เว็บบอร์ดรีวิว

ลองหยั่งเสียงดูว่ามีใครอยากดูรีวิวโบราณอีกไหม ก็มีคนบอกว่าทำๆมาเหอะ จะทนดู ก็เลย ทำก็ทำ  เผื่อว่าจะมีคนสนใจ แต่บอกก่อนว่า มันไม่ได้อลังการน่าตื่นตาขนาดรีวิวเดินอากาศไทยนะครับ แค่สิ่งน่าสนใจในชีวิตอีกมุมนึงเท่านั้นเอง

รีวิวนี้อาจไม่ค่อยครบถ้วนกระบวนความ เพราะ15ปีที่แล้ว ตอนนายอาร์คอยู่ ม. ปลาย สมัยนั้นไม่มีกล้องดิจดตอล เวลาถ่ายอะไร เราจะคิดกันก่อนถ่ายครับ ไม่ถ่ายทิ้งขว้างแบบที่ผมทำอยู่ทุกวันนี้ โดยลืมไปว่า มันคือประสบการณ์ที่น่าบันทึกนะ ไม่น่างกเลยอ่ะ

ก็เลยอาจเป็นรีวิวที่ไม่ละเอียด เน้นกิจกรรมที่น้อยคนคงจะมีโอกาสไปสัมผัสจริงๆของเหล่าพวกเรา AFS ที่ไปพลัดหลงอยู่ในเมืองเล็กๆชื่อ Port Lincoln ใกล้ๆ Adelaide, South Australia( แต่ที่เค้าบอกว่า “ใกล้” คือนั่งเครื่องบินชั่วโมงนึง ถ้านั่งรถก็น่าจะ 18 ชั่วโมง เพราะต้องออ้มข้ามอ่าวไป)

วันไป ผมเช็คความพร้อมกับอาจารย์ผู้ดูแลที่ International Terminal ดอนเมือง คิดถึงจัง

ไฟลท์ QF16 ครับ เป็นไฟลท์พิเศษ ปกติใช้ Flight number QF6  เป็นไฟลท์หลักของ Qantas ตอนนั้น บินด้วยเครื่อง 747-400 เส้นทางบินของไฟลท์คือ LHR-BKK-SIN-SYD

AFS จะจัดให้หลายๆกลุ่มบินออกไปไฟลท์เดียวกัน พวกเราทั้ง AFS Australia/ New Zealand จำนวนกว่าร้อยคน บินออกไปไฟลท์นี้ ระหว่างทางก็แยกกันไปต่อเครื่องทีละกลุ่มๆ


ผมไปtransfer ที่ สิงคโปร์ ขึ้นเครื่อง QF82  ที่บินตาม QF 6 ออกจากกรุงเทพไปติดๆน่ะแหละ ซึ่ง QF 82 นี่ก็ประวัติโชกโชนเหมือนกัน เป็นไฟลท์ หวานเย็นที่บริการมันทุกซอกมุม เส้นทางบินคือ Sydney Adelaide- Singapore- Bangkok – London- Manchester โดยใช้เครื่อง Boeing 767-300 er “รุ่นล่าสุด” (ปัจจุบัน เห็นในรีวิวลุงแชส เป็นไฟลท์สั้น Adelaide- Singapore ด้วย Airbus 330 ไปแล้ว)

เห็นผู้โดยสารท่านนึง บินจากอดิเลทไปแมนเชสเตอร์  Boarding pass เย็บติดกัน 5 ใบ (ถ้าออกจากออสเตรเลีย Boarding pass โบราณเยี่ยงนี้ เค้าจะเย็บพวกมันต่อกันเป็นขบวนรถไฟ โดยหน้าต่างที่เจาะไว้ จะแสดงจุดหมายต่อไปพอดี งงป่ะ)


ที่นี่สิงคโปร์ ยังมีแค่เทอร์มินัลเดียวเท่านั้น

ในเครื่อง ยังใหม่เอี่ยม สะอาด อาหารคืนนั้นมีบะหมี่เป็ดกับปลาทอด ที่จำได้ เพราะเธอร้องถามมาตลอดทางเดินว่า “Fish  or Duck, Fish or Duck” ไอ้เราก็  อู้ย เสียวไส้ กลัวเครื่องตกหลุมอากาศแล้วหล่อนลิ้นพันกัน ผวนคำกลับเป็น F_ _K or Dish ล่ะซวยแน่   ใครทำ  Skychef หรือ Gate Gourmet ช่วยอย่าเอาเมนูสองชนิดนี้มาอยู่ด้วยกันเลย ขอร้อง ผู้โดยสารเครียด

ถึงอดิเลทครับ นี่นั่งรอต่อเครื่องในประเทศครับ เครื่องลำที่เรานั่งมายังเผยโฉมอยู่ข้างหลัง รอบินไปซิดนีย์ต่อ

ไฟลท์ไป Port Lincoln นะครับ เห็นเมือง Port Lincoln แบบจะๆมากๆ เครื่อง Embraer ใบพัดสองเครื่องยนต์ของ Lincoln Airline จุผู้โดยสารได้ 10 คน

เมืองนี้ประชาการประมาณ 30,000 คนครับ ออกนอกเมืองไปมีแต่ทะเลทราย

-

-

-

-

-

Port Lincoln Airport

หมดเรื่องการเดินทางครับ ต่อไปเป็นกิจกรรมเล็กๆน้อยๆ ที่เราเรียนไป เล่นไป เที่ยวไป

นี่บ้านผม

ถนนหน้าบ้าน

Port Lincoln ที่แสนสงบ ผู้คนเป็นมิตร ผมเคยเดินหลงทาง แล้วไปถามทางคุณแม่ลูกสามคนนึง เธอทำท่าตกใจว่าผมหลงมาไกลมากกกกกกก แล้วก็จับผมขึ้นรถ ขับไปส่งที่บ้าน Host Family แล้วเม้ากันฮิฮะ จิ๊จ๊ะกลายเป็นเพื่อนกับMom ตั้งแต่วันนั้น

โรงเรียนครับ Eyre Peninsula College

-

-

ไปทำงานในฟาร์มกัน เป็นฟาร์มแบบสวนสัตว์เชิงอนุรักษ์ ให้คนเข้าไปทำความรู้จักชีวิตสัตว์

จิงโจ้

วอมแบท หน้าตาเหมือนหนูตัวโตๆ ขนนุ่ม น่ากอด

น้องแพะ

ลูกแพะ น่าร้าก

-