สวัสดีครับพี่น้อง hflight ทุกท่าน
หลังจากสลัดความขี้เกียจสันหลังยาวออกได้เป็นที่เรียบร้อย
จึงตั้งมั่นในจิตว่า จะต้องทำปฐมฤกษ์เบิกบานฟ้ามหารีวิวนี้ให้ได้ดีที่สุด

ไม่พูดร่ำทำเพลงให้เสียเวลาครับ

เรื่องก็มีอยู่ว่า

เมื่อปีใหม่2550โน้นนน  ผมกับครอบครัวไปเที่ยวปายกัน  ผมก็ไปขอพร บนไว้ที่ "วัดน้ำฮู" ว่าถ้าผมสอบติด ทพ. มข.
ผมจะรีบบึ่งรถกลับมาแก้บนที่นี่ทันที แต่ตอนนั้นยังไม่ได้บอกพ่อกับแม่หรอกว่าบนไว้ที่นี่ 55

และตอนนี้  ผมสอบติดแล้ว (ดีใจ) ผมก็เลยเริ่มแผนที่จะไปปายทันที

doamsilver : พ่อคับแม่คับ...
พ่อแม่ : ว่า?
doamsilver : ไหนๆ ลูกก็สอบติดแล้ว
พ่อแม่ : อื้ม  แล้วไง     (เหมือนจะรู้ว่ามาขอรางวัล)
doamsilver : แล้วลูกก็บนไว้ด้วย
แม่ : อ้าว....ก็รีบไปแก้ซะสิ
doamsilver : ใช่ๆต้องรีบไปแก้...(ทำหน้าแอ๊บแบ๊ว)
พ่อ : บนไว้ที่ไหน
doamsilver : อิอิ......ปาย!
พ่อแม่พูดพร้อมกันเสียงดังลั่น : ปาย!!!  ป๊าดดดด  
doamsilver : เหอะน่าๆ  ก็บนไปแล้วทำไงได้  อีกอย่างก็จะได้ไปเที่ยวด้วย
พ่อ : นี่มันเดือน มีนาคม นะ  แค่นี้ก็ร้อนแล้ว  แล้วไปอยู่ในเขาในป่าจะไม่ร้อนกว่านี้เรอะ?
doamsilver : ไม่ร้อนหรอก
พ่อ : แม่ว่าไง?
แม่ : ไปเช็คราคารีสอร์ทก่อนไป๊
doamsilver : เช็คแล้ว   ถูกกว่าคราวก่อน เกือบครึ่ง! (ก็แน่ล่ะ  นี่มันช่วงLow)
แม่ : ดีมาก! จองเลย!
doamsilver : เออะ! (ความงกมิได้เข้าใครออกใคร)  

ผมโทรไปจองรีสอร์ทชื่อ "ปายวิมาน" (เดี๋ยวก็รู้ว่าวิมานไม่วิมาน)

doamsilver : สวัสดีครับ
reception : สวัสดีเจ้า  สวัสดีค่ะ (สวัสดี2ครั้งจริงๆนะ)
doamsilver : จองห้องครับ 2 ห้อง
reception : เอาแบบ connect มั้ยคะ
doamsilver (งง งวย กับคำว่า connect) : มันคืออ๊ะหยังก๊
reception : ก็คือ 2 ห้องติดกันค่ะ เอากี่คืนดีคะพี่ (บังอาจมากเรียก พี่  เพิ่งจบ ม.6 จะขึ้นปี1เองนะเจ๊...)
doamsilver : 2คืนครับ  (แล้วก็บอกวันเดินทางต่อ  บลาๆ ๆ  )

วันเดินทางครับ
กะจะออกจากขอนแก่น 7.30 น.  แล้วถึงเชียงใหม่ แวะทรานสิทซักคืนนึง

มาดูนี่นั่งกันก่อน

7.30น.  คุณพ่อก็ออกรถ มุ่งสู่เชียงใหม่กะจะใช้เวลาเดินทาง 10 ชั่วโมง (แค่กะนะ)
ผ่านสี่แยกสามเหลี่ยม  สี่แยกที่พลุกพล่านบ้านแตกที่สุดของขอนแก่นเฮาล่ะ

ลืมบอกไปว่าแยกสามเหลี่ยมกำลังขุดอุโมงค์นะ
อีกกี่ปีเสร็จไม่รู้  คนเดือดร้อนก็มีเยอะน่าพ่อคู้ณ รีบๆสร้างเถอะครับ

พอออกมานอกเมืองก็เจอ นี่ ต้นเหลืองปรีดียาธร(เขียนงี้ป่าว) กำลังบานครับ สวยดี (ตอนแรกนึกว่าต้นคูณ)

ทีนี้รถก็เริ่มที่จะขึ้นเขากันละ
ซึ่งที่ผ่านๆมา ไม่เคยมีประวัติ "เมารถ" เลย
แต่วันนี้สิ   เริ่มอาการในบัดดล

โอ๊ย วิงเวียนศีรษะ  ปวดเกล้าไม่ไหวแล้ว
แต่ด้วยใจรัก hflight สุดจะบรรยายได้  ขอเก็บรูปเท่าที่ทำได้ก่อนแล้วกัน

อย่าเผาป่านะจ๊ะ   ไม่ว่าป่าไหนก็ช่าง   ป่าเดียวกันก็ห้ามนะ

ผ่านอุทยานแห่งชาติน้ำหนาว
เคยมาสัมมนากับโรงเรียน 2 ครั้ง
ประมาณเดือน พ.ค. ซึ่งถ้าอยู่บ้าน  ร้อนตับแรบ  แต่ที่นี่ ตอนกลางคืน  หนาวตับหด

นั่งๆไป  คุณแม่กับพี่ชายก็เฝ้าพระอินทร์กันหมด
คุณพ่อเห็นอาการผะอืนผะอมไม่ไหวแล้ว
ก็เลยถาม

พ่อ : เมารถทำไมไม่นอน?
doamsilver : หึ จะถ่ายรูป
พ่อ : ถ่ายทำไม?
doamsilver : ทำรีวิว
พ่อ : อ๋อ  เว็บที่เปิดดูทุกวันนั่นน่ะเหรอ
doamsilver : ใช่ๆ hflight.net
พ่อ : อ๊ะ  เอานี่ไป  ดมๆเข้า

ค่อยยังชั่วขึ้นเยอะเลยได้ยาดมมาเนี่ย
อ๊ะ  ดูรูปต่อๆ

ผ่านจุดชมวิวไปอย่างรวดเร็ว

ผ่านสะพานข้ามหุบเขา
ถ้าไม่มีสะพานนี้คงต้องอ้อมกันไกลล่ะ

ลงเขามาได้แป๊บเดียว  รถก็หยุดลง  เพราะเหตุฉะนี้

"น้องวัว..."

ลงเขาปั๊บก็มาถึง อ.หล่มสักล่ะ

ข้างทางเขาก็ปลูกผักกันเต็มไปหมด

สี่แยกหล่มสัก  ซ้ายไปชัยภูมิ ขวาไปเลย (จ.เลย  กันคนเล่นมุข 55)
ตรงไป พิษณุโลก

มะ  มาลองดูเอนเตอร์เทนเม้นท์ออนบอร์ดกันเถอะ

ดูหนัง คลิปได้เพียงนิ้วสัมผัส

ไหนฟังเพลง ซอฟๆ

ไหนจะเล่นเกม (เหมือนมาโฆษณาขาย ipod มากกว่าทำรีวิวแล้วนะ)

รถก็ยังคงวิ่งไป  อาการเมายังคงอยู่..........นิดนึง

ถึงพิษณุโลกก็เกือบเที่ยงแล้ว
หาอะไรใส่ท้องใส่กระเพาะดีกว่า
โชคดีที่หายเมาแล้ว

ตัดชับๆมาเลย
ออกจากพิษณุโลกปั๊บ ก็มุ่งสู่อุตรดิตถ์ทันที ก่อนจะขึ้นเข้าไปถึง เด่นชัย จ.แพร่

รถบนเขาวิ่งช้ามาก  แล้วก็ยังเยอะอีก  ตอกันเป็นแถวไปทีละคืบทีละคืบ

ถึงเด่นชัยแล้ว
แวะซื้อ "กาแฟเด่นชัย" ซะหน่อย
เป็นกาแฟที่ แร๊งส์สสสสส มากๆ  ยิ่งกินยิ่งง่วงงงงง

มุ่งสูลำปางละทีนี้  ข้ามสะพานข้ามรางรถไฟซะหน่อย
ไม่ได้ขึ้นรถไฟไปเหนือนานแล้วล่ะครับ
เพราะถ้าขึ้นก็จะขึ้น สปริ๊นเตอร์   แล้วสปริ๊นเตอร์มีอะไร
"ตัวเรือด"
โอ้ว โนว รถไฟไทย
เมื่อไหร่จะมีการปรับปรุงซะที......?

เป็นครอบครัวที่น่าร้ากกกก จังเลยครับ

ข้างทางนี่สวยเหมือนกันนะครับ
นึกว่าอยู่เมืองนอกเลยล่ะดูรูปนี้

จะหมดหน้าแล้วยังไม่ถึงเชียงใหม่ซักที!  

ผ่านทางเข้าโรงไฟฟ้าแม่เมาะครับ

ตัดชับวับเดียว ก็ปิ๊กเจียงใหม่เจ้า ทันใด
เหตุผลก็คือต้องขับรถแทนคุณพ่อตามกฏประจำบ้าน

ที่ว่า "หากขับรถเกิน 7 ชม. ต้องเปลี่ยนให้ พขร. อีกคนขับต่อ"

ถึงเชียงใหม่แล้วล่ะครับ
วิ่งรอบคูเมืองเล่นซักแป๊บ  แล้วค่อยไปหาอะไรกิน

มาเชียงใหม่ด้วยจิตตั้งมั่นว่าจะไปร้าน iberry ของพี่โน้สอุดมให้จงได้
จึงเริ่มวางแผนการทันใด

doamsilver : พ่อ  กินข้าวเสร็จอยากไปต่อ
พ่อ : ไปไหน  ไนท์พล่ซ่าเหรอ
doamsilver : โนว!... เชยแล้ว
พ่อ : ไนท์ซาฟารี?  (ทายมาเห๊อะ  ไม่ถูกซักอัน)
doamsilver : โนว!คับ ....ปล่อยเด็กน้อยไปเหอะ   อยากไปร้านไอติม iberry ของพี่โน้สน่ะ รู้จักเป่า?
พ่อ : เดี๋ยวกินข้าวเสร็จส่งพ่อส่งแม่ส่งพี่ที่โรงแรมแล้วอยากไปไหนก็ไปนะ (นี่ไล่หรือว่าอนุญาตอ่ะ)
doamsilver : ดีงาม! (ขอยืมป้าเอ๊ะหน่อยละกัน อิอิ)

ระหว่างนั้นก็ผ่านวัดมณเฑียร

ตอนนี้กำลังมุ่งหาตลาดกาดหลวงเพื่อซื้อพวงมาลัยแก้บนที่วัดสวนดอก(บนไว้ที่นี่ด้วยแหละ)

ถึงแล้วตลาดกาดหลวง

ไม่ต้องถามหาความชัดนะครับ  มือสั่นรถตกหลุมพอดี (พี่ชายถ่าย   น่านโทษคนอื่นแล้ว)

ซื้อพวงมาลัยดอกมะลิเรียบร้อย
ก็มุ่งสู่สนามบินนานาช่า เชียงใหม่ทันที

ไม่ได้ไปขึ้นเครื่องอะไรหรอกครับ ร้านอาหารอยู่แถวนั้น

อ่า รูปสนามบิน