ทานอาหารเย็นที่ร้าน "แก้วปลาสด" ครับ
ปลาก็สดสมชื่อเขาล่ะ  บริการเยี่ยม
แนะนำให้สั่ง ปลาทอดสมุนไพร กับลาบปลาคัง เอร็ดเด็ดดวงมาก แล้วก็จานใหญ่คิงไซส์ด้วย

พนักงานหน้าตาดีร้อยละ 80 ครับ
ขอบอกว่าหน้าตาดี จริงๆ!
ไม่ว่าน้องนางขาวหมวย พ่อหนุ่มขาวตี๋

อยากจะถ่ายมาถวาย ป้าเอ๊ะคนงาม พี่นีนี่ พี่นีน้อย  แต่ลืมกล้องไว้ในรถ และอาหารลงพอดี

พออาหารลงก็......(แร้งลงยังน้อยไป)
กระหน่ำด้วยไวน์ ซึ่งตอนแรกกะจะลองแค่แก้วเดียว  แต่พนักงานเติมให้ตลอด
สรุปคือ 5 แก้ว -*-   อาหารเมาเริ่มขึ้นในบัดดล


แล้วยังจะไป iberry ต่ออีกนะ

หน้า 2 แร้วหรอเนี่ย?

หลังจากส่งพ่อแม่พี่ไว้ที่โรงแรม เชียงใหม่ภูคำ (ไม่มีรีวิวนะ)
ก็มุ่งหาเลย ซอยนิมมานเหมินทร์ ซอย 19 ไม่ใกล้ไม่ไกลจากโรงแรม

เจอแล้ว!
ใช่เลย!

iberry พี่โน้ส   แต่ไม่เจอตัวหรอกนะ

บรรยากาศจ้ะ

ป้าย iberry

พอกำลังจะถ่ายตุ๊กตาประธาน เหมา เจ๋อตุง หน้าร้าน
จอกล้องดับ!

แบตหมด!  

โอ้ววว ไม่นะๆๆๆ

ก็เลยมีรูป iberry มาให้เพียงนี้แล

รุ่งเช้า หลังจากได้ทำการชาร์ตแบตกล้องจนเต็มเรียบร้อยแล้ว
ก็เช็คเอาท์ด่วนๆ มุ่งสู่ "วัดสวนดอก" ทันใด

อ๊ะรูปส่วนหนึ่งของโรงแรมเจียงใหม่ภูคำเปิ้นล่ะ

ถึงแล้ว "วัดสวนดอก" คู่เมืองเชียงใหม่มาช้านาน
วัดอยู่ใต้เส้นทางเครื่องบินขึ้นพอดี แต่ไม่ยักกะมีเครื่องบินขึ้น ได้ยินแต่เสียง

วัดนี้อยู่ตรงบนถนนสุเทพนะครับ เลยโรงพยาบาลประสาทมาหน่อยนึง ตรงข้ามกับคณะทันตแพทย์ มช. พอดี

เข้ามาในอุโบสถเลยดีกว่า

พวงมาลัยจัดไป

ภายในอุโบสถอีกซักรูปแล้วกันเนาะ

อ๊ะแถมให้

ออกมาข้างนอกแล้วต้องตกใจ

นกเยอะมาก  พิราบทั้งนั้น  มาปาร์ตี้เลี้ยงรุ่นวุ่นวายกันเยอะแยะ

ถ่ายมาได้ตัวเดียว บินหนีหมด
หน้าตาเราทำให้นกตกใจเป่าหว่า?

ต้นโพธิ์ในวัด  อายุคงหลายร้อยปีเลยล่ะ

พระธาตุเจดีย์   สวยงามมาก

ได้ฤกษ์มุ่งหน้าสู่ ปาย ซะที

ไปกันเลย เรเร๊วววว

ตอนออกมาเห็นดอยสุเทพ  พนักงานโรงแรมบอกว่าก่อนหน้านี้ ฟ้าหลัวมองไม่เห็น

ระยะทาง 98 กม. บนถนนสาย 1095  ฟังดูแป๊บเดียวนะ 98 กม.

แต่ความจริง มันไม่แป๊บเลย  ขอบอก

ถนนหนทาง

โค้งได้อีก หักได้อีก   เอาเถอะ ประหยัดกว่านั่งน้องผึ้งน้อย แถมได้ทัศนา ธรรมชาติคณานัก

ใครที่มีประวัติเมารถ เมาเรื่อ เมาเครื่อง
ควรพิจารณาให้ดีในการเดินทางด้วยรถนะครับ อิอิ  ไม่ได้ขู่น้า....

แวะเที่ยวชมโป่งเดือดกันหน่อย ซอฟๆ

เข้าไปอีก 6 กิโลกว่าๆ  ทางเล็กนะครับ ระมัดระวังนิดนึง

ธรรมชาติ 2 ข้างทาง สมบูรณ์ทีเดียว

ถึงแล้วๆ

มีธารน้ำไหลมาจากบนเขาครับ  น้ำตรงนี้ยังไม่ร้อนนะ

เส้นทางเดินไปโป่งเดือดครับ  เอาไม้หมอนรถไฟมาทำ

350 เมตรเอง  ซอฟๆ   เดินไปโลด

แต่มารู้ทีหลังว่ามีถนนให้รถเข้าไปได้  เซ็งจิต

แอบนึกสนุกๆว่ามาไกลขนาดนี้ สูงขนาดนี้ สัญญาณจะมีมั้ย?

ผลที่ได้ คือ..... ตามรูปครับ

ถึงแล้ว... ได้ยินเสียงมาแต่ไกล  ได้กลิ่นด้วย  กลิ่นนั้น  เวียนเกล้ายิ่งนัก

โน่นไง   กลิ่นไข่เน่า  โอ๊ยเหม็นอะไรเช่นนี้

เข้าใจแล้วว่ามันเดือดอย่างนี้นี่เอง
เดื๊อด เดือด  

พลุกๆๆๆๆๆๆๆ  เดือดกันใหญ่

ธารน้ำไหลไปทางนั้น  อากาศแถวนี้อายใจลำบากมากเลยนะครับ

มีป้ายเตือน

ไม่ต้องมีป้ายผมก็บ๊เข้าอยู่แล้วครับบบ

ไม่ไหวแล้ว  เวียนเกล้าสุดๆ ออกมาดีกว่า  มุ่งหน้าสู่ปายกันต่อครับ

ผ่านที่พักชมวิว

ลืมให้ดู seat pitch แหะๆ  สามารถปรับให้มากน้อยกว่านี้ได้