เป็น review ดองเค็มนะคับ  เนื่องจากไปมาปีที่แล้ว เพิ่งจะมีเวลามาทำ review ให้ดูกัน

ที่ตั้งชื่อเป็นมหาราชาทริปเพราะเป็นทริปที่ค่อนข้างเน้นความสะดวก ดูแลแบบราชา และเลือกที่เที่ยว ที่นอน ที่กิน แบบ 5 ดาวทั้งสิ้น   (แต่ 5 ดาวแบบอินเดียนะ เอามาเทียบกับบ้านเราไม่ได้เลย)  

ช่วงแรกขอรีวิวแบบไม่มีข้อมูลก่อนแล้วกันนะคับ เพราะยังหาเอกสารไม่เจอ ขอเน้นโชว์รูปก่อนแล้วกัน

สิ่งที่ผมรู้สึกได้หลังจากที่กลับจาก trip นี้ก็คือ อินเดียเป็นประเทศที่มั่งคั่งไปด้วยสิ่งก่อสร้างและอารยธรรมโบราณจริงๆ  ทุกวัง ทุกปราสาทที่ไปล้วนใหญ่โต โอ่อ่า และเต็มไปด้วยงานศิลปะที่ต้องยกนิ้วให้คับ

เครื่องลง นิวเดลี ตอนค่ำครับ อากาศหนาวมาก ราวๆเดือน พ.ย. คงสัก 12 - 13 องศา คือไม่คิดว่าจะหนาวขนาดนี้  คืนแรกไปถึงก็พักกันที่นี่ก่อนครับ

เช้ารุ่งขึ้นเริ่มเดินทางไปชัยปุระเลย  แต่ก่อนนั้นแวะไปดูประตูชัยก่อน  เผอิญหารูปประตูชัยไม่เจอ เห็นมีโดมแบบอินเดียอยู่ข้างๆ เลยขอโชว์รูปนี้ก่อน

ระหว่างทางก็แวะไปเยี่ยมชมพระราชวังชาโมด ที่เมืองชาโมดก่อน  วังนี้ตั้งอยู่บนเขาครับแต่รถบัสขึ้นไปได้แม้ทางจะแคบไปนิด เป็นวังแบบราชสถานที่สวยมากๆเลย

เดินข้างมีบันไดสร้างขึ้นไปบนเขา สงสัยเป็นทางขึ้นไปชมวิว

พอดีมีสาวอินเดียเดินลงมาพอดี ท่าทางแช่มช้อยเชียว เลยเก็บภาพไว้หน่อย

กำแพงวังชั้นนอกคับ ประตูนี้เป็นด่านแรกอีกนับสิบประตูที่ต้องผ่านเข้าไป

เข้าไปจะเห็นตึกใหญ่ซึ่งก็เป็นเพียงกำแพงอีกชั้นนึง ต้องเดินผ่านตึกนี้เข้าไปอีก

ขึ้นบันได แล้วผ่านประตูเข้าไปเลยคับ

เข้าไปจะเป็นลานโล่งที่มีห้องโดยรอบแบบนี้

ว่าแล้วก็ผ่านซุ้มประตูดอกไม้เข้าไปอีก สวยแต่เริ่มเหนื่อย

ถ้าเมื่อยก็มีมุมให้นั่งพัก สวยสุดๆ

ถ้าหิว ก็มีคนมาคอยรับออเดอร์พร้อมสับ

พอเดินลดเลี้ยวเคี้ยวคด  ปีนป่ายกันหลายชั้นพอสมควรก็จะพบว่าตัวเองมาอยู่จุดบนสุดของตึกแล้ว แต่ยังไม่ถึงจุดหมายคับ ต้องเดินลงไปอีกเพื่อไปห้องอาหารคับ

อาหารมื้อเที่ยงคับ

ก่อนกลับถ่ายมุมสวยๆไว้อีกสักรูป

ระหว่างทางลงขากลับก็จะผ่านบ้านของชาวบ้านตาดำๆ  จะเห็นว่าต่างจากสิ่งที่เห็นเมื่อกี้ฟ้ากับเหว

โรงเรียนคับ  

ว่าแล้วก็หลับยาว มาถึงชัยปุระเอาตอนบ่ายแก่ๆ  

เมืองนี้ได้รับการขนานนามว่าเมืองสีชมพูคับ เพราะเมื่อตอนที่อินเดียเป็นเมืองขึ้น มหาราชารามสิงห์ ได้มีมกุฎราชกุมารของอังกฤษซึ่งต่อมาคือพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 7 เสด็จมาตรวจราชการ มหาราชาต้องการเอาใจและทำให้เมืองสวยงาม จึงสั่งทาสีทั้งเมืองเป็นสีชมพู (แต่ดูยังไงก็สีแดง)

อีกรูปคับ

พระราชวังสายลมอันเลืองชื่อ

ในสมัยโบราณบริเวณด้านหน้าจะเป็นตลาด  เหล่านางสนมที่ทั้งชีวิตไม่เคยออกไปด้านนอกก็จะใช้หน้าต่างพวกนี้ดูชีวิตของผู้คนในตลาด

ภาพยืนยันว่าไปอินเดียจริง

เสร็จธุระจากตัวเมืองก็ออกนอกเมืองไปชมพระราชวังต่อไป ที่พระราชวังแอมเบอร์  สร้างขึ้นโดยมหาราชาแมนสิงห์ในปี 1592 และเสร็จสิ้นในสมัยมหาราชาใจสิงห์   ต้องขึ้นช้างขึ้นไปนะคับ เพราะอยู่บนเขา

เห็นจุดหมายอยู่บนยอดเขาไกลๆ

ขึ้นช้างตรงนี้

หวาดเสียวแต่ได้บรรยากาศ

ถึงประตูวังแล้ว

เข้าไปด้านในก็...เฮ้อ ต้องปีนขึ้นไปอีกแล้วตู  ทำไมชอบสร้างวังบนภูเขานัก(วะ)

หันลงมามองวิวด้านล่างหน่อย

ขึ้นมาถึงก็เจอท้องพระโรงด้านนอกก่อนเลย สวยและยิ่งใหญ่เหมือนเคย เป็นสถาปัตยกรรมแบบราชปุต

ทุกซุ้มประตูและหน้าต่างเขียนสีกันวิจิตร วิศมาหรามาก

หน้าต่างก็แกะสลักซะ แบบว่า...พูดไม่ถูกเลย

เขตพระราชทานชั้นใน

จริงๆผู้หญิงที่มีสิทธิยืนมุมนี้ต้องเป็นนางสนมชั้นสูงเท่านั้น แต่ในภาพเธอคือคนงานที่มาซ่อมแซมพระราชวัง  จะสังเกตุว่ามีผู้หญิงใส่สาหรี่มาทำงานแบกหามเยอะมาก

บ่อนี้สำหรับให้นางสนมลงอาบ  สิ่งที่ต้องชื่นชมสำหรับวังนี้คือระบบการส่งน้ำ  เพราะวังอยู่บนเขา และสร้างสูงขึ้นไปเรื่อยๆ แต่มีระบบท่อส่งน้ำที่ไปถึงทุกจุด   ยอดอัจฉริยะจริงๆ

หนึ่งในหอคอยที่มีให้เห็นเยอะมาก  และสร้างในรุปแบบต่างๆกัน

ยอดโดมด้านบนสุดของวังที่สามารถให้บรรดานางสนมมองลงมาชมวิวด้านล่าง

รู้สึกบริเวณนี้จะเรียกว่าห้องกระจก  จริงๆแล้วมันไม่ได้ทำด้วยกระจก แต่ทั้งผนัง เพดาน และทุกจุดจะประดับด้วยเพรชนิลจินดา เพราะเมืองชัยปุระขึ้นชื่อเรื่องทับทิม ก็เลยมั่งคั่งไปด้วยอัญมณี  ว่ากันว่าในสมัยที่ผนัง เพดานทุกด้านยังมีเพชรนิลจินดาอยู่ เวลาจุดเทียนขึ้นมามันจะสะท้องเป็นแสงสีต่างๆ สวยงามมาก  แต่ก่อนที่อังกฤษจะคืนเอกราชให้อินเดีย ก็ส่งทหารมาเงะออกไปจนไม่มีอะไรเหลือ  น่าเศร้าจัง

ลองจินตนาการดูว่าถ้ายังมีเพชร+ทับทิมประดับอยู่ คงอลังการมาก

ขนาดไม่มีเพชรอะไรเลยก็ยังสวย

เดินลงมาด้านล่าง เจอหญิงแกร่งอีกแล้ว  งงเหมือนกันว่ามีแต่ผู้หญิงมาแบกของ

อืม เนสกาแฟ + คนขาย แฝงตัวได้เนียนกับพื้นที่มาก

ปิดท้ายพระราชวังนี้ด้วยภาพนี้ครับ  

แล้วค่อยมาต่ออีกทีนะครับเพราะยังไปอีกหลายวัง กว่าจะถึงทัชมาฮาล