สวัสดีค่ะ ขอลัดคิวปล่อยรีวิวอีกสักอันนะคะ  คอมฯจะระเบิดแล้วค่ะ หมักบ่มรีวิวไว้แน่นเครื่องเต็มไปหมด

แถมยังอาจหาญมาก เพราะบังอาจปล่อยรีวิวตีคู่กับเจ้าแม่บุฟเฟ่ต์ นู๋ตูนเลย    ฮิฮิ

เนื่องจากเมื่อวานมีงานหนังสือ ที่ศูนย์ประชุมฯ เลยถือโอกาศไปเดินกันมาค่ะ  พร้อมกับฉลองออกเจ  ด้วยการหาอะไรทานนิดๆหน่อยๆ ตามประสาผู้หญิงตัวเล้กกก(เล็กกว่าbuffalo bearนิดนึง)  ตามคอนเซปต์กินน้อยๆต่อยหนักๆ อิอิ

นิดหน่อยแค่ไหนไปดูกันนะคะ  


ร้านแรกที่จะพาไปเป็นบุฟเฟ่ต์อาหารญี่ปุ่นแถวสีลมค่ะ  ชื่อร้านอินาโฮนะคะ

ทางไปร้านนี้ง่ายแสนง่ายค่ะ    ถิ่นเก่า ชาว i will survive คงคุ้นกันดีนั่นก็คือย่านสีลมนั่นเองค่ะ


หากมาMRTก็ลงสีลม  มุดดินขึ้นมาทางออกที่โผล่มาทางรร.ดุสิตธานีนะคะ
หามา BTS ให้ลงศาลาแดง แล้วเดินย้อนขึ้นทาง รร. ดุสิตธานีเช่นกันค่ะ


หลังจากย้อนศรมาเรื่อยๆ จะพบกับ อาคารนี้เป็นจุดสังเกตุที่ชัดที่สุดค่ะ   อาคาร อื้อ จือ เหลียง ค่ะ

เดินผ่านตึกอื้อจือเหลียงมา หันขวาแสตนด์บายได้เลยค่ะ  กระแทกส้นสูงอีกประมาณยี่สิบฝีเก้า เราก็จะพบป้ายและตึกนี้โดดเด่นเป็นสง่า เป็นอันว่าคุณมาถึงแล้วค่ะ

ขอท้าวความนิดนึงนะคะ ว่าร้านนี้เดิมตั้งอยู่ย่านเพลินจิตชิดลมค่ะ    และได้ทำการปิดปรับปรุงร้านชั่วระยะเวลาหนึ่ง จึงmove มาอยู่ย่านนี้แทน โฉมใหม่สดใสกว่าเดิมเยอะค่ะ พร้อมกับราคาที่ขยับขึ้นตามอุปสงค์ อุปทาน เช่นกันค่ะ

ตาม ลูกกรอก เอ้ย ลูกเกดไปเลยค่ะ  ร้านนี้จะตั้งอยู่ชั้นสองนะคะ   เดินขึ้นพอกระหายนิดนึง (แต่กระซิบว่าขากลับลงมาแทบกลิ้งลงค่ะ อิ่มเว่อร์มาก )

มีป้ายแบบนี้อยู่ตรงให้ยั่วพยาธิก่อเหตุจราจลด้วยค่ะ  

แฮ่ก ๆๆ    เจอแล้วจ้า    


กินเยอะห้ามว่าน๊า   เค้าไม่ผิดน๊า ต้องโทษโลเคชั่นร้านตะเอง น๊า อยู่ไกลรถไฟฟ้า แถมขึ้นบันได้อีก ผลาญแคลอรี่ไปเยอะพอควร อิอิ

มีเวลาเปิดปิดเป็นรอบๆค่ะ   กะมาให้พอดี นะคะ โปรดหลีกเลี่ยง ช่วงสิ้นเดือน -ปลายเดือน เพราะทราบมาว่าคิวยาวไปถึงสุไหงปาดี

บรรยากาศภายในร้านค่ะ มีโต๊ะแบบห้อยขาสไตล์ญี่ปุ่นๆให้เลือกด้วยค่ะ สำหรับชนหมู่มากเท่านั้นนะคะ

อ่อ ใครไปทานลองสังเกตุน้องพนักงานคนในรูปคนหันหน้าสู้กล้องดูนะคะ  ขอบอกว่าของเค้าแรงมากๆค่ะ  รังสีอำมหิตที่มีต่อลูกค้าแผ่ซ่านกระจายไปทั่วร้านมากๆ  ทั้งร้านมีคนเดียวค่ะ ขอมาร์คไว้ให้ทราบโดยทั่วกัน

โต๊ะพร้อม คนพร้อม

เมนูมีแผ่นเดียวค่ะ สามารถสั่งได้ทุกอย่างจากเมนูนี้ค่ะ ไม่อั้นค่ะ  ราคาถูกกว่าทาคูมิเท่านึง อาหารก็เลยน้อยกว่าเท่านึงเช่นกันค่ะ อิอิ

เริ่มต้นที่ออเดิร์ฟ เบาๆ ก่อนค่ะ  สลัดผัก กับซุปมิโซ   น้ำสลัดอร่อยดีค่ะรสชาติคล้ายของฟูจิ

ชาเขียวรวมอยู่ในราคาบุฟเฟ่ต์แล้วค่ะ มีให้เติมกันแบบไม่อั้นค่ะ มาเป็นเหยือกเชียะ

ไข่ตุ๋น เนียนเหมือนหน้าคนกิน

และแซลมอนค่ะ  กินซะหมีขาวขั้วโลกร้องไห้ระงมเชียว (แย่งมันมาเยอะ อิอิ )

ข้าวหน้าเนื้อ     และข้าวหน้าหมู สำหรับคนไม่กินเนื้อค่ะ     จริงๆโพสรูปข้าวหน้าเนื้อสองรอบก็ได้ ไม่เห็นหน้าตาจะต่างกันตรงไหน แต่ด้วยจรรยาบรรณนักรีวิวสาว เราต้องเสนอสิ่งที่เป็นธรรมสำหรับผู้ชมเสมอ

แซลมอนจานที่สองก็ตามมาอย่างไม่ขาดสายท่ามกลางสายตาหมีขาวมองค้อนสุดฤทธิ์   และคัทซึด้งค่ะ  เมนูนี้อร่อยมากๆค่ะแนะนำ  

สั่งเมนูคาร์โบ้ฯ มาเพิ่มพลังงานนิดนึง     สลัดมันฝรั่ง และข้าวปั้นหน้าปลาหมึก และปูอัดค่ะ

เกี๊ยวซ่า  และ ซาบะย่างซีอิ๊วค่ะ อร่อยมากกก บุฟเฟ่ต์แบบที่ทำตามสั่งจะได้เปรียบพวกบุฟเฟ่ต์แบบคีบๆ ตามโรงแรมก็ตรงนี้แหละค่ะ มันได้ทานร้อนๆ  โอ้โฮ คีบเข้าปาก ดาวลอยขึ้นมาทั้งทางช้างเผือก!

ซูชิ และข้าวห่อสาหร่าย  แบบฟูลคัลเลอร์ พลาดมากกที่สั่ง ไม่ใช่ไม่อร่อย  อร่อย แต่ ตัดกำลังที่สุด


และเมนูต้องห้าม ที่มีคนเตือนก่อนไปกินแล้ว ว่าอย่า แต่เผอิญลองของ  เทมปุระค่ะ   ก็ไม่เลวร้ายนะคะ เพียงแต่ว่าเค้าทอดได้อมน้ำมันไปหน่อยนึง  

หมดแล้วค่ะ สรุปว่าจ่ายไป 350 ถือว่าโอเคค่ะ  

ข้อดีคือ :อาหารสั่งแล้วได้ไวมาก แซลมอนสดมากๆค่ะ  อร่อยเกือบทุกอย่างเลย  พนักงานเกือบทั้งหมดบริการดียิ้มแย้มแจ่มใส ร้านสะอาด

ข้อเสียคือ :   พนักงานนางนึง  เลือดลมไม่เสถียร  ทำหน้าเหมือนโดนดาวปาบเคาระห์พุ่งโคจรใส่อยู่ตลอดเวลา   ไม่มีห้องน้ำค่ะต้องเดินไปเข้าชั้นล่าง  เมนูอาจจะน้อยไปหน่อย และไม่มีของหวานหรือผลไม้ค่ะ



ซึ่งคอมเม้นท์ร้านนี้ในพันทิปไปทางไม่ค่อยดีเยอะ แต่นีน้อย happy ค่ะไม่ได้คาดหวังอะไรมาก ตั้งใจไปทานแซลมอนอย่างเดียวด้วยซ้ำ เพราะว่าลำพังไปกินแค่แซลมอนฟูจิอย่างเดียว 4 ชิ้นก็ปาไป 250 บาทแล้ว นี่ 350 แต่จุใจมากๆค่ะ


แต่ว่าเพื่อนสาวคุ้นเคยกับการที่ต้องทานdessertตบท้าย  นีน้อยและเพื่อนติดปีกสวมวิญญานเป็นผีเสื้อราตรีโบยบินไปยังแถวสีลมซ.2 เพื่อหาของหวานกระแทกปากกันที่ ร้านคอฟฟี่โซไซตี้ก่อนกลับบ้านค่ะ    แอร๊ยยยย  หลังจากนั้นก็บรรยากาศพาไปไม่ได้สติ มารู้ตัวอีกทีถึงบ้านเกือบตีสอง

  ปิดมื้อเย็นด้วยสองแก้วนี้ค่ะ แต่ไม่ใช่สองแก้วสุดท้ายสำหรับค่ำคืนนั้นนะคะ เพราะราตรีนี้ยังอีกยาวไกล

กระชากอารมณ์กลับคืนสู่เมนูตะวันตก อย่างรวดเร็ว     นั่งไทม์แมชชีนโดเรม่อน ตัดกลับมาที่มื้อเที่ยงนะคะ  เอิ่ม..ที่เห้นนี่กินวันเดียวกันหมดนะคะ ไม่รวมมื้อเช้าที่กินจากที่บ้านที่ไม่ได้ถ่ายทำรีวิวไว้นะคะ  เพราะยังคงคอนเซปต์เดิม นั่นก็คือ กินเยี่ยงควาย เอ้ย ชาย เพื่อเรือนกายแห่งหญิง อิอิ  


ร้าน นี้ชื่อว่าร้าน เครป์แอนโค ค่ะ ตั้งอยู่ที่สุขุมวิท 12  เยื้องกับโรบินสันสุขุมวิท เข้าซ.มาประมาณ 400 เมตรค่ะ

ร้านนี้เปิดมาหลายปีแล้วค่ะ   มีชื่อเสียงในเรื่องการทำเครป ไม่เป็นรองใครแน่นอนค่ะ  ลองเข้าไปเยี่ยมชมเวปของร้านได้ที่ http://www.crepes.co.th/ นะคะ


ตกแต่งบรรยากาศสวยงามมากค่ะ  เป็นmix &match  

อันนี้เป็นแบบที่นีน้อยเลือกนั่งนะคะ เป็นสไตล์ทางเหนือค่ะ ตอนนั่งแอบจินตนการคิดว่านั่งบนเสรี่ยงเป็นเจ้าหญิงทางเหนือ อิอิ

ตรงนี้ก็ยังคงกลิ่นมนต์ดอกเมืองเหนือเหมือนเดิม แต่ฝนตกพิรุณพิโรธก็ตัวใครตัวมันเด้อ  ร่มบ่สร้างเอาไม่อยู่แน่ๆเจ้า

ถ้าใครกลัวยูวีกระแทกผิว ก็หลบมานั่งโซนห้องแอร์ก็ได้ค่ะทางร้านมีบริการให้เช่นกัน

มีมุมนิตยาสาร และ ของเล่นไว้สำหรับเด็กๆด้วยค่ะ

ภายในโซนห้องแอร์ค่ะ อึมครึมไปนิดนะคะ  

ตัดกลับมาโซนด้านนอก  วันนี้ยอมเหงื่อออกหน้าที่โบ๊ะมาสวยฉ่ำกลับกลายเป็นสังขยาในพริบตา เพราะอยากได้บรรยากาศชิวๆ ค่ะ

บนโต๊ะค่ะ

ที่เห็นนี่อย่าคิดว่า เสื่อจักรสานแม่บ้านทหารบกหนึ่งตำบลหนึ่งผลิตภัณฑ์นะคะ มันคือเมนูค่ะ เก๋มากค่ะ

เปิดมาหน้าแรกจะพบกับอัตชีวประวัติของเครป มีที่มายาวนานมาก ค่ะ   เป็นการการันตรีว่าร้านเค้าเป็นตัวแม่ทางด้านเครปจริงๆค่ะ

เมนูคร่าวๆค่ะ   เห็นราคาแล้ว ต้องสะกิดเพื่อนว่าอย่าสั่งเยอะนะคะ  ไม่อยากไปล้างจ้านในครัวชดใช้เพราะไม่มีตังค์จ่ายเค้านะ


มาแล้วค่ะเมนูแนะนำจากทางร้านเป็นเครปแบบคาวค่ะ  ชื่อสุพรีม อะไรสักอย่าง เผอิญลืม (อีกแล้ว)

ซูมเพื่อใครดี เปลี่ยนบ้าง เพื่อป๋าซารานบ่อยๆเดี๋ยวแม่น้องเตยเพ่งเลง อิอิ


ข้างในประกอบด้วย  เห็ด ไข่ เบคอน  และครีมซอสค่ะ  มีไม่กี่อย่างแต่พอส่วนผสมต่างๆมารวมตัวกันเข้ากันอย่างไม่น่าเชื่อทีเดียว