ไปดูหนังมาเรื่อง "สบายดี หลวงพระบาง" ในหนังก็เห็นภาพต่าง ๆ ที่เคยไปเยี่ยมเยือนมา กลับมาก็เลยเอารูปเก่าขึ้นมาดู ดูกี่ทีก็ชอบเมืองลาว ยังไงก็ต้องหาทางไปอีกจนได้ เมืองเค้าสงบเงียบราวกับใครไปหยุดเวลาเค้าไว้ อยู่กรุงเทพฯ เหมือนขับรถ 120 กม/ชม ไปเมืองปากเซมาเหมือนกับขับรถที่ 20 กม/ชม ชีวิตมีความสุขขึ้นอีกเยอะเลยครับ

ทริปนี้ก็ไปมาเมื่อเดือนกุมภาพันธ์ เป็นทริปที่ค่อนข้างยาวและเหนื่อย แต่ก็เป็นทริปที่สนุกที่สุดในรอบหลายปีนี้เลยครับ มีสมาชิกกันแค่สี่คน ต่างคนต่างทำงานหนักกันมาก็เอาละลางานสักอาทิตย์นึงเลย ยาวไปเลย ขับรถไปจากกรุงเทพฯเลยหละ มีสี่คนแปดมือแปดเท้าผลัดกันขับไม่เป็นไรน่ะ แต่สุดท้ายจนจบแล้วมีคนขับแค่สองคนคือผมกับเพื่อนผู้ชายอีกคน ก็เมื่อยกันเลย

วันแรก : กรุงเทพฯ -สระบุรี
เริ่มออกจากกรุงเทพฯ ค่ำ ๆ หลังเลิกงาน เติมน้ำมันเต็มถังแล้วก็ มุึ่่งหน้าไปนอนที่สระบุรี (ศุภาลัย ป่าสักรีสอร์ท) ก่อน 1 คืน ทำไมต้องนอนที่นี่เหรอ ก็เพราะว่าได้ที่พักฟรีมาน่ะสิครับ แล้วก็ไม่เหนื่อยจนเกินไปถ้าวันรุ่งขึ้นจะขับยาว ๆ

วันสอง : สระบุรี-อุบลราชธานี-ปากเซ
วันนี้เป็นวันทรหดขับกันยาวเลยตั้งแต่เช้ายันเย็น ออกจากสระบุรีก็ไปที่เขื่อนลำตะคองไปชมวิวแล้วก็กินกาแฟกันก่อน

หลังจากได้กาแฟแล้วก็ขับกันยาวเลย ไปถึงอุบลฯ ก็ขับต่อไปช่องเม็กชายแดนไทยลาวแล้วก็เอารถไปเก็บไว้ที่นั่น แล้วก็เดินข้ามแดนไปยังฝั่งลาว ระหว่างเดินข้ามแดนไปก็เริ่มเห็นภาพอดีตกาลละ ดูสิบล้อสิครับ คันนี้อายุไม่ต่ำกว่า 20 ปีเลยนะ มันยังวิ่งได้อยู่

หรือจะขึ้นรถทัวร์ข้ามชาติก็ได้ครับ วิ่งระหว่าง อุบลฯ-ปากเซ แต่คันนี้เป็นรถลาววิ่ง ปากเซ-อุบลฯ

ข้ามฝั่งมาแล้วก็จะเจอป้ายต้อนรับ

สาธารณรัฐ ประชาธิปไตย ประชาชนลาว
ลาวแขวงจำปาสัก ยินดีต้อนรับ
อุปถ้มป์โดยกระทรวงการค้าต่างประเทศลาว

ก็อ่านได้แค่นี้แหละครับ อยู่สองสามวันก็พอคุ้นๆ ตาอ่านภาษาลาวแบบเดาๆ ได้

แ้ล้วก็มุ่งหน้าเข้าโรงแรมก่อนครับ หาที่นอนก่อน ก็ไปพักที่โรงแรมแสงอรุณ โรงแรมดีราคาไม่แพง

ห้องพักเค้าก็สะอาดมาก ดูดีเหมือนฝั่งไทยเลย คืนนึง 600 หรือ 800 บาทนี่แหละ

แล้วก็ได้เวลาหิว หิว หิว ไปกิน สิ้นดาด กัน มันคืออะไรเหรอ มันคือหมูกะทะไง

นี่ไง หมูกะทะลาว

ลืมบอกไปนิดนึง ว่าเราจอดรถไว้ที่ช่องเม็ก (บ้านญาติเพื่อน) แล้วก็เดินข้ามไปฝั่งลาว แล้วก็มีญาติเพื่อนเอากระบะมารับไปเที่ยวในลาว ปากเซ กันต่อน่ะครับ รถที่ปากเซขับพวงมาลัยซ้ายกัน ไม่เหมือนบ้านเรา วิ่งก็คนละฝั่งกับเรา ถ้าเราขับรถเราข้ามไปเอง ไม่สะดวกครับ ที่สำคัญถนนจะทำให้รถเราเสียหายง่ายครับ เพราะลาดยางไม่ตลอด มีลูกรังด้วย

หลังจากอิ่มหนำสำราญกันแล้วก็ ไปงานวัดกันครับ

มีชิงช้า ม้าหมุน รถบั๊มเหมือนเรา

มีแผงขาย CD MP3 ด้วย

ลืมไป ค่าอาหารมื้อตะกี้ สองแสน ครับ สองแสนกีบน่ะ จำไม่ได้ละว่าเท่าไรบาท

มาดูงานวัดกันต่อ

รถบั๊มครับพี่น้อง

เที่ยวงานวัดนี้ปลอดภัยแน่นอนครับ มีทหารมาคอยดูแลด้วย

เที่ยวงานวัดเสร็จแล้วก็ไปดูสถานเต้นรำกันหน่อยนะ

หลังจากสถานเต้นรำก็ไปดู เธค เค้ากันหน่อย

ผมว่าแอร์เค้าคงเย็นไม่พอ เลยต้องเปิดพัดลมช่วย (สังเกตด้านซ้ายบน)

ก็จบวันที่สองของทริปเท่านี้ก่อนนะครับ (จะต้องไปทำงานละ) แล้วจะมาโพสต์วันต่อๆ ไปให้ดูอีกครับ ยังอีกหลายวัน ไป มหานที สี่พันดอน, น้ำตก หลี่ผี, ไปดูหมี ในเมือง, ตลาดเช้าเมืองปากเซ, วิถีชีวิตคนลาว

รอดูต่อครับ

มาดูกันต่อครับ
วันสาม : ปากเซ-คอนพะเพ็ง-หลี่ผี
วันนี้แต่เช้าก็ออกไปเที่ยว "คอนพะเพ็ง หรือ มหานทีสี่พันดอน" ก็เป็นแก่งเยอะมาก น้ำเยอะไหลแรง ลองดูรูปครับ

คอนพะเพ็ง

ออกจากคอนพะเพ็งแล้วก็นั่งรถไปอีกเพื่อไปลงเรือไปดูน้ำตกหลี่ผี

เรือน้อยที่จะพาเราไปชมธรรมชาติ ชีวิตผู้คนที่สดใสยิ้มแย้ม บริสุทธิ์ใจ

เจอเด็กน้อยที่ท่าเรือ รอยยิ้มสุดจะซึงใจใสซื่อ เลยเก็บใส่กล้องกลับมา

สักพักเด็กน้อยก็วิ่งไปพายเรือ

แล้วเด็กน้อยคนหนึ่งก็ลงไปอยู่ในน้ำ (ได้อย่างไร ใครผลัก หรือ โดดเอง)

ชีวิตคนลาวกับสายน้ำ

น้ำกับคน

น้ำกับสัตว์

แล้วเรือก็มาถึงท่าเรือ เจอโรงเรียนเล็ก ๆ

แล้วก็ความเจริญเริ่มมาแล้ว รีสอร์ทไง แต่ยังดีที่ไม่ใช่โรงแรม

แล้วก็มาถึงน้ำตกหลี่ผี

พอดีเดือนที่ไปน้ำตกมีน้ำน้อย เพราะว่าเข้าหน้าแล้งแล้ว

น้ำตกหลี่ผีที่ไปชมมา ไม่ค่อยประทับใจเท่าไร เพราะว่าเป็นช่วงที่น้ำน้อย แล้วก็อากาศร้อน ถ้ามาตรงเวลาหน้าน้ำคงจะสวยกว่านี้อีกเยอะ แต่ทว่าได้บรรยากาศการล่องเรือก็ประทับใจ คุ้มค่าแล้วล่ะ

ออกจากน้ำตกก็นั่งเรือกลับมาที่ฝั่งก็เจอภาพที่ชอบมากอีกภาพนึง

ผมว่าภาพนี้คงเป็นภาพที่เดินเร็วที่สุดในชีวิตคนลาวแล้วล่ะ (ก็ชีวิตติดกับเครื่องยนต์ แล้วพระท่านก็ต้องขับเรือเอง แถมแจวด้วย)