ยอดเขา Rhishirifuji วันนี้ไม่มาปรากฏกายให้เห็น ถ้าวันท้องฟ้าแจ่มใส จะเห็นเช่นในกรอบล่างขวาของภาพนั่นแหละครับ

ทิวทัศน์รอบๆ เมือง Rishirifuji และท่าเรือ แปลกตาและสวยครับ

สบายตา

จากยอดบนสุดจุดชมวิว เห็นเกาะ Rebun อยู่ลางๆ

ท่าเรือ กับ Heartland Ferry กำลังเทียบท่า

ดอกไม้สวยๆ ที่ผลิดอกเฉพาะในหน้าร้อน

ผมคืนจักรยานแล้วก็นั่งเรือกลับ Wakkanai ไม่ได้ข้ามไปอีกเกาะ เพราะดูเวลาแล้วจะไม่ทันรถไฟกลับ Asahikawa ทั้งเรือและรถไฟ มีวันละไม่กี่เที่ยว

ขากลับ ท้องฟ้าก็ยังไม่เปิด ไม่เห็นยอดเขาฟูจิน้อยเลย

สุดสายรถไฟสายเหนือที่สถานี JR Wakkanai

หนทางขากลับยังอีกไกลครับ คืนนี้ผมกลับไปพักที่ Asahikawa ซึ่งเป็น Hub ในครั้งนี้

มาถึงอีกวันแล้วนะครับ
ตื่นเช้าเช่นเดิม นั่ง Local Train ไป Kamikawa

รถเที่ยวนี้มีแต่นักเรียน เด็กญี่ปุ่น ไปเรียนหนังสือไกลบ้านมาก
นั่งรถไฟเป็นชั่วโมง กว่าจะถึงโรงเรียน ถึงสถานีรถไฟแล้วยังต้องเดินต่ออีก อึดจริงๆ

เป้าหมายของผมอยู่ที่ Sounkyo ครับ แต่ระหว่างรอรถบัส ไป Ice Pavillion ก่อน ซึ่งอยู่ไม่ไกลสถานี JR Kamikawa นัก ถ้าเดินก็ประมาณ 20 นาที
แต่เพื่อความรวดเร็ว นั่งแท็กซี่ไป ไม่ถึง 5 นาที ค่าโดยสาร 580 เยน

มาที่นี่เพื่อทดลองประสบการณ์ความหนาวระดับ -20 องศา และ -41 องศาเซลเซียส
เริ่มจากเดินผ่านก้อนน้ำแข็งที่เปิดไฟประกอบแสงสี ช่วงนี้จะ -20

แล้วก็ถึงจุด -41 ที่จะต้องเข้าไปในถ้ำเล็กๆ แล้วกดปุ่มให้ลมเป่า อุณหภูมิจะหนาวเหน็บถึง -41 ต้องรีบกระโดดออกมา อู๊ยยยยย....
มาเที่ยวที่นี่อยู่ชมได้ไม่นานหรอกครับ เพราะมันหนาว ต้องรีบออก

แล้วก็ออกมาดู คลิโอเน่ นางฟ้าตัวจิ๋ว ลำตัวใส

จากสถานี Kamikawa นั่งรถบัสไป Sounkyo ประมาณ 40 นาที
มาที่นี่ก็เพื่อนั่ง Ropeway และ Chairlift พิชิตยอดเขา Kurodake ที่ระดับความสูง 1520 เมตร

วันที่ผมไป ท้องฟ้าไม่เป็นใจ มีเมฆหมอกปกคลุมตลอด จึงขึ้นไปถึงแค่ชั้น 5 ที่ระดับ 1300 เมตร จากนี้ขึ้นไปมองไม่เห็นอะไรแล้ว นอกจากเดินชมดอกไม้ป่า

เมื่อไม่มีอะไรจะดุ ก็ลงมานั่งรถบัสกลับ kamikawa ต่อรถไฟถึง Asahikawa
แล้วนั่ง Local Train ไป Furano แล้วครับ
ลงที่สถานี Nakafurano ครับ อย่างที่บอกรถ Local จะไม่จอดที่สถานี Lavender Field ที่อยู่ใกล้ Farm Tomita มากกว่า
ต้องเดินย้อนกลับไปอีก 15-20 นาที แต่วันนั้น ผมทะลึ่งโชคดี พออกจากสถานีมา มีคนขับรถตู้เข้ามาถามว่า ไปฟาร์มโทมิตะไหม
ผมก็บอกว่าใช่สิ  ตอนแรกคิดว่ารถบริการที่เสียค่าโดยสาร แต่ความจริงเป็นรถที่ทางฟาร์มส่งมารับนักท่องเที่ยว VIP ที่ขอให้รถมารับ
ไปถึงไม่เก็บค่าโดยสาร ผมจึงได้แต่โค้งขอบคุณเป็นการใหญ่
ไปถึงก้เจอทุ่งดอกไม้เลย ดูกันเลยครับ

มีหลายส่วน หลายสวนให้เดินชมได้ฟรีๆ ครับ

เรื่อยๆ เลยครับ

สีม่วงของลาเวนเดอร์

นี่ก็ม่วง

บรรยากาศน่าเดิน

ผู้ชายกับดอกไม้

ภาพคุ้นตาที่เห็นในโปสเตอร์

เพลินครับเพลิน

อีกภาพละกัน

ในเมื่อเขาให้ชมฟรี อย่าลืมอุดหนุนของฝากที่มีให้เลือกหลากหลาย ทั้งสบู่ น้ำหอม ลูกอม ดอกไม้สดก็มี

ลาเวนเดอร์สดๆ

ไอติมรสลาเวนเดอร์ คนขายน่ารัก ทำให้ไอติมอร่อยขึ้นอีกเยอะ

ขากลับ ไม่มีราชรถมาเกยแล้ว ต้องเดินกลับไปที่สถานี nakafurano เอง ซึ่งเส้นทางกลับไม่ได้น่าเบื่อ มีแปลงดอกลาเวนเดอร์ให้ชมตลอดทาง
แล้วก็มีฟาร์มอื่นๆ ให้แวะชมด้วย