ต้นสน 9 มังกร ซึ่งมีอายุมากกว่า 500 ปี มีลวดลายที่เปลือกไม้คล้ายกับมังกรหลายๆตัวซ้อนทับกันอยู่

มีคำอธิบายไว้ด้วย

กำลังเดินผ่านประตู มองเห็นตำหนักฉีเหนียนเตี้ยน อยู่เบื้องหลังประตูเบื้องหน้า

ระยะทางเดินค่อนข้างไกลพอสมควร

ตําหนักฉีเหนียนเตี้ยนหรือหอฟ้าเทียนถาน เริ่มก่อสร้างเมื่อ ค.ศ. ๑๔๒๐ ห่างจากปัจจุบัน ๕๐๐ กว่าปี เป็นรูปทรงกลมหลังคา ๓ ชั้น มุงด้วยกระเบื้องเคลือบสีนํ้าเงิน ไม่มีขื่อและอกไก่ อาศัยเสาไม้ ๒๔ ต้น เป็นโครงยึดไว้ซึ่งได้ชื่อว่า "ตําหนักไม่มีขื่อ" ภายในตําหนักมีภาพวาดสีประณีตงดงาม บนเพดานวาดเป็นรูปมังกรและหงส์

ที่หอฟ้าเทียนถานนี้ จะเป็นจุดที่ใช้ในพิธีกรรมบูชา ฟ้า ดิน ตั้งอยู่บน ลานหินอ่อนซ้อนกัน 3 ชั้น ซึ่งจะหมายถึง โลกของ มนุษย์ สวรรค์ และ โลก อมตะ ภายในนั้นจะมีภาพเขียนของ สวยงาม แต่ไม่เปิดให้เราเข้าชม ทำได้เพียงแต่ มองรูปที่นำมาโชว์ไว้เท่านั้น นอกจากนั้น ยังมีสัญลักษณ์ ขนาดใหญ่ที่เกี่ยวข้องกับ ระบบสุริยะ เช่น ฤดูกาลทั้ง 4 ฤดู เดือนทั้ง 12 เดือน และ ช่วงเวลา 12 ช่วง ในแต่ละวัน อีกด้วย

เด็กนักเรียนจากฮ่องกง เดินทางมาทัศนศึกษาที่ปักกิ่งด้วย

หอฟ้าเทียนถาน ได้รับการยกย่องให้เป็นมรดกโลกทางวัฒนธรรมจากยูเนสโก และเป็นสัญลักษณ์แทนความเป็นศูนย์กลางของจีนในพิภพนี้ ก่อสร้างขึ้นด้วยสถาปัตยกรรมที่สง่างาม มีความสูง 38 เมตร และมีเส้นผ่าศูนย์กลางกว้าง 30 เมตร ถูกสร้างขึ้นในปีค.ศ.1420 ช่วงเวลาเดียวกันกับพระราชวังต้องห้าม และใช้เวลาก่อสร้างถึง 14 ปี

ภาพแกะสลักหินอ่อนบริเวณบันไดทางขึ้น แบ่งชั้นตามความสำคัญด้วยรูปของสัตว์และธรรมชาติ จากภูเขา หงส์ และมังกร

เย็นแล้ว ได้เวลาที่เราจะต้องอำลาจากหอฟ้าเทียนถานเสียที

ช่วงหัวค่ำ คณะของเรายังมีโปรแกรมไปชมกายกรรมปักกิ่งอีกด้วย ภาพอาจจะดูไม่ค่อยดีนัก เนื่องจากข้อจำกัดของกล้องคอมแพคแค่ 5 ล้านพิกเซล

การแสดงค่อนข้างดีพอสมควร เรียกความสนใจจากผู้ชมได้มาก

การแสดงวันหนึ่งมีหลายรอบ แต่ละรอบมีผู้คนซึ่งส่วนใหญ่เป็นกรุ๊ปทัวร์เต็มทุกที่นั่ง

สวยงามทุกชุด

เด็กสาวกำลังผาดโผนอยู่กลางอากาศ

ทุกฉากทุกตอนน่าตื่นตาตื่นใจทั้งสิ้น

ฉากจบของกายกรรมปักกิ่ง หลังจากนี้คณะของเราก็ไปรับประทานอาหารค่ำ แล้วเข้าสู่ที่พักเสียที นี่ขนาดวันแรกนะเนี่ยะ ลงจากเครื่องมาก็เที่ยวเลย คงจะนอนหลับสนิทกันคืนนี้

เช้าวันรุ่งขึ้น อากาศค่อนข้างเย็นกว่าเมื่อวาน หลังอาหารเช้าแล้ว ออกมาเดินเล่นชมบรรยากาศรอบๆโรงแรม

07.00 น.ของจีน เมืองไทยเพิ่งจะหกโมงเช้าเท่านั้น

โรงแรมที่เราพักเป็นโรงแรมเล็กๆน่ารัก ระดับ 3 ดาว

มองเห็นห้องอาหารของโรงแรม ที่เราต้องรับประทานอาหารเช้าที่นี่ทุกวัน

ได้เวลาที่จะออกเดินทางไปท่องเที่ยวในวันที่สองกันแล้ว

พาหนะของเราทั้งสองคัน จอดรอเตรียมพร้อม

โปรแกรมแรกของเช้าวันนี้ คือการเดินทางไปชมพระราชวังฤดูร้อนอวี้เหอหยวน

เช้านี้อากาศค่อนข้างเย็นกว่าเมื่อวาน จะเห็นนักท่องเที่ยวใส่เสื้อกันหนาวกันเป็นส่วนใหญ่

การเข้าชม ต้องเสียค่าผ่านประตูเช่นเดียวกับสถานที่ท่องเที่ยวในจีนทุกแห่ง แต่คณะของเราไม่ต้องเสีย เพราะบริษัททัวร์ต้องจ่ายให้อยู่แล้ว

ผ่านประตูเข้าสู่เขตพระราชวังฤดูร้อน

พระราชวังฤดูร้อน ซึ่งเป็นอุทยานที่ใหญ่ที่สุดของจีน ได้รับการประกาศให้เป็นมรดกโลก จากUNESCO เช่นเดียวกับแหล่งท่องเที่ยวหลายๆแห่งของจีนที่ผ่านมา

พระราชวังฤดูร้อนแห่งนี้ สร้างขึ้นประมาณ ๘๐๐ ปีแล้วสมัยราชวงศ์จิ๋น แต่ผู้ที่ทำให้สิ่งก่อสร้างในนี้สวยงามเป็นที่เลื่องลือ ก็คือพระนางซูสีไทเฮาแห่งราชวงศ์ชิง อันเป็นราชวงศ์สุดท้ายของจีน ชื่อเดิมมีเปลี่ยนกันไปหลายชื่อ แต่พระนางตั้งชื่อให้ใหม่ว่า อี้เหอหยวน แปลว่าอุทยานเพื่อพลานามัยอันผสมกลมกลืนกันได้ด้วยดี

กิเลน สัตว์ในตำนานของจีน

ต้นไม้รูปร่างสวยๆกำลังออกดอกสีชมพู

ถึงดอกจะเล็ก แต่ก็สวยงาม