วันนี้คลื่นแรงครับ พายุเข้าพอดี

มาถึงแล้วครับ ที่เวียดนามจะมีอุโมงค์แบบนี้อยู่สองที่ คือที่โฮจอมินห์ กับที่กวางตรีนี่ครับ  อุโมงค์จะแบ่งเป็นสามระดับความลึกครับ
สีเหลืองคือระดับอยู่อาศัย
สีแดง คือเป็นชั้นหลบภัย เป็นศูนย์พยาบาล ห้องประชุม ความลึกประมาณ 15 เมตรมั้งครับ
ส่งนสีน้ำตาล คือ ระดับหลบลูกระเบิดครับ ลึกประมาณ 30 เมตร

ทางเดืนไปเข้าชมอุโมงค์ครับ

บรรยากาศโดยรอบครับ มิใช่สระบัว แต่เป็นร่องรอยของนาปล์ามที่ระลึกจาก GI

ของที่ระลึกอีกอย่างครับ ตัวเป็นๆ

แล้วก็ถึงเวลาลงอุโมงค์ครับ ว่ากันว่า เวียดกงใช้เวลาเพียงสามปีในการสร้างอุโมงค์นี้ครับ ถือว่าเร็วสุดยอด ในภาวะสงคราม

เดินตามกันลงไป

ระวังนิดนึง

ห้องหมอตำแย

พื้นที่ครอบครัว

เดินไปเดินมาเจอทางออกไปทะเลครับ

แล้วเดินเข้าอุโมงค์ต่อ

เดิอนไปสู่ทางออกครับ

เสร็จแล้วก็เดินทางกลับเข้าเมืองครับ แล้วเด๋วมาต่อภาคสอง ครับ กวางตรี - ดานัง- ฮอยอัน - ไบบุด ( ทะเลส่วนตัว ที่ดานัง)

จบแล้วเหรอครับ..จริงๆผมไม่เคยเบื่อเวียดนามเลย..ถ้าเปรียบกับผู้หญิง..เวียดนามเหมือนสาวแสบที่น่าค้นหาไม่รู้เบื่อ..แม้การค้นหาแต่ละทีจะได้ของฝากเป็นแผลเลือดไหลซิบๆก็ตาม...

มาต่อครับ
คราวนี้เป็นที่เที่ยวในเมืองกวางตรี ทางผ่านไปเว้ครับ
อันนี้เป็นพื้นที่วังโบราณ แต่ถูกสงครามทำลายซะเรียบ อันนี้คือพื้นที่ที่เหลือครับ

บริเวณคูเมืองโบราณ เหมือนราชวังที่เว้ครับ

บริเวณอนุสรณ์สถานเกี่ยวกับสงครามครับตรงนี้มีคนตายหลายพัน

กำแพงโบราณมาก................รอดระเบิดได้ไงไม่รู้ครับ

ไปดานังครับ ผ่านเว้

ผ่านสุสาน

เข้าเว้ ผ่านพระราชวัง ครับปีนี้ไม่ได้แวะ เพราะปีที่แล้วมาเที่ยวเรียบร้อย

ดอกบัวบริเวณแม่น้ำหอมรับการประชุม เกี่ยวกับพุทธศาสนาวันวิสาขบูชา

มุ่งหน้าสู่ดานัง เจอม้าเหล็กจอดอยู่

รอสับหลีกขวนนี้เอง

ระหว่างทางไปดานัง

ประมาณว่าจะถึงดานังแล้ว

ลอดอุโมงค์ แสดงว่าดานังใกล้แค่เอื้อม

มาถึงแล้วไปเดินสำรวจเมืองครับ

และแล้วBIG C ก็มาเวียดนาม หรูเชียว

ด้านตรงข้ามกัน สภาพตลาดท้องถิ่น

แล้วก็มาเดินเล่นแม่น้ำห่านครับ สัญลักษณ์ของดานัง สะพานข้ามแม่น้ำ