พอดีทางมหาลัยฟูตั้น เค้าจัดทริปให้นักศึกษาต่างชาติที่เรียนอยู่ได้ไปเที่ยวศึกษาวัฒนธรรม มีหลายเส้นทางให้เลือกค่ะ (รู้สึกจะห้า) มีปักกิ่ง ,ซีอาน ลั่วหยาง,เซียะเหมิน,กุ้ยหลินและโจวเจียเจียว (อันสุดท้ายไม่แน่ใจชื่ออะค่ะมันเป็นประมาณภูเขาน้ำตก เดินไกลมากกกกกก)

แน่นอนพลอยเลือก เส้นทางซีอาน ลั่วหยางค่ะ รีบไปจองตั้งแต่วันแรกที่เค้าเปิดให้จองเลย เพราะรู้มาว่า รูทนี้คนจะเยอะที่สุด สรุปว่า นักเรียนที่ไปทั้งหมด รวมอาจารย์ ก็ สามรถบัส ประมาณ ร้อยกว่าคนค่ะ แทบจะเหมาโบกี้รถไฟสองโบกี้

ในราคา Shock Price  800 Y รวมทุกอย่าง เวลา หนึ่งอาทิตย์!!!!! ถูกมากๆๆค่ะ       

มาๆ ไปเที่ยวกันค่า

ป.ล. รีวิวครั้งแรกค่ะ แหะๆ ไปตั้งแต่วันที่ 5-11 เมษายน 2551 ค่ะ

นัดรวมตัวที่ตึก ＩＣｅｓ　รถออกตอนประมาณบ่ายโมงครึ่งค่ะถึงสถานีรถไฟเซี่ยงไฮ้(สถานีเก่าไม่ใช่ shanghai south station ค่ะ)ตอนประมาณบ่ายสองโมง

ขึ้นรถไฟไปซีอานเที่ยว ประมาณบ่ายสามค่ะ
โบกี้ที่ทางโรงเรียนจัดให้เป็นแบบ หกที่นอนค่ะ เสียใจ ได้บนสุดเลยค่ะ   แคบมากกกกกกก คือแบบ นั่งไม่ได้อะค่ะ นอนได้อย่างเดียว แต่ว่า ก็โอเคนะคะ ไม่ได้แย่จนเกินไป แต่เวลานั่ง ต้องไปนั่งกับเพื่อนข้างล่าง แล้วพลอยดันได้อยู่กับคนจีนที่มีลูกอ่อนค่ะ (กลัวมาก กลัวเด็กร้อง    )


ในรถไฟค่ะ (สังเกต มีแต่ฝรั่ง ฮ่าๆ)


ที่นอนค่ะ หนึ่งเตียงมี หมอนให้หนึ่งใบ ผ้าห่มหนักๆอุ่นๆอีกหนึ่งผืน สังเกตุ family ข่างล่างค่ะ กลัวเด็กร้องมากก  

เนื่องจากยังสว่างจ้า สี่โมงกว่าๆเท่านั้น และไม่มีเพื่อนในกลุ่มคนไหนได้ที่นั่งข้างล่างเลย เลยเดินไปที่ตู้เสบียง แอบไกลเหมือนกันค่ะ ประมาณสิบตู้น่าจะได้ ว่าจะไปนั่งเล่นๆ นั่งคุยกัน

ปรากฎว่า เจอค่าขนมไปคนละ 20 หยวน ซึ่ง มีอย่างที่เห็นค่ะ อึ้งไปเลย



อันนี้รูปบรรยากาศตู้เสียงค่ะ น่านั่งนะ แต่แพ๊ง แพง

ของทุกอย่างจะคูณสองจากราคาข้างนอกค่ะ ทั้งน้ำดื่ม และอื่นๆ แนะนำว่าให้เอามาม่าจีน ยี่ห้อ ลิตเติ้ลกุ๊ก (จิงๆชื่อกุ๊กคัง) ยี่ห้อนั้นอร่อยสุดละค่ะ ขึ้นไปด้วย มีน้ำร้อนบริการแน่นอนอยู่แล้วค่ะ
ขำสุดก็คือ จะมีรถผลไม้ ซึ่งมีแตงกวาขายค่ะ (คือคนจีนกินแตงกวาเป็นผลไม้เลยอะ)

นั่งซักพักกลับตู้ดีกว่า นั่งเพลินๆ เม้าท์ๆ กัน ก็มืดละค่ะ

สี่ทุ่ม โดนไล่ปิดไฟนอน ห้ามนั่งตรงทางเดินค่ะ T_____T  แต่โชคดี เด็กไม่ร้องเลย ดีใจๆ ^^
แต่เพื่อนบอกว่า ลมแรงมากๆ สงสัยเพราะมันไต่เขาอะค่ะ


รูปพนักงานบนรถไฟค่ะ ใส่เครื่องแบบเรียบร้อย แอบดุนิดหน่อย แต่แอบหล่อ หุหุ


รถขายของค่ะ


ป้ายรถไฟค่ะ

ตื่นเช้ามา คุณแฟนซื้อข้าวเช้าไว้ให้แล้วค่ะ ในราคาประมาณ สิบหยวน

แต่แบบว่า กินไม่ได้เลยค่ะ T_________T


เป็นข้าวต้ม แล้วหมั่นโถวสองลูก และผักดองค่ะ
เลยเอาเนื้อแห้งแพ๊ค เอามากินกับข้าวต้ม แต่พลอยดันเอารถแกงเขียวหวานมา มันเลยกินไม่เข้ากันหงะ
เลยเอาแยม มากินกับหมั่นโถวแทน พอถูไถๆ

อ้อลืมบอกไป ประมาณหกโมงเย็นก็จะมีข้าวเข็นๆมาขายค่ะ เป็นผัดมะเขือเทศกับอะไรซํกอย่าง ไม่ทราบว่ากี่หยวน


ถึงแล้วค่า ถึงซีอานตอนประมาฯแปดโมงห้าสิบ


บรรยากาศสถานีค่ะ


แออัดกันหน้าสถานีค่ะ คนเพียบบ



ขึ้นรถมาเจอ พี่วอกแห่งเป็นต่อ เอ้ย พี่ไกด์ค่ะ  พูดภาษาจีนเท่านั้นค่าา

เค้าพาไปหม่ำอาหารเช้าก่อน

เจอหมั่นโถวอีกแล้ว   ทานไม่ได้ตามเคย เลยหนีไปถ่ายรูปดีกว่า


ของสำคัญเวลาไปเที่ยวตจวของจีนคือ น้ำเปล่า และทิชชู่ ทั้งแห้งและเปียกค่ะ

ต่อจากนั้นก็ไปพิพิฑพัน ค่ะ (อ่า เขียนยังไงแล้วหว่า)

ก็เป็นเรื่องราวของเมืองซีอานค่ะ เพราะว่าเมืองนี้เก่าแก่มากๆ เรื่องราวเลยเยอะมากๆ


เครื่องใช้โบราณ รู้สึกจะทำจากหยกค่ะ (รวยจริงๆ   )


กาน้ำชาค่ะ ไม่หนักรึ ?

และที่ขาดไม่ได้


ปิงม๋าหย่ง หรือ สุสานจิ๋นซีฮ่องเต้ค่ะ มาจำลองไว้ในนี้ด้วย



เด็ก ใส่ชุดถ่ายรูป น่าร๊ากก


ส่วนอันนี้ปีนต้นไม้ถ่ายเลยค่ะ เหอๆ

พิพิธภัณฑ์  นี้ มีสองชั้น แบ่งเป็นสามโซน (แต่ลืมไปหมดแล้วมีโซนอะไรบ้าง)
หลังจากนั้น เค้าก็พาไปทานข้าวค่า

ขอโทษนะคะไซค์รูปไม่เท่ากัน พอดีเพิ่งได้รูปจากเพื่อนแล้วก็รู้สึกว่ารูปเล็กไปหน่อย

จะปูเสื่อรอชมน๊าค๊าบ...

รออยู่นะครับ

เค้าพาไปทานข้าวที่สวนสาธารณะอะไรซักอย่าง เป็นร้านอาหารบุฟเฟ่ แบบจีนๆค่ะ
พลอยทานไม่ได้อีกตามเคย   ทานได้แต่ ไข่ที่อยู่ในผัดมะเขือเทศ ก็เลยแอบหนีไปหาขนมร้านข้างๆทานแทน


บุฟเฟ่




บรรยากาศในสวน เต่าสามตัวขี่กันอยุ่ทำไม ?


แล้วก็เข้าไปในวัด?ข้างๆ ถามเหล่าชือว่าเรียกว่าอะไร เหล่าชือตอบว่า "ต้าอี้ พาโกด้า" - - ซึ่งแปลว่า เจย์ดีห่านใหญ่
แต่ชื่อจีนของคำว่าเจดีย์ อาจารย์ไม่บอกอะ


ข้างหน้ามีรูปปั้นพระถังซัมจั๋งอยู่ค่ะ


เจดีย์ค่ะ แต่ไม่ได้ขึ้นไป สูงง


เต่าแบกหนังสือจะเห็นได้ตามวัด เต็มไปหมดเลย แต่มีคนบอกว่าจริงๆไม่ใช่เต่าเป็นลูกตัวที่เท่าไหร่ของมังกรไม่รู้


ต้นไม้ก็ติดเบอร์ไว้ สงสัยจะกลัวหาย หุหุ


คุณลุง นั่งอยู่ใต้ รูปปั้นเจ้าแม่กวนอิม แต่ส้มนี่สิ ทำไมหว่า


ประตูในวัด สวยดี


คุณยายย ไปคุยด้วย แต่คุยไม่รุเรื่อง เหอๆ  


ทัวร์คนจีน ต้องใส่หมวก


ต้าเอี้ยนถ่า หรือเจดีย์ห่านป่าใหญ่ ชมสถานที่ที่พระถังซัมจั๋งใช้ในการแปลพระคัมภีร์ไตรปิฎกหลังจากที่ท่าน อาราธนาพระคัมภีร์และเดินทางกลับมาจากประเทศอินเดีย ตามประวัติที่จดบันทึกกล่าวไว้ว่าเคยมีฝูงหงส์บินผ่านสถานที่แห่งนี้ หงส์ตัวหนึ่งพลัดตกลงมาปีกหักตาย ณ ที่นี้ ผู้ออกบวชบำเพ็ญที่พำนักอยู่เห็น จึงเกิดความประหลาดใจพร้อมกับตกใจ อีกทั้งเข้าใจว่าหงส์ก็คือพระโพธิสัตว์จึงได้ก่อสร้างเจดีย์ขึ้นเพื่อระลึก แก่หงส์ดังกล่าว เจดีย์องค์นี้มีความสูงถึง 64 เมตร และเป็นเจดีย์ก่ออิฐที่มีรูปร่างตามแบบฉบับของศิลปะการก่อสร้างประเทศจีน


แล้วไปต่อกันที่ กำแพงเมืองซีอานค่ะ

กำแพงเมืองซีอาน


แค่เห็นกำแพงก็ท้อแร้ว  







มีจักรยานให้เช่าขี่เล่นรอบกำแพงด้วยค่ะ
แต่ค่าเช่า
จักรยานขี่ได้คนเดียว ยี่สิบหยวน ร้อยนาที
จักรยานขี่ได้สองคน สี่สิบหยวน ร้อยนาที
และขอมัดจำสองร้อยหยวน หรือไม่ก็ พาสปอร์ต
ถ้าเกินครึ่งชม จ่ายเพิ่มห้าถึงสิบหยวน  ค่ะ

รอบกำแพง 13.74 กิโลเมตร ค่ะ

กู่เฉิงเฉียง กำแพงเมืองโบราณซีอานสร้างขึ้นในสมัยราชวงศ์หมิงมีความสูง 39 ฟุต ปัจจุบันทรุดโทรมแต่ยังคงล้อมรอบเมืองซีอานอยู่และได้มีการบูรณะให้อยู่ใน สภาพเดิม โดยด้านนอกจัดเป็นสวนสาธารณะให้ผู้คนเข้ามาเที่ยวชมและพักผ่อน

ต่อๆ ค่ะ เด่วพรุ่งนี้ไปปักกิ่ง เด่วจะไม่จบ เหวออ นี่วันแรกยังไม่จบเลย


ไกล๊ ไกล


มองออกไปข้างนอกกำแพง


ว่าวยาวๆ ตอนแรกนึกว่าเค้าขายทั้งหางเลย แต่ปรากฎว่า จริงๆ อันนึง มีประมาณแค่ว่าวห้าตัว แล้วซื้อมาหลายๆอันมาผูกเอาเองให้ยาวๆ


กำแพง .. รถทัวร์เพียบ แต่เป็นของมหาลัยก็สามคันแล้ว


ถ่ายกับป้ายห้ามขุด เอ้ย !! กำลังก่อสร้าง เค้าทำเป็นป้ายไม้แบบหนักมาก สวยดีค่ะ


แล้วมาแกะสลักชื่อบนแท่งหินกัน ไว้ปั๊มส่งการบ้าน เหอๆ   ทำมาอันละประมาณสามสิบหยวน เคยถามในเซี่ยงไฮ้บอก ร้อยแปดสิบ  

จากนั้น ก็เข้าที่พักค่ะ

ที่พัก คงจะสามดาว แต่เห็นแปะป้ายราคาวอร์กอินไว้ ประมาณ สามร้อยกว่าหยวน    


ที่พักดีใช้ได้เลยค่ะ สะดวกสะดาย เสียที่ .. อาหารไม่อร่อย เลย  


จานนี้พอใช้ได้ แต่แย่ตรงที่เป็นปลา และก้างเยอะมาก


ไข่ผัดมะเขือเทศ ของตาย ..


กระดูกหมูผัดหอมใหญ่และพริกหยวก ย้ำคะ ว่ากระดูก


ซุปวุ้นแส้นและลูกชิ้นแป้ง


ผัดแตงกวา


ผัดมันฝรั่ง ตอนแรกนึกว่าแห้ว  


ข้าวผัดเติมได้ไม่อั้น (เฉพาะจานนี้เท่านั้น)


เต้าหู้ผัด จานนี้พอทานได้ สังเกตุ มีหมั่นโถวอีกแล้วค่า



วันแรกจบแล้วค่ะ โอย ยาวแน่ๆ
ขออภัยไซค์รูปไม่เท่ากันเพราะเพิ่งจะรู้สึกว่ามันเล็กไปหน่อย ใช้โฮสอัพเอาน่ะค่ะ


วันต่อไป ปิงม๋าหย่ง สุสานจิ๋นซีค่า

วันที่ 3


อาหารเช้าไม่ขอเอ่ยถึง เพราะทานอะไรไม่ได้เลย เป็นน้ำเต้าหู้ จืดมาก ซาลาเปาแป้งเยอะ และไข่ตุ๋น ข้าวต้ม เครื่องต่างๆ
ตอนแรกลงมาเห็น เย้ อาหารเยอะ น่าจะทานได้มั้ง เจอเข้าไป ทานม่ายด๊ายยยยยยย  


ทานข้าวเช้ากันเสร็จ ก็นั่งรถไปที่สุสานจิ๋นซีฮ่องเต้ค่ะ ซึ่งสุสานนี้ค้นพบโดยชาวนา ที่ไปหาน้ำ แล้วบังเอิญขุดเจอค่ะ แต่เรื่องมันน่าเศร้าที่ จริงๆแล้วมีชาวนาเจ็ดคนที่ขุดเจอ พอขุดเจอปั๊ป ก็โดนทางการจีนไล่่ที่ออกไป (จริงๆแล้วตรงนั้นแต่ก่อนเป็นหมู่บ้าน) ปัจจุบัน คงเหลือชาวนาอยู่แค่คนเดียว ไว้คอยให้นักท่องเที่ยวดู ที่เหลือ เสียน่าจะชีวิตหมดแล้ว (ซึ่งบางคน ก็ฆ่าตัวตายเพราะไม่มีที่อยุ่อาศัยไม่มีข้าวกิน) อันนี้เพื่อนบอกค่ะ เค้าเซิจเจอในเวป



ทางเข้าข้างหน้าเป็นรูปจิ๋นซีฮ่องเต้ จัรพรรดิ์องค์แรกของประเทศจีน


เหล่าชือกับป้ายทางเข้า


หน้าตาบัตรค่ะ บัตรเป็นกระดาษบัตร ดีมากๆเลยอะ ท่าทางจะได้สปอนเซอร์จากบราเทอ (ข้างหลังเค้าโฆษณาอยู่)


ไกด์ อันนี้จ้างเพิ่มค่ะ แอบแพงด้วยการคิด คนละ !! 15 หยวน แต่พูดภาษากิดได้ พลอยตามกลุ่มนี้ไปค่ะ เพราะภาษาจีนไม่แข็งแรง หุหุ


บรรยากาศรอบๆค่ะ กว้างเหมือนกัน


แรกสุดเข้าพิพิธภัณฑ์ กันก่อนเลยค่ะ ไม่แน่ใจว่าของข้างในเนี่ย มันเป็นของจำลองหรือของจริงเลย


รถม้าค่ะ


ที่ใส่ร่มมหัศจรรย์ ปรับได้ตามเวลาขณะนั้น หุหุ แบบว่า เที่ยงอาทิตตรงหัว ร่มก็ปรับตรงได้ บ่ายๆ ก็ปรับเอนๆ


เข้ามากันสุสานค่ะ



ใหญ่ มากกกกกก บรรยากาศ ค่อนข้างอับชื้นหน่อยๆ คงเพราะต้องปรับอุณภูมิให้พอเหมาะ


ไม่มีคนไหน ไม่มีหนวด .. เท่าขนาดจริง แม้แต่ใต้พื้นรองเท้า ยังมีดอก


ถ่าย มั่ง


อีกมุมนึง


คนนี้สงสัยยืนนานจนเป็นลม


เด่วมาต่อนะคะ เวบฝากรูปเป็นอะไรไม่รู้  

ต่อๆ ค่ะ


อันนี้รู้สึกจะเป็นอีกสุสานนึง ซึงเป็นสุสานของพวกระดับเบ้งๆ กัน

ส่วนอีกสุสานนึง รู้สึกว่าจะขุดออกมาไม่ได้เนื่องจากลงสีไว้ พอขุดออกมาปุ๊ป สีจะหาย ตอนนี้ยังไม่มีวิธีเก็บรักษาสีไว้ เลยไม่ได้ขุดออกมา
(ขอโทษนะคะข้อมูลไม่ค่อยแน่น คนเยอะ ตามไกด์ไม่ค่อยทัน)


คั่นด้วยรูปต้นไม้ ในบริเวณข้างนอก

เดินเรื่อยๆ ก็จะเป็นหุ่นที่ขุดออกมา ใส่ตู้โชว์ไว้เพื่อให้เห็นรายละเอียดกันชัดๆ แต่คุณเพื่อนดันถ่ายไม่ค่อยชัด ขออภัยค่ะ






จบละค่ะ ปิงม๋าหย่ง
มีหนังสือขายด้วย ร้อยยี่สิบหยวนพร้อมลายเซ็นชาวนา

แล้วไปต่อกันที่ อุทยานหรือน้ำพุร้อนหัวชิงฉือ ซึ่งเป็นที่รู้จักกันมานานกว่า 3,000 ปี ชมความงดงามของบ่ออาบน้ำซึ่งในอดีตเป็นที่อาบน้ำของนางหยางกุ้ยเฟย นางสนมผู้มีชื่อเสียงโด่งดังเป็นอย่างยิ่งในสมัยราชวงศ์ถัง ซึ่งเดิมสร้างขึ้นในสมัยราชวงศ์ฉิน ที่เชิงเขาลี้ซาน ภายหลังสมัยราชวงศ์ถัง พระเจ้าถังเสียนจงกับนางสนมเอกหยางกุ้ยเฟยมาพักผ่อนทุกปีจนเป็นที่กล่าวขาน ของบุคคลทั่วไป ภายในประกอบด้วยบ่อน้ำร้อนและสระอาบน้ำของหยางกุ้ยเฟย นอกจากนั้นยังมีห้องโถงอีก 5 ห้อง และเมื่อปี ค.ศ. 1938 ยังถูกใช้เป็นที่ทำการชั่วคราวของเจียงไคเช็ก ซึ่งถูกนายพลจากเสียเหลียงและหยางหู่เฉินกักตัว พร้อมทั้งบีบบังคับให้เซ็นสัญญาต่อต้านญี่ปุ่นกับคอมมิวนิสต์

ข้อมูลจากเวบค่ะ

อาหารเที่ยง อาหารเยอะมากกกก แต่ก็ทานไม่ได้มากตามเคย ซึ่งอาหารจีน จะปิดท้ายด้วยซุปค่ะ รูปไม่ชัดค่ะ เพื่อนถ่าย(ไม่เข้าใจมันเลย )


ป้ายค่ะ


หน้าทางเข้า


หลังจากผ่านประตูทางเข้า โอ้วว


ตรงนี้ตอนกลางคืนมีการแสดงค่ะ แต่พลอยไม่ได้ดู


พรีเซนเตอร์เจ้าประจำ คนญี่ปุ่นค่ะ


อันนี้ก็พรีเซนเตอร์เจ้าประจำ คนไทยค่ะ หุหุ


แผนที่ภายในค่ะ


สงสัยจะเปนนางสนมหยางกุ้ยเฟย


บ่อแรกเลยค่ะ สงสัยจะเปนบ่อของสนมเอก และตามธรรมเนียมของคนจีน โยนเหรียญค่า


อันนี้ รู้สึกจะเป็นบ่อสนมรองๆ


ตาน้ำ


บรรยากาศรอบๆ


เสาแดงข้างบนน้ำเงิน ลงตัวได้สวยค่ะ



ถ่ายรูปนี้ปุ๊ป รีบวิ่งขึ้นรถเลยค่ะ เหล่าชือเรียกแล้ว
วันนั้นอากาศร้อนมากค่ะ ซีอานจะร้อนกว่าเซี่ยงไฮ้เยอะ เวลาไปเที่ยว อย่าลืมดูพยากรณ์อากาศกันนะคะ  

มาต่อกันที่ "บ้านโพธิ์" เป็นที่พบหมู่บ้านโบราณของซีอาน ข้างในมีหลุมที่ขุดพบ และแบบจำลองบ้าน









หลังจากนั้นพาไปทานอาหารเย็นตรงใจกลางเมือง ที่เป็นที่ตั้งของหอกลอง แต่ไม่ได้เข้าไปในหอกลอง

อาหารเย็นอร่อยมากกกกก เหล่าชือมาตามโต๊ะ แล้วมาคัมปายยยยย ขำมาก ไม่เคยเจอเหล่าชือ มาคัมปายกับนักเรียน


เข่งสู๊งสูงง


ออเดิร์ฟ จริงๆเยอะกว่านี้ค่ะ(เยอรมัน รัสเซีย อีกคนไม่รู้)





ละๆ นะคะ มันเยอะมากๆ

อันนี้เป็นหม้อไฟ ไฮโซมากกกกกก


ชื่อร้านค่ะ


Starbuck ดีใจ รีบไปซื้อมัฟฟินมาเก็บไว้เป็นอาหารเช้า
จากนั้นก็เข้าโรงแรม พักผ่อน พรุ่งนี้เช้า เค้าให้เป็นฟรีเดย์ ไปเที่ยวกันเอง แต่ตอนบ่าย ทางมหาลัยจัดให้แต่ต้องจ่ายเพิ่มอีก ร้อยกว่าหยวน เพื่อไปเมืองจำลองราชวงค์ถัง

วันที่ 4 Free day
ตกลงกันกับเพื่อนชาวญี่ปุ่น ว่าเราจะไปเดินเที่ยวเล่นกันในเมืองนี้ กางแผนที่เดินมั่วๆไป หลงก็นั่งแท็กซี่กลับโรงแรม

วันนั้นฝนตกนิดหน่อยดีที่พกร่มไปด้วย


แล้วเราก็พบเด็กผ่าก้นนนนนนนนนน  รู้สึกว่าข้างหน้าก็ผ่า มีคนเคยบอกว่าไม่ใช่แค่สะดวกอย่างเดียว แต่เป็นการโชว์ด้วยว่าเค้าได้ลูกชาย หุหุ  


อันนี้พยายามปีนกำแพงอยู่ค่ะ


มีคนเคยบอกว่า ถ้าอยากรู้ว่าเมืองนั้นมีเรื่องราวเป็นยังไง ให้ไปตลาด แล้วเราก็เดินมาเจอตลาดโดยบังเอิญ วิ่งเข้าใส่เลย (ฝนตก)


ผักเมืองจีน ใหญ่อวบจริงๆ


มะเขือเทศ


แบกะดินจริงๆ


ร้านขายของแห้ง และเครื่องบดพริก (ชอบมาก)


เดินมาเจอ ร้านขายขนม ไทย !! งงค่ะ ขนมอะไรหว่า ไม่เคยเห็น แล้วบอกว่าเป็นขนมไทยได้ไง


ซูมๆ  นึกออกกันมั้ยคะ ว่าขนมอะไร

พลอยนึกไม่ออกเลยซื้อมาลองชิม ก็ยังนึกไม่ออกอยู่ดี กินไปกินมา อ้อ ขนมไข่ !! คนจีนซื้อกันที สิบอันเลยอะ


ลุงขายข้าวหมาก


แตงโมโต๊ โต ตอนนี้ (เดือนเจ็ด) แตงโมถูกมาก จินนึง หนึ่งหยวนห้าเหมา (หนึ่งจิน เท่ากับครึ่ง กิโล) คนขายมีการบอกว่า "ปู้เถียน ปู้เย่าเฉียน"  ("ไม่หวานไม่เอาตังค์) หุหุ แต่มันหวานอร่อยมากก ก็ต้องเสียตังค์ให้คนขายซะ


ป้ายเด็กหนีตามกัน เอ้ย ป้ายเขตโรงเรียน


จราจร ทำงานกลางสี่แยก มีแท่นให้ยืนด้วย ฝนตก ก็มีร่ม


แม้แต่คุณทหาร ยังต้องมี GPS !!

จากนั้นไปเดินต่อกันที่ ถนนมุสลิม เดี๋ยวมาต่อนะคะ ปัจจุบัน ตีสี่ละค่า นอนละๆ