เขาเรียกว่า creative ครั้นจะทานผลไม้เปล่า ๆ มันไม่เร้าใจ ต้องจิ้ม yoghurt ทานกลายเป็น mixed fruit yoghurt ไปเลย โถอีกตาลุงผีเน่าด้านซ้ายมองแล้วคงอยากจะทำตามแต่เนื่องจากว่าผลไม้ที่มีมันไหลลงท้องอีตาลุงไปหมดแล้วก็เลยอด  ไว้ flight หน้าค่อยทำตามนะลุง สูตรนี้ไม่จำกัด

บินมาสิบ ชม ก็มาถึงเชียงใหม่

เดินไปรับกระเป๋า

วันนี้รับที่หมายเลขสอง

เอออออออออออ   นี่สายพานรับกระเป๋าที่หลวงพระบางเป่านี่ เพื่อให้รีวิวลื่นปรื้ด ก็มาชมขากลับเลย

ก็มาเบิ่งขากลับต่อ   และเนื่องจากว่านั่งเครื่องบินกลับบ้านก็เลยต้องมานั่งปั่นรีวิวบิน แต่ถ้าวันไหนประจำเดือนไหลเวียนขึ้นหัวเกิดอารมณ์ช้างลากขึ้นมา อยาก Tour De France มากรุงเทพก็ไม่แน่อาจจะมีรีวิว cross country ขี่รถถีบกางจ้องมาให้ชมกัน

งานนี้โลกกลม (ว่าแต่โลกมันเคยแบนด้วยหรือ) นั่งมาพร้อมกะน้อง partompong คนหล่อหุ่นล่ำบาดใจสาวจี๋ แต่เนื่องจากบักสีดาแปลงร่างเป็นแมงกะปอมสุนไปกะผู้โดยสารอื่น ๆ ก็เลยไม่ได้แสดงตัว ก็แหมวันนั้นหน้าตาเป็นแพนด้าท้องผูก ก็เลยไม่กล้าจะไป say eh oh!

เข้าไปดู review น้องเขาได้ที่
จะเบื่อกันรึยังหนอ กับ PG 219/220
http://www.hflight.net/forum/m-1219939210/

Flight: PG220
Date: 11 AUG 2008
Dep: 19:05
Terminal: -
Departure Gate: 4
Arr: 20:15
Terminal: -
Arrival Gate: Remote Bay
Baggage Claim Belt: 2
Duration: 01h10m
Distance: 371 Miles
Aircraft: B717-200
Registration: HS-PGQ 'LUANG PRABANG'
Class: Economy Class
Seat: 17E

ข้ามมาทำความรู้จักเครื่องบินรุ่นนี้เลยB717-200 HS-PGQ 'LUANG PRABANG' รับมอบเมื่อ 21/10/2002 ความจุเป็น 125 ที่นั่ง ซึ่งเป็น Economy Class ทั้งหมด

ฟ้าฝนจงใจจงเกลียดสีดา เทลงมาเป็นอหิวาห์ตกโรค งานนี้ก็เลยเป็นลูกหมูตกคลองมาขึ้นเครื่อง

ผ่านซุ้มขายตั๋วสาขาเจียงใหม่

ยืนรอให้ขนแห้งก็มุ่งหน้าสู่ Counter Check in ดูสภาพโดยรวมแล้วนึกว่าอยู่ Malawi

Boarding pass รุ่น OTOP ของแท้

มุ่งหน้าสู่เล้าไก่ หน้าทางเข้าก็มีรูปอีเจ้สองตนยืนถือป้าย ถ้าบางกอกแอร์เวย์เลือกที่จะใช้ชุดอีเจ้ทางขวาให้พนักงานบนเครื่องใส่ งานนี้รับรองได้เลยว่า PG ชนะเลิศ

จ้ะเอ๋ ล่อแล่ ล่อแล่ มีใครอยู่เป่านี่ พนักงานต้อนรับหายไปไสแล้วนั่น

ตุ้กตาแสดงให้เห็นว่า พนักงานสาว (female teddy) นั้นใหญ่กว่าเตี่ย (male teddy)

ความจุ B717 125 ที่นั่ง วันนี้ flight เต็ม แต่ลองนับจำนวนที่นั่งคร่าว ๆ ทำอัตราส่วนระหว่างจำนวนที่นั่งและผู้โดยสารงานนี้ไม่ใช่ rocket science ปูเสื่อนั่งพื้นดีกว่าคับพี่น้อง

โต้ะนี่พี่จอง ช่วงนี้ทำหน้าเหี้ยม ๆ เข้าไว้จะได้ไม่มีใครเข้ามาแจม ยกเว้นถ้าใครหน้าตาดีผ่าน standard Miss เขียงหมู International ไม่แน่อาจจะได้มานั่งจ้องหน้ากัน

มาดูมุมเพิ่ม calories กัน

ด้านเครื่องดื่มก็ไม่ได้ผิดเพศต่างจากที่ กทม เท่าไหร่

กลุ่มอนุรักษ์น้ำละครต่าง ๆ

จกมาเท่าที่เห็น

PC เร็วที่สุดในโลก ขนาดว่าที่ Laptop รุ่น Jurassic Park ที่ใช้อยู่นี้ความเร็วระดับเต่าตุ้ยนุ้ยยังเร็วกว่าอีก  อารายก็ไม่รู้กว่าจะโหลดทีหล่ะหน้านี่สิบนาทีกว่า ๆ

เข้าแถวเล่น Disney World

เข้ามาแล้วเลี้ยวขวามุ่งหน้าสู่หลีบรอขึ้นเครื่อง

อึ้ง แล้วจะไปขี่คอนั่งรอตรงไหนหล่ะนี่ หรือว่าต้องอนุรักษ์ความเป็นไทยเหมือนเดิมนั่งบนพื้นเล่นหมากเก็บรอขึ้นเครื่อง  

นั่งแปลงหน้าเป็นคนต่างด้าวรอขึ้นเครื่อง

เหมือนเดินหลงฝูงยังไงไม่รู้ เพราะข้างหน้ามีแต่ She ne!!

ขวามือคือส่วนที่กำลังทำใหม่ ใจจิงอยากเจือกแง้มผนังเข้าไปดู progress แต่กลัวจะถูกกลุ่มคนงานตกมันสามัคคีถึบ งานนี้อาจจะถึงชีวิตได้

จะเบรคก็ไม่บอก เกือบชน She ne farang แล้ว

ดึงปิดประตูตอนนี้จะโดนเจ้แหววหน้าประตูจิกหัวตบตกเครื่องเป่านี่

ใบสูจิบัตร

Question: ทำไมต้องเรียกว่า Jump Seat?
Answer: นั่งนาน ๆ ตัวเบาะจะดีดขึ้นโดยอัตโนมัติ แรงส่งจะทำให้พนักงานที่นั่งอยู่เด้งขึ้นไปหัวปักเพดาน เวลาดูไกล ๆ เหมือนว่าพนักงานกำลังกระโดดออกกำลังกายเต้นแอโรบิค เลยเรียกว่า Jump Seat

วันนี้แรดมานั่ง Premium Economy Seat ตามเคย