...ทางมีความลาดชันและคดเคี้ยวมากขึ้น แต่หากตรงไหนพอจะมีที่ราบสักนิด ก็จะมีการปลูกข้าวในท้องทุ่งที่เขียวชอุ่ม...

..ภูเขาหินสูงเริ่มหนาตามากขึ้น รูปทรงแปลกตามากขึ้น ในขณะที่แสงสว่างที่เอื้อต่อการถ่ายภาพนั้น น้อยลง น้อยลง..

...และแล้ว ก็มาถึง ..ถึงจุดพักรถครึ่งทางเมื่อ 5ชั่วโมง 35 นาทีล่วงเลยไป ที่นี่มีห้องน้ำ และอาหารสำหรับขายให้แก่ผู้โดยสาร

..มองไปรอบๆ ก็พบกับชาวต่างประเทศกว่า โดยสารมาพร้อมกันที่มักขึ้นจากวังเวียง..
...หลังจากท้องอิ่มแล้ว รีบซึมซับกับความเป็นที่ราบสุดท้าย นับจากนี้ไปจนถึงหลวงพระบางจะมีแต่เขา ภู และ ภูเขาเท่านั้น..
..ตุนเสบียงไว้ ไม่แน่ใจรถจะจอดที่ไหนอีกไหม..
..และ เดาไม่ถูกว่าจะถึงกี่โมง..

...แสงหมด ถ่ายรูปไม่ได้...
...เส้นทางแบบภูเขาล้วนๆครั้งแรกในชีวิต..
...มองเห็นไฟบนภูเขาไกลลับตานึกว่าบ้านคน ที่แท้มันคือรถบนถนนที่เรากำลังมุ่งไป...
...อยู่บนยอดเขาเห้นไประยิบระยับข้างล่าง นึกว่าอ่างเก็บน้ำ เอาอีกแล้ว มันคือรถบนถนนที่เป็นเส้นทางเดียวกันที่ต้องไป...
...อยู่บนเขาอีกลูก เห็นเขาอีกลูกคิดว่าคนละเส้นทางกัน   ผิด  มันเป็นเส้นทางเดียวกัน...
...เห็นเหวอยู่ซ้ายมือ พร้อมๆกับที่เห็นหน้าผาสูงชันด้านขวามือ...
...กลางวันว่าอากาศเย็นสบาย พอตกดึกหนาวมากพอสมควร แต่ชอบไม่น้อย บรรยากาศดี...
...นึกว่าจะไม่จอด แต่ก็มีจอดให้ "ลงไปเบา"อีก นึกว่ามีไฟไหม้ที่ไหน ที่แท้ผู้โดยสารชายมากกว่า 99 % และหญิงต่างประเทศแถวยุโรป ไปเบาเสร็จก็รวมพลังสูบบุหรี่กัน เห็นเขาบอกว่าแก้หนาว เออ มันจะไม่อุ่นได้ไง...
...สวนกับรถนอนไปจีน น่านอนใช้ได้...
...มีต่ายอรทัย ไมค์ ภิรมพร ศิริพร อำไพพงษ์ และอเล็กซานด้า บุญช่วย ในโทรศัพท์ของเด็กรถต่อใส่ลำโพงขับกล่อมไปตลอดทาง...
...หากคิดว่าจะไม่หลับ เป็นไปไม่ได้ ต้องมี"วูบหนึ่งของชีวิต"

...การเดินทางสิ้นสุดลงจริงๆ เมื่อ 23.45 ของวันเดียวกัน...

...มีรถจัมโบ้ใจดีอาสาไปส่งในเขตหาที่พัก แลกความใจดีไป 10,000 กีบ...

...ที่พักไม่ได้จองล่วงหน้า เดินไปเคาะๆเดาๆเอา แล้วก็มีที่ให้พัก ที่ MY LAOS HOME ร่วมทุนจากสิงค์โปร..

...ไม่มีตัวเลือกแต่ยังต่อรอง ได้จาก 15 US เหลือสุดๆได้ 13 US...

...สภาพห้องตามด้านล่าง..

...สภาพที่ซุกหัวนอน ภายนอก...

...เดินลัดเละตามริมโขง ตามพื้นที่แฉะ แบบสลึมสลือเล็กน้อย....



...มาพบเรือที่ริมแม่น้ำโขง..


...มองข้ามฝั่งไปก็ยังเป็นพื้นที่ของลาวอยู่...

...หากการคาดเดาไม่ผิด นี่น่าจะเป็นเรือโดยสารจาก ห้วยทราย ที่ใช้เวลาเดินทาง 2วันและจอดนอน 1 คืน...

...เดินมาชมตลาด อืม คล้ายกับอดีตตลาดกกยางที่บ้านเมื่อ10ปีที่แล้ว...

...สินค้าที่นำมาขายก็คล้ายกัน...

ในวัดกำลังซ้อม "ส่วงเฮือ"---แข่งเรือ

...ทางเดินไปยังร้านที่หนังสือก็บอก รีวิวก็บอก...

...กาแฟปะซานิยม..
รถชาด...เข้มสิ คนไม่กินกาแฟนี่...

...อร่อยดี...

...ขนมปัง BARGET เจอกันทีหลังแล้วกัน ยังบ่หิวขนาดนั้น...

...Phor...
...เฝ๋อ...เนื้อ...เส้น...และแป้งนัว....


...จำค่าเสียหายไม่ได้ รสชาติดี ตามประสาคนเกืดมาไม่เคยกินอะไรแล้วไม่อร่อยสักอย่าง...

...พาหนะคู่ใจ วันละ 1 เหรียญสหรัฐเช่าจากที่พัก...










...พรุ่งนี้มาว่ากันด้วยภาคการท่องเที่ยว..
...อยากฝากอะไร ตามสะบาย..
...ขอขอบใจ...

ขอบคุณสำหรับรีวิวค้าบบบบ

อยากไปจัง

แต่ให้ผมไปนั่งรถแคบๆ แบบนั้น คงไม่ไหวกระมัง ถ้ารถสภาพดีๆ เหมือน รถทัวร์ในไทย ก็ น่าสนใจดี
ได้เห็นข้างทาง  มองข้างทางไปเรื่อยๆ มีเวลาได้ขบคิด

น่าไปเที่ยวมั๊กๆ เดี๋ยวตุลานี้เจอกัน!!

ขอบคุณที่มารีวิวให้ชมนะครับ

ผมรอติดตามชมมาตลอดทางเลย ผมได้ค้นพบว่า
บางอย่างหากเราได้พบกับมันง่ายเกินไป
คุณค่าอาจเห็นไม่เต็มร้อย เพราะมันสะดวกสบายมากไป
การเดินทางโดยรถยนต์ น่าสนใจมากๆ ครับ
กว่าจะถึง จากเวียงจันทร์ไปหลวงพระบาง
ทางและเวลา ใช้ได้เลยครับ
สงสัย ต้องหาโอกาสไปจริงๆ และ
ขอข้อมูลนิดนึงนะครับผม
รถ VIP มีรอบเดียวคือ 8 โมงเช้าป่ะ
มีรอบดึกไหมครับ แล้วค่าโดยสารของ VIP กับรถที่คุณเดินทาง
เป็นยังไงบ้างครับผม  

น่าตามรอยจังเลยคะ ไกล้ๆๆแค่นี้

~ เดินทางแบลุยๆ ดีนะ. . .ชอบจัง

ขอบคุณครับ

ขอบคุณมากๆ ครับ ครั้งแรกของผมครับที่เห็นบรรยากาศเส้นทางตอนเหนือของลาว ป่าเค้าสมบูรณ์จริงๆ ครับ ดูเป็นธรรมชาติเอามากๆ

แต่เส้นทางดูค่อนข้างน่ากลัว (อุบัติเหตุ) เขาทั้งนั้นเลย แถมถนนยังไม่ค่อยดีด้วย แต่คาดว่าคงขับไม่เร็วใช่หรือไม่ครับ

เห็นแล้วอยากไปจัง คาดว่าปลายปีคงได้เจอกัน

...ก่อนเริ่มต้น ขอวิสัชนาในแต่ละประเด็น...
1.รีบๆมาทำรีวิวต่อนะครับ รอดูอยู่ ทำรีวิวเมืองนครพนมหน่อยได้ไหมครับ อยากเห็นเมืองนครพนม
A: มีรูปไว้พอสมควร แต่จัดเก็บไว้ยากต่อการค้นหา เจอเมื่อไหร่จะเรียบเรียงมาให้ดูครับ.

2.ขอข้อมูลนิดนึงนะครับผม รถ VIP มีรอบเดียวคือ 8 โมงเช้าป่ะ
A:จะมีรถ VIP จริงๆ เที่ยว 8.00 มีแจกอาหารบนรถด้วย(ทราบจากใบปลิวแถวนั้น)ราคา ไม่แน่ใจแต่ไม่แพงมาก  ที่เหลือก็จะมีรถปรับอากาศปกติคล้ายๆว่าเป็น ม.2 บ้านเรา ก็ที่นั่งกว้างขวางกว่าคันที่ผมนั่งไปเยอะเลยครับราคาต่างกัน 10,000 กีบเอง (ประมาณ 40 บาท) ส่วนที่ผมโดยสารไปเที่ยวนี้มันคือรสบัสธรรมดาครับ

3.มีรอบดึกไหมครับ แล้วค่าโดยสารของ VIP กับรถที่คุณเดินทางเป็นยังไงบ้างครับผม
A: รอบค่ำ 19.30 แล้วไปถึงสว่างก็มีครับ แต่ถ้าดึกไปเลยอย่าง4-5 ทุ่มนี่ไม่มีครับ

4.สนใจเพิ่มสำหรับรถนอนไปคุนหมิงด้วย มีข้อมูลเรื่องเวลาเดินทาง และราคาไหมคะ
A: ไปคุนหมิงออก 14.00 ทุกวัน 360 หยวนครับ ตามป้ายที่แปะบนกระจก

5.แต่เส้นทางดูค่อนข้างน่ากลัว (อุบัติเหตุ) เขาทั้งนั้นเลย แถมถนนยังไม่ค่อยดีด้วย แต่คาดว่าคงขับไม่เร็วใช่หรือไม่ครับ
A: ถ้าเราไม่หลับเขาก็ไม่เร็วครับ ล้อเล่น ปกติครับไม่เร็วจนน่ากลัว

---ผมก็กะจะย้อนรอยเหมือนกัน ให้ครบปีก่อน คราวนี้ถ้าออกเช้าๆจะได้เห็นวิวก่อนถึงหลวงพระบางตอนที่มีแสงด้วย ขนาดมือสนิทก็ยังรู้ว่ามันสวยเลย---

...ไปดูส่วนต่างๆของบ้านเมือง...

...ผู้คน มีทางเลือกในการประกอบอาชีพ ตามความต้องการของนักท่องเที่ยว...

...ส่งกระดาษไปให้ใครบางคน..


...แต่มีอีกหลายอย่างที่ส่งผ่านกระดาษไม่ได้...

...เยื้องกับวัดนี้ ใกล้ที่สุดแต่ไปทีหลังสุด...

...บางครั้งก็ละเลยกับสิ่งที่ใกล้ตัวไป..