เว็บบอร์ดรีวิว

ธรรมะสวัสดีครับ

วันนี้กลับมาอีกแล้วกับรีวิวดองข้ามปี มหากาพย์ข้ามเขา ข้ามห้วย
ตามสัญญาครับที่ คราวที่แล้ว เอาบ้านหนองเงินมาแทรก บ้านดินที่หลายๆคนอยากไปอยู่

คราวนี้ เราจะไปต่อกันที่ พระธาตุเปียงใจ ซึ่งเป็นพระธาตุร้างมาก่อน
อาจารย์ของผม ก็ไปบูรณะ จนแล้วเสร็จ และึ่พึ่งสมโภชน์ไปตอน X'mas ที่ผ่านมา

บรรยากาศสุดยอดมาก เพราะบนวัดนั้นเป็นภูเขาโดดเดี่ยว กลางทุ่ง
ไม่มีไฟฟ้าครับ กิจกรมยังคงดำเนินไปเรื่อยๆ ด้วยแสงจันทร์ และเทียนไข

ว่าแล้วเราก็เดินทางไปชม งานวัด ที่พระธาตุเปียงใจ๋ กันเถอะ.........

กับ ลุงหมีรีวิว ตอนที่ ๔ สุดยอดงานวัดที่ใช้แสงจันทร์


(ความเดิมจากตอนที่แล้ว)
=== ไปผจญชีวิตที่ เชียงตุง กับลุงหมี ตอนที่ ๑ ==  http://www.hflight.net/forum/m-1200594328/
++เชียงตุง กับลุงหมี ตอนที่ ๒ เติมพลังที่กาดหลวง++  http://www.hflight.net/forum/m-1210008222/s-all/
==เชียงตุงกับลุงหมี ตอน ๓ บ้านดินที่หนองเงินสวยมาก== http://www.hflight.net/forum/m-1216628905/s-all/

อ้อ ลืมบอกไปครับว่า แรงบันดาลใจในการลุกขึ้นมาทำรีวิวนี้อีกเพราะ
เมื่อเช้า ได้เข้าไปคุยกับ คุณพ่อของ หมอยุ่งฯ มาครับ

อาจารย์ก็บอกว่า "ทำรีวิวเชียงตุง ต่ออีกสิ น่าสนใจดีออก
ดูสิผมเอารีวิวของลูกชายผม มารวมเล่ม แล้วเติมบทวิเคราะห์ลงไป น่าสนใจดีออก "

ผมก็เลยมานั่งทำรีวิวซะ พอดีว่าอยากลองเทคนิคแต่งรูปใหม่ๆบ้าง
คราวนี้เลยนำเสนอแบบ ภาพถ่ายจากกล้องฟิล์ม และสแกนลงคอมพ์

ลองวิจารณ์ได้นะครับ ภาพต้นฉบับจากกล้องดิจิทอล ใครจะเอาไปทำโปสการ์ดก็ได้นะครับ
ไม่ว่ากัน ถือว่า แบ่งปันรูปกันครับ.....

+++ รูปนี้ ถ่ายจากบนยอดเนิน (ทางเหนือ เรียกว่า ม่อนดอย) จะมองไปไกลเห็นหมู่บ้านรอบๆเลย
น่าจะสูงประมาณภูเขาทองได้ มั้งครับ ......

ทางขึ้นครับ วัดครับ

เนื่องจาก พวกผมมารถกระบะ ซึ่งมีแรงส่ง สุดยอด
รถอื่น ลำบากครับ ก็เห็นมีรถตู้ขึ้นมาด้วยนะครับ

แต่ในรูป รถสกายแล๊ป นี่ ต้องไล่คนลงทันที เพราะอาจไหลตกดอยได้ครับ...

เราเข้าไปในวัดกันเถอะครับ

วันนี้จะเป็นวันพระใหญ่ และมาการฉลองสมโภชพระธาตุ พร้อมทั้ง มณฑป ด้วย
จึงไม่แปลกที่จะมีแม่ค้า มาขายของกันครับ
มากันแต่หัววันเลย เพราะงานจะเริ่มประมาณ ๔ โมงเย็นครับ

นี่ครับ วัดพระธาตุ เปี๋ยงใจ๋ (จำไม่ได้แล้วว่ามาจาก คำว่าอะไร เปิงใจ๋ หรือ เปียงไชย)

เป็นมณฑปครอบพระธาตุไว้ภายใน และมีส่วนที่ยื่นออกมาเพื่อประกอบพิธีกรรม
เป็น อาคารศาสนสถานเล็กๆครับ เมื่อก่อนนี้ ถูกปล่อยให้รกร้าง ปัจจุบันได้รับการดูแลเป็นอย่างดี
เเละเริ่ม มีการสร้างถาวรวัตถุ เช่น ห้องน้ำ โรงครัว บ่อเก็บน้ำ(ทรงแปลกมาก) ไว้หลังวัด

ปลายปีนี้หากไม่ติดอะไร ก็จะไปเยือนอีกครั้งนึง........

ตามไวยกรณ์ของ การสร้างวิหาร(คล้ายกับล้านนา)

พื้นลานรอบๆวิหาร เป็นทรายละเอียด(แทนสีทันดรมหาสมุทร)
ศาลาบาตร (ระเบียงคต) ที่รายรอบ (แทนขอบของจักรวาล)

ซึ่งทั้งหมดแฝง ฟังก์ชั่นการใช้งานไว้ครบถ้วน

ทรายที่พื้น = รีเฟลค สะท้อนแดดเข้าไปในวิหารที่มืดๆ
ศาลาบาตร = ใช้เป็นศาลาที่พัก ใช้เก็บของ เป็นรั้วรอบขอบชิด


+++ที่เห็นนั้น คือ ศาลาบาตร อันเป็นที่สิงสถิตของพวกเราในคืนนี้ ๕๕  

เข้าไปข้างในกันเถอะ ตอนนี้เณรได้ผลัดเวรกันมา เทศน์ทั้งวันครับ
(อารมณ์ เทศน์มหาชาติ ทั้งวันทั้งคืน) ถือเป็นการฝึกฝีมือ เณรน้อยนะครับ

ไม่ต้องสงสัยนะครับ ว่าทำไมไม่เอาพระเทศน์
เพราะว่า......ในวัฒนธรรมแถบนี้ รวมถึงล้านนาด้วย
ก็นิยม ให้เณรขึ้นเทศน์ เทศน์เป็นทำนองพื้นเมืองครับ
เณรเสียงใส และเสียงสูง
และอีกอย่าง ธรรมาสน์นั้น หลังนิดเดียว เป็น speaker ระดับ human scale

ธรรมาสน์นั้น ดูคล้ายกับ จองพาราของพวกไต (ไทใหญ่)
ซึ่งที่เชียงตุง เป็นชนชาติไตเขิน เหมือนกัน

สีสันสดใสนะครับ........

ของที่มาถวายครับ ถวายช้างม้า แต่เป็นช้างม้าสำลีครับ
น่ารักมาก ช้างม้า นี้ก็มากับเครื่องถวายต่างๆ เป็นพวกเครื่องใช้ในครัวเรือน
ตุงเข็ม เครื่องสักการะต่างๆ

อีกรูปนึง เป็น ตัวกินนร (กินรี เวอร์ชั่นผู้ชาย)
ของถวายพระพุทธ ที่นี่ น่ารักดีครับ
ใครจะเอาไอเดียนี้ไปถวายวัดแถวบ้านก็ได้นะครับ

สังฆทานครับ ง่ายๆ เป็นกระบุงสานมีฝาปิด
ข้างบนเสียบ เงินจ๊าด ติดกับดอกปลอม

เตรียมไว้ถวายพระวัน ในวันรุ่งขึ้นครับ

ตัวพระธาตุครับ อยู่ด้านใน
เป็นเจดีย์ ทรงพม่า ปิดกระจกแว๊บๆ ทั่วทั้งองค์

ส่วนเสาทั้งหมดด้านใน ปิดทองคำเปลวแท้ทุกต้นครับ
แต่ละต้นก็มีเจ้าภาพใหญ่ๆ ทั้งนั้น ซึ่งส่วนใหญ่อีกแหละครับ
มาจากเมืองไทย เช่น คู่แรก ที่เราเห็น ศรัทธาก็ คุณลุงสุเชษฐ์ เจ้าของ ดาราเทวี
ถัดไปก็ สายสกุล เจ้าทิพวรรณ ณ เชียงตุง สายสกุล ณ ลำปาง ฯลฯ

หลังจากเข้าไปไหว้พระธาตุข้างในแล้ว
ขอเดินชมวัดสักหน่อย เดินมาโฉบแถวศาลาบาตร
จะเห็นธงราว ได้อารมณ์ไป เนปาล อีกแบบนึง ๕๕๕

โคมที่เห็น มาจากเชียงใหม่นะครับ พวกเราขนกันไปเอง

ได้กลิ่นกับข้าวครับ เลยหันหัวเรือ ไปหาวิหารหลังเล็กครับ
เพราะที่นั่นมีกับข้าวอร่อยรอเราอยู่............

น้ำพริกมะถั่วดินต๋ำ (น้ำพริกถั่วลิสงคั่วตำละเอียด) ๕๕

กินแล้วเหมือนอาจาด (น้ำจิ้มทอดมัน) แต่ทานกับหมูทอดกระเทียมอร่อยมากก
จริงๆแล้ว มันทำหน้าที่เป็นน้ำ สลัดข้น ครับ ๕๕๕

จนบัดนี้ก็ยังไม่รู้ว่า ใส่อะไรลงไปบ้าง ที่รู้แน่ๆก็ ชูรส ครับ ๕๕

ว้าว ว้าว มาแล้ว กับข้าวแบบนี้ผมชอบมาก
หน้าตาดูบ้านแต่รสชาติ อย่าบอกใครเชียว ซิสเลอร์ ก็เหอะ

รายนามกับข้าวมีดังนี้ ผัดหมูกับถั่วน้อย (ลันเตา) แกงอ่อมหมู ไข่เค็ม ผักแกล้ม

น้ำพริกถั่วตำ เมื่อครู่ ต้องทานกับเจ้านี่ครับ

หน้าตาและรสชาติ เหมือน ผักโขม ครับ มองไปก็เหมือน วอเตอร์เครซ
มาเชียงตุง นี่กะจะให้ ทานสลัดไฮโซ เลยรึนี่...

ใครที่เบื่อข้าวสวย มีนี่ครับ ข้าวเงี้ยว (บางบ้านเรียกข้าวกั๊นจิ้น)
ได้ข่าวว่า เชียงใหม่ก็มีกินนี่หน่า.....

แต่....มันมีราก ขาวๆ ครับ รากนี้ เค้าเรียก รากราคะ กินแล้วซู่ซ่า

สงสัยผมต้อง งดทานนะครับ มันจะได้ซู่ซ่าน้อยลงหน่อย กร๊ากกกกกกกกกกก....

เนื่องจาก ชูรส เป็นสิ่งที่หลีกเลี่ยงไม่ได้
ในการทานข้าวในแถบอุษาคเนย์

คอจึงแห้ง มือจึงควาน เจอนี่เลย.....

กระบอกใส่น้ำ......อย่างที่บอกนะครับ ที่นี่ไม่มีน้ำแข็ง......
ได้อารมณ์ ดิบๆดีครับ เหมือนหลงป่า ทานน้ำในกระบอก โย่ว์...

แต่สิ่งที่แรงกว่านั้น คือ สิ่งที่อยู่ในกระบอกครับ

แบล๊ค บ่ม โข่ (สุราพื้นบ้านหมักในไห ที่ตั้งอยู่ในป่ารกชัฏ)
(คนเหนือคง get นะครับ)

ก็ป้าๆแกเล่นกัน ส่องหน้าพระ เลยนะนั่น กลางวันแสกๆด้วย

อิ่มแล้วก็เดิน รอบวัดอีกหนึ่งรอบ
ตอนนี้ มอไซค์ จอดกันเต็มไปหมดแล้ว...

ไม่กลัวรถกลิ้งลงหน้าผาไปรึไงน๊า

แม่ค้าก็เริ่มหนาตาขึ้น ส่วนใหญ่จะเป็นร้านขายเหล้า
บิงโก แล้วก็จับสลากสอยดาว โยนห่วง แล้วก็ น้ำเต้าปูปลา


ไม่ต้องไปถึง มาเก๊าเลย คืนเดียวก็หมดตัวได้
ยิ่งเอาเงินบาทไปเล่น ยิ่งหมดตัว ยิ่งกว่า ๕๕

เห็นฝุ่นคลุ้งๆ อ๋อ พวกป้าๆ แกลงไปรับ ขบวนผ้าป่าครับ
ภาพนี้ถ้าได้กล้องดีๆ นี่ สวยนะครับเนี่ยะ

แค๊กๆ ฝุ่นจังเว๊ย...

ระหว่างสำลักฝุ่น (ไม่ลงไปดีกว่า) อยู่บนวัดนี่แหละ
ว่าแล้วก็ขอสักรูปนึง ถ่ายกับดอกหญ้านี่เเหละครับ

เหมือนโฆษณา ททท. เลย ที่มีดอกหญ้าแล้วมีถุงพลาสติกปลิวมา..

ขบวนมาแล้วครับ
อย่าตกใจเราจะมี ไทเขินปลอม ลื้อปลอม เชียงตุงปลอม มาร่วมขบวนด้วย
นั่นคือ หน้ามา ที่เราเตรียมมา ซึ่ง เป็น นักศึกษาชายล้วน ๕๕๕

เดินขึ้นมาบนวัด ด้วยใบหน้าอิ่มบุญ.....

ตามธรรมเนียมครับ
มาถึงก็วนรอบ พระธาตุสามรอบ
แล้วก็มาฟ้อน ด้านหน้าอีก สามเพลง ชาวบ้านจอยมากครับ

นานๆทีจะมีสิ่งนี้เข้ามาที ....นักศึกษาชายล้วน.....๕๕

ทั้งไทย และเทศ ล้วนเป็นพี่น้องกัน สนุกด้วยภาษาเดียวกัน คือเพลงครับ

ฟ้อนไปสักพัก เริ่มมีสิ่งแปลกปลอม

ก้อนกระดาษก้อนนั้น คืออะไร....ไม่มีใครทราบ
ทุกคนได้แต่เพียง ฟ้อนรำวนรอบไปมาอย่าง งงๆ

คุณป้าในวงนอก เริ่มอดไม่ได้ เพราะเพลงมองเซิงในจังหวะเร้าใจ
(อารมณ์ฟ้อนกลองยาวบ้านเรา)

ทุกคนที่มา แต่งตัวเหมือนกันครับ ที่เหมือนกันยิ่งกว่านั้นคือ


ที่คอทุกคน ห้อยทองเส้นใหญ่มาก .......