ดูเหมือนจะเป็นรีวิวการเดินทาง"ในประเทศ"หนแรกที่แอบลงHflightแห่งนี้.. ซึ่งจริงๆแล้ว ใครที่เที่ยวแบบลุยๆหน่อย อาจเห็นรายงานการเดินทางของผมบ้าง ในเว็บที่เกี่ยวกับการเดินทางด้วยรถยนต์ประเภทออฟโรด แต่หลังๆนี่เริ่มรู้สึกหลงรักHflightมากยิ่งขึ้น เนื่องจากดูลักษณะการโพสท์ของน้องๆที่นี่ ค่อนข้างสุภาพ น่ารัก  เลยทำให้ต้องแวะเข้าออกเอชไฟลท์แทบทุกสัปดาห์
                        ตามมาดูรีวิวแบบลุยๆกันครับ... แต่ฉีกไปในแนวบ้านป่าหน่อยนะ  



                    

"มอหินขาว" Stonehenge เมืองไทย

จริงๆแล้วเป้าหมายหลักในการเที่ยวและพักค้างแรมของพวกเราครั้งนี้ ไม่ได้อยู่ที่"สโตนเฮ้นจ์"เมืองไทย หรือ"มอหินขาว"ในเขตอุทยานแห่งชาติภูลังกาซะทีเดียว! เนื่องจากต้นทริปเรามีหมายกำหมายกำหนดการณ์เจอกันที่"บ้านหลังสัน"  บริเวณรอยต่ออุทยานแห่งชาติไทรทอง ใกล้ๆเทือกเขาพังเหยนั่นเอง
แต่การเดินทางเข้าไปภายในเขตรอยต่อ ค่อนข้างจะลำบากสำหรับรถเก๋งขับเคลื่อนธรรมดา เนื่องจากทางลูกรัง บางจุดน้ำเซาะ จึงเป็นที่หมายแรกที่พวกเราอยากสนุกกัน(ตามนิสัยคนชอบขับเคลื่อน 4 ล้อ)

ต้องขอบอกว่า.. ภูมิทัศน์ทางแถบเทพสถิต-เขาพังเหย ที่การท่องเที่ยวแบบพาณิชย์ยังเข้าไปไม่ถึง ช่างสวยงดงามดีจริงๆ ทั้งเมฆหมอกหลังฝน สภาพอากาศ และเนินเขาทอดตัวยาวไกล  สุดลูกหูลูกตา

เดี๋ยวมีเวลาว่าง... จะรีวิวฉบับย่อยไปที่บ้านหลังสันอีกครั้ง  แต่กระทู้นี้ขอไปที่มอหินขาวก่อน แบบฉบับของสถานที่ท่องเที่ยวในแนวแค้มปิ้ง ท่ามกลางภูมิทัศน์งดงาม  ใช้เวลาไม่มากบนทางลาดยางจากตัวเมืองชัยภูมิเข้าสู่เขตอุทยานฯน้ำตกตาดโตน จากนั้นก็ให้วิ่งเลาะชายเขาไปเรื่อยๆ ประมาณ 16 กม. ก็จะถึงเขตที่เรียกว่ามอหินขาว ในส่วนของอุทยานแห่งชาติภูลังกา โดยต้องผ่านหมู่บ้านเล็กๆเป็นทางลูกรังอีกราวๆ 7 กิโลเมตร ก็จะถึงเนินเขาที่มองเห็นมอหินขาวอย่างชัดเจน

หมายเหตุ : ตลอดเส้นทางจากตัวเมืองชัยภูมิจะมีป้ายท่องเที่ยวสีฟ้าชี้บอก

ดูรูปมอหินขาว  แล้วนึกว่า เห็ดฟาง  เหมือนมากมาย อลิซ ผจญภัย อิอิ   น่าเที่ยวดีครับ อากาศท่าจะดีมากๆ เย็นสบายแน่ๆๆเลยกลางคืน

ขอโทษที.. พอดีงานเข้า
ประจวบเหมาะกับต้องออกไปธุระยาวจนดึก เลยไม่ได้โพสท์ต่อ ต้องขอโทษด้วย


มาต่อกัน...

ขบวนของเราแยกเป็นสองกลุ่ม หลังเดินทางออกจากบ้านหลังสัน โดยคณะหนึ่งมุ่งหน้าไปซื้อผ้าไหมที่เขตบ้านเขว้า กับอีกคณะของเราเข้ามาเที่ยวมอหินขาว ประมาณ 7 คัน นับว่ากลุ่มไม่ใหญ่กำลังดี... ใช้เวลาวนเวียนหาทางเข้าทุลักทุเลพอสมควร เนื่องจากข้อมูลที่ได้มาใน GPS ของ iGO แจ้งพิกัดเพียงอุทยานแห่งชาติภูลังกา เลยจิ้มไปที่ภูลังกา ขณะที่ GPS คันอื่นใช้โปรแกรม ESRI แจ้งพิกัดได้ตรงตำแหน่ง แต่วางเส้นทางอ้อมกว่า เลยเป็นที่มาวิ่งย้อนไย้อนมาพักใหญ่

ถ้าเขียนไปแล้วจะงง คือทางเข้ามอหินขาว จะต้องเดินทางผ่านเข้ามาในเขตอุทยานแห่งชาติน้ำตกตาดโตน แต่วิ่งแฉลบซ้ายข้ามเขาไปออกเกษตรสมบูรณ์ และถึงปากทางเข้ามอหินขาวในรอยต่ออุทยานแห่งชาติภูลังกาอีกที   งงมั๊ยครับ?

หลายคนที่ไม่มีรถ 4X4อย่างพวกเรา.. อาจะกลัว! ยิ่งถนนที่เห็นในภาพเป็นทางแดงๆ แทบไม่ค่อยเหมาะกับรถบ้านเท่าไหร่นัก?  แต่การเดินทางมามอหินขาวด้วยรถเก๋งส่วนตัวหรือรถกระบะธรรมดา สามารถทำได้  เพราะทางลูกรังส่วนใหญ่เป็นกรวดปนดินอัดแน่น ผ่านหมู่บ้านต่างๆ ประมาณ 2 แห่ง แทบไม่สร้างความลำบากอะไร นอกจากกลับไปล้างคราบฝุ่นอาจเหนื่อยกว่าปกติ  แต่ก็สนุกดี.. ผมเองเคยเอารถ Volvo S70 ในบ้านอีกคัน ลงไปเที่ยวน้ำตกที่ อช.ทองผาภูมิ กลับมามอมแมมซะจนจำไม่ได้ แต่ก็ไม่เป็นอะไรเลย ถ้าหากทักษะดีๆ

ไปมอหินขาวเที่ยวนี้... แทบจะบอกได้ว่า ข้อมูลน้อยมาก เนื่องจากจากกลุ่มที่ชักชวนร่วมเดินทางแจ้งเพียง ไปนอนพักบ้านหลังสัน ชัยภูมิ ซึ่งหากเวลาเหลือ อาจเลยไปเที่ยวมอหินขาวด้วย
แค่นั้นจริงๆ
กระทั่งวันเดินทางมาก็ไม่ได้เตรียมข้อมูลอะไร นอกจากจำได้ลางๆจากเว็บวีคเอนฮ็อบบี้.. มอหินขาวอยู่ในเขตอุทยานแห่งชาติภูลังกา

เมื่อพวกเรามาถึงมอหินขาวหรือที่นักท่องเที่ยวบางท่านเปรียบเทียบเป็นสโตนเฮ้นจ์เมืองไทย บอกได้คำเดียวว่าสวยมาก เป็นแนวหินทรายที่ขึ้นระเกะระกะบนสันพญานาคกับเทือกรอยต่อของภูลังกา ลักษณะทุ่งโล่งสลับลานกว้าง พื้นดินส่วนใหญ่เป็นดินทรายปนดินลูกรัง  อุ้มน้ำได้ไม่ดี น่าจะเป็นหินทรายชุดเดียวกับหินโคราชและแหล่งหินตัดสีคิ้ว

อากาศที่ไปถึงช่วงบ่ายแก่ๆไม่มีแดดนี่ ลมโชยเย็นสบายดีเหลือเกิน

แท่งหินทรายที่เกิดบนเทือกภูลังกา ส่วนใหญ่เกิดจากการกัดกล่อนของธรรมชาติที่ชะเอาหน้าดินไหลตามน้ำ จากนั้นก็เหลือจุดที่แข็งกว่า กลายเป็นแท่งหินทรายขึ้นเป็นหย่อมๆ

นั่นจึงเป็นที่มาของคำว่า"มอหินขาว" ซึ่งชาวบ้านที่อยู่ด้านล่างมองขึ้นมา มักเห็นไอ้เจ้าแท่งหินทรายเหล่านี้กระทบแดดเป็นสีขาว จึงมีที่มาและที่ไปตามคำเรียกข้างต้น โดยมอแปลว่า"เนิน"

บอกตรงๆว่าสภาพภูมิทัศน์ของมอหินขาวในหน้าฝน ค่อนข้างสวย เหมาะแก่การถ่ายรูปและแคมป์คาร์แทบทุกมุม ขณะที่การเดินทางก็สะดวกสบาย ไปได้ทั้งรถเตี้ยและรถสูง มีจุดให้ดูกลุ่มหินประมาณ 4-5 แห่ง คือกลุ่มเสาหิน, กลุ่มหินโขลงช้าง,กลุ่มสวนหินธรรมชาติ กลุ่มหินเจดีย์ และจุดชมวิวหัวพญานาค

หลายมุมของที่นี่ถ่ายรูปได้สวย...

เด็กๆที่กระเตงไปด้วย... มีความุข

จุดชมวิวบนหัวพญานาค มองเห็นแนวสันภูลังกาอย่างชัดเจน

ปิดท้ายมุมฮิตบนจุดชมวิวหัวพญานาค มองเห็นอำเภอหนองบัวแดงอยู่ไม่ไกล จุดนี้ใครขึ้นมามักถ่ายกัน ด้วยภาพภรรยาที่เดินทางร่วมทริปนี้