วันนี้ผมหยุดงานทั้งที จะพาเพื่อน ๆ  H-Flight ไปทำบุญ 9 วัด สำคัญในเวียงเชียงใหม่กันนะครับ  
ตามมาเลยครับ ไปไหว้พระกัน .....


ข้อเสนอแนะ : เพื่ออรรถรสของการชมรีวิวนี้ กรุณาฟังเพลงนี้ตามไปด้วยนะครับ ขอบคุณครับ
เพลง : งามแต๊แม่ปิง
ศิลปิน : วง Etc.
http://www.ijigg.com/songs/V240EDBPA0


Photo Credit : คุณลุงบุญเสริม สาตราภัย

วัดที่ 1 : วัดโลกโมฬี

วัดโลกโมฬี เป็นวัดสำคัญเก่าแก่มาตั้งแต่สมัยโบราณ แต่ไม่มีหลักฐานชัดเจนว่าสร้างในสมัยใด มีแค่ชื่อปรากฏเป็นครั้งแรกเมื่อปี พ.ศ.1910 สมัยพระเจ้าก๊อนาธรรมิกราช กษัตริย์ล้านนาองค์ที่ 5 แห่งราชวงศ์เม็งราย ได้โปรดให้อาราธนาคณะสงฆ์ของพระอุทุมพรบุปผมหาสวามีเจ้าเมืองเมาะตะมะ จำนวน 10 รูป มาสืบพระพุทธศาสนาในล้านนาไทย และ จำพรรษา ที่วัดโลกโมฬี อันเป็นสถานที่ใช้ต้อนรับราชอาคันตุกะจากต่างเมือง

ต่อมาในปี พ.ศ. 2070 พระเมืองแก้วได้โปรดให้สร้างพระเจดีย์และพระวิหารหลวงในปี พ.ศ.2088 นอกจากนี้ยังเป็นสถานที่บรรจุอัฐิของพระเมืองเกษเกล้า และเป็นวัดที่พระนางจิรประภามหาเทวี และพระนางวิสุทธิราชเทวี กษัตริย์องค์สุดท้าย ของราชวงศ์ เม็งรายทรงทำนุบำรุงต่อมา

วัดโลกโมฬีเป็นวัดที่อยู่ ติดถนนมณีนพรัตน์ ต.ศรีภูมิ อ.เมือง เชียงใหม่ อยู่ใกล้กับประตูช้างเผือก ด้านหน้าจะเป็นถนนติดคูเมือง ใครนั่งรถผ่านก็สามารถเห็นได้ชัดเจน เห็นซุ้มประตูที่มีลวดลายสวยงาม เห็นวิหารที่เป็นรูปแบบของล้านนาและสร้างด้วยไม้สัก หลังใหญ่  วัดโลกโมฬีเดิมเป็นวัดร้าง ไม่มีพระจำพรรษา  แต่ได้บูรณะซ่อมแซมเมื่อปี 2544 แม้จะยังไม่เสร็จแต่ก็สวยโดดเด่น จนหลายคนอดไม่ได้ที่จะแวะเข้าไปชม

ภายในวัดมีการสร้างศาลาเพื่อประดิษฐานรูปปั้นของพระนางเจ้าจิรประภามหากษัตริยาแห่งล้านนาด้วยครับ ซึ่งรอบๆศาลาก็มีการตกแต่งเป็นสวนหย่อม มีน้ำตก สวยงามอีกแบบหนึ่ง

วัดโลกโมฬีเป็นอีกวัดหนึ่งที่มีความสำคัญทางประวัติศาสตร์ของล้านนาและประเทศไทย จากภาพยนต์เรื่องสุริโยทัยจะมีตอนหนึ่งที่กล่าวถึงวัดโลกโมฬีครับ

Data Credit :
http://www.photoontour.com/gall_slideshow_html/WatLokMolee/WatMolee.htm
http://www.wat9chiangmai.com/modules.php?name=News&file=article&sid=33

งามมากครับ รออีกแปดวัดนะครับ

วัดที่ 2 : วัดดับภัย

สาเหตุที่เลือกวัดนี้เพราะชื่อที่เป็นมงคลของวัดครับ ขอพรกับหลวงพ่อ ให้ภัยและพยันตราย จงหายมลายสิ้น

วัดดับภัย เดิมชื่อ “วัดอภัย” หรือ “วัดตุงกระด้าง” มีตำนานเล่าว่า เมื่อพญาอภัยล้มป่วยทำการรักษาอย่างไรก็ไม่ทุเลา จึงตั้งจิตอธิษฐานต่อหน้าหลวงพ่อดับภัย อาการเจ็บป่วยก็หายไปพลัน พญาอภัยจึงให้บริวารลูกหลานตั้งบ้านเรือนบริเวณวัด และบูรณะปฏิสังขรณ์ จึงเรียกชื่อใหม่ว่าวัดดับภัย เป็นวัดที่มีสถาปัตยกรรมแบบพื้นเมืองล้านนา วัดแห่งนี้มีบ่อน้ำอยู่หน้าวิหาร เชื่อว่าเป็นบ่อน้ำศักดิ์สิทธิ์ สมัยพระเจ้าอินทวโรรส เจ้าหลวงเชียงใหม่องค์ที่ 8 เสด็จกลับจากกรุงเทพ ฯ ต้องแวะมาวัดดับภัย เพื่อนำน้ำในบ่อนี้ไปสรงน้ำพระพุทธมนต์ ก่อนแวะไปวัดเชียงยืนเพื่อสืบดวงชะตา


Data Credit : http://www.osotho.com/th/content/librarydetail.php?ContentID=157

วัดที่ 3 : วัดพระสิงห์
วัดพระสิงห์ หรือมีชื่อเต็มว่า วัดพระสิงห์วรมหาวิหาร ซึ่งตั้งอยู่ที่ถนนสามล้าน ต.พระสิงห์ เป็นวัดที่มีนักท่องเที่ยวรู้จักคุ้นชื่อกันดี พญาผายู กษัตริย์เชียงใหม่โปรดเกล้าฯ ให้สร้างขึ้น เพื่อบรรจุพระอัฐิของพญาคำฟู ซึ่งเป็นพระราชบิดา เดิมชื่อว่า วัดลีเชียงพระ บริเวณหน้าวัดแห่งนี้เคยเป็นตลาดมาก่อน ชาวบ้านเรียกว่า กาดลี วัดพระสิงห์มีสิ่งที่น่าสนใจได้แก่ หอไตร สร้างเป็นครึ่งตึกครึ่งไม้ ที่ตัวผนังตึกด้านนอกประดับด้วยทวยเทพปูนปั้นแต่งองค์ทรงเครื่องสวยงาม เป็นฝีมือช่างสมัยพระเมืองแก้ว ต่อมาในสมัยเจ้าแก้วนวรัฐได้มีการซ่อมแซมขึ้นใหม่ ประมาณ พ.ศ. 2467 ที่ฐานหอไตรปั้นเป็นลายลูกฟักลดบัวภายในประดับด้วยรูปสัตว์หิมพานต์ และประจำยาม ที่มีลักษณะละม้ายลายสมัยราชวงศ์เหม็งของจีน

นอกจากนี้ยังมีวิหารลายคำ เป็นวิหารทรงพื้นเมืองล้านนาขนาดเล็กกระทัดรัด ภายในวิหารเป็นที่ประดิษฐานพระพุทธสิหิงค์ ที่ผนังวิหารมีภาพจิตรกรรมโดยรอบ ด้านเหนือเขียนเป็นเรื่องสังข์ทอง ด้านใต้เป็นเรื่องสุวรรณหงส์ ภาพจิตรกรรมดังกล่าวมีความน่าสนใจมากทีเดียว โดยเฉพาะเรื่องสังข์ทองพบเพียงแห่งเดียวที่นี่ ลักษณะเด่นของภาพจิตรกรรมที่พบในล้านนา อาจารย์ศิลป์ พีระศรี ได้สรุปไว้ว่า
" จิตรกรรมในภาคเหนือนิยมเขียนภาพชีวิตประจำวัน เป็นภาพเหมือนชีวิตจริง ถ้าเรามองดูภาพที่งดงามเรื่องสังข์ทองในวิหารลายคำ วัดพระสิงห์ จ.เชียงใหม่ เราจะรู้สึกคล้ายกับว่า เราเข้าไปอยู่ในสภาพการณ์ที่เป็นจริงตามความเป็นอยู่เมื่อ 100 ปีก่อน     

วิหารเสาอินทขีลครับ

อินทขีลเป็นชื่อเรียก เสาหลักเมืองเชียงใหม่ ชาวเชียงใหม่ทราบดีว่า ทุกๆปีจะต้องมีพิธีสักการบูชาเสาอินทขีล เพื่อสร้างขวัญและกำลังใจให้แก่ชาวบ้านชาวเมืองที่กำลังจะทำการเพาะปลูก โดยอัญเชิญพระเจ้าฝนแสนห่าอันเป็นพระพุทธรูปที่บันดาลให้ฝนตก มาเป็นประธานในขบวนแห่ และมีการสวดคาถาอินทขีลของหมู่สงฆ์ด้วย ชาวเชียงใหม่จะทำพิธีบูชาอินทขีลในตอนปลายเดือน 8 ต่อเดือน 9 (เดือนพฤษภาคมต่อเดือนมิถุนายน) โดยเริ่มในวันแรม 3 ค่ำ เดือน 8 เรียกว่า วันเข้าอินทขีล ไปจนถึงในวันขึ้น 4 ค่ำ เดือน 9 เป็นวันออกอินทขีล จึงเรียกว่า เดือน 8 เข้า เดือน 9 ออก


Data  Credit :
http://www.thai-tour.com/thai-tour/North/Chiangmai/data/pic_wat_phrasing.htm
http://www.montfort.ac.th/mcs/dept/computer/computer/Lanna/Page12_tradition2.htm

วัดที่ 4 :วัดเจดีย์หลวง

วัดเจดีย์หลวง มีชื่อเรียกหลายชื่อ ได้แก่ ราชกุฏาคาร, วัดโชติการาม สร้างขึ้นในรัชสมัยของพระเจ้าแสนเมืองมา กษัตริย์ลำดับที่ 7 แห่งราชวงศ์มังราย ไม่ปรากฏปีที่สร้างแน่ชัด สันนิษฐานว่าวัดแห่งนี้น่าจะสร้างในปี พ.ศ.1934 ถ้านับจนถึงปัจจุบันมีอายุ 616 ปี วัดเจดีย์หลวงเป็นพระอารามหลวงแบบโบราณ

สมัยพระเจ้าแสนเมืองมา ขณะที่มีพระชนมมายุ 39 ปี พระองค์โปรดให้สร้างพระเจดีย์หลวงกลางเมืองเชียงใหม่ แต่ยังไม่ทันแล้วเสร็จดีก็ทรงสวรรคต พระราชินีผู้เป็นอัครมเหสีของพระองค์ ได้โปรดให้ทำยอดพระธาตุเจดีย์หลวงจนแล้วเสร็จ "พระธาตุเจดีย์หลวงเมื่อสร้างเสร็จ (พระเจ้าติโลกราชสร้างเสริมให้สูงใหญ่ขึ้น) เรียบร้อยแล้ว มีระเบียบกระพุ่มยอดเป็นอันเดียว ฐานกว้างด้านละ 52 ศอก สูง 92 ศอก ก่อด้วยศิลาแลงทั้งสี่ด้าน"

พระเจ้าติโลกราช กษัตริย์ราชวงศ์มังราย ลำดับที่ 11 โปรดให้หมื่นด้ามพร้าคต ไปจำลองแบบมหาเจดีย์จากเมืองลังกามาสร้างเป็นเจดีย์สูง 43 วา ฐานกว้าง 27 วา เมื่อสร้างเสร็จแล้ว พระเจ้าติโลกราชทรงอัญเชิญพระแก้วมรกต (องค์เดียวกับที่ประดิษฐานอยู่ที่วัดพระศรีรัตนศาสดาราม หรือ วัดพระแก้วในพระบรมมหาราชวัง กรุงเทพฯ) มาจากเมืองลำปาง โปรดให้สร้างซุ้มประดิษฐานไว้ที่ข้างองค์พระเจดีย์ด้านทิศตะวันออก ในสมัยหลังพระแก้วมรกตถูกอัญเชิญไปประดิษฐานอยู่ที่เมืองล้านช้าง ประเทศลาว กระทั่งสมัยรัตนโกสินทร์ สมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช ได้อัญเชิญพระแก้วมรกตกลับมาประดิษฐานที่กรุงธนบุรีและกรุงเทพมหานคร

ต่อมาในสมัยพระมหาเทวีจิระประภา ประมาณ พ.ศ.2088 ได้เกิดแผ่นดินไหวครั้งใหญ่ในเชียงใหม่ จึงทำให้ยอดพระเจดีย์หลวงหักพังทลายลงมา หลังจากนั้นพระเจดีย์หลวงจึงถูกทิ้งให้ร้างมานานกว่า 400 ปี กระทั่งปี พ.ศ.2423 พระเจ้าอินทวิชายานนท์ เจ้าผู้ครองนครเชียงใหม่ องค์ที่ 7 ได้รื้อพระวิหารหลังเก่าและสร้างวิหารหลวงขึ้นใหม่ด้วยไม้ทั้งหลัง

ช่วงปี พ.ศ.2471-2481 สมัยพลตรีเจ้าแก้วนวรัฐ เจ้าผู้ครองนครเชียงใหม่องค์สุดท้าย ถือได้ว่าเป็นทศวรรษแห่งการบูรณะครั้งสำคัญของวัดพระเจดีย์หลวง ได้มีการรื้อถอนสิ่งปรักหักพัง แผ้วถางป่าที่ขึ้นปกคุลมโบราณสถานต่างๆ ออก แล้วสร้างเสริมขึ้นใหม่ให้เป็นวัดสมบูรณ์แบบในเวลาต่อมา


Data Credit :  http://www.chiangmainews.co.th/viewnews.php?id=16402&lyo=1

วัดที่ 5 : วัดพันเตา

หอคำวัดพันเตาจากคุ้มเจ้าหลวงสู่วิหาร ใครที่เคยเข้าไปเที่ยววัดเจดีย์หลวงอาจจะสังเกตเห็นว่ามีวัดเล็กๆ วัดหนึ่ง ตั้งอยู่ทางทิศเหนือของวัดเจดีย์หลวง ชื่อว่า วัดพันเตา คนเมืองเชียงใหม่มักจะเรียกชื่อวัดนี้ว่า วัดปันเต้า สร้างขึ้นเมื่อราวพุทธศตวรรษที่ 21 ตามตำนานประวัติศาสตร์ว่ากันว่าวัดพันเตาสร้างขึ้นในสมัยเดียวกับวัดเจดีย์หลวงคือเมื่อราว500 ปีมาแล้ว

ความโดดเด่นของวัดพันเตาที่สามารถดึงดูดให้ผู้คนหรือแม้กระทั่งนักท่องเที่ยวจากที่ต่างๆ เดินทางมาที่วัดนี้ก็คือ วิหารหลวงที่สร้างจากไม้สักทองทั้งหลังแกะสลักลวดลายวิจิตรบรรจงที่ว่ากันว่าเป็นวิหารที่สร้างจากหอคำหรือคุ้มเจ้าหลวงที่เหลืออยู่อย่างสมบูรณ์เพียงหลังเดียวและสวยงามที่สุดแห่งหนึ่งในล้านนา

ในอดีตวิหารวัดพันเตาหลังนี้เคยเป็น หอคำ ที่ประทับของเจ้ามโหตรประเทศ เจ้าหลวงเชียงใหม่องค์ที่ 5 (พ.ศ.2390-2397) อยู่ที่พระตำหนักเวียงแก้วปัจจุบันคือบริเวณเยื้องด้านทิศตะวันตกเฉียงเหนือศาลากลางหลังเก่าไปจนถึงวิทยาลัยเทคนิคเชียงใหม่ ตามตำนานมีเรื่องเล่าเกี่ยวกับหอคำหลังนี้ว่า พระยาอุปราชมหาวงศ์ ได้สร้างขึ้นถวายเป็นพุทธบูชาเมื่อจุลศักราช 1209 ซึ่งตรงกับ พ.ศ.2390 เนื่องจากท่านได้เลื่อนฐานันดรศักดิ์และตำแหน่งหน้าที่จากพระยาอุปราชขึ้นเป็นพระยาเชียงใหม่ ท่านได้สร้างหอคำขึ้นไว้เป็นที่ประดิษฐานพระพุทธรูปอันเป็นปูชนียวัตถุล้ำค่าภายในที่อยู่ของท่าน พระยาอุปราชมหาวงศ์ได้มีการเฉลิมฉลองหลังจากที่สร้างหอคำแล้ว

ในการสร้างหอคำหลังนี้ เจ้าผู้ครองนครเชียงใหม่ได้ใช้ช่างพื้นเมืองและช่างพม่าผสมกัน ต่อมาพระยาเชียงใหม่มหาวงศ์ ได้รับพระราชทานเลื่อนฐานันดรศักดิ์ขึ้นเป็นเจ้ามีพระนามในสุพรรณบัฏเป็น พระเจ้ามโหตรประเทศราชาธิบดินทร์นพีสิทรมหานคราธิษฐาน เมื่อปีพ.ศ. 2396 หลังจากที่ได้รับพระราชทานฐานันดรศักดิ์ไม่กี่เดือน พระองค์ก็ถึงแก่พิราลัย

เมื่อพระเจ้ามโหตรประเทศฯถึงแก่พิราลัยแล้ว พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 4 ทรงแต่งตั้งให้นายสุริยวงศ์ บุตรของพระเจ้าบรมราชาธิบดี (กาวิละ) ขึ้นเป็นเจ้าผู้ครองนครเชียงใหม่องค์ที่ 6 ชื่อว่าพระเจ้ากาวิโรรสสุริยวงศ์ ทรงดำรงตำแหน่งเจ้าผู้ครองนครเชียงใหม่มาได้ 16 ปีเศษก็ถึงแก่พิราลัยเมื่อปี พ.ศ.2413 เจ้าอุปราช อินทนนท์ รักษาการในตำแหน่งเจ้าหลวงเชียงใหม่มาร่วม 3 ปี จึงได้รับการสถาปนาขึ้นเป็น พระเจ้าอินทวิชยานนท์พหลเทพภักดีฯ เจ้าผู้ครองนครเชียงใหม่องค์ที่ 7 เมื่อ พ.ศ.2416

พ.ศ.2419 พระเจ้าอินทวิชยานนท์ ทรงมีพระดำริว่า หอคำของพระเจ้ามโหตรประเทศฯนั้นสมควรจะอยู่ในวัดมากกว่าอยู่ในวัง จึงทรงให้ช่างช่วยกันรื้อหอคำแล้วย้ายมาปลูกสร้างขึ้นใหม่ที่วัดพันเตา เมื่อวันเสาร์เดือน 10 ขึ้น 8 ค่ำ เพราะในขณะนั้นพระเจ้าอินทวิชยานนท์กำลังทรงปฏิสังขรณ์วัดหอธรรม วัดเจดีย์หลวงและวัดสุขมิ้น การก่อสร้างวิหารของพระอารามทั้งสามแห่งกับหอคำของวัดพันเตา จึงแล้วเสร็จในปี พ.ศ.2429 โดยมีการเฉลิมฉลองงานปอยหลวงอย่างเอิกเกริกยิ่งใหญ่และถือเป็นงานปอยหลวงที่สนุกสนานที่สุดครั้งหนึ่งของนครเชียงใหม่ และหากจะนับรวมอายุของหอคำที่ย้ายมาสร้างใหม่ที่วัดพันเตาแล้วประมาณได้ 132 ปี (พ.ศ.2419 - 2551)

หอคำวิหารวัดพันเตา จึงมิใช่เป็นเพียงวิหารไม้เก่าแก่ที่มีคุณค่าทางประวัติศาสตร์และกาลเวลาเท่านั้น หากแต่ยังมีลักษณะทางสถาปัตยกรรมที่คงเอกลักษณ์ของล้านนาไว้อย่างสมบูรณ์ที่สุด

ความสวยงามของสถาปัตยกรรมวิหารวัดพันเตาเป็นศิลปะแบบเชียงแสนสร้างจากไม้เป็นวัสดุหลักมีโครงสร้างแบบกรอบยึดมุม เสาและฝาทุกส่วนเป็นไม้โดยเฉพาะฝามีแบบวิธีการสร้างพิเศษคล้ายกับฝาปะกนของศิลปะสมัยอยุธยา แต่มีขนาดตัวไม้ที่แน่นหนาแข็งแรงกว่า มีประตูเข้าออกทั้งหมด 3 ทาง คือประตูใหญ่ทางด้านหน้า ประตูด้านข้างทางทิศเหนืออยู่ค่อนมาทางประตูหน้า ส่วนประตูทางทิศใต้อยู่ค่อนไปทางด้านหลัง ประตูที่สำคัญคือประตูหน้า ซึ่งประกอบด้วยซุ้มประตูไม้แกะสลักประดับกระจกเป็นรูปสัตว์ต่างๆ ได้แก่ นกยูง นาค ลิง หงส์ ประกอบ ลวดลายที่กรอบประตูส่วนบนเป็นโก่งคิ้วไม้แกะสลักลายดอกไม้ใบไม้ บานประตูเป็นไม้แผ่นเรียบ

หอคำวิหารวัดพันเตาจึงนับเป็นตัวอย่างของอาคารที่ได้รับการอนุรักษ์ไว้สมบูรณ์ แม้ว่าจะล่วงผ่านกาลเวลามาแล้วกว่าร้อยปี แต่รูปแบบทางสถาปัตยกรรมที่สวยงามทำให้เราสามารถศึกษาถึงประวัติศาสตร์เมืองเชียงใหม่ได้อย่างถนัดถนี่ หากใครมีโอกาสผ่านไปแถววัดเจดีย์หลวงลองแวะเข้าไปชมความสวยงามของวิหารไม้แกะสลักที่สมบูรณ์และสวยงามที่สุดในล้านนาสักครั้ง

ที่ด้านหน้าวิหารเป็นประตูไม้ใหญ่ เหนือประตูมีไม้แกะสลักเป็นรูปนกยูง อันเป็นสัตว์สัญลักษณ์ของเจ้านายฝ่ายเหนือ


Data Credit :  http://www.chiangmainews.co.th/viewnews.php?id=27524&lyo=1

วัดที่ 6 : วัดเชียงมั่น

วัดนี้เดิมเป็นพระราชวังหรือคุ้มหลวงที่ประทับของพญามังรายมหาราช ปฐมกษัตริย์แห่งล้านนาไทย ก่อนที่พระองค์จะสร้างนครเชียงใหม่นี้ ได้กรีพลเข้ามาตั้งเป็นปฐม ที่นี้ ก่อนเรียกในยุคนั้นว่า "เวียงเหล็ก"(หมายถึงความแข็งแรงมั่นคงประดุจเหล็ก) พอถึงจุลศักราช 658 (พ.ศ. 1839) เดือนวิสาขะ ขึ้น 8 ค่ำ ตรงกับวันพฤหัสบดี ปีวอก ตรีศก พญามังรายมหาราชเป็นประธานพร้อมด้วยพญางำเมืองและพ่อขุนรามคำแหง ได้ทรงสร้างพระเจดีย์ตรงที่ราชมณเฑียรหอประทับของพระองค์ แล้วทรงขนานนามว่า "วัดเชียงมั่น" ให้เป็นพระอารามแห่งแรกของเมืองเชียงใหม่

วัดเชียงมั้นนั้นเป็นพระอารามแห่งแรกที่พญามังรายทรงสร้างขึ้นภายในกำแพงเมือง สิ่งก่อสร้างภายในวัดได้ชำรุดทรุดโทรมลงไปตามกาลเวลา แต่ได้รับการบูรณะปฏิสังขรณ์จากกษัตริย์ที่ปกครองล้านนาสืบต่อมา ลักษณะของวัดเชียงมั่น คือฐานเจดีย์จะมีช้างล้อม อันเป็นอิทธิพลของสถาปัตยกรรมแบบสุโขทัยที่มีอยู่ในเมืองเชียงใหม่อีกแห่งหนึ่ง



Data Credit : http://www.wat9chiangmai.com/modules.php?name=News&file=article&sid=2

ไหน ๆ ก็ผ่านกลางเวียงแล้ว แวะไหว้อนุสาวรีย์สามกษัตริย์ กันครับ

อธิฐานขอพรจากท่านว่า ขอให้ผมได้รับราชการ ผมจะรับใช้ประเทศชาติอย่างสุดความสามารถ

ไปแวะกินข้าวเที่ยงที่ ร้านบุฟเฟ่ต์อาหารญี่ปุ่น ยามาโมโต้ ตรงแยกหนองหอยครับ

มีน้ำตกจำลอง  มีนกหลายตัวเลยครับ

และเค้านท์เตอร์ ข้าวปั้น ข้าวห่อสาหร่าย ชูชิ

ประเดิมด้วย ข้าวห่อสาหร่าย ปูอัด ชูชิ

กุ้ง กะ ผัก เทมปุระ

สุกี้ทะเลหม้อไฟ