หลังจากที่คณะของเราแวะพักท่องเที่ยวที่เมืองหนานหนิง เมืองหลวงของมณฑลกวางสีหนึ่งคืนแล้ว ก็เดินทางต่อมายังเมืองกุ้ยหลินซึ่งเป็นจังหวัดหนึ่งของมณฑลกวางสีทันที ท่านใดยังไม่ได้อ่านตอนที่แล้ว ซึ่งนำเที่ยวทางตอนใต้ของจีน คลิกเข้าไปชมได้นะคะ
http://www.hflight.net/forum/m-1214735834/s-0/

กุ้ยหลิน เป็นเมืองอันสงบบนฝั่งแม่น้ำหลีเจียงเป็นสถานที่ที่มีชื่อเสียงในแง่ความงดงามมาตั้งแต่อดีต ฮั่นหยู (Hanyu) ปราชญ์ในราชสมัยราชวงศ์ถังเคยกล่าวกวีไว้บทหนึ่งว่า "แม่น้ำนี้งดงามราวสายเข็มขัดไหมสีมรกต ส่วนภูผานั่นเล่าเป็นดั่งจุฑามณีสีหยก" ไม่เพียงเท่านั้น ชาวจีนเองต่างก็ยอมรับในความงามของกุ้ยหลิน จนมีคำกล่าวที่ว่า "ซื่อไหว้เถาหยวน" ซึ่งหมายความว่า "เมืองสวรรค์บนพิภพ" พื้นที่ของเมืองกุ้ยหลินโดยรอบประกอบด้วยภูเขาน้อยใหญ่ที่ผ่านการกัดกร่อนของกาลเวลาเกิดเป็นรูปร่างแปลกตามากมาย มีภูเขาหินน้อยใหญ่กว่า 27,000 ยอด รวมถึงแมกไม้ สายธารและถ้ำอันตระการตา นับเป็นความอัศจรรย์ที่ธรรมชาติบรรจงสรรค์สร้างขึ้น ชาวจีนต่างยอมรับว่ากุ้ยหลิน คือ สถานที่ที่งดงามที่สุดในเมืองจีน ว่ากันว่า หากจิตรกรท่านใดไม่เคยมาเยือนกุ้ยหลิน จิตรกรท่านนั้นก็ไม่สามารถที่จะเขียนภาพวาดภูเขาที่สวยงามได้

กุ้ยหลิน มีที่มาของชื่อมาจาก ต้นขี้เหล็ก ซึ่งส่งกลิ่นหอมไปทั่วทั้งเมืองยามดอกบานในฤดูใบไม้ร่วง (กุ้ยหลิน ในภาษาจีน แปลว่า ป่าต้นขี้เหล็ก) ตัวเมืองตั้งอยู่ทางตอนใต้ของจีนในเขตแคว้นปกครองพิเศษกวางสีของชาวจ้วง (ชาวจ้วงเป็นชนกลุ่มน้อยที่มีจำนวนมากที่สุดในจีน) พื้นที่โดยรอบอุดมไปด้วยความงามทางธรรมชาติและประวัติศาสตร์ เมืองที่โอบล้อมไปด้วยเทือกเขาหินปูนอันสลับซับซ้อนซึ่งปกคลุมไปด้วยหมู่แมกไม้อันเขียวชอุ่ม กุ้ยหลินมีอายุกว่า 2,000 ปี เคียงคู่อยู่กับแม่น้ำหลีเจียงอันงดงาม มีตู้ซิวเฟิง (ยอดงามเด่น) เป็นจุดศูนย์กลางของเมือง ซึ่งสามารถขึ้นไปชมทิวทัศน์ของเมืองกุ้ยหลินได้โดยรอบ

กุ้ยหลินยามเช้า เมืองเล็กๆในสายตาของไกด์สาวชาวกุ้ยหลินของกรุ๊ปเรา ลองดูซิว่าเล็กดังที่เธอว่าจริงหรือเปล่า

ยามเช้าผู้คนเริ่มทะยอยไปทำงาน จะเห็นช่องทางเฉพาะสำหรับรถจักรยานและมอเตอร์ไซด์ไม่ปะปนกับรถยนตร์แบ่งกันอย่างชัดเจน

บรรยากาศกุ้ยหลินยามเช้า

ถนนหนทางค่อนข้างกว้างขวาง

อากาศกำลังเย็นสบาย สังเกตได้จากการแต่งตัว ทางเท้าค่อนข้างกว้างใหญ่

ผู้คนที่เดินสัญจรไปมา

รถประจำทางในกุ้ยหลินเท่าที่มองเห็นมีหลายขนาดและหลายแบบ

บางคันก็เป็นรถปรับอากาศมีสองชั้น

คันนี้มีสองชั้น แต่ชั้นบนเปิดโล่ง ไม่มีหลังคา เหมาะแก่การนั่งชมวิว

ถนนสายเล็กๆสายหนึ่งในกุ้ยหลิน

แผงขายหนังสือพิมพ์ อยากจะซื้ออ่าน แต่อ่านไม่ออกเลย

แต่ตามริมถนน ก็ยังคงมีหนังสือพิมพ์ติดไว้ให้อ่าน ดังเช่นในอดีตไม่มีเปลี่ยนแปลง

ช่วงแรกจะพาเที่ยวชมเฉพาะในตัวเมืองกุ้ยหลินก่อน ซึ่งแหล่งท่องเที่ยวแห่งแรกที่อยู่ในตัวเมือง ไม่ไกลจากที่พักเท่าใดนัก ก็คือ เขางวงช้าง สัญลักษณ์ของเมืองกุ้ยหลินที่อยู่ริมแม่น้ำหลี่เจียง ในภาพจะเป็นด้านหน้าตรงปากทางเข้า

ต้องเสียเงินค่าเข้าชม เหมือนกับแหล่งท่องเที่ยวทุกแห่งของจีน แต่ของเรารวมอยู่ในค่าใช้จ่ายทั้งหมดแล้ว

มีนักท่องเที่ยวมาเข้าชมกันมากพอสมควร

มีเรื่องเล่าขานกันมาในสมัยโบราณว่าช้างตัวนี้อยู่บนสวรรค์ วันหนึ่งช้างตัวนี้หิวน้ำและได้เห็นแม่น้ำหลี่เจียงสวยและใส จึงลงมาจากสวรรค์กินน้ำและได้เห็นทิวทัศน์สวยงาม จึงไม่ยอมกลับขึ้นไปบนสวรรค์อีกเลย

ภายในบริเวณเขางวงช้าง มีแพขนาดเล้กติดเครื่องยนต์ สำหรับให้เช่าล่องแม่น้ำด้วย ซึ่งก็เป็นที่สนใจของนักท่องเที่ยวชาวตะวันตก

ดูแล้วเหมาะกับกรุ๊ปเล็กๆเป็นส่วนตัว

ในบริเวณเขางวงช้างมีการตกแต่งสถานที่ไว้อย่างสวยงาม เหมาะแก่การท่องเที่ยว

อีกมุมหนึ่งอันร่มรื่น

เขางวงช้างตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงใต้สุดเขตเมืองกุ้ยหลิน ริมแม่น้ำหลีเจียง ที่ได้ชื่อว่าเขางวงช้างนั้น มาจากรูปร่างของภูเขาหินที่คล้ายกับงวงของช้างที่กำลังโน้มลงเพื่อกินน้ำจากแม่น้ำหลีเจียงที่อยู่เบื้องล่าง บริเวณชายฝั่งแม่น้ำบริเวณนี้ได้รับความนิยมจากนักท่องเที่ยวมากเช่นกัน มีนักท่องเที่ยวมาถ่ายรูปเป็นที่ระลึก อีกสวนสาธารณะด้านข้างเหมาะสำหรับการเดินเล่นและพักผ่อนหย่อนใจ มีแพไม้ไผ่และเรือให้เช่าพายรอบบริเวณ ด้านบนเขาสามารถขึ้นไปเที่ยวชมถ้ำซึ่งมีคำจารึกโบราณ บนยอดเขามีวัดซึ่งสร้างขึ้นในสมัยราชวงศ์หมิงตั้งอยู่

โฉมหน้าไกด์สาวของเรา เธอเป็นชาวกุ้ยหลินโดยกำเนิด อายุ 26 ปี พูดไทยชัดเจน เคยมาเรียนภาษาไทยที่มหาวิทยาลัยราชภัฎมหาสารคามเป็นเวลา 4 เดือน มีชื่อไทยที่อาจารย์ตั้งให้ว่าไฉไล

เธอให้ความเห็นสำหรับนักท่องเที่ยวชาวไทยว่า เป็นนักท่องเที่ยวประเภท"ฉี่-ช้อป-แชะ" คือรถจอดที่ไหนต้องฉี่เสียก่อนเสมอ หลังจากนั้นก็จะไปช้อบปิ้ง เสร็จแล้วก็เที่ยวถ่ายรูป แชะ-แชะ คำว่า"ฉี่-ช้อป- แชะ"เธอเป็นคนบัญญัติขึ้นมาเอง ซึ่งก็เป็นเรื่องจริงทั้งสิ้น ต่อข้อถามที่ว่า ทำไมเธอถึงบอกว่ากุ้ยหลินเป็นเมืองเล็กๆ ทั้งๆที่ในสายตาของพวกเรา กุ้ยหลินเป็นเมืองใหญ่มาก เธอตอบว่า สำหรับในเมืองจีนแล้ว เมืองขนาดนี้ถือว่าเป็นเมืองขนาดเล็กค่ะ เอาไปเทียบกับปักกิ่งหรือเซี่ยงไฮ้ไม่ได้เลย

บางกลุ่มก็ถ่ายภาพร่วมกัน มีชุดพื้นเมืองให้เช่าแต่งด้วย

ดอกไม้สวยๆบริเวณเขางวงช้าง

ดอกนี้ก็สวย

ถึงแม้ช่วงนี้น้ำจะน้อยไปหน่อย แต่บรรยากาศก็ดูสบายๆ

เสร็จจากการชมเขางวงช้าง ไฉไลไกด์สาวของเรา ก็เดินถือธงไทยที่เธอทำขึ้นเอง นำเราไปสู่แหล่งท่องเที่ยวต่อไป ซึ่งอยู่ใกล้ๆกัน

ถนนหนทางในตัวเมืองกุ้ยหลินค่อนข้างร่มรื่นและสอาด โปรดสังเกตดูตามทางเดินและพื้นถนน แทบจะไม่มีคนทิ้งขยะให้เห็นเลย

สถานที่แห่งนี้คือเจดีย์เงินและเจดีย์ทอง

เจดีย์เงินและเจดีย์ทองเป็นสิ่งก่อสร้างขึ้นมาใหม่ เพื่อให้เป็นสัญลักษณ์ของกุ้ยหลิน ตั้งอยู่ในทะเลสาบหรงซานหู

สำหรับเจดีย์ทองนั้นกล่าวกันว่า เป็นเจดีย์ทองเหลืองที่ใหญ่ที่สุดในโลก ส่วนเจดียืเงินนั้นก่อสร้างด้วยปูน อยากเห็นเป็นสีเงินสีทองชัดเจน จะต้องมาดูตอนกลางคืนถึงจะเห็นแสงสีอันสวยงาม

ครั้งนี้จะพาท่องเที่ยวเฉพาะในตัวเมืองกุ้ยหลินก่อน ส่วนสถานที่ท่องเที่ยวนอกเมืองนั้นจะแนะนำเป็นลำดับต่อไป ในภาพจะเป็นกุ้ยหลินยามเย็น ผู้คนเลิกงาน เริ่มทะยอยกลับบ้าน

สิ่งที่ชอบใจมากก็คือ บริเวณริมคลองภายในตัวเมืองกุ้ยหลิน จะมีทางเดินเท้าเลียบริมน้ำทั้งสองฝั่ง มองเห็นต้นหลิวลู่ลมอยู่ริมน้ำดูสวยงาม

จะสังเกตเห็นทางเดินเลียบริมน้ำอย่างชัดเจน

และตลอดทางเดินก็ตกแต่งด้วยสถาปัตยกรรมของจีน มองดูสวยงาม

หลังอาหารเย็น เราก็ชวนกันเดินกลับไปยังทะเลสาบหรงซานหูอีกครั้ง ยามค่ำคืนมีแสงสีสวยงามมาก

เจดีย์เงินและเจดีย์ทองยามค่ำคืน

เปล่งประกายสีเงินสีทองอยู่กลางทะเลสาบอย่างสวยงาม