แล้วก็ความเจริญเริ่มมาแล้ว รีสอร์ทไง แต่ยังดีที่ไม่ใช่โรงแรม

แล้วก็มาถึงน้ำตกหลี่ผี

พอดีเดือนที่ไปน้ำตกมีน้ำน้อย เพราะว่าเข้าหน้าแล้งแล้ว

น้ำตกหลี่ผีที่ไปชมมา ไม่ค่อยประทับใจเท่าไร เพราะว่าเป็นช่วงที่น้ำน้อย แล้วก็อากาศร้อน ถ้ามาตรงเวลาหน้าน้ำคงจะสวยกว่านี้อีกเยอะ แต่ทว่าได้บรรยากาศการล่องเรือก็ประทับใจ คุ้มค่าแล้วล่ะ

ออกจากน้ำตกก็นั่งเรือกลับมาที่ฝั่งก็เจอภาพที่ชอบมากอีกภาพนึง

ผมว่าภาพนี้คงเป็นภาพที่เดินเร็วที่สุดในชีวิตคนลาวแล้วล่ะ (ก็ชีวิตติดกับเครื่องยนต์ แล้วพระท่านก็ต้องขับเรือเอง แถมแจวด้วย)

แล้วเราก็กลับเข้าเมืองชม เมืองปากเซยามเย็น

แล้วพระอาทิตย์ก็จากไปที่ปากเซ

แล้วก็เดินชมโรงแรมจำปาสัก พาเลซ ในยามเย็น โรงแรมนี้เป็นวังเก่ามาก่อน (ทำให้เราไม่กล้านอน เพราะกลัวเจอบรรพบุรุษของชาวลาว อืมมม จริง ๆ มันเกินงบประมาณครับ)

วันสี่ : ปากเซ-ช่องเม็ก-นครพนม-มุกดาหาร
เ้ช้าวันนี้ก็ไปดูโรงแรมจำปาสักพาเลซยามเช้ากัน

เดินเข้าไปก็จะเจอป้ายนี้ ผมชอบตัวอักษรลาวเค้านะ ดูน่ารักน่าสนใจมาก เห็นแล้วต้องพยายามอ่านให้ออกให้ได้

ในล็อบบี้ก็เป็นเฟอร์นิเจอร์ไม้ ไม้หนักมาก ๆ แต่ละชิ้นใหญ่โต

แล้วก็ไปเดินตลาดเช้ากัน

ซื้อผักไม๊

ผักสดเขียวขจี แม่ค้าก็ยิ้มใสซื่อ

หรือจะซื้อปลา

ปลาจ้ะปลา

ไม้กวาดมั๊ยคะ

พอออกจากตลาดสดเราก็เดินชมเมืองไปเรื่อย เดินมุ่งหน้ากลับโรงแรม แล้วก็เจอตึกแถวแห่งหนึ่งข้างในมีกรงอยู่หลายกรง เกิดสงสัยว่ากรงอะไร ก็เลยชะโงกหัวเข้าไปดู คนในตึกก็เดินออกมาเราก็ตกใจนึกว่ามาไล่ เค้าเชิญเราเข้าไปข้างใน และภาพที่เราพบก็คือ

ใช่แล้วครับ มันคือหมี หมีจริง ๆ นะ เค้าบอกว่าเค้า ขาย ดีหมี กับ อุ้งตีนหมี เรางี้ตกใจเลย โฆษณาใหญ่เลยว่าของเค้าดียังไง เห็นหมีไม๊ยังเป็น ๆ อยู่เลย ฉะนั้นของเค้าสดแน่นอน กินแล้วสุขภาพดีสุด ๆ เรานี้กลัวเลยแต่ก็รีบถ่ายรูปเก็บไว้มาฝากเพื่อน ๆ ที่เมืองไทยให้ดู

แล้วเราก็ไปดีกว่าไปหวัดพระ

อันนี้ก็เป็นวิทยาลัยสงฆ์

วิทยาลัยสงฆ์ จำปาสัก

แล้วเราก็จากปากเซด้วยเด็กน้อยคนนี้ มุ่งหน้ากลับสู่ฝั่งไทยที่ด่านช่องเม็ก

แล้วเราก็กลับมาฝั่งไทยที่ด่านช่องเม็ก แล้วก็แวะกินมื้อกลางวันในตอนบ่ายที่ร้านริมน้ำโขงแถวโขงเจียม ด้วยความหิวจัดเลยเหลือแค่นี้มาให้ดู รูปอื่นไม่มีเพราะอยู่ในท้อง

แล้วก็เข้านครพนม ไหว้ธาตุพนม

แล้วก็มาถึงมุกดาหาร ขึ้นเขาไปชมเมืองมุกดาหารกันหน่อย แล้วก็เก็บดอกไม้ริมทางมาให้ดู
พระอาทิตย์ก็กำลังตกที่แม่โขง มุกดาหาร

แล้วก็รีบบึ่งรถไปชมหอแก้วมุกดาหาร สัญลักษณ์ประจำจังหวัดอย่างนึง ไปถึงประตูกำลังจะปิด (หกโมงเย็น) เจ้าหน้าที่บอกให้มาใหม่วันพรุ่งนี้ เราก็ร้องกันใหญ่เลย บอกว่าเรามาจากต่างประเทศนะ มาเพื่อชมหอแก้วโดยเฉพาะ เค้าก็ทำหน้างง ๆ (ก็เรามาจากลาวอะ ต่างประเทศอะป่าว) บอกเค้าอีกทีว่ามาจากกรุงเทพฯ พรุ่งนี้จะไปอุดรธานี ขอชมเหอะ แปร๊บเดียว เจ้าหน้าที่ก็ยอมให้เข้า แล้วบอกว่ารีบลงมานะ ขอบคุณครับ

คืนนี้เราก็นอนที่มุกดาหาร แล้วตื่นมาแต่เช้าไปต่างประเทศอีกแล้วครับ
วันห้า : มุกดาหาร-สะหวันนะเขต-มุกดาหาร-อุดรธานี
เราก็ขับรถมุ่งหน้าสะพานมิตรภาพไทย-ลาว แห่งที่2 ที่มุกดาหาร แล้วก็จอดรถไว้ที่ด่าน ซื้อตั๋วรถทัวร์ข้ามประเทศไปลาว จริง ๆ นั่งรถข้ามไปแค่ 10 นาทีเอง

รถคันนี้ข้ามไปลาว

ประชาชนหลากหลายอย่างไปต่างประเทศกันครับ

ปรากฏว่าขึ้นไปเป็นปลากระป๋องครับ คนแน่นเหมือน ขสมก บ้านเราเลย จริงๆ นะ แต่นั่งแค่ 10 นาทีเอง จิง ๆ ยืนต่างหาก