...ความเดิม ภาค1 http://www.hflight.net/forum/m-1214902220/...

...ก่อนจะมาที่นี่ ภาค2 http://www.hflight.net/forum/m-1215409605/...


...หลังจากเสร็จธุระที่เริ่มตั้งแต่17.30 แล้ว การเดินทางต่อไปจึงได้เริ่มขึ้น...
...ที่จริง อยากขึ้นรถไฟไปให้เหมือนที่ไปเชียงใหม่มาหมาดๆ แต่นี่ ต้องจริงจังกับเวลาพอสมควรเลยมาที่นี่...

...ให้เจ้า Lowe alpine ได้พักคลายกลิ่นเหงือครับ...
...เลยเอา SRRT Free Bag มาแทน...
...แต่ ยังมีสิ่งหนึ่งตามมาเช่นเคย...

...คนเยอะจริงๆ รอว่างๆก็เลยดูน้องแพนเค้กไปพลาง...

...ดูไปดูมา และแล้วก็ทนธรรมชาติเรียกร้องไม่ไหว ควักนี่ออกมาเลย...
...ค่อยเหมาะสมกับชาติกำเนิดหน่อย...
...ราคาที่เป็นอดีตไปแล้ว..581 บาท (ราคาสมาชิก 561 +ค่าธรรมเนียมการซื้อผ่านเน็ต 20 )...
...ตอนนี้เหรอะ สมาชิก 602 ถ้าผ่านเนต ก็ 622...ไปกลับ พันสองเลยน่ะนั่น...


...แถมเมื่อวาน เจ๊เกียวใจดี กลัวเราเปลืองน้ำมัน เพราะเงินในกระเป๋ายังเหลือติดอยู่บ้าง เลยมาขอช่วยขึ้นราคาอีก 0.09 บาท/km กะให้หมดไปเลย จะได้พากันตัวเบา ประหยัดน้ำมัน...

...สายขอนแก่น ก็หนาแน่นใช่ย่อย คืนวันอาทิตย์นี่...

...ได้เวลา โหลดของ+ผ่านประตู...

หวยออก 98-7 เด้อ ว่าแล้วก็เดินขึ้นรถไป แต่แปลกมาก วันนี้ ว่างสองที่แน่ะ

...พนักงานต้อนรับบนรถก็เยี่ยมครับ บริการดี ทำด้วยใจ...
...ทางอากาศยาน ผมยกให้ บางกอกแอร์เวย์ครับ...
...ทางปฐพียาน ก็ต้อง นครชัย แอร์ครับ...



...พอออกจากหมอชิตก็ปกติดีครับ...

...มาเจอเรื่องตื่นเต้นที่พอพ้นจากรังสิต เห็นรถยนต์ตะแคงไฟลุกท่วมสูงมาก คนขับก็เลยจอด แล้วมาถือถังดับเพลิง พร้อมกับ พนักงานยกของ ไปช่วยกันฉีดใส่เพลิง แต่ก็ยังไหม้ต่อได้ ดูไม่ถนัดว่าเป็นอย่างไร แต่ที่แน่ๆมีคนติดข้างในด้วย...รถคันอื่นๆผ่านมาก็จอดดูบ้าง รถทัวร์ของนครชัยที่ไปเชียงใหม่ตามมาติด ก็เอาถังดับเพลิงไปฉีดอีกแรงนึง แต่ก็ยังลุกไหม้อยู่ดี สักพักรถกู้ภัยมูลนิธิอะไรสักอย่างวิ่งมา จึงได้เดินทางต่อ...


...รู้สึกวันนั้น พอได้ขึ้นราคาแล้วข้าวเยอะขึ้น กินแทบไม่หมด...เพราะก่อนหน้านั้น เดือนนึง ข้าวที่ให้มา หายใจแรงไม่ได้เดี๋ยวหมด...

...05:12...มาถึงสถานีขนส่งอุบลราชธานี โดยปลอดภัย แอบมาก่อนเวลาเล็กน้อย...
..เบาะแบบนี้ชอบที่สุดแล้ว กำลังดี...
...แต่เมื่อคืน นอนได้ไม่เต็มตา เนื่องจาก ลุงท่านที่นอนข้างผมแกนอนท่า สกอตจั้มครับ ลองเอามือประสานท้ายทอยดูสิท่าน ศอกแกเบียดเต็มที่ ดีที่ไม่ปล่อยกลิ่น แต่ก็ทำเอาหลับไม่สบายเหมือนกัน ดีที่ธุระครั้งนี้ไม่ได้ใช้สมาธิมาก...

...มาถึงศูนย์นครชัย อุบล 5.30 สว่างแล้ว...

...หากสายกว่านี้สัก ชั่วโมง ไม่ได้เห็นภาพนี้หรอก...

...สักพักรถสองแถวก็มา สาย2 สถานีรถไฟ ตลาดใหญ่ เทศบาล ราชภัฏ ห้าง 3 ห้าง และ บขส....ผ่านจุดสำคัญทั้งนั้น ตลอดสาย 12 บาท แพงกว่าเดิมเยอะแตยังถูกกว่ารถแดงที่เชียงใหม่มาก...

...ทั้งเมืองแฝดอุบล-วาริน มีรถประจำทางอยุ่ 14 สายมั้ง ไม่ได้ขึ้นนานแล้ว คิดว่าค่อนขางครอบคลุมทีเดียว...

...บรรดา ร้าน+แพ อาหาร ริมน้ำมูล...

...ว่าแล้วก็กดกริ่งลงเชิงสะพานนั้นล่ะ เดินเล่นก่อน สะพานยังเงียบเหงา เช้าวันจันทร์แท้ๆ ดุนาฬิกา 05.55 นี่หว่า ...

...ฝั่งตรงข้ามรถไปต่างอำเภอคิวแรกๆก็พากันออกแล้ว...

...สงบแบบนี้ อยากกลับมาอยู่บ้านจัง...

...บ่ายหน้าไปทางทิศตะวันตก แม่น้ำมูลยังสงบ...


...ตอนเด็กๆได้มาดูแข่งไหลเรือไฟและลอยกระทงที่นี่ ไม่ยิ่งใหญ่ แต่อบอุ่น เพราะมันคือ"บ้าน"

...หลายต่อหลายอย่างกำลังเปลี่ยนแปลง...

...ตลาดใหญ่ ก็ไม่พ้นการเปลี่ยนแปลงที่ว่านั้น...

...บ้านริมลำน้ำมูล...

...และแล้ว คันที่ออกตามหลังก็มาทัน แต่ไม่ได้มีความหมายใด นอกจากจับมาเป็นนายแบบ...

...ช่องว่างระหว่างสองสะพาน...
...ฮั่นแน่รถเก๋งไปทำอะไรใต้สะพานแต่เช้าเนี่ย เอ หรือตั้งแต่เมื่อคืน เสียดาย กล้องซูมได้แค่ 10 x เอง...

...แล้วก็หา  Fast Food สไตล์พื้นเมืองกิน ปากหม้อ ปอเปี๊ยะไหมน๊า...

...แต่หัวใจเรียกหาก๋วยจั๊บมากกว่า...เลยเสร็จร้านป้าดาวเลย...

...ระหว่างที่รอ ก็ดูผัก ผลไม้ไปพลางๆ...

...มาแล้ว ต้องกินให้สมอยาก ...
...แล้วให้ส้อมมาทำไมเนี่ย ถ้าอยากดูว่าใครเป็นคนอุบลแท้ๆนี่ อีกวิธีคือ กินก๋วยจั๊บยวน แล้วสามารถใช้ช้อนสั้น กินได้อย่างคล่องแคล่ว นั่นแหละ ตัวจริงในวงการ...

...สมัยที่เรียนมัธยมอยู่ ผ่านสายนี้ประจำรู้สึกมันไกลมาก ตอนนี้เดินทั้งเมืองก็ไหว...
...แต่รอรถดีกว่า...

...บริเวณนี้เป็นเขตเมืองเก่าครับ อาคารทรงโบราณยังมีหลายหลัง แต่โดนบดบังด้วยสายไฟฟ้า...
...ผมเคยไปตรังมาหนนึง ชอบใจถนนที่ใกล้สถานีรถไฟมากที่เอาสายไฟลงดิน ดูดีขึ้นเยอะเลยครับ...

...แล้วสองแถวสาย 1 ก็มา ผ่านหน้า กฟภ. อุบลฯ...
...ทำสีใหม่ สวยดี สวย สวยก็สวย   ...

...โรงเรียนเก่าตอนประถม...ยุคแฟนฉัน+เฟรนชิพเลยล่ะ...

...ถึงบ้านเรียบร้อย อาบน้ำ เติมแรง แล้วเตรียมไปธุระ แต่ เกือบลืม ที่นี่เมืองอุบลนี่หว่า ไปไหนไม่ต้องเผื่อเวลาเป็นชั่วโมง...

...เลยเดินไปที่ถนนหน้าบ้าน แล้วข้ามไปยัง"วัดบูรพา"ครับ..
...เพื่อไปดูเขาทำสิ่งนี้...

...ลวดลายอันอ่อนช้อย...
...งานนี้เข้าไปแบบอบอุ่นครับ ส่วนใหญ่ก็เห็นผมมาตั้งแต่เด็กๆ พอเลิกเรียนก็จะมานั่งดูเขาทำ หรือช่วยเขาทำเล็กๆน้อยๆครับ...
...เด็กๆที่นั่นหลายคน ผมก็เห็นเขามาตั้งแต่ยังเล็กเหมือนกัน...

...เท่าที่ดู ยังน่าจะเหลืออีกเยอะ เหลือเวลาอีก 28-29 วันน่าจะทันอยู่มั้ง...

...น่าจะเป็น หุ่นพระอินทร์มั้ง เขียวขนาดนั้น ....
...หุ่นนี้น่าจะ 70 %แล้วมั้ง เหลือขูดอีกนิดหน่อย

..หัวหุ่นที่หล่อไว้รอการเกลา และประกอบกับลำตัว ..
...ถึงมาเห็นกลางคืนก็ไม่น่ากลัวครับ เพราะคนทำงานกันดึก ตี 2-3โน่นล่ะ...