วันเสาร์ที่ 26 กรกฎาคม 2551 ผมได้ไปเยี่ยมชม ATC ของสนามบินสุวรรณภูมิ เช่นเดียวกับท่านอื่นๆอีกประมาณ 40 คน ซึ่งได้รับการคัดเลือกจากบริษัทวิทยุการบินแห่งประเทศไทย จำกัด ให้มาเยี่ยมชม ลองมาดูรีวิวอีกแนวล่ะกันน่ะครับ

การเยี่ยมชมครั้งนี้เกิดขึ้นได้เนื่องจากความอนุเคราะห์ของบริษัทวิทยุการบินแห่งประเทศไทย จำกัด และนิตยสารเทคออฟ ที่เปิดโอกาสให้ผู้อ่านที่สนใจสมัครเข้าร่วม โดยกรอกใบสมัครในหนังสือ พร้อมให้เหตุผลที่อยากมาเยี่ยมชม ส่งมาให้บริษัทวิทยุการบินพิจารณาคัดเลือก ผู้ที่ผ่านการคัดเลือก 40 คน ก็จะได้มาเยี่ยมชม ATC ในวันนี้ คณะวันนี้มีตั้งแต่เด็กประถม 6 ไปจนถึงผู้ใหญ่อายุน่าจะประมาณเกือบ 50 ปี มีความหลากหลายจากสาขาอาชีพต่างๆกัน มาร่วมทำกิจกรรมเกือบ 4 ชั่วโมง


ก่อนอื่นเรามาทำความรู้จักกับเจ้าของสถานที่กันหน่อยนะครับ บริษัทวิทยุการบินแห่งประเทศไทย จำกัด เป็นรัฐวิสาหกิจสังกัดกระทรวงคมนาคม ตั้งขึ้นเมื่อปี 2491 โดยการรวมตัวกันของบริษัท Aeronautical Radio Inc (ARINC)  จากสหรัฐอเมริกา และบริษัท International Aeradio LTD. (IAL) จากอังกฤษ และสายการบินต่างๆที่บินมายังไทยในสมัยนั้น  ได้ร่วมกันขออนุมัติจากรัฐบาลไทยเพื่อทำหน้าที่ให้บริการควบคุมจราจรทางอากาศและสื่อสารการบิน ต่อมาในปี 2506 รัฐบาลได้ขอซื้อหุ้นส่วนใหญ่คืน ทำให้มีสภาพเป็นรัฐวิสาหกิจตั้งแต่นั้นมา

ภารกิจหลักของวิทยุการบินฯ มีภารกิจหลักในฐานะหน่วยงานควบคุมการบินแห่งชาติ รับผิดชอบให้บริการควบคุมจราจรทางอากาศ โดยมีบุคลากรผู้เชี่ยวชาญและเทคโนโลยีอันทันสมัยตามมาตรฐานสากล  

จริงๆแล้วใน ตอนเด็กๆ ผมก็ไม่รู้จักวิทยุการบินหรอก เคยได้ยินชื่อตอนนั่งรถผ่านสำนักงานใหญ่ของบริษัทแถวๆงามดูพลี เห็นชื่อแล้วก็วิทยุมาเกี่ยวอะไรกับเครื่องบิน ที่สนามบินก็เคยเห็นแต่หอบังคับการบิน แต่ก็ไม่รู้ว่ามีไว้ทำไม จริงๆแล้ววิทยุการบินมีความสำคัญมาก รถยนต์ขับไปมาบนท้องถนนได้ อาจไม่มีสัญญาณไฟจราจรก็ได้ คนขับสามารถระวังได้เอง แต่เครื่องบินไม่สามารถทำอย่างนั้นได้ เพราะลำใหญ่มาก นักบินจะขยับเครื่องบินแต่ละทีบนลานจอดที่มีเครื่องบินมากมาย ก็ต้องมีคนคอยช่วยควบคุม คอยให้ข้อมูลที่จำเป็น  นักบินมองข้างหลังเองก็ไม่เห็น รวมถึงเวลาบินขึ้นไปแล้ว บินด้วยความเร็วสูงมาก ถ้าไม่ได้รับการจัดการให้อยู่ในตำแหน่ง ระดับความสูง และความเร็วที่เหมาะสม อาจเกิดชนกันได้เองกับลำอื่น เครื่องบินเบรกกลางอากาศเหมือนรถยนต์ไม่ได้ ดังนั้นหน้าที่ของวิทยุการบินจึงมีความสำคัญมากๆในการทำให้การเดินทางโดยเครื่องบินเป็นไปอย่างปลอดภัย

อาคารศูนย์ควบคุมการบิน ท่าอากาศยานสุวรรณภูมิ  เริ่มก่อสร้างในเดือนมีนาคม 2547 โดยประกอบด้วยอาคาร2 ส่วน ได้แก่อาคารสำนักงาน 6 ชั้น พื้นที่ใช้สอย 7,200 ตารางเมตร เป็นที่ตั้งของหน่วยปฏิบัติงานบริการควบคุมจราจรทางอากาศเขตประชิดท่าอากาศยาน และเป็นที่ตั้งของระบบสนับสนุนการให้บริการต่างๆ

และอาคารหอควบคุมการบิน ซึ่งเป็นอาคารสูง 132.2 เมตร พื้นที่ใช้สอย 2,600 ตารางเมตร เป็นที่ตั้งของหน่วยที่ปฏิบัติงานบริการควบคุมการจราจรทางอากาศบริเวณท่าอากาศยาน เห็นว่าหอนี้มีความสูงพอพอกับตึกใบหยก 1 ซึ่งมี 40 กว่าชั้นนะเนี่ย รูปนี้ระหว่างก่อสร้าง

เอาล่ะนั่นเป็นข้อมูลประวัติโดยย่อ เรากลับ มาสู่โลกแห่งความเป็นจริงกันดีกว่า

เมื่อคณะเยี่ยมชม เข้ามาสู่ในอาคารของบริษัทวิทยุการบิน ก็ได้รับการต้อนรับจากเจ้าหน้าที่สาวสวย (คุณแนน )และคณะ พร้อมฟังบรรยายสรุปกิจการของบริษัทฯ และมีการเล่นเกมส์พับเครื่องบินและร่อน(เครื่องบิน) วัดความแม่นยำในการร่อนลงรันเวย์ ชิงของรางวัล  โดยรางวัลที่ 1 เป็น ตั๋วค้างคืนบนหอควบคุมการบิน 1 คืน พร้อมอาหารกล่อง ซึ่งผู้ที่ได้รับรางวัลนี้คือ คนที่นั่งกลางห้องในรูปนี้นั่นเอง !!?? ล้อเล่นครับ มันไม่มีจริงหรอกเรื่อง แบบนั้นน่ะ รางวัลใหญ่ก็เป็นแบบจำลองหอควบคุมการบิน เอาไว้ไปให้ต่อที่บ้าน รางวัลรอง ได้แก่หมวกแก๊บ ส่วนรางวัลย่อยที่แจกให้ทุกคนก็มีโน้ตแพด แมกเนติก แต่ที่เด็ดสุดคือ แจกหนังสือจารึกเกียรติภูมิวิทยุการบินแห่งประเทศไทย ปกแข็งซะด้วย เห็นแล้วน้ำลายหก แต่ไม่ต้องน้ำลายหกนาน เพราะแจกเป็นที่ระลึกให้ทุกคน รู้สึกตัวเองเป็นผู้ชนะรายการแฟนพันธ์แท้ ตอน วิทยุการบินแห่งประเทศไทย  ท่านได้รับรางวัลดังนี้..... พอเถอะ

หลังจากร่วมทำกิจกรรมในห้องนี้แล้วเสร็จ ซึ่งก็เหนื่อยและสนุก เราถูกแบ่งออกเป็นสองกลุ่มสีเหลืองและเขียว เพื่อแยกกันไปทำกิจกรรม กลุ่มแรกจะไปดู SIMULATOR ก่อน ส่วนกลุ่มสองจะแยกย้ายไปขึ้นหอ เมื่อแต่ละกลุ่มดูของตัวเองแล้วเสร็จ  ก็ไปดูของอีกกลุ่มต่อไป รูปนี้เป็นภาพจำลองอาคารสนามบิน

หลักๆ ห้อง SIMULATOR เอาไว้ให้เจ้าหน้าที่ฝึกควบคุมการจราจรทางอากาศ ในสถานการณ์ต่างๆกัน

โดยใช้โปรแกรมคอมพิวเตอร์จำลองภาพเสมือนจริงให้ผู้ฝึกมีความคุ้นเคยในการแก้ไขปัญหาในสถานการณ์ต่างๆที่จำลองขึ้นมา

จะฝนตก แดดออก มีพายุ อยากได้อะไรสั่งไป เดี๋ยวโปรแกรมจัดให้

ในห้องฉายจะเป็นห้องรูปวงกลม ภาพที่ฉายขึ้นผนัง 360 องศา ด้วยเครื่องตัวนี้จะทำให้รู้สึกเหมือนอยู่ในสถานที่จริง

     เมื่อออกจากห้องนี้ ได้เวลาขึ้นสู่ที่สูงแล้ว ยาหอม ยาดม สำหรับผู้กลัวความสูง เจ้าหน้าที่บอกคนมีปัญหาน้ำในหูไม่เท่ากัน ขึ้นหอนี้อาจมีอาการ

     

ที่นี่ความปลอดภัยสำคัญเหนือสิ่งอื่นใด ก่อนขึ้นลิฟท์ โปรดอ่าน

ลิฟต์พาเรามาหยุดที่ชั้น T 5  ซึ่งไม่ใช่คนเหล็กตัวใหม่ แต่เป็นชื่อชั้นดูวิวนะครับ

เมื่อประตูลิฟต์เปิด สิ่งที่เห็น ทำให้ผมแทบหยุดหายใจ แม่เจ้าโว้ย ในใจคิดแบบนี้ อะไรเนี่ย

จากนั้นอาการลนลานก็เกิดขึ้น จะถ่ายรูปมุมไหนก่อนดีน่ะเนี่ย คนอื่นๆก็น่าจะเป็นเหมือนกัน วิ่งกันให้พล่าน  เริ่มตรงนี้ดีกว่า

รวมมิตรสามัคคี โบอิ้งสองลำ แอร์บัสสองลำ ใครสวยกว่าใครเนี่ย

มาสนามบิน อะไรมันจะน่าดูไปกว่าเครื่องบินล่ะ มุมอาจจะซ้ำๆกับของคนอื่นนะครับ เวลามีน้อย  ดูเหมือนมีแต่ STAR ALLIANCE เริ่มที่ SQ

Austrian Airline

Lufthansa

THAI old and new paint

ดงบางกอก

อะไรก็สวยไปหมด อยากอยู่ที่นี่ทั้งวัน

     การบินไทย และพี่เลี้ยงสมัยเริ่มแรก SAS

     ซูมดูแต่การบินไทย A340-600 นี่มันไส้กรอกฟุตลองชัดๆ ยาวมากๆ แต่ก็สวย

มาสนามบินทั้งทีจะมาดูแต่เครื่องบินบนพื้นได้อย่างไร อย่างนั้นอยู่ข้างล่างก็ถ่ายได้ มาดูนี่กันดีกว่า
ในที่สุดก็ได้ถ่ายรูปเครื่องบินในมุมแบบนี้บ้างซะที

     อะไรเอ่ยบินมาแต่ไกล
     การบินไทยไง ไหนไหน รุ่นอะไร

มันมาให้ดูใกล้ๆแล้วไง  นั่นคือ A 330

     ทีจีลายใหม่ ขาวๆ นี่ดูไปก็สวยดี

จริงๆจะว่าไปแล้ว ผมชอบรูปนี้มากสุดในทริปนี้ ถ้าเปลี่ยนเป็นแบบอื่นที่มันใหญ่กว่า AIRBUS ลำนี้ ของ Royal Jordanian ก็คงดี

     NOVOTEL HOTEL
     สระว่ายน้ำ เห็นแค่เฉี่ยวๆ

     อะไรเอ่ย     อาคารจอดรถไง ใหญ่เหมือนกันแฮ่ะ ที่นี่มีแต่ของใหญ่ๆ

     กลุ่มอาคารคาร์โก

     

     มองลงมา ดูเผินๆ นึกว่าอยู่แถวตึกใบหยก มองลงมาเห็นทางด่วนแถวประตูน้ำ