สวัสดีครับมิตรรักที่ชอบการเดินทางในภูมิภาคนี้ทุกท่าน
เนื่องจากการได้ไปทานข้าวกะ อ.หนุ่มเมืองกรุง และหมอยุ่งฯ พร้อม บัวลอยและ คุณชายน้อย

ทำให้นึกได้ว่า ควรทำรีวิว ที่คาค้าง อย่างเชียงตุง พม่า
จะได้มีไร อ่านกัน ลดกระแส เซ็ง วันทูโก ลอยแพ คืนตังค์แก่ ตั๋วโปรฯ

สืบเนื่องมาจากคราวที่่แล้ว.....

++เชียงตุง กับลุงหมี ตอนที่ ๒ เติมพลังที่กาดหลวง++
คราวหน้าติดตามชม รีวิวภาคสาม

พระธาตุเปียงใจ สุดยอดของงานวัดที่ใช้แสงจันทร์

ขอบคุณนะครับ ดึกแล้ว.....สังขารเริ่มไม่ไหว ......บลาๆๆๆ


ต้องขออภัยด้วย เนื่องจากเนื้อหา ในตอน พระธาตุเปียงใจนั้น ยาวมาก
เลยขอตัดตอนมาละกันนะ

เป็น บ้านดินที่หนองเงิน สวยมาก อย่าพลาด...

ความเดิมจากตอนที่แล้วนะครับ
=== ไปผจญชีวิตที่ เชียงตุง กับลุงหมี ตอนที่ ๑ == http://www.hflight.net/forum/m-1200594328/
++เชียงตุง กับลุงหมี ตอนที่ ๒ เติมพลังที่กาดหลวง++ http://www.hflight.net/forum/m-1210008222/s-all/

ในตอนนี้จะพาเด็กไปชม บ้านดิน ที่สวยงามมาก ขอบอกว่าทั้งหมู่บ้านเลย..

ไปชมกันได้แล้วครับ... บุ๋งๆ

(รูปแรก ยืมรูปมาจากรุ่นพี่นะครับ เจ้าของโรงแรมบัวระวง ช้างคลาน)

การเดินทางในวันนี้ เราต้องเช่าเหมาลำ ลีมูซีน ไทนขึน
ซึ่งเป็น รถเบนซ์เปิดประทุน ของคุรุสภา

ไม่มีเข็มขัดนิรนัย ถุงลมอนามัย ก็ไม่มี
ความปลอดภัย หายห่วง ไม่มีซักห่วง ซักดาว ที่รับรอง

ตอนนี้เราเริ่มเกณฑ์คนขึ้น พูดให้สุภาพ คือ ไล่ผู้โดยสารขึ้นเครื่องนั่นเอง
เครื่องของเรา ลำสีฟ้า รุ่นไทก้าม้าดำ (ก่อนรุ่น TOYOTA HILUX hero)

เราเดินทางออกมาจากโรงแรมที่พัก
วิ่งลีมูซีนไปทางทิศเหนือ ออกจากเชียงตุงไปประมาณ ๒๐ กว่าโล
ตลอดเ้นทางชาวบ้าน ส่งเสียงกรี๊ดกร๊าดใส่พวกเรา

ไม่รู้ว่าเค้าต้อนรับหรือรังเกียจเรากันแน่
ดูจากในแผนที่ เราเดินทางออกจากโรงแรม อ้อมไปทางวัดหลวงกลางเวียง
แล้วอ้อมขึ้นไปทาง ตะวันออกเฉียงเหนือ มุ่งหน้าไป พระธาตุเปียงใจ๋

เส้นทางนี้จะไปโผล่ เมืองลา แล้สามารถทะลุ เชียงรุ้งได้ เค้าว่างั้นนะ
ถ้านั่งรถแบบนั้น ตูดเบอะ แน่ แต่รถที่ไป ได้ข่าวว่า..... ยืนตลอดทาง

ตามเส้นสีแดงไปเลยนะจ๊ะเด็กๆ (เลยออกนอกแผนที่ไปอีก) ไปเล้ยยย

ระหว่างทาง เราจะพบ กระท่อมขายของกินตลอด
กระท่อม(ตูบ) นั้นจะมีเหล้า ของทานเล่น และสาวๆ มานั่งคุยด้วย

สามารถหลอกให้เราดริ้งก์ได้เรื่อยๆ แต่ไม่ใช่แนวแบบบ้านเรานะครับ
เค้าสุภาพมาก...

เลี้ยวเข้าเรื่องสุดริด ... มาถึงบ้านหนองเงินแล้ว
สิงที่ท่านจะเห็นก่อนคือ ...

ป้ายหมู่บ้าน ต้นฮุง และตูบขายเหล้า

ต้นไม้ยักษ์ นี้เรียกว่าต้นฮุง นะครับ เป็นพืชจำพวกเดียวกับต้นไทรครับ

^
^
^
^
^
เพิ่มเติมนิดส์นึงนะครับ
ใต้ต้นฮุงจะมีหอผี(spirit chamber)ประจำหมู่บ้าน

คล้ายกะศาลพระภูมิ(spirit house)บ้านเรานั่นแหละ

เดินเข้าไปจากถนนใหญ่เข้าไปอีกนิดนึง
ตามถนนขี้ฝุ่นเข้าไป เราก็จะเจอเจ้านี่ครับ

บ้านดิน อู้ว  เห็นแต่หลังคา
โอ้วแม่เจ้า นี่เราหลงเข้ามาในเมืองอะไรนี่


เด็ก พยายาม ยื่อ(ยืด)คอ ดูผ่านรั้วบ้าน

คนครบแ้ล้วครับ
เราเดินทางเข้าหมู่บ้านกันเถอะ


วันนี้ท้องฟ้า ทอแหร๋ มาก สีสดใสเชียว ๕๕
ทุกคนเริ่มตื่นตาตื่นใจ เพราะนานๆทีจะได้เห็นบ้านที่ทำจากธรรมชาติ เยอะแยะขนาดนี้

ผมเองยังอดตื่นเต้นไม่ได้ อาจารย์บอกว่า หมู่บ้านนี้ เป็นหมู่บ้านเดียวในแถบนี้
ที่ยังทำบ้านดิน ทั้งหมู่บ้าน นอกนั้น ก็มีประปรายไปบ้าง ไม่ได้หนาแน่นขนาดนี้

มาดูบ้านหลังแรกกัน สวยมั้ยครับ
ผมชอบบ้านแบบนี้เป็นทุนเดิมอยู่แล้ว

ที่เชียงใหม่ยังพอหาดูได้มั่ง นะครับ
ฝาผายออก หลังคามีจั่วเล็กๆ ชายคาโอบลงมาปิดเกือบมิดฝา
บ้านแบบนี้ หน้าหนาวจะอุ่นมาก

อีกหลังนึง ที่จะเอามาให้ดู
หลังนี้ใหญ่พอสมควร ลักษณะบ้านคล้ายๆกันครับ
ตัวเสาบ้าน ผนังบางส่วน และรั้วบ้านทำจากดินครับ

ดินที่ว่าจะปั้นกันสดๆเลย ไม่เอาไปเผานะครับ
ไม่รู้ว่าถ้าฝนมาจะทำยังไง

สังเกตว่ารั้วบ้านแอบเป็นศักดิ์สิทธิ์อัลลอยด์
แสดงว่ามีลูกหลานไปทำงานที่แม่สาย หรือไม่ก็เชียงใหม่

มาเที่ยวบ้านหลังนี้ดีกว่า

เจ้าของบ้าน welcome มาก เจิญเจ๊าๆ สุดๆ
บ้านนี้ยกสูง เพราะว่า ใต้ถุนบ้านเลี้ยงหมูครับ

แต่ตอนที่ไป ดินที่ใต้ถุนบ้าน ถูกขูดไปใส่ที่สวนนะครับ ปุ๋ยพอเพียงครับ
ที่นี่เลยไม่ต้องห่วง ผักปลอดสารทั้งนั้น มีแค่ชูรส เท่านั้นที่ต้องระวัง ๕๕ เข้มมาก ขอ บอก

เจ้าของบ้านออกมาต้อนรับ คณะจากเชียงใหม่ อย่างเป็นทางการ
พร้อมชวนขึ้นมาดู บนบ้าน

ซึ่งผิดวิสัยมาก ผิดยังไงเหรอครับ

ขึ้นไปดูบนบ้านกัน....

ก็คนเยอะซะขนาดนี้

แล้วพวกเราก็เป็นร้อยคน ขึ้นไปบ้านแทบถล่มลงมา หนีดีกว่า

แล้วส่วนใหญ่ คนไท ก็มีวัฒนธรรมคล้ายกันคือ
...ผู้ชายแปลกหน้า ห้ามเข้าไปห้องนอนเด็ดขาด...


ลูกหลานพร้อมหน้ามาก คนที่นี่ใจดีครับ สู้กล้องมากๆ ไม่กลัวกล้องเลย  

นับถือ ๆ

ที่หน้าห้องนอน หรือ ส่วนชั้นในของบ้าน
จะมีเจ้าสิ่งนี้ติดอยู่ครับ

บ้านเราทางเหนือ เรียกว่า ตะแหลว ภาคกลางเรียก ตาเฉลว
(อารมณ์เหมือนยันต์กันผีน่ะครับ)

ไม่พอยังมี หำยนต์ (ไม่ได้ลามกนะครับ)
เรียกว่าครบสูตรเลย

ซึ่งมันก็เป็นการแสดงออกเชิงสัญลักษณ์น่ะว่า
คนนอก ที่ไม่ใช่ผีสายเดียวกัน (สายสกุลเดียวกัน) อย่าเข้ามานะ
ประมาณว่าเข้ามาก็ต้องเสียผี (ซึ่งน่าจะเป็นกุศโลบายป้องกันการล่วงเกินของหนุ่มสาวไฟแรง)
เข้าท่ามั้ยล่ะ ใช้เรื่องที่มองไม่เห็น มาควบคุมสังคม

....เพิ่มเติมครับ...

เรือนท้องถิ่นของชาวเหนือแต่โบราณมา มีประดับประตูห้องนอนของเจ้าของเรือนเรียกว่า หำยนต์
       หำยนต์มักทำด้วยแผ่นไม้แกะสลักลวดลายด้วยฝีมือช่างอันประณีตสวยงาม ลวดลายที่ทำกันทั่วไปคือลายดอกไม้ ลายเครือเถา ลายก้านขด ลายเมฆ และลายประแจจีน
       หำยนต์ นอกจากเป็นงานศิลปะพื้นบ้านที่ช่างทำอวดฝีมือกัน บ่งบอกฐานะของผู้เป็นเจ้าของบ้านแล้ว ยังมีความสำคัญด้านคติความเชื่อของชาวล้านนา โดยเจ้าของบ้านจะทำหำยนต์พร้อมกับการสร้างเรือน แล้วให้ผู้มีวิชามาทำพิธีให้ก่อนจะนำขึ้นติดตั้งก็ต้องทำพิธีอัญเชิญเทวดา อารักษ์มารักษาบ้านเรือนอีกครั้ง
       หำยนต์ ของเรือนล้านนาจึงเป็นเสมือนเครื่องรางคุ้มครองป้องกันภัยและเป็นสิริมงคลแก่ผู้อยู่อาศัยในครัวเรือน หากมีความจำเป็นต้องโยกย้ายไปอยู่ที่อื่น มักจะทำลายหำยนต์ มีความหมายว่าเป็นเจ้าของเรือนนั้นสิ้นสุดลง
อ้างอิงจาก
http://www.krungsri.com/KrungsriDocumentlary/text05-oct45.htm


อันนี้เป็นอันที่ถอดออกมาแล้วนะครับ มารวมกัน แสดงไว้ที่สยามสมาคม อโศก นะครับ


ลองถอดลายเส้นมาให้ดูนะครับ ลายยึกยือเหมือนลำไส้นั่นคือ หำยนต์ตัวผู้ ครับ
ส่วนที่ถัดลงมาตั้งแ่ต่ ลายที่แรเงา ดำๆ นั่นจนถึง ปลายแหลมๆ เรียก ตัวเมียครับ
จะสมบูรณ์ได้ต้องอยู่ด้วยกันครับ


ส่วนในวัดก็มีนะครับ ตรงเหนือประตู หรือระหว่างเสาต้นหน้าสุด อ่ะครับ
แต่เราจะเรียกว่า โก่งคิ้ว หรือรวงผึ้ง น่ะครับ

อ้างอิงจาก ภาพลายเส้นของผมเอง งานวิจัยตอน ป.ตรีครับ

กลับเข้าเรื่องนะครับ
วิชาการมาก จนจะเป็นวิชาเกินไปละ

ก่อนลงจากบ้านนะครับ น้องๆลูกหลานก็ มานั่งเรียงให้ถ่ายรูปกัน สลอนเลย


คุณป้าบอกว่า ถ่ายแล้วเอามาให้ดูบ้างเน้อ
(ป้ามี เมลล์ มั้ยครับ เด้วจะส่งไปให้)

ได้ข่าวว่า เนตในเชียงตุง ก็แทบจะไม่มีให้เห็น หายากมาก

อยู่ไหนหว่า..

ขอถ่ายกะบ้านและถนนหนทางหน่อยเถอะ
หน้าโทรมมาก แต่ไม่ปิดหน้านะ

เพราะเด้วเค้าหาว่ารีวิวปลอมอีก...

มาบ้านหลังนี้บ้าง

หลังใหญ่น่าดู เอ๊ะ ... มีอะไรเว้บ ๆ ในชายคาบ้าน

อย่างงี้ต้องเข้าไปพิสูจน์ ให้รู้...

อ๋อ เด็กๆ นั่นเอง

เราก็เอาขนมไปล่อให้ลงมา
น้องๆก็ร่วมมือมาก ตอนแรกคงอยู่ดูเชิงเราอยู่

มีน้องๆมาสมทบอีก ๕๕ เสร็จเรา ถ่ายซะ

สังเกตมั้ยน้องๆที่มาให้ถ่ายนี่ หน้าตาไม่ใช่พม่าเลยนะ
ถูกต้องแล้วครับ คนในหมู่บ้านนี้ เป็นคนไทเหนือ
เป็นญาติ ๆ กับพวกไทขึนที่อยู่กันเป็นส่วนใหญ่

เด็กพวกนี้หน้าตาดีนะครับ พอโตหน่อย บางคนแอบมาทำงานในไทย
บางคนไปอยู่ตามบาร์ เด็กบางคนที่เห็นตามสีลม
ก็เด็กผู้ชายแถบนี้แหละครับ แหะๆ


รูปเด็กๆน่ารักๆนี้เอามาฝากพี่เอ AIRBUS340 โดยเฉพาะ นะครับ

เดินมาเรื่อยๆ ก็เจอเค้าเอา เส้นตอกมา ตาก บนหลังคาบ้านครับ
ดูธรรมชาติมากๆ ใช้ สิ่งแวดล้อมรอบกายให้เป็นประโยชน์

ขอชักภาพซักแช๊ะนึงละกัน ไม่ว่ากันนะ ...

มีเด็กมาเป็นเหยื่ออีกแล้ว
ขอถ่ายนิดนึง ตาแบ๊วมาก

เดินซะรอบหมู่บ้าน
เริ่มหิวซะแล้ว
หาไรกินซะงั้น
คงจะไม่เข้าท่าซะเท่าไหร่

นั่งตรงไหนได้มั่งนี่...

ส่วนใหญ่จะเป็น ข้าวซอย(ไม่ใช่ข้าวซอยฟ้าฮ่ามนะ)
หรือไม่ก็ข้าวฟืน (ข้าวแรมฟืน) หรือของกินง่ายๆ

ไปถึงก็หมดซะแล้ว


เหลืออยู่ อย่างเดียวคือ ข้าวมัน

ซึ่ง...มันมาก ข้าวเฉยๆ โรยมะพร้าว
เอียนนิดๆ แต่เวลานั้น อะไรก็อร่อย...

ระหว่างที่ทานไปเรื่อยๆ

คุณป้าข้างบ้านที่ขายขนม ก็โชว์การพันหัว แบบไทเขินแท้จริง
ดูคุณป้าเค้านะครับ....คอยชม

เสร็จแล้ว งามมั้ย

ของจริงนะนี่... แถมยอมเป็นแบบให้ด้วย




บอกแล้วชาวเชียงตุง สู้กล้องจะตาย

น้องคนนี้ บอกว่า ไม่ยอม

ขอด้วยรูปนึง ...

ส่วนคุณป้าคนเดิมบอก ไม่ยอม เ่ช่นกัน

ฉันขอรูปนึง
















จึงได้รูปนี้มา...............พร้อมกับชาวเชียงตุงปลอม

เสร็จภาระกิจ แล้ว


กลับมาที่ ลีมูซีน ของเรา เตรียมเดินทางต่อ
ตอนนี้ไม่รู้รถใครเป็นรถใครแล้ว

ผมจำได้ว่า รถผมจะมีสีฟ้าๆ ตัวหนังสือแดงๆ

เย้....ออกเดินทางได้

บ๊ายบาย บ้านหนองเงิน...ปลายปีเจอกันอีกเด้อออออ

จบแล้วจ้า....ขอบคุณที่มาติดตามรีวิวสั้น และไม่สนุกของผมนะครับ


หวังว่าทุกคนคงจะอมยิ้ม
ไปพร้อมกับรูปอมยิ้ม ของชาวเชียงตุงนะครับ

รีวิวหน้า จะมาตามสัญญานะครับ ตอน ๔
พระธาตุเปียงใจ สุดยอดของงานวัดที่ใช้แสงจันทร์

เจิม


ดีจังค่ะ เที่ยวแบบนี้ ชีวิตนี้เคยไปมาแค่สองเชียงเอง เชียงใหม่กับเชียงราย  เชียงตุง เชียงรุ้ง และอีกหลายเชียงยังเข้าไม่ถึงเลย สงสัยเราต้องจัดทริปไปแบบนี้บ้างแล้วล่ะนะเพ่มี๋นะ


เห็นแล้วคิดถึง หมู่บ้านอะไรที่มีกะเหรี่ยงเคยนั่งเรือไป ตอนไปแม่ฮ่องสอนเลยอ่ะเพ่มี๋ หมู่บ้านเค้าฟิวส์นี้เลยค่ะ  มีเด็กหน้าตาน่ารักมอมแมมๆๆ แก้มขมุกขมัว แบบนี้เลย เห็นแล้วอยากจับมาอาบน้ำเมิ่กๆ 555  

ว่าแต่รูปนี้...เอิ่ม ช่วยบอกทีสิคะ ว่าฝีมือเจ้าพ่อโฟโต้เฉาะ หรือว่า ของจริงเนี่ย  จ๊ากกกกกก



ผีฟ้าเอย..หมู่เฮา เต้นรำ อิอิ