เว็บบอร์ดรีวิว

หลังจากรับประทานอาหารกลางวันเสร็จเรียบร้อยแล้ว คณะของเราก็เดินทางมาถึงนครวัดในเวลา 14.15 น.ท่ามกลางผู้คนที่มากมายเนื่องจากตรงกับวันขึ้นปีใหม่ของกัมพูชา ภาพแรกที่เห็นคือบารายที่สร้างล้อมรอบปราสาทนครวัด ที่มีความกว้างถึง 200 เมตร และยาว 1,900 เมตร

ทางเข้าด้านหน้าเป็นทางเดินยาวประมาณ 1 กม.มุ่งไปสู่ตัวปราสาท

ถัดจากบารายไปก็เป็นกำแพงเมืองล้อมรอบปราสาท

กำแพงเมืองนี้ยาว 1,025-1,800 เมตร

โคปุระด้านตะวันตก ซึ่งเป็นด้านหน้าของนครวัด คำว่าโคปุระหมายถึงพลับพลาทางเข้าปราสาทนั่นเอง

ผ่านระเบียงคตเข้าไปด้านใน จะเห็นองค์มหาปราสาทนครวัด ตั้งเด่นเป็นสง่าอยู่เบื้องหน้า

จากโคปุระด้านตะวันตก เป็นทางเดินยกพื้นสูง มีสระน้ำทั้งสองด้าน แต่ด้านขวามือในช่วงนี้จะไม่มีน้ำนอกจากหน้าฝน

บนทางเดินยกพื้นมุ่งสู่ตัวปราสาท

ความยิ่งใหญ่อลังการของนครวัดในมุมที่คุ้นตา

ปราสาทนครวัดมีขนาดใหญ่มากถึง 200,000 ตางเมตร ตัวปราสาทสูง 60 เมตร ยาว 100 เมตร และกว้าง 80 เมตร มีแผนผังที่ถือว่าเป็นวิวัฒนาการขั้นสุดยอดของปราสาทขอม มีปราสาท 5 หลังตั้งอยู่บนฐานสูงตามคติของศูนย์กลางจักรวาล มีกำแพงด้านนอกยาวด้านละ 1.5 กิโลเมตร มีคูน้ำล้อมรอบตามแบบมหาสมุทรบนสรวงสวรรค์ที่ล้อมรอบเขาพระสุเมรุ

ใช้หินรวม 600,000 ลูกบาศก์เมตร ใช้แรงงานช้างกว่า 40,000 เชือก และแรงงานคนนับแสนชักลากหินมาจากเขาพนมกุเลน ซึ่งอยู่ห่างออกไป 50 กิโลเมตรมาสร้าง

เมื่อเข้าไปภายใน จะพบภาพจำหลักอยู่ที่ระเบียงชั้นหนึ่งทุกๆด้าน

ภาพนูนต่ำของนางอัปสร ปรากฏร่องรอยของการจับต้องอย่างชัดเจน

และเมื่อขึ้นไปอีกชั้น ตามระเบียงทางเดินจะมีพระพุทธรูปตั้งเรียงรายอยู่

ตรงนี้เป็นสระน้ำบนปราสาท ซึ่งในอดีตจะได้น้ำฝนจากฟากฟ้า

ใช้เป็นที่สรงน้ำชำระกายของกษัตริย์ในยุคนั้น

ทางขึ้นสู่องค์ปราสาทช่วงสุดท้าย สูงชันประมาณ 50 องศา โชคดีที่ช่วงที่ไปนั้น ยังอนุญาตให้ขึ้นอยู่ แต่ในปัจจุบันนี้ได้ห้ามขึ้นไปเสียแล้ว น่าเสียดายจริงๆ

ต้องคนที่มีใจมุ่งมั่นจริงๆจึงจะไต่ขึ้นไปได้ ลองดูท่าทางแต่ละคนนะคะ

ขั้นบันไดค่อนข้างเล็กและสึกกร่อนมาก ในที่สุดก็ขึ้นมาถึงด้านบน เขาบอกว่าใครขึ้นมาได้แสดงว่ามาถึงนครวัดอย่างแท้จริงแล้ว

และยังมีผู้คนอีกจำนวนมาก ที่ได้แต่ให้กำลังใจอยู่เบื้องล่าง

ถึงแล้วด้านบนสุดของปราสาท

มองเห็นยอดสูงสุดของปราสาทองค์กลางสูงกว่า 60 เมตรอยู่ตรงหน้า เป็นศูนย์กลางของกลุ่มปราสาท เปรียบเสมือนศูนย์กลางของจักรวาล

ภาพนูนต่ำของนางอัปสรที่ระเบียงทางเดินชั้นบนสุด

มองจากด้านบนสุดของปราสาท

จะมองเห็นความเขียวชอุ่มอยู่โดยรอบนครวัด

ในที่สุดก็ถึงเวลาที่จะต้องกลับลงมา ความจริงมีบันไดลงอีกด้านหนึ่งที่มีราวจับ แต่คนเข้าคิวรอลงยาวมาก เลยกลับลงทางเดิมดีกว่า

เพื่อนๆร่วมทริปพากันให้กำลังใจเต็มที่ และแล้วก็ได้เวลาอำลาจากนครวัดไปเมื่อเวลา 16.30 น.

หลังจากชมมหาปราสาทนครวัดเสร็จเรียบร้อยแล้ว คณะของเราก็เดินทางกลับเข้ามาในเมืองเสียมเรียบในช่วงเย็น

มาแวะที่สวนสมเด็จฮุนเซนสวนสาธารณใจกลางเมือง

บรรยากาศค่อนข้างร่มรื่น

ดอกลีลาวดีบานสะพรั่ง

ฝั่งตรงข้ามจะมีตำหนักของเจ้านโรดม สีหนุตั้งอยู่

ใช้เป็นที่พำนักยามเสด็จมาเยือนเมืองเสียมเรียบ

ในบริเวณสวนสาธารณแห่งนี้ยังมีสถานที่สำคัญอีกแห่งหนึ่ง

เป็นที่เคารพนับถือของผู้คนที่นี่เปรียบเสมือนศาลหลักเมืองเลยที่เดียว

นี่ก็คือศาลเจ้าเจ๊ก-เจ้าจอม ซึ่งเป็นสิ่งศักดิ์สิทธิ์คู่บ้านคู่เมือง

แผงขายดอกไม้ธูปเทียนสำหรับผู้ที่จะเข้าไปสักการะ

ด้านหน้าของศาลเจ้าเจ๊ก-เจ้าจอม

ภายในศาลที่มีผู้คนชาวเขมรมาสักการะกันอย่างเนืองแน่น

ความร่มรื่นของสวนสาธารณะหน้าศาล ยังมีต้นไม้ขนาดใหญ่ปรากฏให้เห็น

มาครั้งนี้ได้เห็นประเพณีอย่างหนึ่งของชาวเขมร

คล้ายๆกับขบวนสิงโตในวันตรุษจีนของบ้านเรา

แต่นี่เป็นขบวนกลองยาวที่มีการร่ายรำอย่างสวยงามของเด็กๆวัยรุ่นชาวเขมร

เนื่องในวันปีใหม่ของกัมพูชา ขบวนกลองยาวก็จะร่ายรำอวยพรให้บริษัทร้านค้าต่างๆเพื่อความเป็นสิริมงคลเหมือนบ้านเรา

ทางเจ้าของกิจการก็จะนำธนบัตรมาโปรยให้ที่หน้าร้านเป็นการตอบแทน

ตอนหัวค่ำหลังอาหารเย็นแล้ว ได้มีโอกาสออกไปเดินเล่นที่ด้านหน้าหมู่บ้านวัฒนธรรม

มีงานออกร้านขายของเนื่องในงานขึ้นปีใหม่ของกัมพูชา

มีกิจกรรมคล้ายๆงานวัดบ้านเรา มีปาลูกโป่ง

กระเป๋าและรองเท้านานาชนิด

ไพ่เป็นรูปปราสาทหินต่างๆชุดละ 90 บาท

น้ำแข็งไสหวานเย็นชื่นใจ

ก่อนจะกลับที่พัก เจอคุณลุงผู้อาวุโสสูงสุดของคณะเรา กำลังซื้อเบียร์สิงห์ของไทย ในราคา 6 กระป๋องร้อยบาท ถูกกว่าเมืองไทยเสียอีก แต่ถ้าไปสั่งตามร้านอาหารราคากระป๋องละ 2 USDนะคะ

วันที่สามซึ่งเป็นวันเดินทางกลับ ลองมาชมบรรยากาศภายในบริเวณโรงแรมที่พักกันก่อน เคยเห็นแต่ด้านหน้า วันนี้ลองมาดูด้านในบ้าง

…

…

…

…

…

รับประทานอาหารเช้าก่อนเดินทางกลับ

ได้เวลาที่จะต้องอำลาจากที่พักที่ได้มาอยู่ที่นี่ทั้ง 2 คืน

ผู้ที่ทานอาหารเสร็จแล้วก็ถ่ายรูปร่วมกันเป็นที่ระลึก

บัสทั้งสองคันมารอเตรียมพร้อมที่จะนำคณะของเราไปช้อปปิ้งเพื่อซื้อของฝากกันแล้ว

ในเวลาไม่นาน เราก็มาถึงย่านช้อปปิ้งใหญ่ใจกลางเมืองเสียมเรียบที่เรียกว่าตลาดซาจ๊ะหรือตลาดเก่า

ตั้งอยู่ใกล้ๆกับแม่น้ำเสียมเรียบ ที่ไหลผ่านกลางเมือง ลงสู่โตนเลสาบ

…

ตึกเก่าสมัยฝรั่งเศส ยังคงได้รับการอนุรักษ์ไว้

นักท่องเที่ยวพากันแยกย้ายซื้อของฝากของที่ระลึก ที่นี่พ่อค้าแม่ค้าจะพูดไทยได้ และยินดีที่จะรับธนบัตรไทย แต่จะทอนกลับมาเป็นเงินเขมร

ที่นี่จะมีสินค้าแทบทุกประเภทที่เหมาะจะเป็นของฝาก

ที่สำคัญอย่างลืมต่อให้มากๆเข้าไว้ เพราะพ่อค้าแม่ค้ามักจะบอกราคาสูงๆเอาไว้ก่อน

…

…

…

…

…

…

ของที่ระลึกประเภทเป็นรูปนครวัดจะได้รับความนิยมเป็นพิเศษ

สาวๆในคณะของเรากำลังแสดงฝีมือในการต่อให้แม่ค้าชาวเขมรได้ประจักษ์

...

ติดๆกันจะเป็นตลาดสดของชาวเขมร มีผลไม้ขายเหมือนบ้านเรา

ผู้คนพลุกพล่าน ทั้งมาจ่ายกับข้าว หรือมานั่งทานอาหารเช้าในตลาด

ปลาน้ำจืดดูจะมีขายมากเป็นพิเศษ

ปลาเหล่านี้มาจากโตนเลสาบแหล่งน้ำใหญ่ของที่นี่

ผู้คนกำลังซื้อปลาที่มีให้เลือกมากมาย

หลังจากช็อปกันจนกระเป๋าเบาแล้ว ก็ได้เวลาเดินทางกลับเสียที และตามประสาทัวร์ที่ดีก็ต้องมีการแวะปั๊มให้ลูกทัวร์ได้เข้าห้องน้ำ มีมินิมาร์ทอยู่ด้วย บางคนก็เลยได้ช็อปต่อ

เดินทางกลับตามเส้นทางเดิม และก็มาแวะตรงที่เดิม ที่เกาะหลัก เพื่อให้รถได้ชำระฝุ่นออกจากเครื่องยนต์บ้าง

มีเครื่องดื่มเย็นๆจำหน่ายแก่ผู้กระหายน้ำด้วย

ส่วนผู้ที่จะเข้าห้องน้ำที่นี่ ก็ 5 บาทค่ะ แพงไปหน่อย

จุดนี้ผู้คนจะคับคั่ง รู้สึกว่ารถโดยสารทุกคันจะต้องมาจอดที่นี่

มีสินค้าขายกันหลายอย่าง

แต่ที่หลายๆคนสนใจก็คือบุหรี่เขมร เห็นบอกว่าซองละ 10 บาท เลยมีคนซื้อเอามาเป็นของฝากกัน

พักรถเสร็จแล้วก็ออกเดินทางต่อ ถนนหนทางก็ยังเหมือนเดิม

ระหว่างทางจะเห็นมีแหนมของเขมรแขวนขายเป็นพวงข้างทาง

ดูหน้าตาแหนมเขมรกันให้ชัดๆ กล้าทานกันไหมเนี่ยะ

เส้นทางหฤโหดมุ่งสู่ชายแดนไทยที่ปอยเปต

เวลาประมาณบ่ายโมงก็มาถึงปอยเปต ผ่านตม.เขมรเพื่อทำเรื่องผ่านแดนกลับสู่ไทย

แต่เรายังไม่กลับเข้าแดนไทยนะคะ โดยจะแวะเข้าไปทานอาหารกลางวันกันที่โรงแรมสตาร์เวกัส ซึ่งเป็นบ่อนคาสิโนใหญ่หนึ่งในหลายๆแห่งของปอยเปตเสียก่อน

รถบริการของบ่อนมารับเราไปส่งถึงที่

น่าเสียดายที่เขาห้ามนำกล้องถ่ายภาพเข้าไปภายในคาสิโนอย่างเด็ดขาด เลยไม่สามารถนำภาพบรรยากาศภายในซึ่งค่อนข้างคึกคักมาฝากได้ อาหารการกินค่อนข้างอร่อยและมีหลากหลายเหลือเฟือ

หลังจากรับประทานอาหารกลางวันเสร็จแล้ว จึงกลับเข้ามาในเขตไทย ยังมีเวลาให้ช้อปปิ้งต่อที่ตลาดโรงเกลืออีกจนถึงสี่โมงเย็น

ตลาดโรงเกลือยามบ่าย ค่อนข้างเงียบเหงา

มีสินค้าหลากชนิดให้ช็อปกันต่อ