...ไข้วเขว เลยแวะที่นี่ก่อน อยู่ในบริเวณเดียวกัน..

...รูปแบบและสภาพยังเป็นแบบที่น่าจะเก่าจริง ไม่มีการบูรณะเพิ่มเติมแต่อย่างใด ข้างล่างเป็นปูน ด้านบนเป็นไม้

...ภาพวาดฝาผนังภายใน..

...พระประธาน...


...พระพุทธรูปองค์เล็ก..

...สินค้า???...

...บริเวณยอดยังหลงเหลือสิ่งที่นำมาห่อหุ้มไว้..

...ตามธรรมเนียม...ค่าธรรมเนียม...

...ได้สิ่งนี้มา...

...หนทางที่ต้องก้าวไป กับใจที่เริ่มสงบ..

...มิใช่แค่ดอกไม้ริมทาง หากแต่สูงค่าดั่งดอกไม้ประจำชาติ...

...ครึ่งทาง..

...แวะพัก...

...มุมมองจากด้านบน...

....การเดินทางต่อ...

...จุดหมายแค่เอื้อม...

...จุดที่มาบรรจบกันระหว่างความเหนื่อย กับความสงบ คือต่อหน้าพระ...

...แสงสว่าง แต่ไม่ใช่ทางออกเสมอไป...

...การเสี่ยงทาย ยังคงมีให้เห็น คนไม่เคยลังเลที่จะทำการเสี่ยงทาย แต่กลับสงสัยในผลการทำนายทุกครั้งไป...

...อาคารผู้โดยสารจากอากาศยาน ท่ามกลางขุนเขา...

...กำลังนำผู้คนจาก A ไป Z โดยไม่ผ่าน B C D...Y

...เหินฟ้า สายการบินแห่งซาด...


...ขอพระคุ้มครอง...

..สะพานข้ามลำน้ำคาน..และหลวงพะบางอีกฝั่ง

เร่งซ้อมกันอย่างเต็มที่

....รีวิวมาราธอนยังไม่จบ พรุ่งนี้คงได้ลงบทสรุป...


..กลัว กลัวเบื่อเสียก่อน รออีกแป้บเดียว เหมือนมดกัด...


...แล้วจะกลับมาในไม่ช้า...

ไม่เบื่อครับจะติดตามชมครับผม มาเร็วๆนะครับ ขอบคุณ

ขอบคุณมากเลยครับ


น่าติดตามมากเลยครับ


ผมชอบคำบรรยายคุณจังเลย


ให้ความรู้สึกน่าสนใจและน่าติดตามมากเลยครับ


พรุ่งนี้มาต่ออีกนะครับ


แล้วผมจะเข้ามาติดตาม

...ลัดเลาะไปโดยรอบ เพื่อมุมมองที่ครอบคลุม...

...ถนนที่ขนานกับสายน้ำ...

...มองไปรอบๆ มองไปทางไหน ก็มีแต่เขา เขา เขา แต่ไม่มี"เธอ"...

...มองไปทางท้ายน้ำ อีกแสนไกลกว่าจะถึงทะเล...

...วัดที่อยู่เบื้องล่าง แต่ความสำคัญแห่งศาสนสถานเท่าเทียมกัน...

...มีขึ้นแล้ว หลีกไม่พ้น ต้องมีลง...