หินรูปสิงโตส่งแขก หนึ่งในความมหัศจรรย์ของธรรมชาติในถ้ำขลุ่ยอ้อ เป็นการอวยพรให้ผู้เข้ามาชมเดินทางกลับออกไปโดยสวัสดิภาพ นับว่าเป็นถ้ำขนาดกะทัดรัดที่สวยงามมากจริงๆ

สำนวนท่องเที่ยวของคนจีนกล่าวไว้ว่า...อยากชมกำแพงเมืองจีน(เฉียงโถว)ให้ไปปักกิ่ง-อยากชมสุสานจิ๋นซี(เฝินโถว)ให้ไปซีอาน-และหากอยากชมภูเขา(ซานโถว)ให้ไปกุ้ยหลิน...เพราะเมืองกุ้ยหลินในมณฑลกวางสี มีภูมิประเทศที่เต็มไปด้วยภูเขาหินปูนรูปร่างแปลกตามากมายกว่า 27,000 ยอด โดยเฉพาะขุนเขา 2 ฟากฝั่งแม่น้ำหลีเจียงนี่งดงามจนถูกยกให้เป็นไฮไลท์สำคัญของการเที่ยวเมืองกุ้ยหลิน

เช้าวันต่อมาคณะของพวกเราจึงพากันไปเที่ยวเมืองลับแลหรือซื่อไว่เถาหยวน ของกุ้ยหลิน เพื่อชมวิวทิวทัศน์ในระดับพื้นราบดูบ้างว่าจะงดงามเพียงใด

ป้ายหน้าทางเข้าเมืองลับแล "ซื่อไว่เถาเหยียน" ซึ่งเป็นหมู่บ้านแห่งวัฒนธรรม ที่แสดงชีวิตความเป็นอยู่ของชนกลุ่มน้อยที่อาศัยอยู่ในเมืองกุ้ยหลิน อาทิ ชาวจ้วง ชาวเย้า ชาวม้ง เป็นต้น

เมืองลับแลในกุ้ยหลินนี้ ยังจัดว่าเป็นแหล่งท่องเที่ยวในระดับสี่A ซึ่งถือว่าเป็นระดับสูงสุด ในเมืองจีนจะมีการแบ่งเกรดสถานที่ท่องเที่ยวตามคุณภาพโดยทางการของจีนเป็นผู้พิจารณาถึงความพร้อมในด้านต่างๆ แล้วออกเกรดให้

แผนที่ภายในเมืองลับแล แสดงเส้นทางล่องเรือชมทิวทัศน์และขึ้นชมหมู่บ้านของชนกลุ่มน้อย

บรรยากาศแรก เมื่อเข้าไปภายในเมืองลับแล

เรือสำหรับล่องชมทิวทัศน์จอดรอนักท่องเที่ยวอยู่

และมีเรือนำกรุ๊ปนักท่องเที่ยวออกตลอดเวลา ไม่ขาดระยะ แสดงถึงปริมาณนักท่องเที่ยวที่มีมาไม่ขาดสาย สมกับเป็นแหล่งท่องเที่ยวยอดนิยม

มองไปโดยรอบๆบริเวณ ก่อนที่จะลงเรือ

ทิวทัศน์มองดูงดงาม

แต่ละลำจะมีพนักงานประจำเรือเป็นเด็กสาวจากชนกลุ่มน้อย

เมื่อเรือเริ่มออกเดินทาง ไฉไลไกด์ชาวกุ้ยหลินของเรา ก็เริ่มบรรยายสองข้างทางที่เรือแล่นผ่าน โดยใช้ลำโพงเคลื่อนที่ ที่แขวนอยู่ที่เอวของพนักงานประจำเรือดังที่เห็นในภาพบน นักท่องเที่ยวกรุ๊ปหนึ่งก็จะใช้เรือลำหนึ่ง ไม่ปะปนกัน

ไฉไลเล่าว่า เมืองลับแลสร้างมาจากเรื่องราวที่กวีเถาหยวนหมิง ขุนนางในสมัยราชวงศ์ชิงที่เบื่อระบบราชการ จึงได้ออกมาอยู่ชนบท แต่งบทกวี และเล่าเรื่องราวแห่งเมืองลับแลว่า นานมาแล้ว มีชาวประมงมาพบเมืองในป่าดอกท้อ หลังจากเดินพ้นถ้ำเข้าไป ก็ได้พบกับบ้านเมืองที่สวยงาม ผู้คนในเมืองเป็นมิตร เขาได้รับการต้อนรับอย่างดี แต่ก่อนอำลา เขาได้รับคำกำชับจากชาวเมืองลับแลว่า อย่าเผยแพร่การพบเมืองแห่งนี้ หรือคิดจะกลับมาอีก เขาจากลาออกมาพร้อมกับทำเครื่องหมายไว้ตลอดเส้นทางแต่ครั้นเขากลับมาอีกครั้ง ทุกอย่างที่เขาพบเห็นก็หายไปสิ้น

บรรยากาศที่เรือแล่นผ่านไปนั้นสวยงามน่าประทับใจมาก น้ำใสไหลเย็น

และที่ชอบมากคือต้นหลิวที่ห้อยระย้ามีให้เห็นตลอดทาง มองไปไกลๆก็จะเห็นภูเขาสลับซับซ้อนมากมายจนนับไม่ถ้วน

ทางเมืองกุ้ยหลินจึงนำตำนานเรื่องเมืองลับแลนี้มาจัดสร้างขึ้น โดยให้ชนกลุ่มน้อยเผ่าต่างๆได้เข้ามาอาศัยอยู่ แล้วเปิดให้นักท่องเที่ยวเข้าชม ในภาพจะเห็นการแสดงของชนกลุ่มน้อยขณะที่เรือแล่นผ่าน

ลมเย็น น้ำใส ภูเขาสวย บรรยากาศน่าประทับใจจริงๆ

สดชื่นจริงๆ อากาศบริสุทธิ์มากๆ

มองเห็นบ้านเรือนของชาวกุ้ยหลินอยู่ริมฝั่งน้ำไกลๆ

ดงดอกท้อ ที่จัดทำขึ้นให้ตรงกับในตำนานของเมืองลับแล กำลังออกดอกสีชมพูสด

เริ่มเข้าเขตคนป่าซึ่งเป็นชนกลุ่มน้อยกลุ่มหนึ่ง จะเห็นสัญญลักษณ์ของแสดงขอบเขตที่อยู่อาศัยของพวกเขา

เริ่มมองเห็นคนป่าปรากฎตัว

เรือจอดชมการแสดงของชนเผ่า

คนป่ากำลังเต้นให้นักท่องเที่ยวชม

ชนเผ่าหรือชาวป่ากลุ่มนี้ ไฉไลไกด์สาวของเราเรียกว่า"เผ่าอ้วนดำ" เพราะถ้าใครอ้วนและดำ จะถือว่าเป็นคนหล่อหรือคนสวยประจำเผ่าเลยทีเดียว

ความดำยังคงพอมองเห็น แต่ความอ้วนคงจะหายากแล้ว เพราะต้องเต้นกันตลอดเวลาที่เรือนักท่องเที่ยวแล่นผ่านทั้งวัน จะเอาความอ้วนที่ไหนมาปรากฎให้เห็น

ยืนส่งแขกอยู่เป็นระยะ ยังพอจะเห็นอ้วนดำหลงอยู่บ้าง

เรือแล่นอ้อมเกาะที่เป็นที่อาศัยของชนเผ่าคนป่าจนมาถึงสะพานแห่งหนึ่ง

สะพานแห่งนี้มีชื่อว่าสะพานมังกร (Dragon Bridge)

...

ตลอดเส้นทางล่องเรือ ยังจะพบเห็นคนหาปลายังดำเนินวิถีชีวิตอย่างดั้งเดิมครั้งอดีต

บนฝั่งจะเห็นบ้านเรือนในยุคปัจจุบันปรากฎขึ้นมา