เริ่มกันที่ ราชบุรี สถานที่ ที่ มีทั้งคนอยากไป (ส่วนใหญ่เป็นชาวต่างชาติ) และ ไม่อยากไป (คนไทยเพราะไม่รู้จะไปทำไม)
แต่เราจำเป็นต้องไป เลย ไม่วายที่จะเอาภาพ และ ประวัติ เล็ก ๆ น้อย ๆ ของ คลองดำเนินสะดวก มาฝากกัน นะ
เริ่มที่ลงรถปุ๊บ ก็ เข้าทางท่าเรือพิชัย ละกัน

พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 4 ได้ทรงพระราชดำริ เมื่อปี พ.ศ.2409  ทรงเห็นว่า การคมนาคมที่ไปมาระหว่างกรุงเทพฯ และ สมุทรสาครมีคลองภาษีเจริญที่ทำการสัญจรไปมาได้สะดวกดี แตถ้ามีคลองด ระหว่างกรุงเทพฯ สมุทรสงคราม  และราชบุรี ก็จะสะดวกอีกเป็นอันมาก โดยที่อาศัย เม่น้ำแม่กลอง เป็นสื่อกลางเมื่อเป็นคลองได้ การไปมาหาสู่ โดยทางน้ำก็จะมีความสามารถและคล่องตัวมากยิ่งขึ้น

พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 4 จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้สมเด็จพระยาบรมมหาศรีสุริยวงศ์ (ช่วง  บุนนาค)
ที่พระสมุหกลาโหม เมื่อครั้งยังพระราชทานบรรดาศักดิ์เป็นพระปราสาทสิงห์ เป็นผู้อำนวยการขุดคลองที่ เชื่อจากแม่น้ำท่าจีน
เริ่มจากปากคลองบางยาง อำเภอ บ้านแพ้ว จังหวัดสมุทรสาคร กับแม่น้ำแม่กลอง ตำบลบางนกแขวก อำเภอบางคนที จังหวัดสมุทรสงคราม

การขุดดินนี้ใช้กำลังแรงงานของคนล้วน ๆ โดยไม่ได้ใช้เครื่องจักร หรือ เครื่องทุ่นแรงอย่างอื่นเลย ซึ่งใช้กำลังของ ทหาร ข้าราชการ ประชาชน ตลอดจนชาวจีนที่มาอาศัยอยู่ในเมืองไทยใหม่ ๆ ร่วมกันขุด  เมื่อแรกขุดนั้น กว้างประมาณ 6 วา และ ลึก 6 ศอก แต่นอนเข้าตลิ่งถูกน้ำพัดผ่านกัดเซาะ ซึ่งบ้างก็โดนแรงกระทบของคลื่น ของเรือยนต์ เป็นเหตุให้คลอง ขุดขยายกว้างขึ้น เป็น 10 วาบ้าง 15 วาบ้าง

ความยาวของคลองดำเนินสะดวก นั้นยาว 35 กิโลเมตร (คิดเอาละกันว่าสมัยก่อนนั้น ใช้เวลาถึง 2 ปี กว่าจะขุดคลองเสร็จ) ตลาดน้ำที่เกิดแห่งแรกบนสายคลองขุดนี้ คือ ตลาดน้ำดำเนินสะดวก นั่นเอง

ถ้าถามความเห็นส่วนตัวนะครับ ไม่จำเป็นที่จะต้องมีเรือหางยาวเลย เพราะ ตลาดน้ำก็ค่อนข้างแออัด แค่เรือพายอย่างเดียว ก็จะแน่นเนืองจะแย่อยู่

วิถีชาวบ้านที่ขายของกันบนเรือ (เรือขายกล้วยแขก) อร่อยใช้ได้เลย แป้งไม่เยอะ

มาตอนนี้ ก็เจอกับ กล้วยไข่ + ส้มโอ  ตลาดน้ำดำเนินสะดวก เดิมก็มีเพื่อทำการค้า แลกเปลี่ยน สินค้า พืชผัก ผลไม้ ของสด ของแห้ง
ตามประสา คนใช้ชีวิต ตามลำคลอง สวนผัก สวนผลไม้ แถวนั้น

มะพร้าวน้ำหอม ก็มี ให้เห็นกัน

คุณป้าก็ขาย ข้าวไข่เจียว หอมฟุ้ง มันเตะจมูก ยามเช้า จริง ๆ

แต่เวลาเปลี่ยนไป นักท่องเที่ยวก็เพิ่มมากขึ้น ดังนั้น การดำเนินวิถีชีวิต ของชาวสวน ชาวคลองก็เปลี่ยนไป ของสวน มีขายเหมือน ๆ กัน
แทบทุกราย พ่อค้าแม่ค้า ก็หันมานำสินค้าที่ หลากหลาย ที่คุณสามารถพบได้ทั่วไป ตามแหล่งช๊อปปิ้ง ทั้งหลาย ทั้งแหล่  เลยลดความน่าสนใจไปเยอะ พอสมควรนะ  

มีอย่างที่ไหน ตลาดน้ำดำเนินสะดวก มี สินค้า copy brand name ขายอยู่ แหมกระทั่งสินค้าที่ เราสามารถ จะพบได้ที่ ทางภาคเหนือ หรือ ทางภาคใต้ ท่านก็สามารถ พบได้ ที่นี่ แล้วมันจะมีความแตกต่างอะไร กับ สถานที่ท่องเที่ยวอื่น ๆ ที่ นักท่องเที่ยว จะไปเจอ เหมือน ๆ กันหมด
ฉันไปที่นี่ ก็มีเหมือนกัน ที่นั้น ก็มี แบบนี้ ที่ไหน ที่ไหน ก็มีเหมือนกันหมด  ไม่ได้สร้างความเป็น เอกลักษณ์ ของแต่ละที่เลย จริง ๆ อันนี้ แอบเซ็งเอง

2 เรือ 2 แบบ   แบบไหนที่คุณคิดว่า ดีกว่ากัน คิดเอาเองนะ
ตลาดน้ำดำเนินสะดวก
- เปิดทุกวัน เวลา 07.00 - 12.00 น.
- เรือพาย 300 บาท  / 8 คน
- เรือหางยาว 400 บาท  / 8 คน
- ค่าจอดรถ 20 บาท/คัน (ที่เอกชน)

ไม่ลืม ที่จะนำ หมวกสัญลักษณ์ ประจำเวปแห่งนี้ ติดตัวไปด้วย

บรรยากาศ ภายใน พาหนะ ที่นำเราไปที่ต่าง ๆ

จากนั้น เราก็เดินทางไม่ไกลจาก ตลาดน้ำดำเนินสะดวก เพื่อเยี่ยมชม โรงงานแกะสลักไม้  โดยถ้าเป็นงาน แกะสลักไม้ เป็น แผ่น ๆ ก็ จะนำลวดลาย มาวางบนไม้ก่อน แล้ว ช่างก็ แกะสลักไปตามลาย

พี่ช่างคนนี้ อารมณ์ดีมาก ๆ แกะไปยิ้มไป เพราะ เราก็ถามซอก ถามแซก ว่ายากไหม งานแต่ละชิ้น ที่คุณเห็นนี่ ใช้เวลาเป็นเดือน ๆ เลย
ไม้ที่ใช้ก็เป็นไม้สัก  บรรดาเครื่องไม้เครื่องมือ วางกันให้เห็น ๆ ว่า แต่ละลาย แต่ละซอก ใช้ชิ้นไหน ชิ้นไหน

หรือใคร อยากจะซื้อหา ศาลพระภูมิไปตั้งเด่นเป็นสง่า ให้เหมาะสมกัน ฐานะ ก็ได้นะ สวยงาน หลังนี้ ยังไม่มีเจ้าของ
สนนราคา ก็ ซอฟ ซอฟ เบาะ เบาะ เบา เบา  แค่ 1,800 เหรียญสหรัฐเท่านั้นเอง (ถ้าจำราคาไม่ผิดนะ)

ชิ้นไม้แกะสลัก ที่ถือว่า เป็นงานขึ้นหน้าขึ้นตาของเขา ล่ะ ชิ้นนี้ไว้โชว์ ไม่ขาย
แต่ชิ้นที่ขาย ก็ ลายประมาณ นี้แหละ ราคาไม่แพงเท่าไหร่ ใครอยากได้เป็นเจ้าของก็ต้อง จ่ายเงิน ที่ 13,800 เหรียญสหรัฐ ก็เท่านั้น
คูณกันเองเองนะ ว่า กี่แสน

มาดูรายละเอียดของชิ้นงานกันดีกว่า

กระรอกน้อย ก็แกะกันซะ

ที่นี่เขาก็รับ Made to Order ด้วยนะ เช่น พระพุทธรูป 2 องค์นี้ งามงด จริง ๆ นี่ขนาดยังไม่เสร็จนะ

จากนั้นเราก็เดินทางต่อไปยัง วัดขนอน

แผนที่ท่องเที่ยว จังหวัด ราชบุรี (เห็นชัดไหมเอ่ย)

เราก็ยังคงไม่ลืม โลโก้ ของเวปแห่งนี้ ในระหว่างนั่งฟังบรรยาย

หนังใหญ่วัดขนอน เป็นสมบัติทางวัฒนธรรมไทย ซึ่งได้รับการยกย่องว่า เป็นการแสดงชั้นสูง เป็นการแสดงที่รวมศิลปะที่ทรงคุณค่าหลายแขนง ได้แก่ ด้านศิลปะการออกแบบ ลวดลายไทยเชิงจิตรกรรมที่มีวิจิตรบรรจง ผสมกับฝีมือช่างแกะสลักที่ประณีต

ภายในวัด ก็มีพิพิธภัณฑ์หนังใหญ่ ซึ่งเป็น หนังตัวเก่า  ๆ ที่ไม่ได้ ใช้แสดงแล้ว ซึ่งหนังที่ใช้แสดงในปัจจุบัน นี้ เป็นหนังชุดใหม่ที่
สมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี องค์อุปภัมภกมรดกไทย ทรงเห็นคุณค่าในการแสดงและศิลปะ ในตัวหนังใหญ่ ทรงมีพระราชดำริให้ทางวัดช่วยอนุรักษ์หนังใหญ่ ทั้ง 313 ตัว และ จัดทำหนังใหญ่ชุดใหม่ ขึ้นแสดงแทน โดยมีมหาวิทยาลัยศิลปากร รับผิดชอบงาน ช่างจัดทำหนังใหญ่ทั้งหมด

หนังใหญ่วัดขนอน ได้รับรางวัลจากยูเนสโกด้วย
โดยได้รับรางวัลจากองค์กรการศึกษาวิทยาศาสตร์ และ วัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ หรือ ยูเนสโก และได้รับการยกย่องให้เป้น 1 ใน 6 ชุมชนดีเด่นของโลกที่มีผลงานในการอนุรักษ์ฟื้นฟูมรดกวัฒนธรรมเชิงนามธรรม ซึ่งเมื่อวันที่  8 - 11 มิถุนายน 2007 องค์กร ACCU (Asia-Pacific Cultural Centre of UNESCO ) ได้จัดพิธีมอบเหรียญรางวัล (เหรียญทอง) ที่ จังหวัด ยามากาตะ ประเทศญี่ปุ่น

ของดีดีที่ ได้รางวัลมักจะเป็นของที่คนไทยเราเองนั้น ไม่ค่อยรู้จัก หรือ สนใจมากนัก แต่ทำไม คนชาติอื่นเขาถึงเล็งเห็นความสำคัญล่ะ (น่าคิดมะ)

มาชมตัวหนัง กัน หนัง 1 ตัว ใช้หนังโค 1 ตัวเลยทีเดียว

ชมหนังกันต่อ

ชมหนังต่อกันอีกสักตัว

อ่ะอีกตัว

ตัวสุดท้าย งานละเอียดมาก

รอบ ๆ วัดขนอน ก็จะมี ฝูงลิง ให้ซนกัน แต่ไม่เยอะ เท่าไหร่

ซนไม่ซน ก็ดูกันเอาเถอะ นะ ว่าเอาอะไรมาเล่น เจ้าจ๋อ หนอ เจ้าจ๋อ

มาทั้งที ก็ต้องชมการแสดงหนังใหญ่ ซะหน่อย สิ โดยแต่ก่อน จะจุดเป็นกองไฟ 2-3 กอง แล้ว ฉากใหญ่ ตั้งกลางสนาม เหมือน หนังกลางแปลง เวลาเล่น ก็ พลบค่ำ แต่ ณ ปัจจุบัน มี โรงแสดงก็สามารถดูได้ ที่แสดงในวันนั้นเป็น เรื่อง รามเกียรติ์ ตอน หนุมานถวายแหวน
อ่อ ลืมบอกไปว่า หนังใหญ่ นั้น ณ ปัจจุบัน เล่นเรื่อง รามเกียรติ์ เพียงเรื่องเดียวเท่านั้น

ซึ่งคนที่เชิดหุ่น ก็จะเป็นเด็กนักเรียน ที่มาฝึกแสดง ซึ่งการฝึกก็เหมือน การฝึกคนที่จะเล่นโขน ทั่ว ๆ ไป
หนังแต่ละตัว ถือนาน ๆ หนักไม่ใช่เล่นเลย

ดูการแสดงเสร็จ ทางวัดก็ จัดเลี้ยงอาหารกลางวันให้ เราชาวหมู่คณะกัน ตักกันซะ พอกพูน เลย

หน้าห้องน้ำ ก็ บ่งบอกเพศ กัน ว่า เพศไหน เข้าฝั่งไหน

หอระฆังของวัด