...รู้สึกผูกพันอย่างประหลาดกับแม่น้ำสายนี้...

...ปั่นจักรยานเลาะตามลำน้ำมาเรื่อยๆ...

...พลันมีเสียงเด็กเดินเคาะฆ้องอยู่ใกล้ๆ...

...ชาวบ้านช่วยกันนำเรือไปแม่น้ำนี่เอง..

...หลายแรงแข็งขัน...

จะพาเรือไปทางซ้ายแต่ไปไม่ได้เลยไปทางขวาก่อน...

...แล้วก็ไดไปตามทางที่ต้องการ...



..บางครั้งเมื่อต้องการให้บรรลุจุดหมาย อาจต้องไปในทิศทางที่ไม่ต้องการ เพื่อให้จุกหมายนั้นบรรลุได้...

...ปฐมบทแห่งการชมวัด ตามหนังสือที่ซื้อมา ภาพในหนังสือ หาใด้มีชีวิตชีวาเท่าที่ตาเนื้อสัมผัสอยู่ไม่...

...ผสมผสานระหว่างอนุรักษ์ กับ พัฒนา...

...อาณาบริเวณเดียวกัน...

...การท่องเที่ยวแบบตามที่ตาเห็นแล้วจึงดูข้อมูลที่มีหากอยากรู้ หรือบางอย่างก็ต้องการแค่ ดู...

...ศิลปะตามราวบันได...

...แหงนมองบ้างบน...


...ดูเผินๆ อาจเหมือนศิลปะไทยอีสาน แต่จริงๆแล้วเพียงแค่คล้าย...

...ภาพจากฝั่งไทย...

...สถานที่ที่ไม่ควรพลาด...

...มีการตรวจสัญชาติที่วัดเซียงทอง หากมิได้ถือสัญชาติลาวต้องเสียค่าเข้าชม...

...ซาว(ยี่สิบ)พันกีบ...


...แลกกับการเข้าไปข้างใน...

...ภาพที่คุ้นตา แต่หลากหลายอารมณ์ที่ถ่ายทอดผ่านมาทางภาพนี้...

...ดอกบัวที่รายรอบสิมแห่งนี้...

...ก่อนเข้าไปภายในสิม กับความคลาสสิค...

...บางส่วนมีฝุ่นจับที่ค่อนข้างหนา...

...พระประธาน...

บรรยากาศภายใน

...พระเสี่ยงทาย...

น่าไปครับ

...ก่อนเคยเป็นสัญลักษณ์ว่าเป็นวัดแห่งกษัตริย์ แต่เดียวนี้ผู้รู้ท่านว่าใครๆก็ทำได้...

...ด้านหลังสิม...

...มองไปอีกด้าน...

...ศิลปะการประดับกระจกเป็นลวดลาย...

เนื้อหาเกี่ยวกับวิถีชีวิต ขนบ วัฒนธรรม

...รายล้อมรอบๆ..

...เหลียวไปรอบๆ ไม่พบผู้คน จึงเดินมุ่งไปยัง "โรงเมี้ยนโกศ" ที่เก็บโกศนั่นเอง

....ลวดลายอันอ่อนช้อยบนบานประตู...

...ฝั่งตรงข้าม...


..แต่หาได้ใช่ศัตรูไม่...

...โกศ...



...คงร้างจากการทำหน้าที่มานานแสนนาน...