สวัสดีครับ...นานๆจะมีรีวิวซะที...หุหุ

คราวนี้มารีวิวที่พักบ้างครับ...สืบเนื่องจากเมื่อกลางเดือน พ.ค. ที่ผ่านมา ผมแว่บไปเที่ยวเล่นพักผ่อนที่ประเทศมาเลเซีย โดยมีจุดหมายปลายทางอยู่ที่เกาะปีนัง (Pulau Pinang) ครับ ที่ไปนี่ก็เพราะผมหลงเสน่ห์ "เมืองเก่า" Georgetown เข้าไปเต็มๆ ไปเที่ยวเล่นอยู่ทีนึงก็ไม่หนำใจ จนต้องมีรอบสองครั้งนี้ล่ะครับ...

คราวนี้ ก็อยากจะลองพักใน Heritage House บ้านเก่าๆของขุนนางโบราณบ้าง ก็เลยเป็นที่มาของรีวิวนี้ล่ะครับ..

ตามมาชมกันนะครับ...

การเดินทางจากสนามบิน Bayan Lepas เกาะปีนังเข้ามาในเมือง ตอนแรกผมก็ออกมากะว่าจะขึ้นรถเมล์ Rapid Penang ที่ถนนใหญ่หน้าสนามบิน ปรากฏว่ารถเมล์รอนานมากๆ...สุดท้ายก็ต้องโบกแท๊กซี่ตรงริมถนนใหญ่นี่เข้าเมืองครับ ราคาก็ 25 RM ถูกกว่าเรียกจากในสนามบินเยอะเลยครับ

จากหน้าสนามบินมาไม่เกินครึ่งชั่วโมง ก็มาถึงที่พักของผม ใจกลางเมืองจอร์จทาวน์ (Georgetown) เกาะปีนัง ประเทศมาเลเซียครับ...ที่พักแห่งนี้ เป็นบ้านโบราณที่มีประวัติเกี่ยวพันกับสยามประเทศของเราด้วยนะครับ...

บ้านทรงโคโลเนียล สีเขียวตุ่นๆหลังนี้ ตั้งอยู่ที่ถนนปีนัง (Jalan Pinang) กลางเมืองจอร์จทาวน์ครับ...ทุกวันนี้เป็น Guesthouse ที่เปิดรับนักท่องเที่ยวจากทุกหนแห่ง ที่อยากนอนบ้านโบราณ บรรยากาศเก่าๆครับ...

หน้าบ้านมี Minamart ด้วยนะครับ เวลาดึกๆหิวก็ไม่ต้องกังวล...หุหุ

บ้านหลังนี้ชื่อว่า "Segara Ninda"ครับ...แต่เดิมเป็นบ้านของ "พระยาภูมินารถภักดี" อดีตเจ้าเมืองและจางวางกำกับราชการเมืองสตูล สมัยรัชกาลที่ ๕-รัชกาลที่ ๖ ครับ...

บรรยากาศในบ้านครับ...นี่เป็นห้องโถงชั้นล่างของเรือนใหญ่...

รูป "ท่านเจ้าคุณ" เจ้าของบ้านแต่ดั้งเดิม ประดับอยู่ในห้องโถงครับ...รูปนี้ท่านน่าจะแต่งเครื่องแบบ "เสือป่า" สมัย ร.๖ นะครับเนี่ย

ส่วนนี่ก็เป็นห้องพักของผม จะอยู่หลังบ้านครับ สงสัยจะเป็น "เรือนบ่าว"... อิอิ

ห้องนี้ราคาคืนละ 80 ริงกิตครับ...มีแอร์ มีห้องน้ำในตัว อาจจะแคบไปนิด แต่ได้บรรยากาศเก่าๆดีครับ...

อ้อ...หน้าต่างหลังบ้านนั้น ถ้าไม่จำเป็นก็ไม่ต้องเปิดนะครับ...เพราะผมลองเปิดดูวิวแล้ว เจอ "ป่าช้าฝรั่ง" เข้าเต็มๆครับ !!! สุสานฝรั่งหลังบ้านนี่ เป็นรุ่นเก่าในตำนานเชียวนะครับ คนที่หลับสนิทในสุสานนั้นก็ล้วนแต่มีชื่อเสียงทั้งนั้น อย่างเช่น "พระยาราชกปิตัน" (Sir Francis Light) คนที่มาบุกเบิกเกาะปีนัง อีกทั้งยังมีหลุมศพนายโทมัส เลียนโนเวลส์ (สามีแหม่มแอนนาผู้โด่งดังสมัย ร.๔)...ขนลุกล่ะสิครับ...

สรุปว่า บ้านก็เก่าโบราณ แถมมีสุสานหลังบ้านอีก...ผมสวดคาถายันทุนฯก่อนนอนเลยครับ

เพดานสูงๆของเรือนบ่าว...ห้องนอนข้าพเจ้าเองครับ

มีพัดลมเพดานด้วยนะ แต่ก็ไม่จำเป็นหรอกครับ เพราะแอร์หนาวมากๆ

กลับมาชมเรือนใหญ่ดีกว่าครับ...

มีห้องเล็กๆห้องนึงในเรือนใหญ่ ทำเป็น Mini Museum ด้วยครับ

แสดงเรื่องราวและข้าวของของ "ท่านเจ้าคุณ" เจ้าของบ้านเดิมครับ...

มาทำความรู้จักและคารวะท่านเจ้าของบ้านกันหน่อยนะครับ...

...........................................................................

มหาอำมาตย์ตรี พระยาภูมินารถภักดี

เดิมชื่อ กูเด็น บินกูแมะ (Ku Din Ku Meh) เป็นชาวมลายูโดยกำเนิด ท่านเป็นบุตรคนที่ ๖ ของนายกูแมะ และนางเจ๊ะจิ เกิดที่อนักบูกิต (Anak Bukit) รัฐเคดาห์ (ไทรบุรี) เมื่อ พ.ศ.๒๓๙๑ มีพี่น้องร่วมบิดา ๗ คน ท่านได้สมรสกับ นางเจ๊ะโสม นางเจ๊ะเต๊ะ และนางหวันเต๊ะ ฮะอุรา ท่านเป็นต้นตระกูล “บินตำมะหงง”

กูเด็น บินกูแมะ เริ่มชีวิตการรับราชการด้วยการเป็นเสมียน ต่อมาดำรงตำแหน่ง พัสดีเรือนจำที่เมืองอลอร์สตาร์ ในรัฐไทรบุรี หลังจากนั้นได้รับการแต่งตั้งเป็นข้าราชการฝ่ายปกครองชั้นสูงจากเจ้าพระยาฤทธิสงครามรามภักดี  เจ้าพระยาไทรบุรี (สุลต่านอับดุลฮามิด) ซึ่งขณะนั้นยังเป็นเมืองประเทศราช ในพระราชอาณาเขตของสยาม ต่อมาในปี พ.ศ.๒๔๓๘ เมืองไทรบุรีได้ส่งกูเด็น บินกูแมะ มาช่วยราชการเมืองสตูล เนื่องจากพระยาอภัยนุราช (ตนกูอับดุลเราะห์มาน)  เจ้าเมืองสตูลคนเดิม ป่วยจนไม่สามารถบริหารบ้านเมืองให้เกิดผลดีได้

กระทั่งปี พ.ศ.๒๔๔๐ พระบาทสมเด็จจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้รวมเมืองไทรบุรี เมืองเปอร์ลิส และเมืองสตูลเป็น “มลฑลไทรบุรี” มีเจ้าพระยาไทรบุรี (สุลต่านอับดุลฮามิด) เป็นข้าหลวงเทศาภิบาลมลทลสืบไป มีอำนาจบังคับบัญชาเมืองเปอร์ลิส เมืองสตูลและให้กรมการหัวเมืองทั้งสองฟังคำสั่งโดยชอบด้วยราชการทุกประการ

ต่อมา ในหลวงรัชกาลที่ ๕ ได้ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ตั้งท่านกูเด็น บินกูแมะ ให้ดำรงตำแหน่ง “เจ้าเมืองสตูล” สืบต่อจากตนกูอับดุลเราะห์มานตั้งแต่ปี พ.ศ.๒๔๔๓ โดยเจ้าเมืองสตูลคนใหม่นี้ ได้ลงนามเต็มในหนังสือราชการว่า "ตนกูบาฮารุดดินบินเต็งกูแมะ"  [Tengku Baharuddin bin Tunku Meh] ซึ่งท่านก็ได้รับพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้เป็นที่หลวงอินทรวิชัย และพระยาอินทรวิชัย ตามลำดับ ตำแหน่งสุดท้าย คือ มหาอำมาตย์ตรี พระยาภูมินารถภักดี จางวางกำกับราชการเมืองสตูล

แม้ว่าจะมิได้สืบเชื้อสายเจ้าเมืองสตูลเดิม แต่ท่านตนกูบาฮารุดดินบินเต็งกูแมะก็เป็นนักปกครองที่มีความสามารถ ท่านรู้แตกฉานทั้งภาษาไทยและภาษามลายู จึงสามารถประสานความร่วมมือทั้งท้องถิ่นและทางราชการได้ดี ในยุคที่ตนกูบาฮารุดดินเป็นเจ้าเมือง เมืองสตูลมีความเจริญขึ้นอย่างรวดเร็ว เศรษฐกิจได้ผลจากการค้ารังนก และพริกไทยเป็นอันมาก ทั้งยังเป็นศูนย์กลางรับซื้อขายสินค้าทั้งจากปีนังและภูเก็ต จนทำให้เมืองสตูลได้ชื่อว่า “เนการีสะโตยมัมบังสะการา” (Negeri Setoi Mumbang Segara) หรือแปลเป็นภาษาไทยว่า สตูล เมืองแห่งพระสมุทรเทวา และเป็นหัวเมืองที่มีความสำคัญมากในยุคนั้น

กล่าวกันว่า ท่านมีความสนิทสนมกับทางราชการกรุงสยามเป็นพิเศษ ถึงกับสั่ง “บุหงามาศ” เครื่องราชบรรณาการถวายต่อราชสำนักสยามโดยตรง โดยไม่ผ่านเมืองไทรบุรี...เมืองสตูลได้แยกจากเมืองไทรบุรีอย่างเด็ดขาด ตามหนังสือสัญญาไทยกับอังกฤษเรื่องปักปันเขตแดนระหว่างไทยกับสหพันธรัฐมลายู ซึ่งลงนามกันที่กรุงเทพฯ เมื่อวันที่ ๑๐ มีนาคม ร.ศ.๑๒๗ (พ.ศ. ๒๔๕๒) จากหนังสือสัญญานี้ยังผลให้ไทรบุรีและเปอร์ลิสตกเป็นของอังกฤษ ส่วนสตูลคงเป็นของไทยสืบมาจนถึงปัจจุบัน

ท่านตนกูบาฮารุดดินดำรงตำแหน่งเจ้าเมือง มีอำนาจว่าราชการปกครองเมืองสตูลอยู่ ๑๔ ปีจึงออกจากราชการ และได้ถึงแก่กรรม เมื่อวันที่ ๙ พฤศจิกายน พ.ศ.๒๔๗๕ อายุรวม ๘๓ ปี สุสานของท่านยังอยู่ที่เมืองสตูลจนทุกวันนี้

...........................................................................
ข้อมูลจาก
http://www.satunprovince.net/satun_history.html
http://kanchanapisek.or.th/kp8/culture/stl/stl220.html
...........................................................................

"พระยาภูมินารถภักดี" ท่านนี้ล่ะครับ ที่เคยใช้กุศโลบายอันแยบยล รักษาพื้นที่ "เกาะตะรุเตา อาดังราวี และเกาะหลีเป๊ะ" ให้ยังคงอยู่ในเขตราชอาณาจักรไทย ไม่ตกไปอยู่ในมือเจ้าอาณานิคมอังกฤษ ที่พยายามจะล้ำเส้นเขตแดนเข้ามาฮุบไป...ถ้าไม่มีเจ้าเมืองสตูลที่มีความรอบคอบอย่างท่าน ป่านนี้เกาะหลีเป๊ะอันแสนงาม คงอยู่ในเขตประเทศมาเลเซียเหมือนเกาะลังกาวีไปแล้วล่ะครับ

...........................................................................

รูปนี้ท่านแต่งเครื่องแบบข้าราชการเต็มยศ สวมครุยปักดิ้นทอง ประดับเครื่องราชอิสริยภรณ์จุลจอมเกล้าครับ...

นี่ก็เป็นเอกสารต่างๆ สมัยที่ท่านเจ้าคุณรับราชการอยู่ ณ เมืองสตูลครับ...รูปที่อยู่บนบอร์ดก็เป็นรูป "คฤหาสน์กูเด็น" ที่จังหวัดสตูล ซึ่งเคยเป็นจวนของท่านเจ้าคุณมาก่อน และเดี๋ยวนี้กรมศิลปากรจัดเป็นพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติของจังหวัดสตูลไปแล้วครับ

กริชประจำตัวท่านเจ้าคุณภูมินารถภักดีครับ...ตามธรรมเนียมมลายู กริชถือว่าเป็น ศาสตราภรณ์ อันแสดงเกียรติและศักดิ์ศรีของผู้ครอบครองครับ...

เหรียญตรา 3 รัชกาลครับ...รัชกาลที่ ๕ ๖ ๗...ท่านรับราชกาลสนองพระเดชพระคุณพระเจ้าอยู่หัวมาถึง 3 แผ่นดินเชียวนะครับ

อันนี้น่าจะเป็นเข็มพระราชทานของ พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ ๖ ครับ...

ข้าวของเก่าแก่ในตู้ก็พอมีอยู่บ้างครับ...แต่พวกเครื่องประกอบยศท่านจะอยู่ที่พิพิธภัณฑ์ ที่จังหวัดสตูลมากกว่าอ่ะครับ...

เดี๋ยวมาโพสต่อนะครับ...ไปธุระก่อน

ผมก้อเพิ่งกลับจากปีนัง เมื่อสามวันก่อน แต่ไปเรื่องงานครับ เลยไม่ค่อยได้ออกไปเที่ยว แต่เป็นเมืองที่น่าสนใจทีเดียว บ้านเมืองสวยครับ ว่าจะไปอีกแล้วไปเดินเที่ยวเอง บ้านสวย ๆ เยอะดี ชอบครับ

มาต่อแล้วครับ...ชมบ้านโบราณของท่านเจ้าคุณกันต่อนะครับ...

จากห้อง Mini Museum เดี๋ยวจะขึ้นไปชมบนบ้านใหญ่บ้างครับ...

บันไดขึ้นบ้านครับ...ทรงเก่าดีแท้...ข้างล่างนี่เป็นโต๊ะออฟฟิศของเกสต์เฮาส์ครับ...

ข้างบนเรือนใหญ่ก็มีส่วนระเบียงเก่าอยู่นิดนึง มีมู่ลี่ไม้ไผ่บังแดดเสร็จสรรพ

บนเรือนนี้ก็จัดเป็นห้องพักสำหรับเกสต์เฮาส์ครับ มีห้อง Standard อย่างที่ผมอยู่ชั้นล่างนั้น 4 ห้อง...และห้องนอนใหญ่อีกหนึ่งห้องครับ...

เครื่องเรือนที่นี่ ไม่ได้เป็นของเก่านะครับ เพราะบ้านท่านเจ้าคุณเคยถูกขายทอดตลาดไปทีนึงแล้ว !!! เดชะบุญเชื้อสายท่านชั้นเหลนมาซื้อบ้านนี้คืนได้ ก็ได้แต่บ้านเปล่าๆ เครื่องเรือนโบราณไม่ค่อยมีอะไรเหลือ...ก็เลยปรับปรุงทำเป็นเกสต์เฮาส์ครับ โดยจัดให้มีเครื่องเรือนง่ายๆอย่างเตียงหรือโซฟาตามที่มีกำลังจะทำได้...รายได้จะได้เอามาดูแลรักษาตัวบ้าน

ห้องมุขหน้าบ้าน ทำเป็นห้องนั่งเล่นหรือดูทีวีสำหรับแขกที่มาพักครับ...แต่ก่อนเปิดหน้าต่างรับลมโชย เดี๋ยวนี้ติดแอร์แล้วครับ...

อันนี้ห้องพักแบบ Deluxe ครับ...คืนละ 120 ริงกิต...

เตียงใหญ่ มีระเบียงส่วนตัว มีห้องน้ำในตัวครับ...

คุณลุงที่เห็นในรูปนี้ คือ "Tengku Yahaya" เป็นเหลนท่านเจ้าคุณภูมินารถภักดี และเป็นผู้จัดการเกสต์เฮาส์โบราณแห่งนี้ครับ

ระเบียงห้อง Deluxe มีอ่างล้างหน้าเล็กๆ คงจะต่อเติมเข้ามาทีหลังครับ...

เห็นหน้าคุณลุง Tengku ชัดๆแล้ว...ผมว่าท่านหน้าเหมือน "เจ้าคุณทวด" ไม่มีผิด ชนิดว่าถ้าให้คุณลุงแต่งเครื่องแบบยศใส่ครุยจุลจอมเกล้า ก็คงจะดูน่าขนลุก ด้วยคิดว่าพระยาภูมินารถภักดีท่านมาเอง !!!

ลองเปรียบเทียบหน้าคุณลุง Tengku กับใบหน้าท่านพระยาภูมินารถภักดี "เจ้าคุณทวด" ใน reply ที่ 12 สิครับ...ชั้นเหลนยังหน้าคล้ายบรรพบุรุษขนาดนั้นเลย

ระเบียงหลังบ้านจะเป็นห้องน้ำครับ เพราะห้อง standard 4 ห้องที่อยู่ข้างบนนี้จะไม่มีห้องน้ำในตัว เพราะคุณลุง Tengku ไม่อยากเจาะพื้นกระดานเรือนใหญ่ทำห้องน้ำ เลยต้องต่อห้องน้ำไว้ที่ระเบียงหลังบ้านครับ...

วิวเรือนใหญ่ของพระยาภูมินารถภักดีตอนกลางคืนครับ...ผมว่าสวยดีนะ แต่หลายคนอาจจะเห็นว่า "หลอนๆ" ไปซักหน่อย...

คุณ "นาย Up" แห่งโต๊ะห้องสมุด Pantip.com เคยแนะนำผมให้ดูหนังสือเรื่อง "จดหมายเหตุรัชกาลที่ ๖ เสด็จประพาสประเทศมะลายู พ.ศ.๒๔๖๗" ของพระยาสมบัติบริหาร (เอื้อ ศุภมิตร) ซึ่งมีข้อมูลตอนล้นเกล้ารัชกาลที่ ๖ เสด็จประพาสเมืองปีนัง และมาเสวยพระกระยาหารค่ำแบบมลายูที่บ้านพระยาภูมินารถภักดีด้วย

ผมได้ถามคุณลุง Tengku แล้ว ท่านเล่าว่า บ้านท่านเจ้าคุณทวดหลังที่รับเสด็จ ร.6 จะมีอีกหลังนึงอยู่บนเนินเขานอกเมืองจอร์จทาวน์ครับ ปัจจุบันจะอยู่แถวๆห้าง Tesco ทางไปสนามบิน บ้านหลังนั้นใหญ่กว่าหลังที่พักในเมืองนี้อีก อยู่บนเนินสูงที่สามารถมองเห็นทะเลได้เลย

แต่ภายหลังรัฐบาลมาเลเซียได้เวนคืนที่ดินตรงเนินเขานั้นไปแล้ว เดี๋ยวนี้เป็นที่ดินของสำนักงานตำรวจมาเลเซีย ตัวบ้านใหญ่ของพระยาภูมินารถภักดีบนเนินที่นั่นยังอยู่ดี แต่เข้าไปดูไม่ได้ครับ...

สรุปก็คือ ท่านพระยาภูมินารถภักดี มีบ้านที่ปีนัง 2 หลังครับ...คือหลังใหญ่นอกเมือง กับหลังเล็กที่เดี๋ยวนี้เป็นเกสต์เฮาส์นี่ละครับ

นี่ยังไม่รวม "คฤหาสน์กูเด็น" บ้านท่านเมื่อครั้งยังเป็นเจ้าเมืองสตูลในประเทศไทยอีกนะครับ...

(ขอบคุณคุณ Up ที่มาแนะนำข้อมูลนะครับ)

...ผมประทับใจ "ที่พัก" แห่งนี้นะครับ เหมือนเราได้พำนักอยู่ในสถานที่สำคัญทางประวัติศาสตร์ ยังมีกลิ่นอายความเป็นบ้านพระน้ำพระยาแบบโบราณอยู่ เข้ากับบรรยากาศเมืองจอร์จทาวน์อันเก่าแก่นี้ด้วย...ถ้าใครชอบบรรยากาศเก่าๆ อยากพักในตึกโบราณเหมือนท่านเจ้าคุณ ก็คงต้องมาลองพักดูซักทีนะครับ

ใครอยากมานอนบ้านท่านเจ้าคุณ ณ เกาะปีนัง ก็เชิญติดต่อผ่านทางนี้เลยครับ http://www.segaraninda.com/
ราคาเริ่มต้นที่คืนละ 80 RM ห้องพักมีแอร์ทุกห้อง เตียงคู่สำหรับ 2 คนครับ...เตียงเสริมมีนะครับ เผื่อใครจะมา 3 คน แต่อาจจะแคบไปหน่อย

จบกระทู้แล้วกันครับ...ขอบคุณที่มาชมกระทู้รีวิวของผมนะครับ

ผมคนนึง อะ
ขอบาย
555

บรรยากาศน่ากลัวมากมาย
แถมติดป่าช้าอีก T_T

ขอบคุณครับ สำหรับรีวิวที่น่าสนใจ

ถ้าให้ไปเที่ยวผมไปครับ แต่ถ้าให้ไปพักหละก็ขอบายเช่นกันครับ บอกตรง ๆ ว่ากลัว อิอิ

โหหห เก๋มากค่ะ น่าลอง (แต่ไม่มีแพลนไปปีนัง เหอๆ) เค้าคิดดีนะคะ ที่ทำห้องน้ำที่ระเบียงเพราะไม่อยากให้ของเก่าที่มีอยู่เดิมเสียหาย

ขอบคุณมากค่ะสำหรับรีวิว

ขอบคุณครับคุณ NMKrung ดูรีวิวแล้วทำให้อยากไปปีนังทันทีทันใด...เพราะมาเลเซียเป็นประเทศไกล้บ้านที่ที่ยังไม่เคยสัมผัสสักครั้ง

อูยยยยยยยยยยยย  ไม่กล้านอนอย่างแรงคะ   ใครที่นอนได้นี่เก่งมากๆๆนะคะ