ผู้คนส่วนใหญ่ เมื่อถึงเชียงใหม่ ก็ต้องนึกถึงพระธาตุดอยสุเทพ
และส่วนใหญ่อีกเช่นกัน ที่เมื่อขึ้นดอยสุเทพ มักขึ้นเพื่อไปชมจุดหมายโดยไม่แวะพัก
ในความเป็นจริงแล้ว ระหว่างทาง มีอะไรให้ท่านในแวะชมแวะเยี่ยมอีกมากมาย
บัดนี้ขอเสนอมหากาพย์รีวิว --เมื่อดอยสุเทพมีอะไรมากกว่าแค่ "พระธาตุ"--


ขอเชิญชม ณ บัดนี้

เส้นทางที่เราจะไปมีระยะทางประมาณ 15 กิโลเมตร
เริ่มจากถนนห้วยแก้ว (เส้นหน้ามอ) จนถึงพระธาตุดอยสุเทพ



ขอบคุณ http://maps.google.com/ มา ณ ที่นี้

เริ่มจากหัวโค้งแรกก่อนเลยครับ
เป็นที่ตั้งของ สวนสัตว์เชียงใหม่
เปิดทุกวัน ตั้งแต่เวลา 8.30 น .ถึง 17.30 น.

ตอนนี้สวนสัตว์เชียงใหม่เตรียมเปิด Chiang Mai Zoo Aquarium เร็วๆนี้

จากข่าวสรุปได้ว่า
โครงการจะแบ่งออกเป็น 2 ส่วนใหญ่ ๆ คือ ส่วนจัดแสดงนิทรรศการ ที่จะเป็นในรูปแบบนิทรรศการที่จำลองบรรยากาศเสมือนจริง และส่วนที่เป็นอุโมงค์โลกใต้น้ำ แบ่งเป็นอุโมงค์น้ำเค็มและอุโมงค์น้ำจืดอย่างละ 66.5 เมตร รวม 133 เมตร ซึ่งเป็นอุโมงค์ใต้น้ำที่ยาวที่สุดในโลก

รวมทั้งยังเป็นอุโมงค์แห่งเดียวในโลกที่มีอุโมงค์น้ำเค็มและน้ำจืดต่อเชื่อมกัน
และยังเป็นอุโมงค์น้ำจืดที่ยาวที่สุดในโลกด้วย


ปลายปีนี้เจอกัน

ยินดีต้อนรับเข้าสู่
อุทยานแห่งชาติดอยสุเทพ-ปุย


ตอนไปทำงานพิเศษ เคยมีเด็กๆถามว่า ดอยสุเทพตั้งอยู่บนเทือกเขาอะไร
ตอนนั้นทุเรศตัวเองเหมือนกัน อยู่ข้างกันแท้ๆดันไม่รู้
แต่ตอนนี้รู้แล้วครับ
ดอยสุเทพอยู่บนแนว เทือกเขาถนนธงไชย สาขาของเทือกเขาหิมาลัย

แวะจอดรถหน้า อนุสาวรีย์พระครูบาศรีวิชัย
ก่อนจะไปสักการะ ขอพาเข้าไปชมน้ำตกที่ใกล้ตัวเมืองเชียงใหม่ที่สุด

น้ำตกห้วยแก้ว นั่นเอง

จาก อนุสาวรีย์ครูบาศรีวิชัย เดินตรงเข้าไปข้างในนิดเดียวก็เจอแล้วครับ

เดินเข้าไปนิดหน่อยก็เจอลำธารแล้ว

ผู้คนไม่ค่อยมาก เนื่องจากแดดร้อนเปรี้ยงๆ

ไปดูน้ำตกกันดีกว่า
อยู่ด้านหลังต้นไม้นู้นแหนะ

หลังจากปีนก้อนหินมาประมาณแปดพันกว่าลูก (โม้)
ก็พบกับน้ำตก ซึ่งหามุมกล้องยากมาก เลยต้องถ่ายแบบประชิด

พบน้ำตกแล้ว
ต้องเจอข้าวเหนียวซะหน่อย

ออกจากน้ำตกแล้ว ก่อนจะไปไหนกันต่อ
ขอไหว้ครูบาศรีวิชัยก่อนนะครับ

ในปีพ.ศ.๒๕๗๗ เกิดความต้องการที่จำนำไฟฟ้าขึ้นไปใช้บนดอยสุเทพ ครูบาศรีวิชัยคิดว่าควรมีการสร้างถนนขึ้นพระธาตุเพื่อให้รถยนต์สามารถขึ้นไปได้ด้วย
ท่านจึงชักชวนประชาชนสร้างถนน
โดยลงมือสร้าง เมื่อวันที่ ๙ พฤศจิกายน พ.ศ.๒๔๗๗ แล้วเสร็จวันที่ ๓๐ เมษายน พ.ศ. ๒๔๗๘ เวลาระยะเวลาก่อสร้าง ๕ เดือน ๒๒ วัน
ด้วยแรงงานที่มีศรัทธามาช่วยไม่ต่ำกว่า ๕,๐๐๐ คน

ทางราชการจึงตั้งชื่อถนนที่สร้างขึ้นดอยสุเทพว่า "ถนนศรีวิชัย" และปั้นรูปของท่านไว้ เพื่อเป็นที่ระลึกถึงบุญคุณของท่าน

ด้านหลังรูปปั้นครูบาศรีวิชัย มีวัดศรีโสดา ตั้งอยู่

สามารถเดินขึ้นได้สองทาง อยู่ด้านหลังรูปปั้น และบันไดที่อยู่ข้างถนน
รวมทางทางซอยที่เลยบัไดไปอีกนินึงด้วย อยู่ทางหลังวัด

ในระหว่างที่มีการสร้างถนนเพิ่งสร้างวัดขึ้นดอยสุเทพนั้น ครูบาศรีวิชัยได้ทำการสร้างวัดควบคู่ได้ด้วย
วัดแรกที่สร้างคือ “วัดโสดาบัน” จากนั้นได้ทำถนนขึ้นไปได้ระยะประมาณ ๔ กิโลเมตร ก็ได้สร้างวัดขึ้นอีกวัดหนึ่งเรียกว่า “วัดสกิทาคามี” และอีกระยะหนึ่งก็สร้างขึ้นอีกวัดหนึ่งเรียกว่า “วัดอนาคามี” ตามลำดับจนกระทั่งถึงยอดดอยเรียกว่า “วัดพระอรหันต์” หรือวัดพระธาตุดอยสุเทพนั่นเอง

เปรียบเสมือนการบรรลุสู่ออรหันต์ในแต่ละขั้น ตั้งแต่ โสดาบัน สกิทาคามี อนาคามี และเปรียบวัดพระธาตุเป็นชั้นอรหันต์

จากชื่อวัดโสดาบัน ถูกเปลี่ยนชื่อเป็น “โสดา” และมาเป็น “ศรีโสดา” ยังไม่พบหลักฐานว่าเปลี่ยนไปในสมัยใด


วัดนี้ลูกเณรเยอะมากครับ เป็นชาวเขามาศบวชเรียนศึกษาเล่าเรียนที่วัดนี้
ช่วงที่ผมเข้าไปกำลังฉันเพลกันพอดี
แล้วก็รูปที่ถ่ายได้จากวัดนี้รูปน้อย เนื่องจากเณรเยอะเกิน เลยไม่ค่อยกล้าถ่ายรูป



ข้อมูลเพิ่มเติม
การสร้างถนนขึ้นดอยสุเทพ, ประวัติครูบาศรีวิชัย, ประวัติวัดศรีดา สามารเข้าไปดูได้ที่ http://www.watsrisoda.com

เกาะเอวให้แน่นๆนะ
จะพาขึ้นดอยแล้ว

โค้งซ้ายโค้งขวาได้มั้ยนาน จุดแรกที่เราแวะชมก็คือ

วังบัวบาน

วังบัวบาน อยู่เหนือบริเวณน้ำตกห้วยแก้ว
เบื้องบนเป็นชะง่อนผาสูง ด้านล่างเป็นวังน้ำ

ตำนานของวังบัวบานแบบย่อๆ ให้อ่านจากรูปด้านบน
ส่วนใครอยากอ่านแบบเยอะ แนะนำให้เข้าไปที่ http://www.lannaworld.com/story/tales/bbann.htm

เมื่อมองลงไปยังเบื้องล่าง

ที่วังบัวบานนี่ มีศาลาให้ดูวิวเมืองเชียงใหม่อีกจุดนึง
ได้มุมมองที่กว้างกว่าอ่างเกษตรนิดนึง

ส่วนด้านบนก่อนที่น้ำจะตกลงไปเป็นเหมือนลำธารธรรมดา
เต็มไปด้วยผู้คน เนื่องจากต้นไม้เยอะ

จากบัวบานไม่กี่ร้อยเมตร เป็นจุดหมายต่อไปของเรา

ผาเงิบ

จากการเดินลงไปดู พบว่าเป็นเหมือนหน้าผาที่มีช่องเข้าไปนิดหน่อยอ่ะ

เงิบ ไม่รู้แปลว่าอะไรเหมือนกัน ก็ตามที่เห็นในรูปอะแหละ อธิบายไม่ถูก

ผาเงิบก็ไม่ค่อยมีอะไรมาก ไปกันต่อเถอะ


Next Station
น้ำตกมณฑาธาร

ต้องเสียเงินค่าเข้าด้วยนะครับ
ผู้ใหญ่ 20 บาท เด็ก 10 บาท
รถจักรยาน 10 บาท มอเตอร์ไซค์ 20 บาท รถยนต์ 40 บาท

โดนไปเต็มๆ 40 บาท
จะคุ้มมั้ย ไปลุ้นกัน

เส้นทางเป็นถนนคอนกรีต ยาวประมาณ 2 กิโลเมตร
ความชันไม่ค่อยมาก แต่ไม่มีรถสวน

ตัดกลับมาที่น้ำตกเลย สมมติว่าถึงแล้ว
บรรยากาศเงียบเหงามาก สงสัยวันอาทิตย์หยุดงานกันหมด

น้ำตกชั้นแรกเดินไป 100 เมตรก็ถึงแล้ว จะให้เล่นน้ำคงลำบาก

น้ำตกมณฑาธารมีอยู่ 9 ชั้น
ชั้นที่9 เรียกว่าน้ำตกไทรย้อย ต้องเดินขึ้นไปประมาณ 2 กิโลฯ

ระยะขึ้นชั้นสองสบายๆมากครับ

น้ำตกชั้นที่สองสวยกว่าชั้นแรกอย่างเห็นได้ชัด

ชัดๆ

(แต่ภาพไม่ชัด)

เสียเงินตั้ง 40 บาท
ก็เลยลองเดินขึ้นไปเท่าที่ร่างกายจะพาขึ้นไปได้
ทางโหดพอสมควร