...เป้าหมายต่อไป...

...หลักฐานการถ่ายเทวัตถุที่เรียกว่า "เงินตรา"...


...เพื่อการเข้าชมในหลายๆที่...

...ที่จริงให้เป็นบาทก็ได้แต่ อยากได้บรรยากาศ...

...เขาให้เก็บภาพได้แค่นี้....               หรือ
...เขาให้เก็บภาพได้ตั้งขนาดนี้...

...ภายในรั้วเดียวกัน...

...เผชิญหน้า...

...สิ่งที่อยู่ภายใน...

....ความงดงาม....

...ฝั่งตรงข้าม...

...วัดอันสงบร่มรื่น ภายในมีบางสิ่งบางอย่าง...

...พระธาตุหมากโม...

...สะพานที่มองเห็นจากวัดบนภูสี...


...สะพานที่ทำหน้าที่ทั้ง"เชื่อมต่อ"และ"ขวางกั้น"ในเวลาเดียวกัน...

...ดั้งเดิม และบูรณะ..

...คำที่เหมือนจะตรงข้ามกันแต่ต้องอยู่คู่กันเสมอ...

...วัดที่มาถึงครั้งแรก แต่เข้าไปชมเป็นที่สุดท้าย...

...ความงดงามที่ไม่ว่างเปล่า...

...ตระการตา...

..ประตู กับจิตรกรรมทางพุทธประวัติ ที่ยังไม่เก่า...

...ใช้ 100,000 กีบ แลกกับ VIP2...

...ต่างจากขามาที่มีแอร์ และที่นั่งกว้างมากขึ้น...

...มีเวลาให้ check-in แต่ก็คือการมารอรถไม่ใช่การตรวจเอกสาร-หลักฐานใดๆ...
...ถ้าเป็น VIP1มีวันละเที่ยว ตอนเช้า...

...เงียบ แต่ไม่เหงา...

...พักผ่อน จากการทำหน้าที่อันแสนไกล เพื่อเดินทางใหม่...

...ผ่านมา เพื่อจะผ่านไป...

...การรอคอยสิ้นสุดลง เพื่อเริ่มต้นการรอคอยต่อไป...

...แต่ความแตกต่างที่แอร์ เริ่มไม่แตกต่างเมื่อกลางดึก ก็ได้แอร์ธรรมชาติเช่นเคย...

..รอคอย...การเดินทาง...

...รอคอย...ลูกค้า

....แสงอาทิตย์ เริ่มบอกลาขุนเขา...

...แสงที่เหลืออยู่...

...ลับฟ้าไปตามเวลา แต่ไม่เคยท้อที่จะขึ้นมาใหม่ทุกวัน...

อรุณร่ง ณ เมืองปลายทาง แต่มิใช่ท้ายสุดแห่งการเดินทาง

...เช้าตรู่ที่ผู้คนยังหลับไหล...

...หลายคนตื่นมาทำสิ่งเดิมๆ...

...หลายคนตื่นมาทำสิ่งใหม่ๆ...

...หลายคนอยากทำสิ่งใหม่ๆแต่ยังไม่ยอมตื่น...

...ร้านให้บริการทางสุขภาพ ทางเลือกของคนเมือง...

...ก็ยังคุ้น เช่นเคย...

...สิ่งที่จะพากลับมาตุภูมิได้  คราวนี้ นั่งไปอุดรธานี ในอีกเส้นทาง สายทางนี้ไม่เข้าตัวเมืองหนองคาย วิ่งจากต้นทางสู่ปลายทางเลย...

...ยื่นหนังสือเดินทางเพื่อซื้อตั๋ว..จากที่วางกองๆกันไว้เพื่อเรียงคิว พบว่าเป็นคนเดียวที่กลับแผ่นดินเกิด...

...วัดสุดท้ายที่เก็บรูป...