุดในประเทศ
แต่ผมขอชมว่า สนามบินนี้ สวยที่สุดในสยามประเทศครับ อิอิ

เอาหล่ะ เกือบลืมไปว่า ที่นี่ก็มีของกิน
รีบเคลื่อนที่เข้าหาแหล่งอาหารแบบ kinesis

มองเห็นแว๊บๆ มีซุ้มอาหาร อยู่ระหว่าง Gate 1 และ 2 นั่นเอง แว๊บบๆๆ

แว๊บบ ....
สำรวจอาหารอย่างรวดเร็ว
อาหารก็คล้ายกับเล้านจ์ที่สุวรรณภูมิอ่ะครับ

เครื่องดื่มมี 3 อย่าง มีขนมขบเคี้ยว ให้เลือกหลายอย่างอยู่
(แต่ผมรู้สึกจุกครับ วิ่งสู้ฟัดมาหมาดๆ เลยไม่กินอะไรเลย)

เห็นตรงนี้แล้ว

รู้สึกว่าตัวเองเหมือนลิง ยังไงก็ไม่รู้อ่ะครับ แห่ะ แห่ะ

แอบดู Gate 1 เป็นบางกอก A319 ไปสุวรรณภูมิเหมือนกันครับ ....

ขึ้นเครื่องกันดีกว่าครับ
กระโดดขึ้นไปรอรถ ถ่ายภาพแจ่มๆ ได้อีกซักกะหน่อย ....

ได้ยินเสียงพนักงานคุยกันว่าวันนี้ผู้โดยสารเกินจำนวนที่นั่ง
จะต้องมีบางคนที่ต้องไปนั่งที่ Jump Seat ด้วย (แต่เหมือนคนนั้นจะเป็นเจ้าหน้าที่ เดินทางเองหล่ะครับ)

รออยู่พักหนึ่ง ผู้โดยสารมากันครบ ก็ได้ออกเดินทาง ...
บ้ายบายนะ สนามบินสมุย ไว้จะกลับมาอีก
(คุยกันแล้วว่า โปรเจคต่อไป เราจะมาพะงันกัน อิอิ -- ขอวันหยุดให้ได้ก่อนเต๊อะ !!)

รถวิ่งผ่าน ตรงส่วน Arrival Hall ด้วยอ่ะนะครับ .....

สนามบินสมุยอีกซักกะหน่อย ....

นั่งรถโฉบผ่าน คุณสมุย A319 ของบางกอก

อยากลองนั่ง A319 บ้างจัง

เห็นแบบแจ่มๆๆ